Hof 's-Hertogenbosch, 22-02-2011, nr. HD 200.002.590

9.1.

9.1.1.

9.2.

9.3.

9.4.

-

op 4 december 2008 : mr. [H.]

[A.], appellante sub 1

-

op 10 februari 2009 : [I.]

[J.]

-

op 30 september 2009: [K.]

9.4.1.

-

op 30 september 2009: [L.]

-

op 5 oktober 2009 : [M.]

-

op 8 december 2009 : [C.], geïntimeerde sub 1.

9.5.

9.6.

9.7.

9.8.

9.8.1.

a.

[H.] heeft hieromtrent als getuige verklaard:

“Wij hebben als het ware de wijze waarop destijds het instappen had plaatsgevonden als sjabloon gebruikt voor de uitstapregeling. En dit alles vanuit de gedachte dat destijds bij het instappen ook was betaald voor de waarde van de ‘priors’ en dat daarom thans ook bij het uitstappen die waarde in de package verdisconteerd diende te worden.”

b.

[A.] heeft hieromtrent als getuige verklaard:

“Ik ging er daarbij van uit dat die compensatie aldus zou plaatsvinden dat de waarde van de ‘priors’ zou worden verdisconteerd in de waarde van de gewone aandelen. Zo is het ook in het verleden door [C.] steeds gezegd. De ‘priors’ waren nominaal verkregen en de waarde daarvan was opgenomen in de waarde van de gewone aandelen die meegeleverd werden aan [C.] maar ook aan [N.]. [C.] heeft in het verleden meerdere malen verzekerd dat op dezelfde wijze zou worden uitgestapt. [C.] heeft in het verleden ook tegen mij gezegd dat de prioriteitsaandelen alleen tegen nominale waarde konden worden verhandeld.”

c.

[K.] heeft hieromtrent als getuige verklaard:

“De [E.]-groep had recht op levering van 49% van de prioriteitsaandelen en dat recht was gebaseerd op het samen-uit-samen-thuis-principe, zijnde het uitgangspunt van de samenwerking zoals die destijds tussen [C.] en [N.] was overeengekomen. Voordat die samenwerking begon waren de prioriteitsaandelen volledig in handen van [C.], en ik meen dat bij de totstandkoming van de samenwerkingsafspraak tussen de heren [C.] en [N.] het de bedoeling was dat 49% van de prioriteitsaandelen naar de [E.]-groep zou gaan. Ik heb dit uit de dossiers uit die tijd gedestilleerd. Ik was niet bij die afspraak aanwezig en heb [N.] zelf nooit gesproken.”

d.

[L.] heeft in contra-equête hieromtrent als getuige verklaard:

“In het tussenarrest (rov. 5.1 sub d) is vermeld wat [C.] en [N.] destijds hebben afgesproken met betrekking tot de prioriteitsaandelen in Uni-Invest. Die afspraak hield in dat partijen zouden overleggen wanneer het ging over de uitoefening van de rechten op de prioriteitsaandelen in Uni-Invest. Meer zijn partijen omtrent die prioriteitsaandelen niet overeengekomen. Dat weet ik omdat [C.] dat destijds met de directie en commissarissen van Uni-Invest heeft besproken waaronder ook met mij. Het staat mij bij dat [C.] mij gezegd heeft dat hij aan de hand van een met de hand geschreven puntenlijstje besproken of bevestigd heeft wat hij met [N.] heeft besproken onder andere ook over de prioriteitsaandelen. Ik heb dat puntenlijstje niet aangetroffen in de dossiers die ik afgelopen maandag op mijn voormalig advocatenkantoor heb doorgenomen.

(….)

[C.] heeft mij gezegd dat hij geen rechten op de prioriteit in Uni-Invest heeft weggegeven maar alleen heeft afgesproken dat wanneer er benoeming van de commissarissen, van de directie en uitgifte van aandelen aan de orde was, hij daarover met de [E.]-groep zou overleggen.

(….)

De [E.]-groep had aanzienlijke bedragen geleend aan Uni-Invest en die leningen werden omgezet in aandelen Uni-Invest tegen een koers van 29 gulden per aandeel. Het feit dat de [X.]-groep aldus gewone aandelen Uni-Invest verkreeg tegen een koers van 29 gulden betekent niet dat de [E.]-groep daarmee aanspraken kan maken op de prioriteitsaandelen of de waarde daarvan in Uni-Invest. Op dat moment stonden 50 prioriteitsaandelen Uni-Invest uit waarvan er 46 in bezit waren van [O.] International NV en 4 in privébezit waren bij respectievelijk [C.], [I.], [P.] en mijzelf, ieder 1 prioriteitsaandeel.”

e.

[C.] heeft hieromtrent als getuige verklaard:

“Wat betreft de achtergrond van de samenwerking tussen de beide groepen wil ik het volgende opmerken.

In 1991-1992 zijn de beide groepen gaan samenwerken op basis van het principe “samen uit samen thuis”. Dat principe hield in dat wanneer ik uit zou stappen als gezicht en controlerend aandeelhouder van Uni-Invest N.V., ook de [E.]-groep uit kon stappen. En dit is het principe dat uiteindelijk ook in de bepaling van 8a van de vaststellingsovereenkomst is neergelegd.

(…)

Ik kan bevestigen, voor zover ik mij dit kan herinneren, dat Dover Trustco N.V. mede rechthebbende was op de prioriteitsaandelen en de gewone aandelen in [O.] International en via deze in Uni-Invest N.V.. Het bepaalde in artikel 5 van de overeenkomst van 25 november 1991 is aldus vervangen door de samenwerking in het kader van Dover Trustco N.V. Die prioriteit heeft [X.]-groep ingebracht in Dover Trustco N.V. en deze had de [X.]-groep gekocht toen de [X.]-groep instapte in Uni-Invest N.V. op 30 juni 1991. Dat was op een moment dat de [E.]-groep nog lang niet in beeld was bij de [X.]-groep.”

9.9.

9.10.

9.11.

9.11.1.

9.12.

9.13.

a.

[H.]:

“Tijdens die bespreking (de bespreking op dinsdag 23 april 1996: toev. hof) zijn wij die tekst doorgelopen en aangekomen bij artikel 8a heeft [A.] gezegd dat zij wilde dat de waarde van de ‘priors’ gedeeld werd. De heer [C.] maakte daar geen punt van maar ik kan me niet herinneren welke woorden hij daarover heeft uitgesproken. Ook [I.] maakte daar geen punt van maar merkte toen in dat verband wel op dat de [E.]-groep dan haar recht op levering van de prioriteits-aandelen zou moeten prijsgeven en dat hij dit in artikel 8a expliciet geregeld wilde zien. Alstoen is de tweede zin ter vergadering aan artikel 8a toegevoegd.

(….)

De achtergrond van het feit dat [I.] deze tweede zin expliciet toegevoegd wenste te zien in artikel 8a is gelegen in het feit dat [I.] geen zuiver geweten had op dit punt. Hij had namelijk in het verleden in 1994 als directeur van Dover Trustco bewerkstelligd dat de in die vennootschap aanwezige aandelen [O.] International BV werden overgedragen aan derden met het gevolg dat de [E.]-groep ze niet meer had en dus geen zeggenschap meer had in de vennootschap die de ‘priors’ hield en de daaraan verbonden meerwaarde kwijt was. Dit was stiekem gebeurd. Om zichzelf te beveiligen tegen claims die daarop waren gebaseerd van de kant van de [E.]-groep wilde [I.] dat de bewuste tweede zin in artikel 8 expliciet werd toegevoegd. Toen dit onderwerp in de bewuste bespreking met de [X.]-groep aan de orde was heeft de [X.]-groep niet gezegd dat dit delen van de meerwaarde alleen zou plaatsvinden bij een bepaalde manier van vervreemding. Uitgangspunt tijdens de bespreking was dat de waarde van de ‘priors’ zou worden gedeeld en dat dat in het algemeen zou gelden. Beperkingen daarop zijn überhaupt niet aan de orde geweest en waren ook geen issue.

Met het bovenstaande bevestig ik datgene wat in het tussenarrest is opgenomen als stelling van de [E.]-groep op pagina 10, 11 en 12. Die stellingen zijn juist en die kunt u hier als ingelast beschouwen als zijnde door mij verklaard.

Op een vraag van mr. Kalsbeek met betrekking tot het uitstappen van de [E.]-groep verklaar ik het volgende. In de bespreking met [C.] en ook niet in de eerdere interne besprekingen is aan de orde geweest dat er een voorziening moest worden getroffen om te voorkomen dat de [E.]-groep in Uni-Invest zou achterblijven wanneer de [X.]-groep zou uitstappen uit Uni-Invest. Artikel 8a is echt ingegeven door delen van de meerwaarde van de ‘priors’ en niet door deze achtergrond.”

b.

[A.]:

“Tijdens de bespreking met de [X.]-groep (de bespreking ’s middags op 23 april 1996: toev. hof) hebben we de artikelen van het concept doorgelopen en aangekomen bij artikel 8a heb ik gezegd dat deze tekst was opgenomen om te waarborgen dat de [E.]-groep zou worden gecompenseerd wanneer zij afstand zou doen van de ‘priors’. Ik heb tegen [C.] gezegd: ‘ik weet wat ik doe, ik geef mijn aanspraken op de Golden Parachute op, maar ik wil wel compensatie voor het afstand doen van de ‘priors’. De compensatie is aldus geregeld dat de [E.]-groep bij verkoop van de priors de waarde daarvan vergoed zal krijgen bij verkoop van de gewone aandelen. En die waarde zit dan in de meerwaarde van de gewone aandelen. De heer [C.] had daartegen geen bezwaar. Ook de heer [I.] had geen bezwaar, maar merkte wel op dat hij dan wel in artikel 8a met zoveel woorden opgenomen wilde zien dat de [E.]-groep afstand zou doen van haar recht op levering van de prioriteitsaandelen. Ik kon daar wel mee instemmen want ik vond dat terecht. Als van de kant van [C.] zou zijn gezegd dat er geen compensatie zou volgen voor afstand van dit recht op levering dan zou ik gereageerd hebben met de opmerking dat ik dan ook geen afstand zou doen van dat recht. Dat recht bezat de [E.]-groep omdat zij via Dover Trustco ongeveer de helft van de aandelen van [O.] International BV in bezit had. In 1994 was echter gebleken dat Dover Trustco op een of andere manier plotseling deze aandelen was kwijtgeraakt.”

c.

[I.]:

“Op die bijeenkomst ([I.] dateert deze bijeenkomst op 10 april 1996; volgens [I.] vonden de besprekingen plaats op 10 en 24 april 1996: toev. hof) heb ik aan de orde gesteld dat mijn integriteit in twijfel werd getrokken door de [E.]-groep gezien de uitkomst van het Coopers en Lijbrand rapport en de acties die de [E.]-groep tegen mij had ondernomen. Dat is de reden waarom ik in die bijeenkomst uitdrukkelijk geregeld wilde hebben dat van de kant van de [E.]-groep die acties werden gestopt en dat 49% van de aandelen [O.] International niet meer aan Dover Trustco NV geleverd behoefden te worden. De aanwezige advocaten van beide groepen hebben toen op die bijeenkomst gezegd dat dat niet nodig was omdat er in de vaststellings-overeenkomst een finale kwijting zou worden afgesproken, maar ik heb er uitdrukkelijk op gestaan dat dat expliciet in de overeenkomst werd vermeld. Het maakte mij niet uit op welke plaats dit in de overeenkomst werd vermeld en de aanwezige advocaten hebben toen die vermelding opgenomen op een plaats waar de advocaten het het meest logisch vonden.

De grote lijn van de vaststellingsovereenkomst was dat er een betaling zou plaatsvinden van 72 miljoen gulden, te leveren in onroerend goed en aandelen, en dat de [E.]-groep niet opgesloten zou zitten in Uni-Invest (kortom dat de [E.]-groep tegen dezelfde prijs voor de gewone aandelen Uni-Invest kan uitstappen uit Uni-Invest als de [X.]-groep wanneer de [X.]-groep uitstapt).

(…)

Het was de bedoeling van [A.] dat de [E.]-groep niet opgesloten zou zitten in Uni-Invest als [C.] zijn gewone aandelen Uni-Invest verkocht en zijn positie als controlerend aandeelhouder door middel van de prioriteit opgaf. Om die opsluiting te voorkomen is in artikel 8a eerste zin een regeling opgenomen die ik zou willen betitelen als meeliftregeling. In mijn visie houdt dat in dat wanneer [C.] zijn gewone aandelen in Uni-Invest zou verkopen hij zou bedingen dat de koper die zelfde prijs zou betalen voor de gewone aandelen in Uni-Invest van de [E.]-groep. Deze afspraak gold alleen maar wanneer [C.] ook zijn prioriteitspositie zou opgeven.

(….)

Mr. Kalsbeek vraagt mij of tijdens de bespreking de [E.]-groep haar aanspraken op de prioriteit in Uni-Invest en de daaraan verbonden waarde heeft gehandhaafd. Mijn antwoord is nee. Er is niet gesproken tijdens die besprekingen over het gegeven dat de [E.]-groep die aanspraken wilde handhaven en de daaraan verbonden waarde vergoed wilde hebben.

De prioriteitsaandelen in Uni-Invest zijn niet anders ter sprake geweest dan in de zin zoals in de vaststellingsovereenkomst is neergelegd in artikel 8a eerste zin (de meeliftregeling) en 8a tweede zin (een vrijwaring voor mij persoonlijk). Die tweede zin had wat mij betreft ook ergens anders in de overeenkomst kunnen staan zoals ik al eerder heb verklaard.

(…)

Hetgeen [A.] voor het overige in de bewuste passage verklaart is inhoudelijk niet juist. [A.] heeft niet op enige bespreking waarop het concept vaststellings- overeenkomst aan de orde was gezegd ‘Ik weet wat ik doe. Ik geef mijn aanspraken op de ‘golden parachute’ op, maar ik wil wel compensatie voor het afstand doen van de priors.’ Zij heeft ook niet iets in die trant gezegd of woorden van gelijke strekking. Ook is onjuist dat zij een relatie legt tussen de compensatie voor de priors en de tweede zin van artikel 8a. Zoals ik hierboven al heb verklaard is die tweede zin van artikel 8a op mijn uitdrukkelijk initiatief om de bovenvermelde redenen in de overeenkomst opgenomen.”

d.

[J.]:

“Bij de aanvang van de bespreking lag er al een soort eerste concept voor. Ik kan bevestigen dat artikel 8 van de vaststellingsovereenkomst zoals dat artikel uiteindelijk is komen te luiden niet meteen in die volledige vorm is geformuleerd. Dat weet ik nog precies, daaraan heb ik nog een concrete herinnering. De tweede zin in artikel 8a, inhoudende dat de [E.]-groep afstand doet van de levering van 49% van de aandelen in [O.] International is er later aan toegevoegd op wens van dhr. [I.].”

e.

[K.]:

“De ratio van artikel 8a was dan ook dat de [E.]-groep voor haar gewone aandelen in Uni-Invest dezelfde prijs zou krijgen als de [X.]-groep voor haar gewone aandelen indien de [X.]-groep die zou verkopen en dat in die prijs dan verdisconteerd zou zijn de waarde van de prioriteitsaandelen die dan tevens zouden worden verkocht.

U.

vraagt mij of ik mij nog positief kan herinneren of er iemand tijdens die bijeenkomst iets over dit onderwerp heeft gezegd.

Ik kan hier verklaren van [A.] tijdens die bijeenkomst heeft gezegd dat de [E.]-groep recht had op 49% van de prioriteit, dat ze de prioriteit niet perse hoefde te hebben maar wel de waarde daarvan wilde. Ik kan ook verklaren dat [C.] heeft herhaald tijdens die bijeenkomst dat het gecombineerde bezit van prioriteits- aandelen en gewone aandelen een meerwaarde oplevert voor de gewone aandelen. Meer specifiek kan ik hierover niet verklaren. Op een vraag van mr. Hoff verklaar ik uitdrukkelijk dat ik voorafgaande aan dit verhoor niet heb gelezen de getuigenverklaringen die eerder zijn afgelegd in dit geding.

(…)

Op vragen van mr. [H.] antwoord ik als volgt.

Toen [A.] op de bijeenkomst van 24 april 1996 (volgens [K.] vond de bijeenkomst plaats op 24 april 1996: toevoeging hof) de meerwaarde van de priors aan de orde stelde in de zin dat die zou worden gedeeld, heeft [C.] daarop positief gereageerd; zoals ik al verklaarde heeft [C.] steeds verkondigd dat de bezitter van de priors de waarde daarvan kon realiseren via de hogere waarde van de gewone aandelen in Uni-Invest die deze bezat.

(….).

Er is door de [X.]-groep nooit enig voorbehoud gemaakt in die zin dat het meedelen in de waarde van de priors bij verkoop van de gewone aandelen alleen in bepaalde gevallen zou gelden.

Artikel 8a is een tag-along-bepaling. Ik kan mij niet herinneren dat het Engelse woord in de bespreking van 24 april 1996 is gevallen, maar er is in die bespreking wel gezegd dat [C.] de [E.]-groep zou meenemen. Meenemen is hetzelfde als ‘tag along’. Ik denk dat met het opnemen van dat artikel 8a de bedoeling was niet alleen om te voorkomen dat [A.] zou achterblijven in Uni-Invest wanneer [C.] zijn aandelen in Uni-Invest zou verkopen, maar ook om te bewerkstelligen dat ze zou meedelen in de hogere waarde van de gewone aandelen tengevolge van het bezit van de priors. Ik kan verklaren dat [A.] er beducht voor was dat [C.] haar een kunstje zou flikken. Dat wilde zij voorkomen. Mr. [H.] vraagt mij of ik zeker weet dat de heer [I.] aanwezig was op de eerste bespreking die ik hierboven noemde. Ik bevestig dat ik mij dat herinner.”

f.

[L.]:

“Het concept vaststellingsovereenkomst is op die bijeenkomst artikelsgewijs doorgenomen en mr. [H.] heeft daarbij telkens aantekeningen gemaakt al naargelang de uitkomst van de besprekingen bij een bepaald artikel. In het concept bestond artikel 8a uit een zin, te weten de eerste zin van de uiteindelijk tot stand gekomen vaststellingsovereenkomst. Bij de bespreking van artikel 8a, eerste zin heeft [C.] gezegd: als ik er uit stap zal ik zorgen dat jij ([A.]) een ‘’follow up offer’’ krijgt zodat je niet achter blijft in Uni-Invest. Hiertegenover is door [C.] bedongen artikel 8b van de vaststellingsovereenkomst. Dat artikel houdt kort gezegd in: als [C.] voor het pakket van de aandelen van [A.] in Uni-Invest een bod kan krijgen dat meer bedraagt dan de beurskoers dan zal [A.] [C.] laten meedelen in die meerwaarde. Dit was voor mevrouw [A.] aanvaardbaar mits zij maar niet verplicht zou worden om dat bod dan te aanvaarden. Ik kan mij herinneren dat mevrouw [A.] in ieder geval heeft gezegd dat zij niet verplicht wilde zijn haar pakket aandelen Uni-Invest in dat geval te verkopen. In de middagbijeenkomst heeft de heer [I.] er ook nog op aangedrongen dat in de overeenkomst werd opgenomen dat de [E.]-groep geen aanspraak meer zou maken op levering van de 50% gewone aandelen in [O.] International NV. Dit aandringen werd ingegeven door het feit dat de [E.]-groep hem een aantal verwijten had gemaakt, die met name ook bleken uit het Coopers & Lybrand rapport en onder meer betrekking hadden op het feit dat de bewuste 50% van die aandelen niet geleverd waren. De [E.]-groep heeft [I.] daarvoor ook persoonlijk aansprakelijk gesteld en beslag gelegd op zijn woonhuis.

Een of meer advocaten heeft daarop tijdens die bespreking gereageerd met de mededeling dat opname van het afstand doen van die aanspraak op levering in de overeenkomst niet nodig was. [I.] bleef daar toch op aandringen en daarom is als tweede zin bij artikel 8a opgenomen de tekst die er thans staat.

(…)

Mr. Hoff houdt mij voor de tekst van de getuigenverklaring van mr. [H.], afgelegd op 4 december 2008, vermeld op pagina 3 van het proces-verbaal beginnend met de woorden ‘’Tijdens die bespreking’’ en eindigend met de woorden ‘’aan artikel 8a toegevoegd’’. Ik herinner mij niet dat gezegd is door [A.] hetgeen mr. [H.] hier stelt. Ik herinner mij niet dat dat onderwerp van gesprek is geweest op die bijeenkomst. (…)

Als het delen van de waarde van de beschermingsconstructie de bedoeling zou zijn geweest van artikel 8a dan zou ik een andere tekst opgenomen hebben willen zien. Als dit onderwerp aan de orde zou zijn gesteld dan denk ik dat dat voor [C.] niet bespreekbaar zou zijn geweest, maar dit is natuurlijk geen waarneming. Tussen [C.] en mij is nooit aan de orde geweest dat de waarde van de priors zou worden gedeeld met de [E.]-groep. Dat blijkt in ieder geval niet uit de correspondentie en de uitgangspunten die daarin zijn geformuleerd. De [E.]-groep wilde alleen de waarde terug die zij zelf had ingebracht en niet nog iets extra’s. Dit laatste leid ik af uit die correspondentie en uit de besprekingen zoals die gevoerd zijn en zoals ik mij die herinner.

Mr. Hoff houdt mij voor de tekst van de getuigenverklaring van [A.] vermeld op pag. 6 van het proces-verbaal van 4 december 2008, beginnend met de woorden ‘’Tijdens de bespreking met’’ en eindigend met de woorden ‘’de aandelen was kwijt geraakt’’. Ik herinner mij niet dat een en ander tijdens de bewuste bijeenkomst is gezegd. Ik kan mij dat ook moeilijk voorstellen want als een en ander gezegd zou zijn, zou er mijns inziens een omvangrijke discussie zijn ontstaan over de beschermingsconstructie die in [O.] International NV opgesloten lag.

Mr. Hoff houdt mij voor de tekst van de getuigenverklaring van [K.] vermeld op pag. 3 van het proces-verbaal van heden, beginnend met de woorden ‘’U vraagt mij of ik mij nog positief’’ en eindigend met de woorden ‘’voor de gewone aandelen’’, alsook de tekst vermeld op pag. 4 van dat proces-verbaal beginnend met de woorden ‘’Toen [A.]’’ en eindigend met de woorden ‘’die deze bezat’’. Ook aan hetgeen daarin wordt gesteld heb ik geen herinnering.”.

g.

mr. [M.] :

“Ik ben in ieder geval aanwezig geweest op een gesprek daarover tussen de [X.]-groep en de [E.]-groep op 23 april 1996,(….).

(…)

Tijdens die bespreking is het concept van mr. [H.] nauwkeurig regel voor regel doorgenomen. De sfeer kan ik schetsen als argwanend van beide kanten.

(….)

Ik heb het tussenarrest gelezen en ik kan u met zekerheid bevestigen dat in mijn aanwezigheid op de bespreking van 23 april niet is gesproken over de prioriteits- aandelen en de waarde daarvan. Ik bedoel daarmee dat de waarde van de prioriteitsaandelen niet aan de orde is geweest. Ik kan u wel bevestigen dat in die bespreking aan de orde is geweest de vrees van de kant van [A.] om opgesloten te raken in Uni-Invest in het geval de [X.]-groep zou uitstappen uit Uni-Invest. Mijn overtuiging was in dat verband en is nog dat partijen zijn overeengekomen dat in geval van verkoop van het belang van de [X.]-groep in Uni-Invest ook de [E.]-groep haar belang in Uni-Invest kon verkopen en zulks tegen dezelfde prijs als die de [X.]-groep voor haar belang zou kunnen krijgen. Deze overtuiging van mij is in de juiste bewoordingen in artikel 8a eerste zin neergelegd. Dit betekent dat wanneer de [X.]-groep haar controlerend belang in Uni-Invest zou overdragen dezelfde prijs zou gelden voor de [E.]-groep. Artikel 8a gaat over de situatie dat de prioriteitsaandelen van Uni-Invest de [X.]-groep verlaten, artikel 8b gaat over de situatie dat de prioriteitsaandelen van Uni-Invest de [X.]-groep niet verlaten. De bedoeling was dat de waarde van de aandelen van de [E.]-groep in Uni-Invest niet zou verwateren of zou kelderen wanneer de [X.]-groep zou uitstappen. Deze gedachte heeft gedurende de gehele bespreking met de [E.]-groep en ook in de voorbespreking intern bij de [X.]-groep ten grondslag gelegen aan de mate waarin tegemoet zou worden gekomen aan de wensen van de [E.]-groep. De [X.]-groep vond het ook een billijke eis te voorkomen dat de aandelen van de [E.]-groep in Uni-Invest zouden verwateren als de [X.]-groep uit Uni-Invest zou vertrekken. Ik herhaal dat de waarde van de prioriteitsaandelen van Uni-Invest geen onderwerp van gesprek is geweest. Bekend was, ook bij mij, dat de prioriteitsaandelen van Uni-Invest alleen tegen de nominale waarde konden worden verkocht.

Tijdens de bespreking op 23 april heeft mr. [H.] schriftelijk aantekeningen gemaakt bij het concept naar aanleiding van de uitkomst van het besprokene. De tweede zin van artikel 8a is op het concept bijgeschreven door mr. [H.] op aandringen van dhr. [I.] omdat dhr. [I.] werd verweten dat door zijn schuld de levering van 49% van de aandelen [O.] International BV aan Dover Trustco NV achterwege was gebleven.

(….)

Op vragen van mr. Peters antwoord ik het volgende:

Tijdens mijn aanwezigheid op de bijeenkomst van 23 april 1996 is niet gesproken over de beschermingsconstructies Golden Parachute en Poison Pill. Onjuist is het citaat dat mr. Peters mij voorhoudt uit hetgeen is opgenomen in het tussenarrest onder rechtsoverweging 5.8 sub e te weten dat [A.] heeft gesteld dat zij bereid was afstand te doen van de aanspraken van de [E.]-groep op de beide andere beschermingsconstructies, Golden Parachute en Poison Pill, maar wilde vasthouden aan vergoeding van de helft van de meerwaarde die de prioriteitsaandelen vertegenwoordigden.”

h.

[C.]

“De tweede zin van artikel 8a (bijgeschreven) is op initiatief van de heer [I.] toegevoegd om duidelijk te maken dat de bewuste aandelen in [O.] International B.V. niet meer geleverd behoefde te worden, hetgeen paste in de afspraak dat alle transacties in het kader van de samenwerking hadden plaatsgevonden zouden worden teruggedraaid. [I.] drong speciaal aan op de opname van deze zin omdat hij mogelijke ruzies in de toekomst hierover aldus uitdrukkelijk wilde voorkomen. De heer [I.] werd er persoonlijk van beticht dat hij moedwillig ervoor had gezorgd dat de prioriteitsaandelen niet waren overgedragen aan Dover Trustco N.V.. In dat verband eiste [I.], die zwaar beledigd was, dat de [E.]-groep in de toekomst niet nogmaals levering zou eisen van die bewuste prioriteitsaandelen.

(….)

Op vragen van mr. Hoff antwoord ik het volgende:

Mr. Hoff houdt mij voor de tekst van de getuigenverklaring van [A.] vermeld in het proces-verbaal van 4 december 2008 op pagina 6 beginnend met de woorden “Tijdens de bespreking…” tot en met de woorden “geen bezwaar”. Verder houdt mr. Hoff mij voor de tekst van de getuigenverklaring van mr. [H.] op pagina 3 van genoemd proces-verbaal beginnend met de woorden “Tijdens die bespreking…” tot en met “heeft uitgesproken”. Hetgeen aldaar is verklaard is onjuist. Op de bewuste bijeenkomst is daarover niet gesproken, met name niet over de waarde van de ‘priors’ en het delen daarvan. Als met artikel 8a eerste zin bedoeld en gewild zou zijn dat ook de waarde van de ‘priors’ ten goede zou komen aan de [E.]-groep en als dit op de bewuste bijeenkomst als vermeld aan de orde zou zijn gesteld, dan was ik daarmee niet akkoord gegaan en bovendien zou artikel 8a eerste zin ook anders geformuleerd moeten worden. Ik vind het dan ook lariekoek om te beweren dat met artikel 8a eerste zin bedoeld zou zijn om ook de waarde van de ‘priors’ te delen. De prioriteitsaandelen in Uni-Invest N.V. waren van mij, waren ingebracht in Dover Trustco N.V. en kwamen in het kader van de ontbinding weer 100% terug bij de [X.]-groep.”

9.14.

9.14.1.

9.14.3.

De conclusie is dat de [E.]-groep er niet in is geslaagd de door haar gestelde feiten en omstandigheden te bewijzen die de conclusie wettigen dat, toen partijen overeenstemming bereikten over artikel 8a van de vaststellingsovereenkomst, partijen tevens zijn overeengekomen dat de [E.]-groep voor de helft zou delen in de (meer)waarde van de prioriteitsaandelen in Uni-Invest.

9.15.

9.15.1.

9.16.

9.17.

9.18.

9.19.

9.20.

9.21.