104 Agent vs steward: twee uitersten van het spectrum

De kritiek die men kan hebben op de gesimplificeerde aannames over de menselijke aard die de pay-for-performancebenadering te berde brengt, kan men in evenzo grote mate hebben met betrekking tot de stewardshiptheorie. Geconcludeerd kan worden dat de aanname, dat topbestuurders te allen tijde gelijk zijn aan eerlijke, plichtsgetrouwe stewards, net zo onrealistisch en gesimplificeerd is als de aanname dat zij opportunistische agents zijn. Beide algemene aannames van het gedrag van de bestuurder maken de fout om de complexiteit en de variëteit van menselijk gedrag op een hoop te gooien onder één enkele beperkte aanname.

Nieuw zijn beide uitersten niet. Zij werden in de jaren ’60 al door McGregor beschreven in zijn werk ‘The Human Side of Enterprise’ waarin hij schrijft over de op het eigen belang gerichte persoon X, gelijk aan de Homo economicus, en over persoon Y die overeenkomt met de steward van de stewardshiptheorie.1

Figuur 3