88 Van prestatie naar prestatiemaatstaf

De aanname dat de financiële prikkels moeten worden vormgegeven vanuit het perspectief van de bestuurder om hem aan te zetten tot het leveren van prestaties, is dus niet zonder consequenties. De eerder aangehaalde innerlijke tegenstrijdigheid van de pay-for-performancebenadering zorgt echter voor nóg verstrekkender problemen.

Jensen en Murphy stellen expliciet dat de ultieme prestatie in beginsel vaststaat; het creëren van aandeelhouderswaarde.1 Bij het vaststellen van de prestatie wordt derhalve het belang – en daarmee het perspectief – van de aandeelhouder als uitgangspunt genomen. Het omzetten van deze ultieme prestatie in een prestatiemaatstaf die de optimale prikkel creëert voor de bestuurder om beter te gaan presteren geeft een bijzondere moeilijkheid omdat bij het vormgeven van de optimale prikkel volgens Jensen en Murphy juist het perspectief van de bestuurder van belang is. Gezocht moet daardoor worden naar een prestatiemaatstaf die én de bestuurder optimaal motiveert én leidt tot verbetering van het algehele succes van de onderneming (welk succes volgens Jensen en Murphy gelijk is aan de gecreëerde (lange termijn) aandeelhouderswaarde).