I.D.1. De testamentuitvoerder

Afdeling VII van het Belgische Burgerlijk Wetboek draagt het opschrift 'uitvoerders van uiterste wilsbeschikkingen'. ALAIN VERBEKE, Belgisch testamentair erfrecht, Fiscaal Tijdschrift Vermogen (FTV), nr. 2002, 1, p. 35 wijst op het belang van het toekennen van het 'bezitsrecht', want bij 'gebrek aan bezitsrecht beperkt de taak van de testamentuitvoerder zich tot het waken over de correcte testamentuitvoering.' Maar ook dan valt het allemaal wel mee met de kracht van de testamentuitvoerder: 'Het bezitsrecht is driedubbel beperkt: (1) in de tijd, met name een jaar en een dag na het overlijden; (2) qua goederen, met name enkel de roerende goederen (of een gedeelte daarvan); en (3) qua juridische aard, met name louter feitelijk e n precair. Dit laatste betekent dat het bezitsrecht van reservataire erfgenamen of van een algemene legataris die opkomt zonder reservatairen voorgaat'. Desondanks blijft VERBEKE (terecht) optimistisch: 'Toch raadik de aanstelling ervan altijd aan. Er is opnieuw de ''baat het niet, schaadt het niet'' gedachte.' Als voorbeeld daarvan geeft hij (p. 36) het feit dat de rechtspraak aanvaardt dat een testamentuitvoerder een 'voorlopig bewindvoerder' in de zin van 488bis 1BBW kan vorderen ten aanzien van een erfgenaam die niet in staat is om zijn goederen zelf te beheren. Ook de testamentuitvoerder zelf kan in die functie benoemd worden. Zie over de 'voorlopig bewindvoerder' THIERRY DELAHAYE, L' administrateur provisoire, Loi du 3 mai 2003, Les dossiers du journal des tribunaux nr. 45, Brussel: De Boeck &Larcier 2004, p. 40

D. VAN GRUNDERBEECK, Uitvoerders van uiterste wilsbeschikkingen, in Commentaar Erfenissen, Schenkingen en Testamenten, Antwerpen: Kluwer Antwerpen 1997, p. 152. Er wordt op gewezen dat slechts een enkele schrijver, te weten Th. Huc (1901) de testamentuitvoerder beschouwt als een privaatrechtelijke functionaris.