Rb. Amsterdam, 17-01-2020, nr. 13/728131-16 (Promis)

Standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben – overeenkomstig hun op schrift gestelde en ter zitting overgelegde requisitoir – betoogd dat het ten laste gelegde medeplegen van moord en de ten laste gelegde opzetheling wettig en overtuigend kunnen worden bewezen.

De officieren van justitie hebben benadrukt dat de verdachte voldoet aan het signalement van één van de twee uitvoerders van de moord, de schutter of de bestuurder van de vluchtscooter, dat kort na de liquidatie op de vluchtroute een zwart petje is aangetroffen met daarop DNA-sporen van de verdachte en schotresten en dat verdachte na de moord op [slachtoffer] gesprekken heeft gevoerd die wijzen op betrokkenheid bij de liquidatie, terwijl er in zich in zijn telefoon ook foto’s bevinden die hierop wijzen. Volgens de officieren van justitie volgt de voor het onder 1 ten laste gelegde ‘voorbedachten rade’ al uit de uitvoering, het op het slachtoffer afrennen met een vuurwapen en in ieder geval 12 keer gericht op hem schieten. Daarnaast hebben de officieren van justitie erop gewezen dat verdachte in verband kan worden gebracht met personen die meerdere malen met elkaar hebben gecommuniceerd over [slachtoffer] . Deze gesprekken wijzen op een liquidatieopdracht. De dag vóór de liquidatie is de verdachte met een aantal van deze personen gezien op een parkeerplaats in Diemen-Zuid. Op de dag van de liquidatie is er sprake van een voorverkenning van meer dan een uur, het opwachten van het slachtoffer en het vluchten met een scooter die vervolgens gedumpt wordt in een van tevoren verkende plaats in het water nabij de plaats delict. Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde hebben de officieren van justitie er in het bijzonder op gewezen dat de scooter was voorzien van een gestolen kentekenplaat en is gebruikt bij de moord. Nu de verdachte met een ander op de scooter heeft gezeten en deze mede voorhanden heeft gehad met het doel om als vluchtvoertuig te dienen bij de moord op [slachtoffer] , concluderen de officieren van justitie dat het niet anders kan zijn dan dat deze verdachte wist dat de scooter een criminele herkomst had.

Standpunt van de verdediging

De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van de ten laste gelegde feiten en dat de verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken.

De verdediging heeft aangevoerd dat er geen enkel direct bewijs is dat de verdachte betrokken is geweest bij de dood van [slachtoffer] . De beweerdelijke vluchtroute en alle verklaringen daar rondom, brengen de verdachte niet op de plaats delict. Ook past de verdachte niet in het gegeven signalement dan wel is het signalement onvoldoende bepalend om op grond daarvan te concluderen dat de verdachte de schutter is geweest. Evenmin is er forensisch bewijs dat de verdachte koppelt aan de plaats van het delict. Zo staat de vluchtroute niet vast, waardoor niet geconcludeerd kan worden dat de pet op die vluchtroute is aangetroffen. Verder kan niet met zekerheid worden vastgesteld dat de verdachte drager van de pet is geweest. Dat er sporen met zijn DNA zijn aangetroffen is daarvoor onvoldoende, omdat de verdachte heeft verklaard dat hij regelmatig kledingstukken uitleende aan anderen. Daar komt bij dat de schietsporen op de pet niet aan een specifiek schietproces kunnen worden gekoppeld. Ook moet in dit verband worden opgemerkt dat op de camerabeelden te zien is dat de vermeende schutter een pet met rechte klep draagt, terwijl de aangetroffen pet een bolle klep heeft. Relevant is voorts dat op grond van het telecomonderzoek noch de OVC- en WhatsAppgesprekken kan worden vastgesteld dat de verdachte ten tijde van het incident op de plaats delict aanwezig was.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde heeft de verdediging aangevoerd dat de verdachte niets te maken heeft met deze scooter en om die reden moet worden vrijgesproken van de te ten laste gelegde opzetheling.

Oordeel van de rechtbank

Ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde

Inleiding

Op vrijdag 27 mei 2016 omstreeks 22:05 uur kreeg de politie van het politiebureau Diemen opdracht om naar de [adres woning] te gaan, waar iemand zou zijn doodgeschoten met een automatisch wapen. Ter plaatse zag de politie ter hoogte van perceel [huisnummer] een gewonde man op de rijbaan liggen naast een geparkeerde zwarte Porsche. Naar later bleek de auto van [slachtoffer] .

De Porsche stond langs het trottoir tegenover de [adres woning] . Op de rijbaan ter hoogte van de Porsche lagen op enige afstand van elkaar twaalf patroonhulzen, één met het bodemstempel Geco 9mm en elf met het bodemstempel G.F.L. 9 mm. Voorbij de auto lagen drie manteldelen. Door de deskundige is vastgesteld dat de hulzen afkomstig zijn van pistoolpatronen kaliber 9 mm Parabellum. Ook de aangetroffen kogels en manteldelen zijn van het kaliber 9 mm Parabellum. Volgens de deskundige zijn de hulzen vermoedelijk verschoten met één en hetzelfde automatisch werkend pistool van het kaliber 9 mm Parabellum, merk Glock. De kogels en manteldelen zijn vermoedelijk ook afkomstig uit één en hetzelfde wapen van het kaliber 9 mm Parabellum, merk Glock.

Het slachtoffer, [slachtoffer] , op dat moment 39 jaar oud en wonende op de [adres woning] , werd overgebracht naar het V.U. ziekenhuis te Amsterdam, waar hij op 27 mei 2016 om 23:15 uur is overleden. [slachtoffer] bleek door twaalf kogels te zijn getroffen. Er zijn in- en doorschotverwondingen aangetroffen in het gezicht, de linker romp, beide bovenbenen en de linker bil. Ook zijn er drie kogels aangetroffen. Massaal bloedverlies en opgetreden weefselschade ten gevolge van de schotverwonding in de romp hebben de dood ten gevolge gehad.

Was verdachte bij de liquidatie betrokken?

De vraag waarvoor de rechtbank zich gesteld ziet, is of verdachte bij de liquidatie van [slachtoffer] betrokken was. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend. Daartoe overweegt de rechtbank het volgende.

Ter hoogte van de woningen aan de [adres woning 1] , de [adres woning] en de [adres woning 2] hingen beveiligingscamera’s. De rechtbank heeft ter zitting en in raadkamer kennis genomen van beelden van deze camera’s. Zij constateert dat de inhoud van het proces-verbaal van verbalisanten [nummer 1] en [nummer 2] overeenkomt met hetgeen de rechtbank heeft waargenomen en gehoord. Tevens zijn omwonenden als getuigen gehoord. Zij hebben in de uren voorafgaand aan de liquidatie en daarna een aantal personen waargenomen die zich ophielden en bewogen om en nabij de plaats delict. De signalementen van de waargenomen personen komen grotendeels overeen met wat op de camerabeelden te zien is.

Zakelijk weergegeven blijkt uit de camerabeelden en de verklaringen van de getuigen en de processen verbaal van bevindingen het volgende, waarbij het steeds in de plaats Diemen gelegen straten betreft en gebeurtenissen op 27 mei 2016:

- Getuige [naam getuige 1] heeft verklaard dat zij omstreeks 19:00 uur twee donkere mannen in zwarte kleding heeft zien lopen op de Klipperweg. Een van de mannen droeg een zwart petje zonder embleem.

- Verbalisanten [nummer 1] en [nummer 2] hebben geverbaliseerd dat op de camerabeelden om 19:06 uur een in het donker geklede persoon tegenover het perceel aan de [adres woning] loopt. Om 19:09 uur rijdt een rode Fiat 500 over de Klipperweg. Verder is te zien dat om 19:37 uur [slachtoffer] zijn woning verlaat en wegrijdt in zijn Porsche Cayenne.

- Getuige [naam getuige 2] heeft verklaard dat omstreeks 19:30 uur nabij het spoor bij de Overdiemerweg te Diemen een rode Fiat 500 stond. Bij de rode Fiat 500 stonden drie in het donker geklede negroïde mannen. Volgens de getuige waren twee van de drie mannen in een heftige discussie verwikkeld en droeg de man die de boventoon voerde een pet.

- Getuige [naam getuige 3] heeft verklaard dat zij tussen 19:30 en 19:45 uur twee jongens geheel in het zwart gekleed op een scooter zag rijden richting de Distelvlinderweg. Ze waren erg warm gekleed en de bestuurder droeg zelfs een sjaal of kol voor zijn mond.

- Op de camerabeelden is te zien dat om 19:45 uur wederom een rode Fiat 500 over de Klipperweg rijdt. Om 20:15 uur is te zien dat twee jonge negroïde mannen de Klipperweg oplopen vanuit de richting van de groenstrook aan de zijde van de Diemerpolderweg.

Geverbaliseerd is dat één van de mannen (hierna: NN1) een zwarte hoodie droeg met daarover een donker gekleurd jack. Ook had hij een donkerblauwe spijkerbroek aan met zwarte gympen met witte zool. De rechtbank heeft aanvullend waargenomen dat de man tevens een zwarte pet droeg. De andere man (hierna: NN2) droeg een zwarte pet en een zwart jack met capuchon. Hij had witte gympen aan met zwarte accenten en een zwarte broek. Te zien is dat mannen in de richting van de Kanaaldijk uit beeld verdwijnen.

- Om 20:17 uur zijn de mannen wederom te zien op de Klipperweg. De mannen kwamen uit de richting van de Kanaaldijk en liepen in de richting van de Diemerpolderweg. Te zien is dat de mannen vervolgens op de Distelvlinderweg lopen in de richting van de Argusvlinder. Om 20:37 uur zijn de mannen weer in beeld op de Klipperweg, waarna zij het rondje herhalen. Te zien is dat de mannen vervolgens teruglopen naar de groenstrook aan de zijde van de Diemerpolderweg.

- Getuige [naam getuige 4] heeft verklaard dat hij rond 20:30 uur op het bruggetje tussen de Klipperweg en de Distelvlinderweg twee jongens geheel in het zwart heeft gezien, beiden met een kap over het gezicht, alsof ze niet gezien wilden worden. NN2 droeg zwarte schoenen met een opvallende witte streep.

- Diverse getuigen hebben verklaard dat tussen 20:45 en 21:00 uur twee in het donkere geklede mannen met een normaal postuur en donkere huidskleur op een bankje langs het fietspad tussen de Distelvlinderweg en de Klipperweg (de rechtbank begrijpt: de groenstrook aan de zijde van de Diemerpolderweg) zaten. Door getuige [naam getuige 5] is gezien dat beide jongens een zwarte pet droegen met daaroverheen een hoodie. Getuige [naam getuige 6] zag dat één van de jongens een zwarte ringbaard had.

- Omstreeks 21:55 uur zag getuige [naam getuige 7] in de nabijheid van voornoemd bankje twee mannen onder een boom staan. De mannen stonden bij een scooter die aan de voorzijde wit was en aan de zijkanten zwart.

- Verbalisanten [nummer 1] en [nummer 2] hebben geverbaliseerd dat op de camerabeelden te zien is dat om 22:00 uur een wit/zwart kleurige scooter met twee opzittenden vanuit de groenstrook de Distelvlinderweg oprijdt. De scooter reed in de richting van de Argusvlinder en keerde twintig seconden later weer om. Geverbaliseerd is dat de opzittenden een sterke gelijkenis vertoonden met de personen omschreven als NN1 en NN2. Kort daarvoor (omstreeks 21:47 uur) is op de beelden te zien dat een Rode Fiat 500 over de Klipperweg rijdt.

- Om 22:04 uur is te zien dat [slachtoffer] zijn Porsche Cayenne langs het trottoir voor de [adres woning] parkeert. Enkele seconden later rent de persoon eerder omschreven als NN1 vanuit de groenstrook richting de [adres woning] . Vervolgens zijn schoten te horen. Eerst negen schoten gevolgd door gekreun en geschreeuw. Daarna volgen nog drie schoten. Enkele seconden later rent NN1 terug in de richting van de groenstrook.

- Getuige [naam getuige 5] heeft gezien dat een in het donker geklede negroïde man op [slachtoffer] schoot. De man had een pet op zijn hoofd met daaroverheen een hoodie en droeg zwarte gympen. Door diverse getuigen is voorts gezien dat direct na de schietpartij een in het donker geklede negroïde man met zwarte schoenen en een zwarte pet, wegrende van de plaats delict in de richting van het fietspad dat naar de Distelvlinderweg leidt.

- Getuige [naam getuige 4] heeft gezien dat de jongen die wegrende nadat de schoten te horen waren, dezelfde donkere schoenen met opvallende witte streep over de lengte van zijn schoenen had als NN2 die hij eerder op het bruggetje tussen de Klipperweg en de Distelvlinderweg heeft gezien.

- Door getuige [naam getuige 8] werd gezien dat de man op het fietspad achterop een scooter stapte en wegreed. Getuigen [naam getuige 9] en [naam getuige 7] zagen twee in het donker geklede mannen met donkere huidskleur op een scooter, komende uit de richting van voornoemd fietspad, in de richting van de rotonde bij de Diemerpolderweg rijden. Volgens getuige [naam getuige 7] was de scooter aan de voorzijde wit en aan de zijkanten zwart. Getuige [naam getuige 9] zag dat de scooter was voorzien van een blauwe kentekenplaat.

Op 28 mei 2016 werd door de politie in het water van de Diem, nabij de plaats waar getuige [naam getuige 2] omstreeks 19:30 uur de rode Fiat 500 zag staan, een wit/zwarte scooter met valse blauwe kentekenplaat van het merk Kymco Agility City 125 aangetroffen en in beslag genomen.

De rechtbank constateert dat door de bovengenoemde getuigen een summier signalement is opgegeven van de daders, te weten mannen met een normaal postuur en een donkere huidskleur, gekleed in zwarte/donkere kleding. Uit het dossier is komen vast te staan dat de verdachte een donkergekleurde huid heeft en een normaal postuur. Opvallend is voorts dat getuige [naam getuige 6] heeft verklaard dat één van de mannen een zwarte ringbaard had en dat de verdachte desgevraagd heeft verklaard dat hij altijd een sikje heeft gehad. Bovendien blijkt uit een proces-verbaal van bevindingen dat op 26 mei 2016, één dag voor de schietpartij, geld wordt gepind van de rekening van de verdachte door een man, gelijkend op de verdachte, die een baard(je) heeft dat naar het oordeel van de rechtbank zowel als een sik als een ringbaard zou kunnen worden omschreven. Gelet op het voornoemde stelt de rechtbank vast dat de verdachte in ieder geval past in het, zij het summiere, signalement dat door bovengenoemde getuigen van de daders is gegeven.

Daarbij komt, dat op 27 mei 2016 aanstonds na de moord een zwarte pet van het merk Zara is aangetroffen op het fietspad dat parallel loopt aan de Diemerpolderweg.

Afgaande op de camerabeelden, voornoemde getuigenverklaringen en de bevindingen met betrekking tot het aantreffen van de scooter in de Diem constateert de rechtbank dat in ieder geval één van de daders een zwarte pet droeg en dat de pet op de vluchtroute werd aangetroffen. Onderzoek naar de pet door het NFI heeft verder uitgewezen dat deze schotresten bevatte en heeft een relatie tussen de pet en een schietproces aangetoond. Voorts is uit een bemonstering van de binnenrand aan de voorzijde van de pet - de plaats waar ook volgens de deskundige van het TMFI gebruikelijk naar dragersporen wordt gezocht - een enkelvoudig DNA-profiel verkregen, dat matcht met het DNA-profiel van de verdachte. De kans dat het DNA-profiel van een willekeurig gekozen man matcht met het DNA-profiel van de bemonstering is kleiner dan één op één miljard. De verdachte heeft bovendien verklaard dat hij in juni 2016 bij Zara een soortgelijke pet heeft gekocht.

Naar het oordeel van de rechtbank volgt hieruit in ieder geval het bewijs dat de verdachte op enig moment de pet moet hebben gedragen. Anderzijds levert het voornoemde sterke aanwijzingen op dat de verdachte als schutter betrokken was bij de moord op [slachtoffer] . Uit het aantreffen van de desbetreffende zwarte pet op het fietspad onmiddellijk na de moord door verbalisanten [naam verbalisant 1] en [naam verbalisant 2] , hun verklaring dat de pet nog ‘bol’ stond, de verklaringen van de getuigen die de daders zagen vluchten en het verrichte sporenonderzoek leidt de rechtbank in ieder geval af dat deze pet ten tijde van de liquidatie door de schutter moet zijn gedragen.

De rechtbank neemt daarbij in aanmerking, dat verdachte geen enkele verklaring heeft willen geven voor het aantreffen van zijn DNA op de pet en de aanwezigheid van deze pet op de vluchtroute, behalve de algemene verklaring dat hij wel eens spullen uitleent.

Het voorgaande klemt temeer, nu uit het dossier blijkt dat de verdachte in verband kan worden gebracht met meerdere personen, waaronder [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] , die onderling berichten hebben uitgewisseld over [slachtoffer] dan wel over activiteiten die lijken te duiden op liquidaties. De rechtbank acht in dit verband in het bijzonder het volgende van belang.

PGP-berichten april 2016

In de woning van [naam persoon 1] is een telefoon aangetroffen. Deze telefoon maakte gebruik van Ennetcom en was gekoppeld aan het e-mailadres [e-mail adres 5] (hierna: [e-mail adres 5] ). In de contactenlijst kwamen onder meer de e-mailadressen [e-mail adres 2] en [e-mail adres 6] (hierna: [e-mail adres 6] ) voor. De rechtbank stelt op basis van het dossier vast dat [naam persoon 2] gebruiker is van het Ennetcom-account [e-mail adres 2] .

Op 17 april 2016 stuurde [naam persoon 1] naar [naam persoon 2] : “Wie weet waar ze moeten zijn”. Hierop antwoordde [naam persoon 2] : “ [naam 2] weet waar die pipa is diemen bij [naam 3] audi a 5 2 duers sluetel links onder die band en die pipa is iets achter hy weet waar”. [naam persoon 1] stuurde terug: “Waar ben je nu broer het duurt te lang ga met neefje naar die auto we laten [naam 4] rijden gewoon dan kunnen ze nu gaan.” Enkele minuten later stuurde [naam persoon 2] naar [naam persoon 1] : “Waar is [verdachte] die andere man loopt te bitchen.” Dezelfde dag stuurde [naam persoon 1] naar [e-mail adres 6] : “ [verdachte] is over paar min daar sta klaar bij station gaan jullie naar die auto gelijk en weg” en “Ga jij naar ddiemen zuid station [verdachte] komt daar dan laat die andere man zien waar is die auto is gaan jullie gelijk weg werken dit duurt serieus al te lang fucking kinderachtig zo”. Om 00:48 uur stuurde [naam persoon 2] naar [naam persoon 1] : “Broooo is al te laaat die man is weg man kanker kinderachtig worden totaal niet serieus genomen meeer”.

Op 18 april 2016 stuurde [naam persoon 2] naar een man die hij [Letter] noemt: “Rustig bro vraagje he die [slachtoffer] is hy nog heet.?” en “Luister dan faka met [slachtoffer] die mensen die hy hebt genakt zijn ze niet meer op hem.” Hierop antwoordde [Letter] : “Wacht laat me ze jecken voor broer ik mld je zo geef me 1 uurtje. Hij zekker stoer aan het doen.”

Op grond van voornoemde berichten en het proces-verbaal ‘identificatie [verdachte] / [verdachte] als [verdachte] ’ oordeelt de rechtbank enerzijds dat er sterke aanwijzingen zijn dat de verdachte samen met [naam persoon 1] en [naam persoon 2] deel uitmaakt van een groep die zich bezighoudt met liquidaties. Anderzijds ziet de rechtbank in de berichten sterke aanwijzingen dat de groep interesse had in de liquidatieopdracht die zag op [slachtoffer] .

Buit maken

De verdachte heeft verklaard dat [naam persoon 1] een vriend van hem is. Uit de OVC-registraties gemaakt door de apparatuur in de Volkswagen Polo van [naam persoon 1] in een ander onderzoek, blijkt dat [naam persoon 1] op 19 mei 2016 aan de verdachte vroeg: “Je gaat buit maken zeg je toch? He? … Ik heb nog een schuld bij jou he.” Waarop de verdachte antwoordde: “Komt goed. Komt goed.” Dit gesprek lijkt te gaan over een klus die de verdachte heeft openstaan, waarvoor hij een aanzienlijk geldbedrag zal ontvangen. De rechtbank ziet ook hierin, in onderling verband en samenhang bezien met en gelet op het navolgende, aanwijzingen dat de verdachte betrokken is geweest bij de moord op [slachtoffer] .

Bovendien blijkt uit het vervolg van dat gesprek de kennelijke verhouding tussen [naam persoon 1] en verdachte, waar [naam persoon 1] na het hiervoor weergegeven citaat tegen verdachte zegt: “He [verdachte] .... Je bent een domme gozer geweest man. Je bent echt dom geweest. Je gelooft níet in mij toch toch? Maar dat ís het toch? Je moet luísteren als ik iets zeg! Makkelijkl!! .... Makkelijk!!! Luister naar wat ik je zeg! Klaar!”

Observatie 26 mei 2016

Dat het door de groep niet alleen bij interesse in de liquidatieopdracht van [slachtoffer] is gebleven, leidt de rechtbank af uit de resultaten van een observatie binnen een ander onderzoek die op 26 mei 2016, één dag voor de schietpartij, plaatsvond bij het Station Diemen-Zuid. Bij deze observatie werd een ontmoeting waargenomen van de verdachte, [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en onder meer [naam persoon 3] . De rechtbank acht deze ontmoeting redengevend omdat naar haar oordeel, naast de verdachte, [naam persoon 1] en vermoedelijk [naam persoon 3] direct betrokken zijn geweest bij de moord op [slachtoffer] . De betrokkenheid van [naam persoon 1] leidt de rechtbank af uit de historische gegevens van de enkelband van [naam persoon 1] waaruit bleek dat [naam persoon 1] op 27 mei 2016, op de momenten dat de rode Fiat 500 werd gezien op de Klipperweg en de Overdiemerweg, aanwezig was op de Klipperweg respectievelijk de Overdiemerweg. De vermoedelijke betrokkenheid van [naam persoon 3] leidt de rechtbank af uit het gegeven dat bij het bankje in de groenstrook aan de zijde van de Diemerpolderweg - waar door meerdere getuigen de twee donkere mannen in zwarte kleding zijn waargenomen - een sigarettenpeuk is gevonden met celmateriaal dat met een matchkans van één op de één miljard kan worden toegeschreven aan [naam persoon 3] .

PGP-berichten 27 mei 2016

Ook op de dag van de liquidatie voert [naam persoon 1] PGP-gesprekken met onder andere [naam persoon 2] . Rond 20:00 uur werd door getuige [naam getuige 2] gezien dat drie negroïde mannen bij een rode Fiat 500 ruzie stonden te maken tegenover de locatie waar later de vluchtscooter in het water is teruggevonden. De enkelband van [naam persoon 1] straalt op dat moment ook uit op die locatie. Ongeveer een uur later bericht [naam persoon 2] aan [naam persoon 1] : ‘Grooooooooootste kanker clowns’. Hij schrijft verder: ‘Kwil hun nooit meer zien’. [naam persoon 1] reageert vervolgens met: ‘Serieus’ en ‘Betaal deze rekening snel laten we gaan heb geen geld’. De reactie van [naam persoon 1] begrijpt de rechtbank zo dat [naam persoon 1] snel verder wil met waar zij mee bezig zijn, omdat hij dringend geld nodig heeft. Deze berichten, in samenhang bezien met de locatie van [naam persoon 1] en de waarneming van de getuige, geven een sterke aanwijzing dat [naam persoon 1] samen met de verdachte en hun mededader (vermoedelijk [naam persoon 3] ) bezig was met de voorbereiding op de liquidatie die later die avond zou moeten plaatsvinden.

Telecomactiviteit

Ook het gebrek aan telecomactiviteit op 27 mei 2016 levert naar het oordeel van de rechtbank belastend bewijs op tegen de verdachte. De rechtbank overweegt hiertoe dat het gebrek aan telecomactiviteit atypisch gedrag is voor de verdachte. Uit de historische printgegevens blijkt namelijk dat op iedere andere dag van de maand mei 2016 wel telecomactiviteit wordt geregistreerd, behalve op de dag van de liquidatie.

WhatsApp gesprek

Op 20 september 2016 is in een deel van de televisie-uitzending van het programma Opsporing Verzocht aandacht besteed aan het onderzoek 13Skipers. Op diezelfde dag wordt de verdachte door de gebruiker van het telefoonnummer [telefoonnummer] erop geattendeerd om binnen te blijven en Opsporing Verzocht te kijken. De gebruiker van het bovenstaande telefoonnummer appt onder meer aan de verdachte: ‘je blijft binne he’, ‘kijk opsporing’ en ‘ik hoor is heet mqn’

Terugkijken Opsporing Verzocht en ziekmelden

Uit de OVC-opnames gemaakt in de Suzuki Baleno van de verdachte blijkt dat hij vervolgens op 21 september 2016 het genoemde item van Opsporing Verzocht heeft bekeken. Op 27 september 2016 is in het programma Opsporing Verzocht een bericht getoond met de resultaten van het item 13Skipers van 20 september 2016. Uit de gegevens van de technische actie op het telefoonnummer van de verdachte blijkt dat die dag omstreeks 21:56 uur een bezoek wordt gebracht aan de website van Opsporing Verzocht. Vervolgens blijkt uit de technische actie dat de verdachte zich om 22:15 uur -19 minuten na het zien van de uitzending van Opsporing Verzocht - ziek meldt op zijn werk. Verder blijkt uit de technische actie dat de verdachte op 4 en 5 oktober 2016 de site van Opsporing Verzocht nogmaals heeft bezocht en dat hij specifieke zoekopdrachten heeft gedaan naar het item over de moord op [slachtoffer] . Uit het onderzoek is niet gebleken dat de verdachte op andere items van Opsporing Verzocht heeft gezocht.

Screenshots en gesprekken met vermoedelijk [naam 6]

In de telefoon van de verdachte bevonden zich voorts meerdere screenshots die getoond zijn tijdens Opsporing Verzocht. Op de screenshots staan de mannen die op de Klipperweg gesignaleerd zijn (waarvan een aantal foto’s ingezoomd) en de rode Fiat 500.

Uit onderzoek is tevens gebleken dat op 21 september 2016 een man genaamd [naam 6] zich heeft gemeld als zijnde de huidige gebruiker van de Fiat 500. In de nacht van 23 op 24 september 2016 heeft de verdachte WhatsApp contact met een persoon die als [bijnaam] in zijn contactenlijst staat. [bijnaam] beklaagt zich over het feit dat er een tip is binnengekomen dat hij in de desbetreffende rode Fiat 500 rijdt en vraagt aan de verdachte: ‘Maar gap wat wil je dat ik allemaal doe dan. Als ze ons naaien geven we ze een pak rammel wil je dat horen. Ik weet dat gaat niet gebeuren gap’. Verder stuurt hij screenshots van de Fiat 500 die getoond zijn in Opsporing Verzocht.

Daarnaast blijkt uit OVC-opnames in de auto van verdachte dat hij op 26 september 2016 een gesprek heeft gevoerd met een NNman over precies hetzelfde onderwerp. De stem van [naam 6] is door de verbalisanten vergeleken met de stem van de NNman in het OVC-gesprek. De stem toont een sterke overeenkomst met de stem van [naam 6] .

Conclusie

Al het voorgaande, in onderling verband en samenhang beschouwd, is voor de rechtbank voldoende redengevend voor de conclusie dat het verdachte geweest moet zijn die de schutter is geweest en zich samen met anderen heeft schuldig gemaakt aan de liquidatie van [slachtoffer] op 27 mei 2016. Verdachte heeft daartegenover geen enkele redelijke verklaring gegeven. Dit geldt niet alleen voor het aantreffen van zijn DNA op de pet en de aanwezigheid van deze pet op de vluchtroute. Ook voor het overige heeft verdachte zich grotendeels op zijn zwijgrecht beroepen, terwijl hij op andere vragen, zoals waarom hij op 26 mei 2016 met de groep mannen aanwezig was op het parkeerterrein in Diemen-Zuid, heeft verklaard dat hij niet meer weet wat hij daar deed of wat er besproken werd. Ook weet hij zich niet te herinneren waar hij op 27 mei 2016 is geweest. Dit vindt de rechtbank, zeker gelet op de zware verdenking die tegen verdachte staat, ongeloofwaardig.

De rechtbank is voorts van oordeel dat verdachte en zijn mededaders voldoende tijd en gelegenheid hebben gehad om een voorverkenning te doen, een plan van aanpak op te stellen voorafgaand aan het handelen en dat dus sprake is van voorbedachte rade. Zodoende acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de schutter tezamen en in vereniging met anderen de moord op [slachtoffer] heeft gepleegd.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde

Naar het oordeel van de rechtbank staat vast dat de verdachte, tezamen en in vereniging met anderen, de scooter die bij het hiervoor bewezen geachte feit als vluchtscooter is gebruikt, voorhanden heeft gehad. De scooter was voorzien van een ‘valse’ kentekenplaat. Hiermee wordt het opsporen van een gestolen voertuig bemoeilijkt. Onder deze omstandigheden kan het niet anders zijn dan dat de verdachte, samen met zijn mededaders, ten tijde van het voorhanden krijgen van de scooter wist dat deze van misdrijf afkomstig was. De rechtbank acht dan ook de opzetheling van de scooter bewezen.

6. Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in bijlage II vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte:

Ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde:

op 27 mei 2016 te Diemen, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk en met voorbedachten rade [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft en/of is verdachte

met dat opzet en na kalm beraad en rustig overleg,

ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde:

op een tijdstip gelegen in de periode van 02 mei 2016 tot en met 28 mei 2016 te Diemen,

tezamen en in vereniging met een ander, een motorscooter (merk Kymco, type Agility City 125) voorhanden heeft gehad, terwijl hij, verdachte, en zijn mededader ten tijde van het voorhanden krijgen wisten, dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

7. De strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

8. De strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

9. Motivering van de straf

Eis van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben gevorderd dat de verdachte voor de door hen bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 23 jaar. Daarnaast hebben zij gevorderd dat tegen de verdachte een bevel tot gevangenneming zal worden verleend.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht bij een eventuele strafoplegging rekening te houden met de omstandigheid dat de verdachte een zoontje heeft van zeven.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

Op 27 mei 2016 heeft de verdachte met voorbedachten rade in een woonwijk, op een moment dat het buiten nog licht was en omwonenden nog wakker waren en sommigen nog op straat liepen, een einde gemaakt aan het leven van [slachtoffer] . Deze moord draagt alle kenmerken van een koelbloedig, zakelijk geplande en uitgevoerde liquidatie. De verdachte heeft het slachtoffer, na enkele uren van voorverkenningen, met een vuurwapen opgewacht. In het bijzijn van het zoontje van [slachtoffer] – toen pas negen jaar oud – heeft de verdachte het slachtoffer vervolgens twee maal achtereen onder vuur genomen. Op [slachtoffer] is een groot aantal kogels afgevuurd waarbij hij meermalen is getroffen. De verdachte is vervolgens gevlucht, het zoontje van het slachtoffer in hevige paniek achterlatend bij zijn stervende vader. Als gevolg van de aangerichte verwondingen is [slachtoffer] ruim een uur later in het ziekenhuis overleden.

Moord, het opzettelijk en doelbewust gewelddadig beëindigen van een mensenleven, is één van de zwaarste delicten die ons strafrecht kent. Zonder uitzondering veroorzaakt het kennelijk niets en niemand ontziende ontnemen van andermans leven leed bij de naasten van het slachtoffer, zoals ook in deze zaak pijnlijk zichtbaar gemaakt is in de slachtofferverklaringen. Schrijnend daarbij is de constatering dat het verdriet van het verlies en het trauma van de kille en gewelddadige wijze waarop de nabestaanden hun een zoon, broer en vader hebben moeten verliezen, bij hen voortduurt. Ook vrienden van het slachtoffer hadden moeite hun emoties te bedwingen. Zij allen hebben bij de strafrechtelijke vervolging en de zitting de gevoelens van verdriet, boosheid en angst die zij sinds de dood van het slachtoffer met zich meedragen moeten herbeleven.

Een moord is bovendien schokkend voor de samenleving als geheel en wanneer die moord plaatsvindt in de vorm van een liquidatie midden op straat in een gewone rustige woonwijk, heeft dat nog meer impact. Niet voor niets klinken vanuit de samenleving geluiden van grote zorg en de wens om hard in te grijpen en zwaar te straffen tegen de golf van geweld en liquidaties die Amsterdam en omgeving sinds enige tijd teistert. Dat die wens zich steeds meer opdringt, hangt samen met het gegeven en gevoel dat liquidaties nog altijd en kennelijk steeds vaker lijken plaats te vinden. Dat draagt in hoge mate bij aan gevoelens van onveiligheid en verontwaardiging.

De verdachte heeft zich voorts schuldig gemaakt aan heling van een gestolen voertuig. Een delict als opzetheling bevordert het plegen van vermogensdelicten, zoals diefstallen, nu door het plegen van opzetheling de daders van vermogensdelicten worden verzekerd van de afzet van de als gevolg van laatstgenoemde misdrijven verkregen goederen.

Strafmaat

De rechtbank is van oordeel dat op dergelijke feiten niet anders kan worden gereageerd dan met een langdurige gevangenisstraf.

Verder vindt de rechtbank het stuitend en blijk gevend van gewetenloosheid, en kennelijk met het oog op de in het vooruitzicht gestelde beloning voor deze moord, dat de verdachte de moord heeft gepleegd in het bijzijn en voor de ogen van een jong kind, die de moord op zijn vader nooit zal vergeten en op wie deze gebeurtenis mogelijk een blijvende impact zal hebben.

Het handelen van de verdachte geeft blijk van het kennelijke gemak waarmee hij bereid is extreem en roekeloos geweld te gebruiken, waarbij geen enkele rekening wordt gehouden met de waarde van het menselijk leven, en geeft inzicht in een parallelle wereld van rivaliteit en wraak tussen criminele groepen of personen, die in toenemende mate de samenleving ontwricht. De rechtbank rekent verdachte zijn bijdrage daaraan in ernstige mate aan.

Daarnaast vindt de rechtbank het strafverzwarend dat de verdachte ter terechtzitting geen openheid van zaken heeft gegeven en dat een motief voor de moord onbekend is gebleven. Ook heeft de verdachte met zijn houding ter terechtzitting geen enkele verantwoording voor zijn handelen afgelegd en geen enkel berouw jegens de familie van het overleden slachtoffer getoond.

Conclusie

In het licht van de voorgaande overwegingen – daarbij rekening houdend met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht – acht de rechtbank het passend en geboden om de verdachte een gevangenisstraf zoals geëist op te leggen.

10. De vorderingen van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel

De vorderingen van de benadeelde partijen

Ter verkrijging van schadevergoeding voor het onder 1 ten laste gelegde hebben de volgende personen zich als benadeelde partijen gevoegd in het strafgeding: [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] , [benadeelde partij 3] , [benadeelde partij 4] , [benadeelde partij 5] en [benadeelde partij 6] .

De benadeelde partij [benadeelde partij 1] (de moeder van het slachtoffer) heeft € 10.000, - aan immateriële schadevergoeding gevorderd. Ook heeft zij – na wijziging ter terechtzitting –€ 21.948,33 aan materiële schadevergoeding gevorderd, bestaande uit uitvaartkosten en de kosten voor een gedenksteen inclusief vergunning. Het geheel te vermeerderen met de wettelijk rente.

De benadeelde partijen [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] (de zussen van het slachtoffer) hebben ieder € 10.000, - aan immateriële schadevergoeding gevorderd, telkens te vermeerderen met de wettelijke rente.

De benadeelde partij [benadeelde partij 4] (zoon van het slachtoffer en ooggetuige van de liquidatie) heeft € 30.000, - aan immateriële schadevergoeding gevorderd. Ook heeft hij € 5.150, - aan materiële schadevergoeding gevorderd, bestaande uit gederfd levensonderhoud tot aan de datum dat hij meerderjarig wordt. Het geheel te vermeerderen met de wettelijk rente.

De benadeelde partij [benadeelde partij 5] (zoon van het slachtoffer) heeft – na wijziging ter terechtzitting – € 20.000, - aan immateriële schadevergoeding gevorderd. Ook heeft hij€ 1.250, - aan materiële schadevergoeding gevorderd, bestaande uit gederfd levensonderhoud tot aan de datum dat hij meerderjarig is geworden. Het geheel te vermeerderen met de wettelijk rente.

De benadeelde partij [benadeelde partij 6] (zoon van het slachtoffer) heeft € 4.250, - aan materiële schadevergoeding gevorderd, bestaande uit gederfd levensonderhoud tot aan de datum dat hij meerderjarig wordt. Het bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente.

Standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben de rechtbank verzocht om welwillend te reageren op de vorderingen van de benadeelde partijen, maar hebben hierbij de kanttekening geplaatst dat de wet en jurisprudentie bij de beoordeling van de schade leidend zijn. In dit verband hebben de officieren van justitie in het bijzonder het volgende opgemerkt.

Ten aanzien van de immateriële schade

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat, voor zover de benadeelde partijen affectieschade vorderen, de wet voor toekenning van affectieschade niet van toepassing is op delicten, gepleegd vóór de inwerkingtreding van de wet op 1 januari 2019. Ook hebben de officieren van justitie opgemerkt dat [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] , wegens een gebrek aan een in de psychiatrie erkend ziektebeeld, niet kunnen worden ontvangen in hun vorderingen gebaseerd op shockschade.

Ten aanzien van de materiële schade

De officieren van justitie hebben zich voorts op het standpunt gesteld dat [benadeelde partij 1] niet kan worden ontvangen in haar vordering voor zover deze betrekking heeft op de kosten voor een gedenkteken en een vergunning, omdat deze kosten volgens vaste rechtspraak niet zijn aan te merken als rechtstreekse schade.

Ten slotte hebben de officieren van justitie zich op het standpunt gesteld dat de toegewezen bedragen in ieder geval vermeerderd dienen te worden met de wettelijke rente en dat de schadevergoedingsmaatregel moet worden opgelegd

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft primair aangevoerd dat de vorderingen, gelet op de bepleite vrijspraak, niet-ontvankelijk moeten worden verklaard. Indien de rechtbank tot een veroordeling komt, stelt de verdediging in het bijzonder het volgende.

Ten aanzien van de immateriële schade

De verdediging heeft aangevoerd dat de verwijzing naar affectieschade niet van toepassing kan zijn, gezien de datum van inwerkingtreding van de wet. Ook heeft de verdediging opgemerkt dat [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] , [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 5] niet kunnen worden ontvangen in hun vorderingen gebaseerd op shockschade, dan wel dat hun vorderingen dienen te worden gematigd. De verdediging heeft hiertoe aangevoerd dat ten aanzien van [benadeelde partij 5] niet is voldaan aan het confrontatievereiste en dat bij de andere benadeelden geen sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld.

Ten aanzien van de materiële schade

De verdediging heeft voorts opgemerkt dat de door [benadeelde partij 1] verzochte materiële schade onvoldoende is onderbouwd. Met betrekking tot de door [benadeelde partij 4] , [benadeelde partij 5] en [benadeelde partij 6] gevorderde materiële schade heeft de verdediging aangevoerd dat de beoordeling van deze post een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, omdat dit onvoldoende is onderbouwd en allerlei vragen oproept.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank overweegt ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen als volgt.

Ten aanzien van de immateriële schade

Gelet op de inhoud van de vorderingen van [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 3] , [benadeelde partij 2] , [benadeelde partij 4] en [benadeelde partij 5] en hun toelichtingen daarop begrijpt de rechtbank dat zij allen hebben verzocht om vergoeding van door hen vermeend geleden affectieschade dan wel shockschade.

Affectieschade Voor zover de vorderingen betrekking hebben op affectieschade overweegt de rechtbank als volgt. Buiten kijf staat dat de moord op en het verlies van het slachtoffer bij alle nabestaanden tot veel pijn en verdriet hebben geleid en zij nog dagelijks moeten leven met de gevolgen hiervan. Toewijzing van een vordering tot vergoeding van immateriële schade kan slechts in (zeer) beperkte mate het genoemde leed verzachten, maar kan in zekere zin wel een erkenning van het ondervonden leed betekenen. Echter, enkel deze erkenning kan niet de grond voor toewijzing van (dit gedeelte van) de vorderingen zijn. Daartoe dient een rechtsgrond te worden aangewezen die leidt tot aansprakelijkheid voor schade als hier aan de orde is. De rechter mag in dit kader slechts beoordelen welke vergoeding binnen het (restrictieve) stelsel van de wet voor toewijzing in aanmerking komt. Tot 1 januari 2019 bood het recht geen grond voor vergoeding van affectieschade. Op 1 januari 2019 is de Wet van 11 april 2018 tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW), het Wetboek van Strafvordering en het Wetboek van Strafrecht teneinde de vergoeding van affectieschade mogelijk te maken in werking getreden. Zoals door de gemachtigden van de benadeelde partijen is onderkend, voorziet deze wet – overeenkomstig de keuze van de wetgever – echter niet in de mogelijkheid affectieschade te vergoeden die het gevolg is van strafbare feiten die zijn gepleegd vóór 1 januari 2019. Dit maakt dat affectieschade in deze zaak niet voor vergoeding in aanmerking komt. Gekeken dient te worden naar het rechtstelsel zoals deze gold ten tijde van de liquidatie op 27 mei 2016.

Het recht vóór 1 januari 2019

Het stelsel van de wet zoals deze vóór 1 januari 2019 van toepassing was, brengt met zich mee dat nabestaanden recht hebben op immateriële schadevergoeding in de volgende gevallen:

1. als kan worden vastgesteld dat de verdachte het oogmerk had om nabestaanden leed en verdriet toe te brengen (als bedoeld in artikel 6:106 lid 1 sub a BW), of

2. als sprake is van shockschade bij nabestaanden waardoor zij in hun persoon zijn aangetast (in de zin van artikel 6:106 lid 1 sub b BW).

Oogmerk om leed en verdriet toe te brengen

Op basis van het dossier kan niet worden vastgesteld dat de verdachte het slachtoffer heeft gedood met het oogmerk – de specifieke bedoeling – om de benadeelde partijen verdriet te doen. Op basis hiervan bestaat dan ook geen recht op immateriële schadevergoeding.

Shockschade

Voor zover de vorderingen betrekking hebben op shockschade overweegt de rechtbank als volgt. De Hoge Raad5.heeft de volgende voorwaarden voor vergoeding van shockschade geformuleerd:

Shockschade, gevorderd door [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 2]

Uit de gegevens op het voegingsformulier van de benadeelde partijen [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 2] kan het bestaan van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld niet worden afgeleid. Om die reden zal de rechtbank de benadeelden [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 2] in (dit deel van) hun vorderingen niet-ontvankelijk verklaren.

Shockschade, gevorderd door [benadeelde partij 4]

De rechtbank overweegt dat de, destijds negenjarige, benadeelde partij [benadeelde partij 4] aanwezig is geweest bij de moord op zijn vader. Deze is voor zijn ogen beschoten, in elkaar gezakt en diezelfde avond overleden. Uit de brief van 31 oktober 2018 van arts en psychotherapeut Zoon en klinisch psycholoog De Jong blijkt genoegzaam dat de benadeelde sindsdien en als gevolg daarvan kampte met een post traumatisch stress syndroom (PTSS). Aan de eisen voor vergoeding van shockschade aan [benadeelde partij 4] is daarmee voldaan.

De rechtbank heeft gekeken naar bedragen die in soortgelijke gevallen worden opgelegd, waarbij de rechtbank opmerkt dat bij shockschade de specifieke omstandigheden van het geval zó bepalend zijn, dat verschillende strafzaken zich nooit echt goed laten vergelijken. De rechtbank waardeert de hoogte van de shockschade op € 30.000, -, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 27 mei 2016.

Shockschade, gevorderd door [benadeelde partij 5]

De benadeelde partij [benadeelde partij 5] was ten tijde van de moord op zijn vader vijftien jaar oud. Hij was niet, zoals zijn broertje, als ooggetuige aanwezig tijdens de moordaanslag op zijn vader, maar werd korte tijd daarna geconfronteerd met het gehavende lichaam van zijn vader omdat hij zich op het moment van de liquidatie in de woning van zijn vader bevond. Tevens heeft hij direct na de moord zijn negenjarig broertje op moeten vangen, die op dat moment zeer aangeslagen was. De rechtbank verwijst naar het proces-verbaal van bevindingen huisbezoek [adres woning] van 28 mei 2016.6.Het verzoek om toekenning van shockschade aan [benadeelde partij 5] is onderbouwd met de brief van 28 mei 2018 van arts en psychotherapeut Zoon en klinisch psycholoog De Jong, die naar het oordeel van de rechtbank voldoende gemotiveerd hebben gesteld dat de benadeelde partij ten gevolge hiervan leed aan PTSS. Gelet op het voorgaande is voldaan aan de voorwaarden voor toekenning van shockschade aan [benadeelde partij 5] .

De rechtbank waardeert de omvang van de shockschade op het gevorderde bedrag van€ 20.000, -, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 27 mei 2016.

Ten aanzien van de materiële schade

Artikel 51f, tweede lid, Sv juncto artikel 6:108 BW voorzien in een regeling voor kosten die nabestaanden kunnen vorderen als benadeelde partij in het strafproces bij het overlijden van iemand als gevolg van het strafbare feit. Artikel 6:108 BW geeft een limitatieve opsomming van hetgeen gevorderd kan worden. Het gaat dan om de kosten van levensonderhoud en lijkbezorging. Ook kosten die verband houden met het verkrijgen van voldoening van deze schade zijn in beginsel voor toewijzing vatbaar. De waardering van deze gevorderde schadebedragen wordt per onderdeel besproken.

Kosten van lijkbezorging

De rechtbank stelt - onder verwijzing naar hetgeen hiervoor is overwogen - vast dat kosten betreffende lijkbezorging in beginsel voor vergoeding in aanmerking komen. De benadeelde partij [benadeelde partij 1] vordert kosten voor de uitvaart, de uitvaartceremonie en de grafsteen inclusief vergunning. Naar het oordeel van de rechtbank zijn dit kosten die zozeer samenhangen met de lijkbezorging dat deze voor vergoeding in aanmerking komen. De wijze waarop de uitvaart en het daarmee samenhangende herdenkingsmoment door de nabestaanden worden ingevuld is in beginsel aan hen. De bedragen voor de kosten van de uitvaart, de uitvaartceremonie en de kosten voor een grafsteen inclusief vergunning komen de rechtbank niet onredelijk of ongegrond voor en zijn voldoende gemotiveerd en onderbouwd. De rechtbank acht deze schadeposten dan ook integraal toewijsbaar.

Kosten van levensonderhoud

Op basis van voornoemde wettelijke bepalingen kunnen de benadeelde partijen [benadeelde partij 4] , [benadeelde partij 5] en [benadeelde partij 6] aanspraak maken op gederfd levensonderhoud. De rechtbank is van oordeel dat het niet eenvoudig is vast te stellen hoe hoog de bedragen aan gederfd levensonderhoud precies zijn. Anderzijds is het wat de rechtbank betreft op zichzelf voldoende aannemelijk dat bij de desbetreffende benadeelde partijen in ieder geval in enige mate sprake is van gederfd levensonderhoud. Dit oordeel is gebaseerd op de berekening van deze schade die door de gemachtigden van de benadeelde partijen in het geding is gebracht. Onder meer gelet op het minimumtarief aan alimentatie voor kinderen en de leeftijd van zowel [slachtoffer] als de benadeelde partijen [benadeelde partij 4] , [benadeelde partij 5] en [benadeelde partij 6] ten tijde van het bewezenverklaarde, acht de rechtbank het, schattenderwijs, aannemelijk dat de benadeelde partijen in elk geval voor een bedrag van € 5.150, - ( [benadeelde partij 4] ) respectievelijk€ 1.250, - ( [benadeelde partij 5] ) en € 4.250, - ( [benadeelde partij 6] ) aan schade wegens gederfd levensonderhoud lijden.

Slotsom

De rechtbank komt tot de volgende slotsom.

Ten aanzien van de benadeelde partij [benadeelde partij 1]

De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] zal tot een bedrag van € 21.948,33 worden toegewezen, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade.

De benadeelde partij zal voor het overige niet-ontvankelijk worden verklaard in haar vordering.

Ten aanzien van de benadeelde partijen [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3]

De benadeelde partijen [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] zullen in hun vorderingen niet-ontvankelijk worden verklaard.

Ten aanzien van de benadeelde partij [benadeelde partij 4]

De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] zal tot een bedrag van € 35.150, - worden toegewezen, bestaande uit € 5.150, - voor de materiële schade en € 30.000, - aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade.

Ten aanzien van de benadeelde partij [benadeelde partij 5]

De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5] zal tot een bedrag van € 21.250, - worden toegewezen, bestaande uit € 1.250, - voor de materiële schade en € 20.000, - aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade.

Ten aanzien van de benadeelde partij [benadeelde partij 6]

De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6] zal tot een bedrag van € 4.250, - worden toegewezen, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade.

Hoofdelijkheid

De rechtbank stelt vast dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd. Omdat verdachte en zijn mededaders samen een strafbaar feit hebben gepleegd, zijn zij jegens de benadeelden hoofdelijk aansprakelijk voor de totale schade.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel opleggen, aangezien de verdachte jegens de benadeelde partijen naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het onder 1 ten laste gelegde en bewezen geachte feit is toegebracht.

11. Beslag

De beslaglijst

Door het Openbaar Ministerie is een beslaglijst overgelegd. Volgens deze beslaglijst zijn onder de verdachte de volgende voorwerpen in beslag genomen en nog niet teruggeven:

De sigaretten

De rechtbank is van oordeel dat de onder de verdachte inbeslaggenomen sigaretten op grond van artikel 353 lid 2 sub c Sv moeten worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende, nu thans geen persoon als rechthebbende kan worden aangemerkt.

De kentekenplaat

De rechtbank is van oordeel dat de onder de verdachte inbeslaggenomen kentekenplaat toebehoort aan aangeefster [naam aangeefster] en aan haar moet worden teruggeven.

De overige inbeslaggenomen goederen

De rechtbank stelt op basis van het beslagdossier vast dat de inbeslaggenomen BlackBerry telefoons reeds zijn vernietigd en dat de inbeslaggenomen zakdoek en zonnebril reeds zijn teruggeven aan de verdachte. De rechtbank zal daarom geen beslissing nemen over deze goederen.

12. Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 36f, 47, 57, 63, 289 en 416 van het Wetboek van Strafrecht.

13. Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart het onder 1 en 2 ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Het bewezenverklaarde levert op:

Ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde:

medeplegen van moord;

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde: medeplegen van opzetheling.

Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar.

Verklaart de verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Straf:

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 23 (drieëntwintig) jaren.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Beslag:

Gelast de teruggave aan de rechthebbende van:

1.00 STK kentekenplaat (goednummer 5194646).

Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] :

Wijst de vordering van [benadeelde partij 1] , woon- en/of contactplaats [woonplaats] , toe tot€ 21.948,33 (eenentwintigduizend negenhonderdachtenveertig euro en drieëndertig eurocent), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt de verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 1] voornoemd, behalve voor zover deze vordering al door of namens anderen is betaald.

Veroordeelt de verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering is.

Legt de verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 1] , € 21.948,33 (eenentwintigduizend negenhonderdachtenveertig euro en drieëndertig eurocent) aan de Staat te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal wordt deze betalingsverplichting vervangen door 145 dagen gijzeling. De toepassing van die gijzeling heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Vordering van de benadeelde partijen [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] :

Verklaart [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Verklaart [benadeelde partij 3] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] :

Wijst de vordering van [benadeelde partij 4] , woon- en/of contactplaats [woonplaats] , toe tot € 35.150, - (vijfendertigduizend honderdvijftig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt de verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 4] voornoemd, behalve voor zover deze vordering al door of namens anderen is betaald.

Veroordeelt de verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt de verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 4] , € 35.150, - (vijfendertigduizend honderdvijftig euro) aan de Staat te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal wordt deze betalingsverplichting vervangen door 211 dagen gijzeling. De toepassing van die gijzeling heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5] :

Wijst de vordering van [benadeelde partij 5] , woon- en/of contactplaats [woonplaats] , toe tot € 21.250, -(eenentwintigduizend tweehonderdenvijftig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt de verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 5] voornoemd, behalve voor zover deze vordering al door of namens anderen is betaald.

Veroordeelt de verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt de verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 5] , 21.250, -(eenentwintigduizend tweehonderdenvijftig euro) aan de Staat te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal wordt deze betalingsverplichting vervangen door 142 dagen gijzeling. De toepassing van die gijzeling heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6] :

Wijst de vordering van [benadeelde partij 6] , woon- en/of contactplaats [woonplaats] , toe tot € 4.250, - (vierduizend tweehonderdenvijftig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt de verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 6] voornoemd, behalve voor zover deze vordering al door of namens anderen is betaald.

Veroordeelt de verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt de verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 6] , € 4.250, - (vierduizend tweehonderdenvijftig euro) aan de Staat te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal wordt deze betalingsverplichting vervangen door 53 dagen gijzeling. De toepassing van die gijzeling heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op.

Heft op de schorsing van het bevel gevangenhouding.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. C. Klomp, voorzitter,

mrs. A.K. Glerum en M.T.C. de Vries, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. T. Smit, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 17 januari 2020.