4.2.3 Werkingssfeer

Onder het primaat van de Accijnsrichtlijn werken de zes specifieke uitvoeringsrichtlijnen waarin de essentialia van de accijnzen van alcohol-, energie- en tabaksproducten zijn uitgewerkt.1 De werkingssfeer is in wezen beperkt tot indeling van accijnsgoederen aan de hand van objectieve criteria – onder meer verband houdend met toegepaste productieprocedés -, omschrijving van de voorwaarden voor de verschuldigdheid van de accijns, regulering van het verkeer van accijnsgoederen en de controles daarop, vaststelling van de maatstaf van heffing, de minimumtarieven en de handhaving, welke zo nodig kan worden afgedwongen via de rechter, in hoogste instantie het HvJ EG, met name om te waarborgen dat de verschuldigdheid van de accijns in alle lidstaten gelijk is geregeld om verstoringen van de mededinging te voorkomen.2 De werkingssfeer omvat ook de nationale, nog niet geharmoniseerde accijnzen, welke niet alleen die op alcohol-, energie- en tabaksproducten drukken, maar ook op diensten. 3 Het hart van het systeem van de Accijnsrichtlijn is de schorsingsregeling met het stelsel van onderling verbonden belastingentrepots.4

Ten aanzien van tabaksproducten wordt in de considerans van de Accijnsrichtlijn nog expliciet overwogen, dat de accijnsharmonisatie in het bijzonder tot gevolg moet hebben dat de concurrentieverhoudingen tussen de verschillende soorten tabaksproducten die tot eenzelfde groep behoren, niet vervalst mag worden door belastingheffing.5 Belastingheffing mag immers geen invloed hebben op de keuzen van degenen die zich goederen en diensten aanschaffen.