6.6.1 Communautaire en niet-communautaire accijnzen

‘De richtlijngeschiedenis laat onverklaard waarom de accijnzen van minerale oliën met de inwerkingtreding van de Richtlijn energiebelastingen en het vervallen van de Structuurrichtlijn minerale oliën en de Tariefrichtlijn minerale oliën per 1 januari 2004 plotseling geen accijnzen meer zouden zijn’ Er zijn communautaire accijnzen en nationale (niet-communautaire) accijnzen.

De communautaire accijnzen zijn de accijnzen die in EG-verband zijn geharmoniseerd.

Dat zijn de accijnzen van alcohol-, energie- en tabaksproducten, alle geregeld in de Accijnsrichtlijn en haar zes uitvoeringsrichtlijnen.

De niet-communautaire accijnzen zijn de accijnzen die niet in EG-verband zijn geharmoniseerd en alleen binnen de afzonderlijke lidstaten autonoom worden geheven. Voor Nederland zijn dat de accijnzen van alcoholvrije dranken (ook wel frisdrankenaccijns genoemd), de belasting op personenauto's, bestelauto's en motorrijwielen, de pruimtabaksaccijns, de snuiftabaksaccijns, de assurantiebelasting en de wateraccijnzen (de belastingen op grondwater en leidingwater).

De communautaire accijnzen behoren op grond van het legaliteitsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel als accijnzen te worden geduid. De accijnzen van energieproducten en elektriciteit worden in de Richtlijn energiebelastingen aangeduid als belastingen in plaats van als accijnzen, waarmee de burger inzicht in de werking van deze belastingen wordt onthouden. De richtlijngeschiedenis laat onverklaard waarom de accijnzen van minerale oliën met de inwerkingtreding van de Richtlijn energiebelastingen en het vervallen van de Structuurrichtlijn minerale oliën en de Tariefrichtlijn minerale oliën per 1 januari 2004 plotseling geen accijnzen meer zouden zijn.

Op basis van het onderzoek zijn de belastingen die worden geregeld in de Accijnsrichtlijn en de onder het primaat van de Accijnsrichtlijn staande zes specifieke uitvoeringsrichtlijnen allemaal accijnzen.