171 De Haviltex-maatstaf

Als hoofdregel geldt dat de vraag hoe in een schriftelijk contract de verhouding tussen partijen is geregeld niet kan worden beantwoord door een zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen van het contract. Bij de uitleg van de bepalingen in een schriftelijke overeenkomst komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij dient rekening te worden gehouden met alle bijzondere omstandigheden van het geval en kan mede van belang zijn tot welke maatschappelijke kringen partijen behoren en welke rechtskennis van zodanige partijen kan worden verwacht.1 De subjectieve bedoeling van de partijen bij de overeenkomst is daarbij doorslaggevend. Is die subjectieve bedoeling niet vast te stellen, dan dient een bepaling in een overeenkomst te worden uitgelegd volgens de betekenis die met de partijen vergelijkbare personen in dezelfde omstandigheden aan de bepaling zouden geven.2