371 Twee stromingen

In de literatuur zijn twee stromingen te ontwaren die zijn ontstaan vanwege de onduidelijkheid die er heerst over de verhouding tussen het bezoldigingsbeleid en de vastgestelde individuele bezoldiging. Deze onduidelijkheid is te wijten aan het feit dat een overdenking of toelichting in de parlementaire geschiedenis over enige sanctie ontbreekt.1 De ene stroming houdt vast aan een strikte benadering van art. 2:135 BW, terwijl de andere stroming een flexibeler opstelling inneemt. Een keuze voor een bepaalde stroming hangt samen met de interpretatie van de woorden ‘met in achtneming van het beleid’ en het antwoord op de vraag of de slotzin van lid 5 van art. 2:135 BW alleen van toepassing is op dit artikellid of tevens moet worden doorgetrokken naar art. 2:135 lid 4 BW.2 Valt de keuze op de strikte interpretatie van art. 2:135 BW, dan volgt daaruit dat er bij non-conformiteit van de vastgestelde bezoldiging met het bezoldigingsbeleid sprake zal zijn van nietigheid.3 Wordt gekozen voor de soepeler benadering dan zal een vennootschap in de meeste gevallen gebonden zijn aan de vastgestelde bezoldiging, ondanks dat die bezoldiging niet in overeenstemming is met het bezoldigingsbeleid.4