De bezoldiging van bestuurders van beursgenoteerde vennootschappen
Einde inhoudsopgave
De bezoldiging van bestuurders van beursgenoteerde vennootschappen (IVOR nr. 113) 2018/159:159 Een overzichtelijke en geaccepteerde oplossing
De bezoldiging van bestuurders van beursgenoteerde vennootschappen (IVOR nr. 113) 2018/159
159 Een overzichtelijke en geaccepteerde oplossing
Documentgegevens:
mr. E.C.H.J. Lokin, datum 01-04-2018
- Datum
01-04-2018
- Auteur
mr. E.C.H.J. Lokin
- JCDI
JCDI:ADS364133:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht / Corporate governance
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Elson en Ferrere gebruiken als voorbeeld het bepalen van de hoogte van de fooi van een taxichauffeur. In een dergelijk geval wordt ook geen uitgebreide analyse gemaakt over hoeveel fooi de taxichauffeur verdient – nam hij de beste route, was hij aardig, hadden we een leuk gesprek – we gebruiken een vuistregel: als we tevreden zijn dan ronden we het bedrag naar boven af en gooien we er een euro bovenop. Een gemakkelijke oplossing voor een moeilijke rekensom.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Naast voornoemde argumenten is er nog een laatste reden voor het gebruiken van referentiegroepen om de ex ante bezoldiging van bestuurders te bepalen. Benchmarken is een eenvoudig mechanisme om de hoogte van de bezoldiging vast te stellen waarbij tevens aangesloten wordt bij de wijze waarop de bezoldiging bij andere lagen binnen de onderneming wordt vastgesteld. De raad van commissarissen – en in het bijzonder de remuneratiecommissie – staat voor een bijzonder lastige taak om een juist bezoldigingsniveau te bepalen. Door te kiezen voor het gebruiken van een referentiegroep en aan te haken bij de mediaan van de bezoldigingsniveaus van deze referentiegroep wordt de commissarissen een hoop moeite bespaard.1 Vervolgens dient immers ook nog de structuur van de bezoldiging te worden vormgegeven, waardoor het vaststellingsproces bepaald geen sinecure is.