4.4.1 Recidivisten en veelplegers

‘We hebben hier een kerel lopen die drie, vier keer per jaar zijn partner belaagt en mishandelt, tot insmeren met poep. Drie tot vier keer per jaar wordt hij gepakt en dan krijgt hij weer [voorlopige hechtenis met] schorsende voorwaarden en misschien een keer een half jaar [gevangenisstraf]. Geef hem nou ‘ns de hoofdprijs en douw hem een keer voor de maximumstraf weg. Ik ben niet voor het Amerikaanse systeem: three strikes out. Ik heb weleens stukjes gezien op TV. Twee keer wat gepikt en een derde keer een pakje kauwgom en je zit levenslang. Dat is niks, maar op zijn tijd mag best strenger gestraft worden. Vooral bij delicten waar de maatschappij last van heeft, woninginbraken, straatroven en geweldszaken. Maar ook zware delicten mogen best zwaarder. Ik zeg niet dat het helpt, maar het is ook voor de bescherming van de samenleving.’

‘We hebben een jongen aangehouden voor handel in harddrugs. Hij (…) wordt na negentig dagen weer in vrijheid gesteld. Je wordt dan tijdelijk vastgezet [voorlopig gehecht] en dat was in dit geval ook zijn straf [omdat het ging om een ‘first offender’]. Nog geen maand later wordt hij wederom aangehouden met verdovende middelen. Je slaat niet iemand dood en ze hebben geen kilo’s bij zich maar het zijn wel feiten waar in de Opiumwet zes jaar of meer op staat en in deze zaken gaan ze dus steeds drie maanden vast. Ik denk dat deze persoon er bewust voor kiest en eigenlijk gewoon zijn brood verdient als crimineel. Hij wordt niet voor niets aangehouden, dan vind ik dat hij wel een jaar of anderhalf moet krijgen. Dat zou wel de minimumstraf moeten zijn als je voor de tweede of de derde keer gepakt wordt.’

‘Kijk ik naar de rechter, dan krijg ik echt het idee dat die licht straft. Nadat een junk, een winkeldief, voor de honderdste keer is gepakt en naar justitie gaat, wordt er gezegd: ‘Nu moet u er maar eens van leren, een maand gevangenisstraf.’ Dan denk ik, wat leer je daar nou van? Dat gaat nergens over. Draaideurfiguren die voor veel overlast zorgen, winkeldiefstallen plegen en ons veel werk bezorgen. Wat je bereikt door iemand op deze manier een sanctie mee te geven, dat is nihil want ze gaan toch maar door. De politie is voor 90 procent van de tijd met hen bezig.’

‘Wij vinden de strafmaat te laag bij de lichtere delicten. Bijvoorbeeld een inbraak. Gasten die na de dertigste keer weer een kans krijgen. Veelplegers die hier bijna dagelijks binnen zitten en toch maar weer een kans krijgen, daar zijn we klaar mee. Dat begrijpen we niet en dat gaan we niet begrijpen ook.’

‘Het leeuwendeel van de strafbare feiten, winkeldiefstal, mishandeling met een klap over en weer, vernieling, die straffen zijn over het algemeen laag vinden wij. Op een gegeven moment kan er wel gevangenisstaf worden opgelegd maar wij zitten met de frustratie. Wij houden bijvoorbeeld ’s nachts een inbreker aan met laptops en sieraden, vlak voordat hij zijn woning ingaat en we hebben daar ook een inbraak bij. Dan krijgt hij twee maanden. Dan denk je twee maanden is leuk, maar de man is veertig keer veroordeeld voor inbraken. Dan wordt het toch wel eens tijd om langer te straffen.’