Rb. Alkmaar, 18-04-2006, nr. 207631 EJ VERZ 06-1164

De Stichting heeft op 9 maart 2006 het verzoek ex art.390 Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering gedaan strekkende tot herroeping van de ontbindingsbeschikking d.d. 24 maart 2005, rolnummer 184519 EJ VERZ 05-1573. [Verweerder] heeft verweer gevoerd. De mondelinge behandeling in deze heeft plaatsgevonden op 4 april 2006, waarbij zijn verschenen partijen - namens de Stichting de heer P. Heisterkamp - bijgestaan door hun gemachtigden. Aan de hand van pleitaantekeningen hebben beide partijen hun verzoek - respectievelijk verweerschrift nader toegelicht. Van de zitting heeft de griffier aantekeningen gehouden.

De processtukken gelden als hier ingelast.

De uitgangspunten

Op 11 januari 2006 is de Stichting te weten gekomen dat [verweerder] reeds sinds 1 april 2005 een andere baan heeft. Dit, terwijl [verweerder] tijdens de onderhandelingen ter zake van de arbeidsontbinding nog op 22 maart 2005 desgevraagd meedeelde geen uitzicht te hebben op een nieuwe functie, hetgeen de hoogte van de aangeboden vergoeding aanmerkelijk heeft beïnvloed. De Stichting verzoekt nu heropening van de ontbindingsprocedure teneinde de ontbindingsbeschikking te herroepen wegens bedrog van [verweerder], op de voet van art. 390 Wetboek van Burgerlijk rechtsvordering.

[Verweerder] heeft verweer gevoerd dat, voor zover relevant, bij de beoordeling zal worden betrokken.

De beoordeling

Het eerste verweer van [verweerder] betreft de ontvankelijkheid van het verzoekschrift, vanwege het overschrijden van de termijn van drie maanden, genoemd in art. 383 RV. [Verweerder] heeft aangevoerd dat de Stichting reeds in juli 2005 wist dat [verweerder] elders was gaan werken. Hij baseert zich daarbij op de brief van UWV aan de Belastingdienst hierover d.d. 20 juli 2005, en stelt dat de Stichting deze brief ook kent. Dat laatste leidt hij af uit de brief d.d.11 januari 2006 van de UWV aan de Stichting, waarin aan deze brief wordt gerefereerd.

De Stichting, op haar beurt, stelt dat zij de in juli verzonden brief niet heeft ontvangen (en die was ook niet aan haar, maar aan de Belastingdienst gericht), en dat zij tot ontvangst van de brief d.d. 11 januari 2006 niet wist dat [verweerder] reeds op 1 april 2005 een andere betaalde baan had, doch dit slechts vermoedde.

Uit de brief d.d. 11 januari 2006 blijkt niet dat de Stichting in juli 2005 op de hoogte is gesteld van de nieuwe baan van [verweerder]. Ook de andere door [verweerder] naar voren gebrachte relevante signalen dat hij vanaf 1 april 2005 elders werkte, zoals dat [verweerder] om omzetting in een stamrecht vroeg en de UWV geen contact met de Stichting zocht, acht de kantonrechter onvoldoende om te concluderen dat de Stichting eerder dan bij brief van 11 januari 2006 met zekerheid wist dat [verweerder] per 1 april 2005 reeds in een nieuwe functie was begonnen.

Het verzoek is derhalve ontvankelijk.

Vervolgens dient te worden vastgesteld of er grond is (i.c. of er sprake is van bedrog) om de zaak te heropenen.

Volgens De Stichting is het enkele feit dat [verweerder] reeds op 1 april 2005 een andere baan had al voldoende om aan te nemen dat hij op 22 maart 2005 zich schuldig heeft gemaakt aan bedrog in de onderhandelingen over de ontbindingsvergoeding.

[Verweerder] heeft aangevoerd dat hij op 22 maart 2005 geen enkele concreet uitzicht had op de baan waar het in dit geding om gaat. Hij had al wel gesolliciteerd (via het internet), maar nog geen gesprek gehad. Bovendien kon hij de onderhandelingen over deze baan pas echt serieus gaan voeren toen hij wist hoe hoog de ontbindingsvergoeding zou zijn, omdat hij in deze baan beduidend minder zou gaan verdienen. Het is na het eerste sollicitatiegesprek op 24 maart 2005 heel snel gegaan, aldus [verweerder].

De kantonrechter volgt De Stichting niet in haar stelling dat de enkele omstandigheid dat [verweerder] reeds op 1 april 2005 een nieuwe baan had al voldoende is om aan te nemen dat hij concreet zicht op deze baan in de onderhandelingen op 22 maart 2005 opzettelijk heeft verzwegen. Die omstandigheid is weliswaar een aanwijzing, maar voor het aannemen van bedrog is nodig dat [verweerder] reëel uitzicht had op deze nieuwe baan. Dat staat - gelet op hetgeen [verweerder] daarover heeft aangevoerd - niet vast. Evenmin is de omstandigheid dat [verweerder] weinig tot geen openheid heeft gegeven over de identiteit van zijn nieuwe werkgever thans aanleiding om voorshands aan te nemen dat er sprake is van bedrog aan de zijde van [verweerder]. De Stichting wordt derhalve, overeenkomstig de hoofdregel van de bewijslastverdeling, in de gelegenheid bewijs te leveren van de door haar aangevoerde feiten.

Alvorens De Stichting tot bewijslevering wordt toegelaten dient [verweerder] een volledig exemplaar -derhalve zonder dat de tekst is weggelakt- van de arbeidsovereenkomst met zijn nieuwe werkgever in het geding te brengen.

De kantonrechter:

gelast [verweerder] bovengenoemde overeenkomst in het geding te brengen vóór of uiterlijk op 2 mei 2006;

laat De Stichting toe te bewijzen feiten en omstandigheden waaruit volgt dat [verweerder] op 22 maart 2005 een zodanig concreet zicht had op een nieuwe baan dat hij dit in de onderhandelingen over de ontbindingsvergoeding had behoren mee te delen;

bepaalt dat De Stichting daartoe vóór of uiterlijk op 16 mei 2006 kan mededelen of van die bewijsopdracht gebruik wordt gemaakt. Wanneer hij/zij daarvoor getuigen wil doen horen, moeten het aantal, de personalia en de verhinderdata van betrokkenen worden opgegeven, waarna dag en uur voor het getuigenverhoor zullen worden vastgesteld.

Uitstel wordt in beginsel niet verleend.

Bij gebreke van tijdig bericht van De Stichting wordt er van uitgegaan dat zij geen gebruik wenst te maken van de gelegenheid tot bewijslevering.

Houdt verder iedere beslissing aan.

Deze beschikking is gegeven door mr. E.C. Smits, kantonrechter, en op 18 april 2006 in het openbaar in bijzijn van de griffier uitgesproken.