Rb. Den Haag, 22-12-2017, nr. C/09/520036 / FA RK 16-7841

Rechtbank DEN HAAG

Enkelvoudige kamer

Rekestnummer: FA RK 16-7841

Zaaknummer: C/09/520036

Datum beschikking: 22 december 2017

de vrouw,

wonende te [woonplaats] ,

advocaat mr. N.J.R.M. Elings te ’s-Gravenhage.

Als belanghebbenden worden aangemerkt:

de man,

zonder bekende woon- of verblijfplaats.

de biologische vader,

wonende te [woonplaats] , België.

zetelend te 's-Gravenhage,

de ambtenaar.

de minderjarige,

in rechte vertegenwoordigd door mr. J.G. Schnoor advocaat te ’s-Gravenhage,

in de hoedanigheid van bijzondere curator.

Bij beschikking van 19 juni 2017 van deze rechtbank is het Internationaal Juridisch Instituut (IJI) verzocht een onderzoek te verrichten naar de volgende vragen en daarover te rapporteren:

Iedere verdere beslissing is aangehouden.

De rechtbank heeft vervolgens de volgende stukken ontvangen:

- het rapport d.d. 25 augustus 2017 van het IJI;

- de brief d.d. 30 augustus 2017 van de vrouw;

- de brief d.d. 11 september 2017 van de ambtenaar;

- de brief d.d. 10 oktober 2017 van de bijzondere curator.

De rechtbank handhaaft al hetgeen bij genoemde beschikking is overwogen en beslist, voor zover in deze beschikking niet anders wordt overwogen of beslist.

In het rapport van het IJI wordt geconcludeerd dat de in België door de vrouw en de biologische vader aangegane wettelijke samenwoning op grond van artikel 10:61 Burgerlijk Wetboek (BW) in Nederland kan worden erkend. In de visie van het IJI kan deze in België tot stand gekomen rechtsverhouding weliswaar als rechtsgeldig worden aanvaard, maar het IJI stelt daarnaast dat aan die rechtsverhouding geen andere rechtsgevolgen kunnen worden verbonden dan die welke het op die rechtsverhouding toepasselijke recht daaraan verbindt. Naar Belgisch recht (artikelen 321-325 Belgisch BW) heeft een wettelijke samenwoning geen afstammingsrechtelijke gevolgen ten aanzien van kinderen die staande de wettelijke samenwoning worden geboren. Uitgaande van de gewone verblijfplaats van [minderjarige] in Nederland als aanknopingspunt in de zin van artikel 10:92 BW wordt de vraag naar het ontstaan van familierechtelijke betrekkingen tussen [minderjarige] en haar biologische vader, die met de moeder een wettelijke samenwoning heeft, beheerst door het Nederlands recht. Het IJI meent dat artikel 10:92 BW de conclusie dat [minderjarige] op grond van de wettelijke samenwoning geen familierechtelijke betrekking heeft met haar biologische vader niet kan doorkruizen.

De vrouw heeft schriftelijk gereageerd op het rapport. Zij persisteert bij haar primaire verzoek en refereert zich voor zover nodig aan het oordeel van de rechtbank. Zij geeft daarbij te kennen dat bij toewijzing van het verzoek de biologische vader tot erkenning van [minderjarige] zal overgaan zodat er alsnog een familierechtelijke betrekking tussen hen tot stand komt.

De ambtenaar stelt dat het rapport van het IJI geen absolute zekerheid geeft over de vraag of de Belgische wettelijke samenwoning, die in Nederland erkend kan worden, niet dezelfde rechtsgevolgen heeft als een Nederlands geregistreerd partnerschap. De ambtenaar is geneigd – in tegenstelling tot het IJI – te concluderen dat wel sprake is van gelijke rechtsgevolgen. Dat zou dan betekenen – zo begrijpt de rechtbank de stelling van de ambtenaar – dat er wel een familierechtelijke betrekking tussen de biologische vader en [minderjarige] tot stand is gekomen door de wettelijke samenwoning.

De bijzondere curator is van mening dat – gelet op de inhoud van het rapport van het IJI – het primaire verzoek van de vrouw kan worden toegewezen en dat dit ook in het belang van [minderjarige] is zodat de biologische vader tot erkenning van [minderjarige] kan overgaan.

De rechtbank overweegt als volgt. Omdat de rechtbank zich onvoldoende voorgelicht achtte over de vraag of de Belgische rechtsfiguur wettelijke samenwoning in Nederland kan worden erkend en wat hiervan de gevolgen zijn heeft de rechtbank een deskundige, het IJI, gevraagd hiernaar onderzoek te doen en daarover te rapporteren. De rechtbank sluit zich aan bij de bevindingen van het IJI. De rechtbank begrijpt hieruit dat de wettelijke samenwoning van de moeder en de biologische vader weliswaar kan worden erkend in Nederland ingevolge artikel 10:61 BW, maar dat dit niet betekent dat er een familierechtelijke betrekking tussen [minderjarige] en de man is ontstaan bij de geboorte van de minderjarige. Naar het oordeel van de rechtbank is voor wat betreft de afstamming de Belgische rechtsfiguur wettelijke samenwoning in zoverre niet gelijk te stellen aan het geregistreerd partnerschap in het Nederlandse recht. Dat blijkens de Memorie van toelichting bij de inwerkingtreding van de Wet conflictenrecht Geregistreerd Partnerschap, die tot basis heeft gediend voor 10:61 BW er nadrukkelijk gedacht is aan de Belgische wettelijke samenwoning behoeft niet tot een ander oordeel te leiden, omdat ten tijde van de inwerkingtreding van die wet het ook in Nederland zo was dat een kind, geboren uit ouders die door een geregistreerd partnerschap zijn verbonden, niet automatisch het juridische kind was van de partner van de moeder.

Hoewel de ambtenaar stelt dat er geen absolute zekerheid is dat de Belgische wettelijke samenwoning niet dezelfde rechtsgevolgen heeft als het Nederlandse geregistreerd partnerschap en concludeert dat dit mogelijk wel het geval is, onderbouwt de ambtenaar deze conclusie niet. De rechtbank zal de ambtenaar daarin dan ook niet volgen.

Gelet op de voor handen zijnde gegevens, het rapport van het IJI en de toepasselijke wetsbepalingen komt de rechtbank tot het oordeel er geen familierechtelijke betrekking tussen [minderjarige] en de biologische vader tot stand is gekomen en dat de geboorteakte van [minderjarige] dient te worden gewijzigd in die zin dat de vadergegevens op die akte worden doorgehaald. Het primaire verzoek kan daarom worden toegewezen. Na het onherroepelijk worden van deze beschikking is de weg vrij voor de biologische vader om [minderjarige] te erkennen.

De aard van de zaak verzet zich tegen uitvoerbaar verklaring bij voorraad zodat het daartoe strekkende verzoek wordt afgewezen.

Uit de te nemen beslissing volgt dat vertegenwoordiging van [minderjarige] door de bijzondere curator niet meer nodig is. De rechtbank zal de bijzondere curator daarom ontslaan uit zijn functie.

De rechtbank:

*

gelast de verbetering van de geboorteakte met nummer [nr.] , voorkomend in het register van de burgerlijke stand van de gemeente ’s-Gravenhage in dier voege dat:

in het tweede gedeelte:

- Geslachtsnaam vader wordt verbeterd in: --

- Voornamen vader worden verbeterd in: --

in het derde gedeelte:

- Plaats van geboorte vader wordt verbeterd in: --

- Dag van geboorte vader wordt verbeterd in: --

*

ontslaat de bijzondere curator van zijn functie als bijzondere curator over [minderjarige] ;

wijst af het meer of anders verzochte.

Rechtbank DEN HAAG

Enkelvoudige kamer

Rekestnummer: FA RK 16-7841

Zaaknummer: C/09/520036

Datum beschikking: 19 juni 2017

de vrouw,

wonende te [woonplaats] ,

advocaat mr. N.J.R.M. Elings te ’s-Gravenhage.

Als belanghebbenden worden aangemerkt:

de man,

zonder bekende woon- of verblijfplaats.

de biologische vader,

wonende te [woonplaats] , België.

zetelend te 's-Gravenhage,

de ambtenaar.

de minderjarige,

in rechte vertegenwoordigd door mr. J.G. Schnoor advocaat te ’s-Gravenhage,

in de hoedanigheid van bijzondere curator.

De rechtbank heeft kennisgenomen van:

- het verzoekschrift, waarbij stukken zijn overlegd die na te melden feiten ondersteunen;

- het verweerschrift van de bijzondere curator;

- de (ongedateerde) brief van [bio vader] , waarin hij verklaart de biologische vader te zijn van de minderjarige [minderjarige] en haar te willen erkennen;

- de brief d.d. 4 april 2017, met bijlagen, van de ambtenaar;

- de brief d.d. 19 april 2017, met bijlage, van verzoekster;

- de brief d.d. 6 juni 2017 van verzoekster.

Op 6 maart 2017 is de zaak ter terechtzitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen: de vrouw met haar advocaat en de bijzondere curator. De man is – hoewel behoorlijk opgeroepen in de Staatscourant van 28 december 2016 – niet verschenen.

Omdat het verzoek is ingeleid als een verzoek tot gegrondverklaring van ontkenning van het vaderschap zijn de ambtenaar en de biologische vader niet opgeroepen om ter zitting te verschijnen.

Ter terechtzitting is het verzoek gewijzigd in die zin dat nu wordt verzocht:

primair:

de geboorteakte van de minderjarige [minderjarige] te wijzigen in die zin dat de gegevens van de vader van die akte worden verwijderd;

subsidiair:

gegrond te verklaren de ontkenning door de vrouw van het vaderschap van de man over voornoemde minderjarige,

een en ander voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.

De bijzondere curator heeft geadviseerd het thans subsidiaire verzoek toe te wijzen.

Na de behandeling ter zitting is de ambtenaar in de gelegenheid gesteld te reageren op het verzoek nu hij als belanghebbende wordt aangemerkt omdat het een wijziging betreft van een akte die zich in zijn registers bevindt.

De ambtenaar heeft schriftelijk zijn zienswijze medegedeeld bij brief van 4 april 2017.

- De man en de vrouw zijn gehuwd geweest welk huwelijk [datum] is ontbonden.

- De ontbinding van het huwelijk is pas op 21 september 2016 in de Nederlandse registers van de burgerlijke stand ingeschreven.

- De man heeft de Tunesische nationaliteit.

- De vrouw en de minderjarige hebben de Nederlandse nationaliteit.

- Bij beschikking van deze rechtbank d.d. 24 oktober 2016 is mr. Schnoor voornoemd benoemd tot bijzondere curator teneinde de minderjarige ingevolge artikel 1:212 van het Burgerlijk Wetboek (BW) te vertegenwoordigen.

- De vrouw is op 5 oktober 2011 in België een wettelijke samenwoning aangegaan met [bio vader] .

Nu de vrouw en de minderjarige in Nederland wonen is de Nederlandse rechter bevoegd van het verzoek kennis te nemen. Het verzoek betreft wijziging van een in de Nederlandse registers van de burgerlijke stand opgenomen akte zodat Nederlands recht wordt toegepast.

Vaderschap

Op grond van artikel 10:92 BW geldt ten aanzien van het vaderschap van de man het volgende. De man en de vrouw hadden ten tijde van de huwelijksontbinding geen gemeenschappelijke nationaliteit. De vrouw verbleef ten tijde van de huwelijksontbinding in België. Van de man is niet bekend waar hij ten tijde van de huwelijksontbinding zijn gewone verblijfplaats had. Uit zowel het Belgische als het Nederlandse afstammingsrecht vloeit voort dat de man juridisch niet de vader van [minderjarige] is. Uit de artikelen 315 – 325 van het Belgische Burgerlijk Wetboek geldt ten aanzien van het juridisch vaderschap dat:

Op grond van artikel 1:199 BW geldt naar Nederlands recht als vader van een kind de man:

Nu het huwelijk van de vrouw en de man op [datum] is ontbonden en niet is gebleken dat er sprake is van één van de hierboven genoemde overige situaties leidt dit tot de conclusie dat de man ten onrechte als vader van de minderjarige in de geboorteakte is opgenomen. In zoverre kan het primaire verzoek worden toegewezen.

Wettelijke samenwoning

De vrouw is op 5 oktober 2011 in België een wettelijke samenwoning aangegaan met de

heer [bio vader] . [bio vader] staat niet in Nederland geregistreerd. Uit het dossier

kan worden opgemaakt dat hij de Tunesische nationaliteit bezit en afwisselend in België en

Nederland verblijft. Nu de vrouw uitsluitend de Nederlandse nationaliteit bezit en zij en

de minderjarige [minderjarige] hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben vloeit uit artikel

10:92 BW voort dat op het afstammingsrecht Nederlands recht van toepassing is.

De ambtenaar heeft de vraag opgeworpen of de Belgische wettelijke samenwoning in Nederland erkend kan worden en zo ja, of daarmee deze rechtsfiguur dezelfde rechtsgevolgen heeft als het Nederlandse geregistreerd partnerschap. Indien dit het geval is heeft dit gevolgen voor de geboorteakte van de minderjarige [minderjarige] .

De ambtenaar heeft naar voren gebracht dat in de literatuur wel algemeen wordt aangenomen dat de Belgische rechtsfiguur wettelijke samenwoning – onder voorwaarden – in Nederland kan worden erkend. Een in Nederland erkende wettelijke samenwoning wordt in Nederland in de basisregistratie personen geregistreerd als geregistreerd partnerschap. Tevens wordt aangenomen dat – indien aan de voorwaarden wordt voldaan – een dergelijke wettelijk samenwoning ook als zijnde een geregistreerd partnerschap kan worden ingeschreven in de Haagse registers van de burgerlijke stand ingevolge artikel 1:25 BW en daarnaast dat – als aan de voorwaarden is voldaan – een dergelijke samenwoning kan worden omgezet in een huwelijk ingevolge artikel 1:80g BW.

Naar Belgisch recht heeft een wettelijke samenwoning geen afstammingsrechtelijke gevolgen ten aanzien van kinderen die staande dit rechtsfiguur worden geboren. (artikelen 315 – 325 Belgisch BW). Indien dit recht van toepassing is dan zou de minderjarige [minderjarige] alleen in familierechtelijke betrekking staan tot de moeder.

Echter, naar Nederlands recht hebben kinderen die staande een geregistreerd partnerschap worden geboren de mannelijke geregistreerde partner van de moeder uit wie het kind geboren is, als juridische vader. Het gevolg hiervan zou zijn dat de minderjarige [minderjarige] naar Nederlands recht [bio vader] als juridische vader zou hebben.

Ten aanzien van de naam geldt dat de minderjarige [minderjarige] door geboorte uit een Nederlandse moeder de Nederlandse nationaliteit heeft verkregen. Los van de vraag of zij tevens een andere nationaliteit heeft is ingevolge artikel 10:20 BW het Nederlandse recht van toepassing op haar naam. Hoewel er reeds een eerder kind is, is de minderjarige [minderjarige] , voor zover bekend, het eerste kind dat dan in familierechtelijke betrekking komt te staan tot de vrouw en [bio vader] . Nu er bij de geboorteaangifte geen naamskeuze is gedaan zou de minderjarige [minderjarige] op grond van artikel 1:5 lid 4 en 5 BW de geslachtsnaam Gharsalli hebben en dient haar geslachtsnaam in de geboorteakte verbeterd te worden.

De rechtbank acht zich onvoldoende voorgelicht over de vraag of er de Belgische rechtsfiguur wettelijke samenwoning in Nederland kan worden erkend en wat hiervan de gevolgen zijn. De rechtbank ziet daarom aanleiding het Internationaal Juridisch Instituut (IJI) te benaderen. De rechtbank zal het IJI verzoeken een onderzoek te verrichten en daarover te rapporteren ter beantwoording van de volgende vragen:

De rechtbank:

verzoekt het Internationaal Juridisch Instituut (R.J. Schimmelpennincklaan 20-22, 2517 JN Den Haag) een onderzoek te verrichten zoals hierboven overwogen en daarover te rapporteren;

bepaalt dat de rechtbank het rapport van het Internationaal Juridisch Instituut na ontvangst zal doorsturen naar partijen;

bepaalt dat partijen na ontvangst van dit rapport binnen twee weken kunnen reageren, voor zover daarop wordt prijs gesteld;