5.7.3 Criterium 3: Opbrengstgenererend vermogen

Conform het derde criterium belasten de communautaire accijnzen goederen die als heffingsobjecten zorgvuldig op opbrengstgenererend vermogen zijn geselecteerd (beginsel van de maximale realisatie), gaan zij, nadat zij zijn geheven, versluierd deel uit maken van de prijzen van die goederen en worden zij via die prijzen vervolgens afgewenteld op de uiteindelijke verbruiker (beginsel van de minste pijn). Er is geen verplichting om de accijns zichtbaar op de factuur te plaatsen. Zij treffen zowel productieve als consumptieve bestedingen. De communautaire accijnzen zijn objectieve en zakelijke belastingen en solide en stabiele belastingbronnen met als grondslagen alcohol-, energie- en tabaksproducten, prijsinelastische goederen en derhalve uitgelezen belastinggrondslagen voor stabiele opbrengsten.

De communautaire accijnzen zijn primair gericht op het verkrijgen van algemene middelen en dragen substantieel bij aan een rechtvaardige verdeling van de belastingdruk.

Met name de opbrengsten van de energiebelasting worden aangewend ter financiering van blijvend lagere directe lasten op arbeid en ondernemen (loon-, winst- en andere inkomensbelastingen). In tegenstelling tot de vrijheid van iedere soevereine staat belastingen in te stellen of af te schaffen, zijn de lidstaten verplicht de communautaire accijnzen te heffen, omdat de geharmoniseerde heffing ervan in alle lidstaten de goede werking van de interne markt voor accijnsgoederen bevordert.

Door de keuze van de grondslagen levert iedere ingezetene, hoe gering ook, aan de samenleving, ook de niet-ingezetene die slechts op bezoek is.