Rb. Amsterdam, 12-04-2023, nr. 13.162417.20

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen van 17 december 2021 en 29 maart 2023.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van officier van justitie, mr. I.A. Groenendijk, en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. L.R. Rommy, naar voren hebben gebracht.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

De rechtbank acht bewezen dat verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan het onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde en wel dat:

hij op 13 oktober 2019 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een geldbedrag, dat aan een ander dan aan verdachte en zijn mededaders toebehoorde, te weten aan [slachtoffer] , weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en deze poging diefstal te doen vergezellen van geweld tegen voornoemde [slachtoffer] , te plegen met het oogmerk om die voorgenomen diefstal gemakkelijk te maken,

- naar de woning van voornoemde [slachtoffer] ( [adres slachtoffer] ) zijn toegegaan en

- voornoemde [slachtoffer] bij zijn nek hebben gepakt en op de grond hebben gegooid en

- vervolgens voornoemde [slachtoffer] hebben vastgepakt en hebben vastgehouden en

- voornoemde [slachtoffer] tegen het lichaam hebben geslagen en

- daarbij hebben gezegd: "Waar is het geld",

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

hij op 13 oktober 2019 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met anderen, [slachtoffer] heeft mishandeld door

- voornoemde [slachtoffer] bij zijn nek te pakken en op de grond te gooien en

- vervolgens voornoemde [slachtoffer] vast te pakken en vast te houden en

- voornoemde [slachtoffer] tegen het lichaam te slaan.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. De bewijsmiddelen staan in de bijlage die aan dit vonnis is gehecht en gelden als hier ingevoegd.

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

De eis van de officier van justitie

Bij het bepalen van de eis heeft de officier van justitie gelet op de landelijke oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Voor de onder 1 primair ten laste gelegde diefstal met geweld heeft zij aansluiting gezocht bij het oriëntatiepunt voor een overval in een woning met ander dan licht geweld, te weten 60 maanden gevangenisstraf. Verdachte heeft recente recidive, maar de officier van justitie ziet hem, anders dan medeverdachte [medeverdachte] , niet als de aanstichter van het gepleegde geweld. Verdachte is meegegaan om [medeverdachte] te beschermen. Bij het bepalen van de eis heeft de officier van justitie rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn met 1 jaar en 5 maanden.

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar onder 1 primair en 2 primair bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 36 maanden. De vordering van de benadeelde partij kan hoofdelijk worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft naar voren gebracht dat de eis van de officier van justitie hoog is voor een zaak van 3,5 jaar geleden, waarbij de redelijke termijn fors is geschonden. Verdachte is sindsdien verder gegaan met zijn leven. Hij is vader geworden en hij werkt als ZZP’er bij [organisatie] . De raadsman verzoekt de rechtbank bij het bepalen van een straf rekening te houden met de context van de zaak en het gedrag van [slachtoffer] . Hij verzoekt de rechtbank geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen aan verdachte, maar een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf. De raadsman verzoekt de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren, nu deze voor wat betreft de materiële schade niet is onderbouwd. Ten aanzien van de immateriële schade dient het gewelddadige handelen van [slachtoffer] te worden meegewogen. Het gevorderde bedrag is gelet op het letsel te hoog.

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder laten meewegen dat verdachte zich met de medeverdachten schuldig heeft gemaakt aan een poging tot diefstal door middel van geweld en een mishandeling. Slachtoffer [slachtoffer] heeft medeverdachte [medeverdachte] binnen gelaten in zijn woning, omdat het een oude vriend van hem was. Bovendien is een woning bij uitstek de plek waar de bewoner – in dit geval slachtoffer [slachtoffer] - zich veilig zou moeten voelen. De rechtbank rekent het verdachte en zijn medeverdachten aan dat door het gewelddadige handelen aan het slachtoffer letsel is toegebracht. De rechtbank vindt dit een ernstig feit en hiermee heeft verdachte ook bijgedragen aan gevoelens van onveiligheid in de samenleving.

De rechtbank heeft verder acht geslagen op het strafblad van verdachte van 14 februari 2023 waaruit blijkt dat hij eerder voor onder meer een geweldsdelict is veroordeeld.

Bij het vaststellen van de straf heeft de rechtbank de oriëntatiepunten van het LOVS als uitgangspunt genomen. Die vermelden voor een voltooide overval woning met licht geweld een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie jaar. Deze straf wordt vanwege de poging met een derde verminderd. Daarnaast heeft de rechtbank gelet op de straffen die in soortgelijke zaken door deze rechtbank worden opgelegd. De rechtbank zal de eis van de officier van justitie niet volgen en een lagere straf opleggen nu de rechtbank verdachte zal vrijspreken van de voltooide diefstal met geweld en de poging tot zware mishandeling.

De rechtbank houdt rekening met de overschrijding van de redelijke termijn. Het uitgangspunt van de Hoge Raad is dat de behandeling van de zaak ter terechtzitting dient te zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Regel is dat de overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van de straf die zou zijn opgelegd indien de redelijke termijn niet zou zijn overschreden. De redelijke termijn heeft een aanvang genomen met het eerste verhoor van de verdachte op 17 februari 2020. Hoewel de datum van een eerste verhoor in beginsel niet wordt gerekend als begindatum voor de redelijke termijn, kon de verdachte in deze zaak in redelijkheid de verwachting ontlenen dat tegen hem een strafvervolging zou worden ingesteld aan het gegeven dat sprake is van een ernstig feit en van verdachte in de woning van [slachtoffer] een bloedspoor was aangetroffen. Na 1 jaar en 10 maanden, op 17 december 2021, is het onderzoek op de openbare zitting aangevangen. De zaak is vervolgens aangehouden voor het horen van de verdachte en een aantal getuigen. Dat onderzoek was eind juni 2022 afgerond, waarna de inhoudelijke behandeling opnieuw op zich heeft laten wachten. De rechtbank stelt vast dat op de dag van de uitspraak sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn van ruim 1 jaar en bijna 2 maanden. Gelet op de uitgangspunten van de Hoge Raad dient bij een dergelijke overschrijding naar bevind van zaken te worden gehandeld

De rechtbank acht in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden passend en geboden, maar zal deze, gelet op de overschrijding van de redelijke termijn, matigen. De rechtbank heeft verder gelet op de beperktere rol van verdachte bij de bewezen geachte feiten. De persoonlijke omstandigheden van de verdachte geven vanwege de aard en ernst van het misdrijf geen aanleiding voor een strafmatiging, zoals verzocht door zijn raadsman. Oplegging van alleen een taakstraf en een geheel voorwaardelijk gevangenisstraf is, mede gelet op het taakstrafverbod, niet aan de orde. De rechtbank acht, alles afwegende, het passend en geboden om naast een taakstraf van 240 uren, een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden op te leggen, waarvan 5 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

De benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij [slachtoffer] vordert EUR 5.100 aan vergoeding van materiële schade, te weten een horloge, merk Cartier, van EUR 4.500 en een telefoon, Apple iPhone 6, van EUR 600, en EUR 2.500 aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De officier van justitie heeft verzocht de vordering toe te wijzen. De raadsman heeft de vordering betwist.

De rechtbank verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in zijn vordering voor wat betreft de materiële schade, omdat verdachte wordt vrijgesproken van het onder 1 primair ten laste gelegde en niet is komen vast te staan dat de schade waarvan vergoeding wordt gevorderd rechtstreeks verband houdt met het onder 1 subsidiair bewezen verklaarde feit.

Voor wat betreft de immateriële schade staat vast dat de benadeelde partij door het onder 1 subsidiair en 2 subsidiair bewezenverklaarde rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Op grond van artikel 6:106 lid 1 onder b van het Burgerlijk Wetboek heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van de immateriële schade aangezien de benadeelde partij ten gevolge van het bewezenverklaarde lichamelijk letsel heeft opgelopen.

Op grond van de door de benadeelde partij gestelde omstandigheden en rekening houdend met de vergoedingen die in soortgelijke zaken worden toegekend, begroot de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid op een bedrag van EUR 1.250.

De verdachte is – hoofdelijk met zijn mededader – tot vergoeding van deze schade gehouden.

De benadeelde partij wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. Hij kan dit deel van zijn vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Voorts dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.

In het belang van [slachtoffer] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.

De op te leggen straffen en maatregel zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22b lid 3, 22c, 22d, 36f, 45, 55 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart het onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart bewezen dat verdachte het onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Eendaadse samenloop van:

1. subsidiair: poging tot diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen, en

2. subsidiair: medeplegen van mishandeling.

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden.

Beveelt dat een gedeelte, groot 5 maanden, van deze gevangenisstraf niet tenuitvoergelegd zal worden, tenzij later anders wordt gelast. Stelt daarbij een proeftijd van 2 jaar vast.

De tenuitvoerlegging kan worden gelast indien de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 240 uren, met bevel, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 dagen.

Benadeelde partij [slachtoffer] (feit 1 subsidiair en feit 2 subsidiair)

Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] toe tot een bedrag van EUR 1.250 aan vergoeding van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade, 13 oktober 2019, tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [slachtoffer] , behalve voor zover deze vordering al door of namens een ander of anderen is betaald.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat EUR 1.250 te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade, 13 oktober 2019, tot aan de dag van de algehele voldoening, behalve voor zover deze vordering al door of namens een ander of anderen is betaald. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 22 dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte of zijn mededader aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. C.P. Bleeker, voorzitter,

mrs. M.C.M. Hamer en J.W.H.G. Loyson, rechters,

in tegenwoordigheid van E.J.M. Veerman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 april 2023.

Bijlage

Bewijsmiddelen

1. Het proces-verbaal van verhoor verdachte met nummer PL1300-2019215802-11 van 14 oktober 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporings-ambtenaren [naam verbalisant 1] en [naam verbalisant 2] (p. 2063-2068), met fotobijlagen.

Dit proces-verbaal houdt onder meer in als verklaring van [slachtoffer] , wonende op het adres [adres slachtoffer] , zakelijk weergegeven:

Op 13 oktober 2019 werd er bij mijn woning te Amsterdam aangebeld en ik zag dat daar een oude vriend van mij, [naam] , aan de deur stond. Hij stond daar alleen voor mijn deur. Ik deed de deur even dicht want ik was nog niet aangekleed. Ik had hem ook gevraagd waarom hij niet even belde voor hij kwam. Ik ken hem al 25 jaar of zo. Toen ik open deed kwam [naam] naar binnen met achter hem twee mannen. NN1 pakte mij bij mijn nek en gooide mij op de grond, hij was een sterke man. Toen kwam NN2 er bij. Ik lag op de grond. NN2 sloeg mij op mijn lichaam, op mijn rug en zijkant van mijn torso. Ik wilde ze in de gang houden. Ik bleef mij hevig verzetten en pakte een lege wijnfles die in de gang stond. Tijdens de worsteling is deze stuk gegaan. NNI hoorde ik roepen: "Waar is het geld "?? Ik zei toen tegen [naam] : "Godverdomme [naam] wat is dit? ". Ik zei dat ik geen geld had. Ik zag dat NN2 bloedde aan zijn rechterhand.

2. Een proces-verbaal van verhoor van getuige [slachtoffer] d.d. 10 mei 2022 van de rechter-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken in deze rechtbank.

Dit proces-verbaal houdt onder meer in als verklaring van de getuige [slachtoffer] , zakelijk weergegeven:

Er vond een worsteling plaats. Wat ik dan te horen krijg, is “Waar is het geld?”. Ik was in worsteling met [naam] en die andere persoon. Vervolgens ben ik geslagen door uw cliënt (de rechtbank begrijpt: verdachte). Ik vroeg gedurende de worsteling aan [naam] waar dit allemaal over ging. De enige reactie van hem was: “Ja, ze krijgen nog geld van mij”. Ik wilde weten Wat gebeurt hier? What the fuck, [naam] ? Wat wil je in mijn huis? Op het moment dat de ene man de woonkamer binnenliep werd ik in bedwang gehouden door de andere man en [naam] . Op uw vraag hoe de worsteling ging en wat de andere twee mannen deden antwoord ik u dat zij mij vooral naar binnen wilden duwen. Zij hadden mij vast en trokken aan mij. Ik heb nog steeds last aan de achterkant van mijn ribben. Ik heb nog steeds pijn in mijn rug. Het letsel aan mijn ribben is vastgelegd door een arts.

3. Een geschrift, zijnde een e-mail van [slachtoffer] van 20 maart 2023, met als bijlage een gedeelte van een geneeskundige verklaring ten name van [slachtoffer] over de periode van 16 tot en met 18 oktober 2019.

Deze geneeskundige verklaring houdt onder meer in, zakelijk weergegeven:

17-10-2019

Thoracale pijnklachten na mishandeling op 13-10 meerdere malen geslagen.

Rug re tpv scapula en naar caudaal meerdere hematomen.

Caudale ribben dorsaal druk pijnlijk, asdrukpijn.

Ribcontusie

16-10-2019

Formatus gekneusde ribben, heeft een groot hematoom op zijn rug.

4. Het proces-verbaal van verhoor verdachte met nummer 2019215802 van 30 oktober 2019, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporings-ambtenaren [naam verbalisant 3] en [naam verbalisant 4] (p. 2167-2174).

Dit proces-verbaal houdt onder meer in als verklaring van [naam] , zakelijk weergegeven:

Ik ben op 13 oktober 2019 op bezoek gegaan bij [slachtoffer] te Amsterdam.. Ik had hem verrast. Toen hij de deur open deed ben ik naar binnen gegaan en achter mij kwamen mijn twee vrienden. Wij hielden hem vast in de gang. Er lag een lege fles in de gang. [slachtoffer] heeft die fles gepakt. Ik zag dat hij de fles op de deur stuk sloeg en dat hij toen de kapotte fles in de hand had. We moesten zijn hand vasthouden. Toen zijn er een aantal vuistslagen gebeurd. Ik hield hem alleen maar vast. Jongen A hield de hand vast waarin [slachtoffer] de fles vast had. U vraagt mij hoe dat ging. Die jongen sloeg hem. Jongen A was bezig de andere hand te controleren, maar die was uitgegleden in het glas en gewond geraakt. Jongen A is even de woning ingegaan om te kijken of er geld was. Jongen A en B vroegen aan [slachtoffer] of er geld in de woning was. [slachtoffer] zei ik heb het niet, ik heb het niet.

5. Het proces-verbaal van verhoor verdachte [verdachte] met nummer 2019215802 van 18 januari 2022, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam verbalisant 5] en [naam verbalisant 6] (ongenummerd).

Dit proces-verbaal houdt onder meer in als verklaring van [verdachte] , zakelijk weergegeven:

Ik ben op 13 oktober 2019 met [naam] mee gegaan. Hij belde mij op dat hij geld tegoed had van die man en hij vroeg mij mee te gaan. [slachtoffer] ontloopt hem al een hele tijd. [naam] wilde hem nu verrassen aan de deur. We zijn met zijn drieën met de auto naar Amsterdam gekomen. Eerst belde [naam] op en toen ging de deur open en toen zei die man dat hij zich moest aankleden. We stonden om de hoek. Toen hij de deur weer open deed liepen wij mee naar binnen. Ik was gewond aan mijn hand geraakt.. Er is een confrontatie geweest in de gang.