201 Hervorming van het Aktienrecht

Ten tijde van de invoering van voornoemde noodverordeningen wordt er tevens nagedacht over een algemene hervorming van het ‘Aktienrecht’. Uit de beraadslaging van de hiertoe opgezette ‘Vorläufigen Reichswirtschaftsrat’ blijkt dat ook de bezoldiging van bestuurders een belangrijk onderwerp is tijdens de debatten. De overtuiging leeft dat het eigen belang van de bestuurders steeds vaker de boventoon voert en het belang van de vennootschap op de achtergrond geraakt.1 Als gevolg daarvan wordt er unaniem gepleit voor een regeling, waarin wordt bepaald dat bij een verlies van de helft van het kapitaal of bij insolventie een ongepast hoge bezoldiging dient te worden verlaagd tot een gepast niveau. Ten grondslag aan deze regeling ligt de gedachte, dat als een vennootschap of de daarmee verbonden onderneming ten gronde gaat of dreigt te gaan, de vennootschap niet verplicht is aanzienlijke bezoldigingen aan bestuurders te betalen. Ook de werknemers en aandeelhouders hebben een recht te delen in hetgeen overblijft, zelfs in het geval waarin het bestuur niet schuldig is aan de ondergang.2 Als ongepast wordt een bezoldiging gezien die niet voldoet aan de economische situatie of het rendement van de vennootschap.3 Door de commissie die het vennootschapsrecht moet herzien wordt unaniem ingestemd met de gedachte dat een bestuurder in tijden van nood vanzelfsprekend genoegen moet nemen met een bescheidener bezoldiging.4 Er wordt besloten een gelijksoortige bepaling, zoals de regeling in de noodverordening van 6 oktober 1931, te verankeren in de wet.