Aant. 1.1 Inleiding

De Wet op de accijns bepaalt dat over accijnsgoederen accijns wordt geheven. Als er sprake is van uitslag tot verbruik dan ontstaat verschuldigdheid van accijns. Er zal dan accijns moeten worden betaald. Artikel 2 Wet op de accijns bepaalt wat wordt verstaan onder uitslag tot verbruik.

In deze aantekening vindt u hoe artikel 2 van de Wet op de accijns tot stand is gekomen (aant. 1.2.1). U vindt ook een chronologisch overzicht van de parlementaire behandeling (aant. 1.2.2). Vervolgens wordt in aant. 1.4 het doel en de strekking behandeld en in aant. 1.6 wordt nader ingegaan op de context waarin artikel 2 moet worden geplaatst. De relatie met betrekking tot het Europese recht is opgenomen in aant. 1.10. In aant. 1.17 worden de begripsbepalingen behandeld.

Het commentaar op artikel 2 van de Wet op de accijns zoals dit luidde vóór 13 februari 2023 is opgenomen in een afzonderlijk tijdvak.

De definitie van uitslag tot verbruik is te lezen in het eerste lid van artikel 2 van de Wet op de accijns (aant. 2). Met uitslag tot verbruik worden verschillende situaties bedoeld:

⁃ In de eerste plaats kan uitslag tot verbruik inhouden: het aan een accijnsschorsingsregeling (onregelmatig) onttrekken van accijnsgoederen..

⁃ In de tweede plaats is er sprake van uitslag tot verbruik indien er accijnsgoederen voorhanden of opgeslagen zijn buiten een accijnsschorsingsregeling om, ook in gevallen van onregelmatigheid, en er nog geen accijns geheven is over deze goederen.

⁃ Verder is het (onregelmatig) produceren, met inbegrip van de verwerking, van accijnsgoederen buiten een accijnsschorsingsregeling om ook aan te merken als uitslag tot verbruik.

⁃ Ten slotte is er sprake van uitslag tot verbruik bij (onregelmatige) invoer van accijnsgoederen, die niet direct bij de invoer ervan onder een accijnsschorsingsregeling worden geplaatst.

In de leden 2, 3 en 4 van artikel 2 Wet op de accijns worden situaties omschreven die mede worden aangemerkt als uitslag tot verbruik (aant. 3-5). Er is sprake van uitslag tot verbruik als een accijnsgoed (niet als grondstof) wordt verbruikt binnen een voor dat goed aangewezen accijnsgoederenplaats of het douanegebied van de Unie binnenkomt, zich in tijdelijke opslag bevindt, als bedoeld in artikel 5, zeventiende lid, DWU, of onder een bijzondere douaneregeling extern douanevervoer, douane-entrepot, actieve veredeling, of tijdelijke invoer, als bedoeld in artikel 210 DWU is geplaatst (artikel 2, tweede en derde lid, van de Wet op de accijns). Als uitslag tot verbruik wordt ook aangemerkt het voorhanden hebben, opslaan of gebruiken van minerale oliën waaraan in strijd met de wet herkenningsmiddelen zijn toegevoegd (artikel 2, vierde lid van de Wet op de accijns).

Het kan voorkomen dat tijdens het vervoer van de accijnsgoederen een goed onherstelbaar verloren raakt. Dit kan zich ook voordoen bij de vervaardiging of de opslag van het goed in een accijnsgoederenplaats. Onder bepaalde omstandigheden wordt dit verlies niet aangemerkt als uitslag tot verbruik. Hetzelfde geldt als het accijnsgoed in zijn geheel vernietigd is (aant. 6-9). Op grond van artikel 2, elfde lid, Wet op de accijns zijn in de Uitvoeringsregeling accijns nadere uitvoeringsbepalingen vastgesteld (aant. 12).

Bepaalde situaties worden bij voorbaat al niet aangemerkt als uitslag tot verbruik in de zin van artikel 2 van de Wet op de accijns. Dit is geregeld in artikel 2, negende en tiende lid, van de Wet op de accijns. Zo bepaalt lid 9 dat het verbruik van minerale oliën voor het produceren of verwerken van minerale oliën in een accijnsgoederenplaats niet aangemerkt wordt als uitslag tot verbruik (aant. 10). Andere situaties die bij voorbaat al niet worden aangemerkt als uitslag tot verbruik zijn opgenomen in lid 10 (aant. 11).