145 Empirisch bewijs ter ondersteuning van de managerial powertheorie

Bebchuk en Fried nemen het armlengte afstand-model als normatief uitgangpunt. Op basis van dit model zou worden verwacht dat (i) een bestuurder wordt beloond op of boven het bedrag dat nodig is om hem te behouden, (ii) zijn contract regelingen bevat die hem aanzetten de waarde van de onderneming te vergroten en (iii) regelingen worden vermeden die ertoe kunnen bijdragen dat de waarde van de onderneming wordt gereduceerd. De bezoldigingspraktijk ziet er echter geheel anders uit. De wijdverspreide aanwezigheid van voor de onderneming inherent nadelige vormen van bezoldiging en verstorende prikkels zijn op grond van het armlengte afstand model niet te verklaren.1 De managerial powertheorie kan wel dienen als verklaring voor deze praktijken. Bebchuk en Fried komen verder met diverse empirische onderzoeken waaruit blijkt, dat CEO’s een hogere bezoldiging ontvangen wanneer zij beter worden beschermd en minder tegenstand krijgen, kortom, wanneer zij meer invloed hebben binnen de onderneming.2