Voorwoord

Deze WFR-special is gewijd aan het afscheid van Leo Stevens van de redactie van het Weekblad per eind van dit jaar naar aanleiding van het bereiken van zijn 80-jarige leeftijd dit jaar. Leo Stevens en het Weekblad zijn al vele jaren onafscheidelijk verbonden. Begonnen in 1974, vijftig jaar geleden (!), als vaste medewerker en in 1981 als lid van de redactie heeft hij ontelbare wetenschappelijk doorwrochte beschouwingen en spraakmakende columns geschreven. Deze gaven altijd blijk van een grote maatschappelijke betrokkenheid en passie om een bijdrage te leveren aan het verbeteren van – tenminste – de fiscale wereld. Ook tijdens redactievergaderingen gaf Leo blijk van zijn originaliteit en gedrevenheid om waar mogelijk het Weekblad bij de tijd te houden en gewenste vernieuwingen door te voeren. Dat deed hij steeds op een hoffelijke wijze met respect voor ieders mening en met de nodige humor. Met Leo waren de redactievergaderingen nooit saai, wel boeiend, leerzaam en gezellig. Als redacteur heeft hij heel veel werk verricht met het aandragen van onderwerpen en het begeleiden van (nieuwe) auteurs. Ook was hij onvermoeibaar in het redigeren en becommentariëren van nieuwe kopij. Bovendien stond hij aan de wieg van WFR Fiscaal Café, waarvan de eerste aflevering op 17 mei 2010 werd georganiseerd. Het onderwerp van het eerstkomende WFR Fiscaal Café (‘Nemen fiscalisten hun maatschappelijke verantwoordelijkheid voldoende serieus?’) op 20 maart 2025 is door Leo zelf bedacht en voorbereid en zal ook door hem worden geleid.

De Weekbladredactie en uitgever wensen met deze ‘Leo-special’ inhoud te geven aan hun zeer grote waardering voor alles wat Leo Stevens voor het Weekblad heeft gedaan. Elke redacteur schetst in deze special aan de hand van een artikel of column van Leo uit het verleden kort de doelstelling van Leo met deze publicatie, geeft aan wat de impact ervan is geweest en geeft er bovendien kritisch commentaar op. Kritisch, wetend dat Leo niet gediend is van het nodeloos met elkaar eens zijn. Alleen door kritisch naar elkaar te blijven, bereiken we immers vooruitgang. Uit de verscheidenheid aan onderwerpen in deze special blijkt al de enorme interesse en breedte van Leo. Er was geen moment het gevaar van doublures. De kritische bespreking van Leo’s opvattingen garandeert de voortzetting van de dialoog met hem en dat is precies waar we allen ook voor de toekomst op hopen. Al is het dan een afscheid van de WFR-redactie, we hopen van harte dat we met hem in vriendschap verbonden blijven.

Leo, heel veel dank voor alles wat je voor het Weekblad en voor ons persoonlijk hebt betekend. We wensen je veel leesgenot met deze special!

Peter Essers, mede namens de WFR-redactie en de uitgever