Aandachtspunten ten aanzien van (afgewaardeerde) vorderingen en de fiscale eenheid in de vennootschapsbelasting

In dit thema wordt aandacht besteed aan de (antimisbruik)wetgeving ten aanzien van de fiscale eenheid en (afgewaardeerde) vorderingen. Hierbij worden drie verschillende momenten onderscheiden.

Bij het aangaan van een fiscale eenheid geldt een waarderingsvoorschrift voor onderlinge vorderingen en schulden. Als een schuldeiser de vordering ten laste van de fiscale winst heeft afgewaardeerd, leidt dit waarderingsvoorschrift veelal tot een heffing bij de schuldenaar.

De maatregelen gedurende de fiscale eenheid zijn gericht tegen het onbedoeld van toepassing zijn van de kwijtscheldingswinstvrijstelling. Kort en goed wordt er niet méér kwijtscheldingswinstvrijstelling verleend dan zou zijn verleend zonder fiscale eenheid. Daarnaast zijn er maatregelen die dubbele verliesneming met behulp van de fiscale eenheid moeten tegengaan.

Op het moment van ontvoeging geldt wederom een waarderingsvoorschrift voor onderlinge vorderingen en schulden. Dit voorschrift leidt niet tot acute belastingheffing, maar zorgt er vooral voor dat de schuldeiser, na beëindiging van de fiscale eenheid, op zijn vordering geen verlies kan claimen dat zich tijdens fiscale eenheid heeft voorgedaan.

Na het moment van ontvoeging zijn er nog regels rondom latere toepassing van de kwijtscheldingswinstvrijstelling. Deze dienen om te voorkomen dat de maatregelen rondom het tegengaan van oneigenlijk gebruik van de kwijtscheldingswinstvrijstelling tijdens een fiscale eenheid makkelijk kunnen worden omzeild.