482 De rechter als remedie

De terughoudende rol en beperkte bewegingsruimte van de rechter bij de beoordeling van de bezoldiging zorgt er tenslotte voor dat de hoop niet te veel gevestigd dient te worden op de rechtsprekende macht om de gesignaleerde kernproblemen met de bezoldiging van bestuurders op te lossen. Het ligt niet voor de hand dat een rechter bereid zal zijn om de hoogte van een bezoldiging aan te passen vanwege het feit dat deze bezoldiging te veel gebaseerd zou zijn op externe referentie. Desalniettemin zou het ontbreken van het meenemen van de interne beloningsverhouding aanleiding kunnen geven tot een nader onderzoek naar de vaststelling van de bezoldiging. Zoals de PCM-beschikking laat zien, bestaat daarnaast ook de kans dat de Ondernemingskamer onder omstandigheden oordeelt over de invloed van de bezoldigingsafspraken op het functioneren van de onderneming, in het bijzonder wanneer de vormgegeven bezoldiging naar haar aard het risico van tegenstrijdige belangen inhoudt. In een dergelijk geval dient aangetoond te worden dat de gekozen bezoldigingsstructuur het gevaar in zich draagt dat de belangen van bestuurders in privé de voorrang krijgen boven het door hen te dienen belang van de vennootschap. Meer inzicht in het gevaar van het vooraf sturen van de bestuurder met zijn bezoldiging zou aanleiding kunnen geven tot eerder ingrijpen. Ondanks vorenstaande zorgt de aanzienlijke beoordelingsruimte van de raad van commissarissen bij de vaststelling van de bezoldiging van de bestuurder ervoor dat de rol van de rechter bescheiden zal zijn en zich zal beperken tot excessen. De structurele weeffouten bij de vaststelling van bezoldiging zullen door de rechter niet worden aangepakt. Zoals rechter Coleman al in 1939 schreef: