370 Het bezoldigingsbesluit en het bezoldigingsbeleid

Uit vorenstaande blijkt, dat de vennootschap niet door een ander dan het orgaan dat op grond van art. 2:135 lid 4 BW bevoegd is aan een bezoldiging kan worden gebonden. Daarmee is slechts een deel van het vertegenwoordigingsvraagstuk van art. 2:135 lid 4 BW beantwoord: welk orgaan is bevoegd de vennootschap te vertegenwoordigen. Een tweede vraag die gesteld kan worden is of de vertegenwoordigingsbevoegdheid van dit orgaan ook onbeperkt en onvoorwaardelijk is? Of is de vertegenwoordigingsbevoegdheid van het daartoe bevoegde orgaan door de wetgever dwingendrechtelijk ingeperkt met als uiterste grens de kaders van het door de AVA vastgestelde bezoldigingsbeleid?1

Over het antwoord op de vraag hoe de vastgestelde bezoldiging en het bezoldigingsbeleid zich tot elkaar verhouden bestaat grote verdeeldheid.2 Bij de beoordeling hiervan zijn mijns inziens drie situaties van elkaar te onderscheiden: (i) er is geen bezoldigingsbeleid, (ii) de vastgestelde bezoldiging is in strijd met het bezoldigingsbeleid en (iii) de vastgestelde bezoldiging wijkt af van het bezoldigingsbeleid. Bij deze laatste twee situaties kan vervolgens een onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds structureel handelen in strijd met of in afwijking van het bezoldigingsbeleid en afwijkende of strijdige regelingen die een ad hoc karakter hebben anderzijds.3