4.4.2 Minderjarige en jeugdige delinquenten

Vergelijkbaar met de kritische opvatting van politiemensen over de strafoplegging aan recidivisten en veelplegers, is hoe een deel van hen denkt over de wijze waarop minderjarige en jeugdige delinquenten worden gestraft. Het gaat hen daarbij om ernstige vormen van (jeugd)criminaliteit, waarbij de daders in de optiek van deze politiemensen in feite ‘doorgewinterde criminelen’ zijn, en officieren en vooral rechters vaak een te rooskleurig beeld van hen zouden hebben. Ook zouden deze nog jonge mensen volgens politiemensen vaak al niet meer onder de indruk raken van een ‘lichte straf’. In het verlengde hiervan geven politiemensen aan dat in hun ogen reclassering en hulpverlening regelmatig niet zouden voldoen en vaak geen alternatief vormen voor gevangenisstraf. Zo is hun indruk dat de reclassering onvoldoende tijd heeft voor de delinquent. Daarnaast menen sommige politiemensen dat de aanpak van de reclassering vaak te vrijblijvend is: als de inzet van de delinquent om een gedragsverandering te bereiken te wensen overlaat, dan zou dat te vaak zonder consequenties blijven. Eén van de geïnterviewde wijkagenten geeft aan dat voor jeugdigen die vaak met politie en justitie in aanraking komen een combinatie nodig is van een stevige, ‘niet vrijblijvende’ aanpak met langdurige, intensieve hulpverlening en een traject naar werk: