7.2.3 Verificatieverslag een besluit?

Van belang is nog of de vaststelling van het verificatieverslag een besluit is in de zin van artikel 1: 3 Awb. Daarvan hangt immers af of er bezwaar en beroep kan worden ingesteld tegen een verslag waar de (vliegtuig)exploitant zich niet in kan vinden.

Verificatie van emissieverslagen is op grond van Verordening (EU) 601/2012 en Verordening (EU) 600/2012 verplicht. Het verificatieverslag stelt daarbij de rechtspositie van de (vliegtuig)exploitant eenzijdig vast, in die zin dat wanneer een emissieverslag niet als bevredigend wordt geverifieerd, de exploitanttegoedrekening tijdelijk wordt geblokkeerd totdat de verificatie alsnog plaatsvindt.1 Bovendien heeft de inleverplicht betrekking op de geverifieerde emissies, dit houdt in dat een latere bijstelling naar boven van deze emissies door het bevoegd gezag - het bevoegd gezag is bevoegd achteraf de emissiegegevens van een installatie te wijzigen2 - niet leidt tot de oplegging van de verplichte bestuurlijke boete conform artikel 16 lid 3 Richtlijn ETS.3 De verificatie is verder een exclusieve bevoegdheid van de verificateur. Derhalve zijn er rechtsgevolgen verbonden aan de vaststelling van het verificatieverslag en oefent de verificateur aldus bij de verificatie openbaar gezag uit. Derhalve is de verificateur bij de uitoefening van zijn wettelijk opgedragen taak een bestuursorgaan in de zin van artikel 1: 1 lid 1 onder b Awb en is de vaststelling van het verificatieverslag een besluit in de zin van artikel 1: 3 Awb. Tegen dit besluit staan dus bezwaar en beroep open. 4

Aangezien verificateurs hun openbaar gezag direct ontlenen aan Verordening (EU) 601/2012 en Verordening (EU) 600/2012 is de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen op hen niet van toepassing.5

Voor zover het de verificatieactiviteiten ten behoeve van een kosteloze toewijzing betreft, is de verificateur niet met openbaar gezag bekleed krachtens de Rhe. Hoewel voor de kosteloze toewijzing alleen gegevens worden geaccepteerd die door de verificateur als bevredigend zijn geverifieerd, moet het bestuur van de NEa nog beslissen op de toewijzingsaanvraag.6 Dat impliceert mijns inziens dat slechts het besluit van het bestuur van de NEa een besluit is in de zin van artikel 1: 3 Awb want alleen dit besluit is op rechtsgevolg gericht. Daarbij geldt wel dat de beoordelingsruimte van het bestuur van de NEa beperkt is op grond van Besluit 2011/278/EU, in zoverre dat niet geverifieerde gegevens niet bij de toewijzingsaanvraag mogen worden betrokken.7 In het kader van de kosteloze toewijzing aan vliegtuigexploitanten geldt dat geverifieerde tonkilometergegevens moeten worden aangeleverd, 8maar het is echter opnieuw het bestuur van de NEa die het uiteindelijke toewijzingsbesluit neemt. Ook deze verificatie betreft daarom naar mijn mening geen uitoefening van openbaar gezag en levert derhalve geen besluit op in de zin van artikel 1: 3 Awb.9