Einde inhoudsopgave
Accijnzen (FM nr. 126) 2008/4.5.2
4.5.2 Definiëring communautaire belastingobjecten
Mr. dr. W.M.G. Visser, datum 27-03-2008
- Datum
27-03-2008
- Auteur
Mr. dr. W.M.G. Visser
- JCDI
JCDI:ADS300511:1
- Vakgebied(en)
Europees belastingrecht / Belastingen EU
Accijns en verbruiksbelastingen / Accijns
Voetnoten
Voetnoten
Art. 2 lid 1 Structuurrichtlijn tabaksproducten. De art. 3, 5, 6 en 7 van de Structuurrichtlijn tabaksproducten definieren de tabaksproducten. Art. 2 van de Tariefrichtlijn tabaksproducten verwijst voor de definities van sigaren, cigarillo’s en rooktabak nog naar de art. 2, 4 en 4bis van Richtlijn 79/32/EEG, die bij de Structuurrichtlijn tabaksproducten is vervallen.
Art. 26 Structuurrichtlijn alcoholhoudende dranken. Hof Arnhem is van deze regel blijkbaar niet op de hoogte: ‘Het hof kan het standpunt van belanghebbende niet delen dat de indeling van de goederen dient te geschieden in de GN zoals deze gold en werd toegepast op 19 oktober 1992; dit betoog vindt geen steun in het recht’. Hof Arnhem 26 januari 2006, nr. 04/01084, LJN AV2216, r.o. 4.7.De uitspraak is desondanks niet fout, omdat het onderwerp van geschil een accijnsgoed is, dat hoofdzakelijk uit gedistilleerde alcohol bestaat en zelfs niet op basis van de goedkeuring van het Besluit van de staatssecretaris van 15 januari 2003, nr. CPP2002/3563M onder tariefpost 2206 kan worden gerangschikt.
Art. 2 lid 5 Richtlijn energiebelastingen. Art. 1 lid 1 onderdeel q Wa. Art. 2 lid 1 onderdeel c Wbm.
Conform de procedure van art. 27 jo. art. 2 lid 5 Richtlijn energiebelastingen. De in de Richtlijn energiebelastingen vervatte verwijzingen naar codes van de gecombineerde nomenclatuur zijn verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, (PbEg 2001, L 279/1) .
Art. 2 lid 5 Richtlijn energiebelastingen.
Vgl. W.M.G. Visser, De praktijk van termijnen in de Zesde BTW-richtlijn, FED Beschouwingen, FED 1996/233.
Als communautaire belastingobjecten zijn gedefinieerd: bier, mousserende en niet-mousserende wijnen, andere niet-mousserende en mousserende gegiste dranken, tussenproducten (dranken in het segment tussen wijn en gedistilleerd), gedistilleerde dranken en ethylalcohol, energieproducten, elektriciteit, sigaretten, sigaren en cigarillo’s, tabak van fijne snede, bestemd voor het rollen van sigaretten (shag) en rooktabak.
Bij de definiëring van communautaire belastingobjecten is uitgegaan van de GN-codes van de gecombineerde nomenclatuur (GN), de ten behoeve van het invoerrecht en de statistische verslaggeving opgestelde gemeenschappelijke goederenlijst.
Tabaksproducten zijn niet gedefinieerd met GN-codes.1
Voor alcoholhoudende producten wordt uitgegaan van de GN-codes die van kracht waren op het tijdstip van vaststelling van de Structuurrichtlijn alcoholhoudende dranken, derhalve 19 oktober 1992.2
Voor energieproducten wordt uitgegaan van de GN-codes die van kracht waren op 1 januari 20023 en jaarlijks worden bijgewerkt op basis van een besluit van het Accijnscomité.4 De in de Richtlijn energiebelastingen gebruikte GN-codes verwijzen naar de verordening van de EC van 6 augustus 2001.5 Jaarlijks wordt een besluit genomen tot bijwerking van de GN-codes voor energieproducten. Het besluit mag vanzelfsprekend (met het oog op het rechtszekerheidsbeginsel) niet leiden tot wijzigingen van de minimumtarieven, noch tot toevoeging of verwijdering van energieproducten.6
Voor deze vaste tijdstippen is gekozen om te voorkomen dat bij wijziging van de GN-codes of IDR- en EG-toelichtingen daarop in het Geharmoniseerd Systeem automatisch (en onbedoeld) wijziging zou kunnen optreden in de definities van de accijnsgoederen.7 Vandaar dat regelmatig wordt bezien of aanpassing van de definiëring van accijnsgoederen in verband met gewijzigde GN-codes gewenst is. Dit bleek halverwege de ‘90-er jaren van de 20e eeuw het geval wat de minerale oliën betreft. Door wijziging van de Structuurrichtlijn minerale oliën per 1 januari 1995 zijn voor minerale oliën de GN-codes gaan gelden zoals die luiden op 1 oktober 1994. Deze datum is ook weer verlaten door de vervanging van de Structuurrichtlijn minerale oliën door de Richtlijn energiebelastingen per 1 januari 2004.
Het is vaste rechtspraak van het HvJ EG dat de door de WDO met betrekking tot het Geharmoniseerd Systeem uitgewerkte toelichtingen, hoewel rechtens niet bindend, belangrijke hulpmiddelen zijn bij de uitlegging van de verschillende tariefposten. Het gestelde in de toelichting is door de EC ten grondslag gelegd aan enkele indelingsverordeningen, te weten Verordening (EG) van 4 december 1995, nr. 2802/95, en Verordening (EG) van 18 april 2006, nr. 600/2006.