4.3.2 Scheipar

“le Fiduciaire het ‘actif fiduciaire (détiendra) en son nom mais pour compte du F[i] duciant)’ en dat ‘le Fiduciaire exercera tous les droits relatifs à la propriété de l’actif fiduciaire, conformément aux instructions données par le Fiduciant’.”

“Issaurat en Pich hebben te gelden als de rechtstreeks en enig economisch rechthebbenden op de certificaten van de aandelen in de vennootschap en dat derhalve Issaurat heeft te gelden als certificaathouder als bedoeld in artikel 2:346 aanhef en onder b BW die bevoegd is tot het doen van een verzoek als in dit geding door hem gedaan.”

“Er is alle reden om personen die alleen een afgeleid (contractueel) recht op certificaten van aandelen hebben niet de bevoegdheid te geven om zelf een enquête aanhangig te maken. In de praktijk kan zich de situatie voordoen dat een certificaat van een certificaat wederom is gecertificeerd, of dat daarop een pandrecht rust. In de visie van de OK zou ieder persoon in de keten dan de bevoegdheid hebben een enquêteprocedure uit te lokken.”

“Gezien de achtergrond uit de Wet op het enquêterecht moet bij de vaststelling wie als certificaathouder in de zin van art. 2:346 sub b BW heeft te gelden, de vraag betrokken worden of op grond van deze beschermingsgedachte de economisch rechthebbende op certificaten als verschaffer van risicodragend kapitaal bescherming behoeft ten aanzien van het beleid en de gang van zaken in de vennootschap. Daarbij gaat het niet om een uitbreiding van de kring van bevoegden als bedoeld in art. 2:346 BW, welke uitbreiding in strijd zou zijn met de De Vries Robbé-beschikking, maar om de m.i. minder verstrekkende vraag of – kort gezegd – een economisch rechthebbende op certificaten gelijk kan worden gesteld met de certificaathouder van art. 2:346 sub b BW. (…) Nu het enquêterecht aan de certificaathouders is toegekend op de grond dat zij – als verschaffers van risicodragend kapitaal zonder zeggenschap – daaraan enige bescherming konden ontlenen en vaststaat dat Issaurat rechtstreeks en economisch rechthebbende op de certificaten is en anders dan Credit Lyonnais Luxembourg een van de twee eigenlijke kapitaalverschaffers is, brengt een redelijke wetstoepassing mee dat hij als certificaathouder in de zin van art. 2:346 sub b BW kan worden aangemerkt.”

“Terecht wordt niet bestreden dat – naar in het oordeel van de Ondernemingskamer ligt besloten – de economisch rechthebbende op certificaten van aandelen gelijk gesteld moet worden met de certificaathouder als bedoeld in art. 2:346, aanhef en onder b. Indien aan de economische certificaathouder in zijn verhouding tot de juridische certificaathouder alle bevoegdheden toekomen met betrekking tot de zeggenschap en de certificaten geheel en al voor rekening en risico van de economische certificaathouder worden gehouden, brengt de strekking van het enquêterecht mee dat de daardoor aan de kapitaalverschaffer verleende bescherming door de economische certificaathouder kan worden ingeroepen. Anders dan het onderdeel betoogt is daartoe niet noodzakelijk dat tussen de economisch rechthebbende op de certificaten en de aandeelhouder een rechtstreekse contractuele band bestaat. De Ondernemingskamer is dus niet van een onjuiste rechtsopvatting uitgegaan.” en: “De door de Ondernemingskamer vastgestelde feiten die in cassatie niet of tevergeefs zijn bestreden, wijzen erop dat Issaurat en Pich hebben gekozen voor een juridische constructie die ertoe leidt dat zij samen zowel de zeggenschapsrechten als het economisch belang bij de gecertificeerde aandelen hebben behouden.”