177 Inleiding

Ondanks het ontbreken van bewijs voor de theoretische aanname dat slechts algemene bestuurlijke vaardigheden ertoe doen, waardoor bestuurders die deze vaardigheden bezitten iedere beursgenoteerde onderneming optimaal zouden kunnen leiden, blijft het een feit dat externe bestuurders worden aangetrokken en werken bij verschillende beursgenoteerde ondernemingen. Onder deze bestuurders zijn zowel Nederlandse als buitenlandse bestuurders te vinden.1 In de praktijk is er dus wel degelijk sprake van enige mobiliteit van bestuurders. De gedachte dat bestuurders zich vrij tussen beursgenoteerde ondernemingen kunnen bewegen lijkt dus niet zonder grond.

Als we naar deze mobiliteit in de praktijk kijken, ontstaat er een genuanceerder beeld. Indien er sprake is van een hoge mobiliteit van bestuurders, dan mag verwacht worden dat er een continue stroom van bestuurders is waar te nemen die van de ene onderneming naar de andere gaan (vergelijkbaar met de transfermarkt voor toptrainers). De beste bestuurders zullen naar de beste ondernemingen gaan en de minder goede bestuurders naar de mindere ondernemingen.2 Ook zou de stijgende trend van externe bestuurders doorzetten en de overhand krijgen, alleen al omdat de externe pool simpelweg groter is. Daarnaast zou het vaker voorkomen dat bestuurders worden ‘weggekocht’. Diverse onderzoeken wijzen echter uit dat deze verwachtingen niet stroken met de werkelijkheid.