Rb. Noord-Holland, 03-01-2018, nr. C/15/256662 / HA ZA 17-217

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

Op 2 september 2008 is het woordmerk ‘Cuddlebug’ gedeponeerd hij het Benelux Bureau voor de Intellectuele Eigendom. Burger Beheer BV (hierna: Burger Beheer) was als merkhouder geregistreerd. Burger Beheer heeft op 24 oktober 2008 met De Ridder en met Rijhold B.V. een samenwerkingsovereenkomst inzake de in- en verkoop van Cuddlebugs, kussens met een vulling van polystyreenkorrels, (hierna: de overeenkomst) gesloten. Rijhold B.V. is niet meer bij de uitvoering van de overeenkomst betrokken.

De overeenkomst houdt, voor zover van belang, het volgende in:

“(…) Nemen het volgende in aanmerking:

I. Ridder koopt -voor gezamenlijke risico en rekening van Partijen - Cuddlebugs in voornamelijk China, Cuddlebugs zijn tijkkussens gevuld met polystyreenkorrels;

II. Partijen zullen zich inspannen om de Cuddlebug zowel nationaal als internationaal te verkopen;

III. Ridder bereid is de aanschaf van Cuddlebugs en de daarmee samenhangende verwervingskosten te voorfinancieren op voorwaarde dat [gedaagde] en Rijhold voor een evenredig deel in het hiermee samenhangende risico participeren;

IV. [gedaagde] en Rijhold bereid zijn deze garantie aan Ridder te verstrekken.

Komen overeen als volgt:

Artikel 1

1. Ridder koopt mede voor rekening en risico van [gedaagde] en Rijhold regelmatig Cuddlebugs in;

2. Het plaatsen van orders bij leveranciers zal uitsluitend na goedkeuring van [gedaagde] en Rijhold plaatsvinden, voor zover Ridder de inkoop onder de garantieregeling wil laten vallen;

3. De garantie geldt uitsluitend voor het aangaan van transacties met Cuddlebugs. De geldigheid van de garantie beperkt zich hiertoe dan ook.

Artikel 2

1. Het is Partijen niet toegestaan Cuddlebugs buiten één van de onderhavige bedrijven om te importeren, exporteren en/of te distribueren of anderszins te verhandelen.

2. Mocht door welke oorzaak dan ook Cuddlebugs toch door één van hen worden geïmporteerd, geëxporteerd en/of gedistribueerd zonder schriftelijke goedkeuring van Ridder en/of [gedaagde] en/of Rijhold dan is de in overtreding zijnde partij gehouden de overige participanten schadeloos te stellen voor de geleden schade onverminderd hun recht om volledige schadeloosstelling te vorderen.

Artikel 3

1. Deze overeenkomst wordt aangegaan voor bepaalde tijd van twaalf maanden en eindigt derhalve op 23 oktober 2009.

2. Deze overeenkomst zal voor een gelijke termijn automatisch worden verlengd indien niet één van de partijen schriftelijk per aangetekend schrijven of deurwaarders exploot 3 maanden voor het expireren van deze overeenkomst heeft kenbaar gemaakt niet langer als partner in de handel van Cuddlebugs te willen worden aangemerkt.

3. Op het moment dat één van de partijen uit deze overeenkomst stapt, doet deze partij hiermee afstand van zijn recht om vanaf dat tijdstip direct of indirect in Cuddlebugs of kussens met een inhoud van polystyreenkorrels te handelen. (…)

Artikel 5

1. Partijen zijn niet bevoegd tot verrekening van hetgeen zij uit hoofde van deze overeenkomst verschuldigd zijn aan elkaar met enige vordering die zij thans of in de toekomst hebben of pretenderen op [gedaagde] of Rijhold. (…)”

De samenwerking hield (onder meer) in dat De Ridder Cuddlebugs inkocht in het buitenland en deze in magazijnen in Nederland stalde of liet stallen, waarna Burger Beheer de Cuddlebugs verkocht en haar verkoopfacturen in kopie verstrekte aan De Ridder. Op basis daarvan werd door De Ridder een factuur opgemaakt. Hieruit bleek welk bedrag door Burger Beheer aan De Ridder betaald diende te worden. Burger Beheer diende steeds aan De Ridder te betalen de inkoopprijs voor de Cuddlebugs van De Ridder te vermeerderen met een-derde deel van de marge die Burger Beheer bij de verkoop op de Cuddlebugs maakte.

[naam 2] (hierna: [naam 2] ) was directeur van Burger Beheer. [gedaagde] (gedaagde in de onderhavige procedure) is de zoon van [naam 2]

Sinds 12 december 2011 is als merkhouder van “Cuddlebug” in het Benelux-register vermeld “ [gedaagde] h.o.d.n. MB Trading & Consultancy”.

Na enige jaren zakendoen heeft [gedaagde] op 23 december 2013 aan De Ridder geschreven:

“(..) Onderstaand het voorstel van hoe wij de samenwerking graag zouden willen continueren in 2014. Wij hebben onze accountant er naar laten kijken en zoals de situatie nu is, is de Cuddlebug niet altijd even winstgevend. Onze kostprijs ligt rond de 3,99. Op dit moment wij verkopen zeker bij grotere klanten de Cuddlebug vaak voor minder dan de kostprijs. Ik heb begrepen dat De Ridder BV zichzelf als een soort groothandel ziet. Als dit nu daadwerkelijk het geval was geweest kan ik begrijpen dat een marge van 30% alleszins redelijk is. Echter De Ridder BV koopt alleen in (financiert voor) en deelt gedeeltelijk (1/3) mee in een aantal kostenposten. Salariskosten zitten hier bijvoorbeeld niet in. Terwijl dit wel kosten zijn die direct samenhangen met de verkoop van Cuddlebugs.

Huidige condities:

Inkoopprijs

1/3 van de marge

Meedelen in 1/3 van de een aantal kostenposten die wij maken om de Cuddlebug te verkopen

Gewenste situatie:

Inkoopprijs

15% brutowinst op de inkoop (…)

Bovenstaande gewenste situatie houdt in dat alles een stuk overzichtelijker wordt. Daarnaast lijkt mij dit een redelijke vergoeding voor het voorfinancieren van goederen zoals de Cuddlebug. Verder zouden wij de website: www.cuddlebug.eu volledig in eigen beheer willen hebben. Wij doen alle handling betreffende de site en het leek ons fair als dit qua opbrengsten ook volledig aan ons zou toekomen.

Met vriendelijke groet (…)

[gedaagde]

MB Trading”

Per e-mail van 13 maart 2014 heeft [naam 2] aan [naam 3] , werkzaam hij De Ridder

(hierna: [naam 3] ), geschreven, voor zover hier van belang:

“(…) Zoals ik vertelde hebben we het gehad over de afspraken die wij met elkaar hebben. De conclusie is voor ons dat de huidige afspraken niet meer werken. De afspraken zijn voor ons verliesgevend en daarom moeten de afspraken in onze ogen worden veranderd. Na onze bescheiden opvatting doen wij 99% van het werk. Jullie krijgen 1/3 van de opbrengst en zouden 1/3 van de kosten moeten betalen. Jullie betalen mee maar jullie betalen geen 1/3 van de kosten. Dit hebben wij al een paar keer aangekaart maar er zit weinig beweging in. Zoals ik vertelde is de huidige situatie verliesgevend en het duurt al veels te lang deze verliesgevende situatie. Het door jullie gedane voorstel is voor ons niet acceptabel (…)

Vanaf heden gebruiken wij een nieuw emailadres: (…) [e-mailadres]

Met vriendelijke groet, (…)

[naam 2] ”

In dit e-mailbericht is verder een voorstel opgenomen van [naam 2] om uit te gaan

van een nieuwe verdeling van de opbrengsten met ingang van 1 februari 2014.

Burger Beheer voorzag de verkoopfacturen die zij aan De Ridder zond tot augustus 2014 van klantnamen. Sinds dat moment heeft zij enkel nog klantnummers vermeld.

Op 18 februari 2015 heeft De Ridder aan [naam 2] onder meer geschreven:

“Beste [naam 2] ,

Vandaag hebben wij de facturen van jou van januari 2015 ontvangen. Hierin zijn ons een aantal zaken opgevallen. Graag zouden wij per punt een toelichting willen ontvangen van jullie (…)

2. we zien dat de verkoopprijzen volgens de door jullie toegestuurde facturen enorm laag liggen tov vorig jaar. Wat is de reden waarom jullie zulke lage prijzen hanteren? (...)

3. Ons is opgevallen dat jullie sinds een aantal maanden de namen van klanten niet meer tonen (..) Waarom tonen jullie dit niet meer? Graag ontvangen wij de kopieën van de originele facturen vanaf het moment dat jullie de facturen anoniem gemaakt hebben. (...)”

Op 27 maart 2015 heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen [naam 2] , [naam 3] en [naam 4] (ook werkzaam bij De Ridder).

In een daarop volgende e-mail van 27 maart 2015 heeft [naam 3] onder meer aan [naam 2] geschreven:

“Beste [naam 2] ,

Graag wil ik je per email bevestigen wat wij vandaag in onze twee bewogen gesprekken met elkaar besproken hebben. (…) In dit gesprek hebben wij jou laten weten dat wij onregelmatigheden hebben aangetroffen in de verkoopfacturen die jij maandelijks naar ons toestuurt. Ook hebben wij jou facturen van onze gezamenlijke klant Bever Outdoor laten zien die jij niet met ons gedeeld hebt. Om 16.00 uur vanmiddag ben jij bij ons teruggekomen en heb je ons bevestigd dat je 1. marge voor De Ridder hebt achtergehouden door ons verkoopfacturen te tonen die een lagere verkoopprijs vermelden dan feitelijk door jou aan de klant gefactureerd werd en 2. heb je ons bevestigd dat je buiten ons om twee containers van 3600 cuddlebugs per stuk bij Liscot ingekocht hebt. Wij zijn hier erg van geschrokken. Je hebt ons bevestigd dat de onregelmatigheden zijn ontstaan sinds augustus 2014 en dat er niet meer onregelmatigheden zijn dan wat je vandaag met ons gedeeld hebt (…).”

Op 30 maart 2015 heeft [naam 3] in een e-mail aan [naam 2] verzocht om een accountant aan te stellen die aan de hand van inzage in de administratie van [gedaagde] Beheer kan berekenen welk bedrag [gedaagde] Beheer aan De Ridder verschuldigd is. Voorts heeft hij verzocht de voorraad Cuddlebugs die door [gedaagde] Beheer zonder medeweten van De Ridder is ingekocht tegen inkoopprijs toe te voegen aan de voorraad van De Ridder. Ten slotte heeft [naam 3] geschreven dat Burger Beheer de schuld die aan De Ridder is ontstaan binnen zes maanden dient af te lossen.

[gedaagde] Beheer heeft niet aan deze verzoeken voldaan.

[naam 3] heeft [naam 2] in een e-mail van 15 april 2015 persoonlijk aansprakelijk gesteld.

Bij vonnis van 13 januari 2016 van de rechtbank Amsterdam zijn Burger Beheer en [naam 2] hoofdelijk veroordeeld, onder meer tot betaling van een bedrag van € 27.185,90 aan De Ridder en is voor recht verklaard dat [naam 2] onrechtmatig heeft gehandeld en aansprakelijk is voor de schade, die De Ridder als gevolg daarvan heeft geleden.

Burger Beheer is op 23 februari 2016 failliet verklaard.

[naam 2] heeft hoger beroep ingesteld tegen het onder 2.11 vermelde vonnis. Bij arrest van 10 oktober 2017 van het gerechtshof Amsterdam is het vonnis van de rechtbank bekrachtigd.

De Ridder vordert om bij vonnis, voor zover mogelijk, uitvoerbaar bij voorraad:

I. te verklaren voor recht dat [gedaagde] onrechtmatig jegens De Ridder heeft gehandeld en op die grond aansprakelijk is voor de schade die (de rechtbank leest: De) Ridder als gevolg daarvan heeft geleden en nog zal lijden, althans een zodanige verklaring voor recht als de rechtbank in goede justitie zal menen te behoren;

II. [gedaagde] te veroordelen tot betaling aan De Ridder van een bedrag van € 73.524,12 uit hoofde van schadevergoeding wegens gederfde marge, althans een zodanig bedrag als de rechtbank in goede justitie zal menen te behoren;

III. [gedaagde] te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan De Ridder, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

IV. [gedaagde] te veroordelen in de proceskosten van deze procedure, te vermeerderen met de nakosten en tevens te vermeerderen met de wettelijke rente indien deze kosten niet binnen een termijn van veertien dagen na dagtekening van het vonnis zijn voldaan.

De Ridder legt aan haar vorderingen ten grondslag dat [gedaagde] als feitelijk bestuurder van Burger Beheer persoonlijk aansprakelijk is voor schade die De Ridder heeft geleden. Ter zitting heeft De Ridder de grondslag van haar vordering aangevuld met de stelling dat [gedaagde] ook aansprakelijk is op grond van een door hem gepleegde onrechtmatige daad.

[gedaagde] heeft gemotiveerd verweer gevoerd.

Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna bij de beoordeling verder worden ingegaan.

De rechtbank

verwijst de zaak naar de rolzitting van woensdag 31 januari 2018, voor het nemen van een akte aan de zijde van [gedaagde] , zoals hiervoor onder 4.4 omschreven;

bepaalt dat De Ridder na het nemen van de in 5.1 bedoelde akte in de gelegenheid zal worden gesteld om vier weken daarna een antwoord-akte te nemen, waarna zal worden beslist over de voortgang van de procedure;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. Saarloos, mr. J.H. Gisolf en mr. B. de Metz en in het openbaar uitgesproken op 3 januari 2018.1.