5.2 Het doel van de waardering

In het kader van een akkoordregeling in de vorm die ik in dit boek schets, kan een waardering op zijn minst vijf doelen hebben. Een eerste doel kan zijn om vast te stellen wat er in totaal aan te verdelen waarde bestaat en derhalve wie nog aanspraak kan maken op enige waarde en wie niet.

Een tweede doel kan zijn om de verschillende uitkeringen in natura te waarderen en vast te kunnen stellen of de waarde van de toegekende uitkering in natura overeenkomt met de aanspraak van de betreffende crediteur.1

Een derde doel kan zijn om vast te stellen wat de omvang is van het bedrag dat onder het akkoord in de vorm van contanten zou moeten worden uitgekeerd, indien de crediteuren die bij liquidatie een aanspraak op contanten hebben niet bij meerderheid met een andersoortige uitkering onder het akkoord instemmen.2 Men moet dan onder meer vaststellen wat naar redelijke verwachting de opbrengst in contanten zou zijn in geval van liquidatie. Deze liquidatie-analyse is ook nodig als men als algemeen homologatiecriterium hanteert dat tegenstemmende crediteuren in geen geval (ook niet indien alle klassen bij meerderheid vóór stemmen) onder het akkoord minder aan waarde mogen ontvangen dan zij in geval van liquidatie naar verwachting zouden ontvangen.3 Een liquidatie-analyse is in elk geval ook om praktische redenen meestal nodig om aan crediteuren inzichtelijk te maken dat zij onder het akkoord naar verwachting beter af zijn dan zonder het akkoord en om aldus hun steun voor het akkoord te verwerven.

Een vierde doel van waardering kan zijn om de omvang vast te stellen van de bevoorrechte aanspraak van crediteuren met een zekerheidsrecht of een bijzonder voorrecht waar de omvang van deze bevoorrechte aanspraak gekoppeld is aan de waarde van het onderliggende goed.

Een vijfde doel van een waardering kan zijn om voor de klassenindeling van gesecureerde crediteuren vast te stellen welk deel van hun vordering als gedekt moet worden aangemerkt en daarmee zou moeten worden ingedeeld in de klasse van gesecureerde crediteuren en welk deel van de vordering als ongedekt heeft te gelden en daarmee zou moeten worden ingedeeld in de klasse van ongesecureerde crediteuren. Zie in dit verband ook paragraaf 4.3.5 hiervoor.