Rb. Assen, 13-06-2006, nr. 19/830047-06

hij in of omstreeks de periode van 14 februari 2006 tot en met 21 februari 2006, te Meppel, althans in de gemeente Meppel, althans te Nederland en/of te Craiova, althans in Roemenie, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,opzettelijk een betaalpas of waardekaart, bedoeld voor het verrichten van betalingen langs geautomatiseerde weg, valselijk heeft opgemaakt en/of vervalst, met het oogmerk om zichzelf en/of een ander te bevoordelen, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s)

hij op verschillende tijdstippen, althans op enig tijdstip, in of omstreeks de periode van 16 februari 2006 tot en met 28 februari 2006, te Craiova, althans in Roemenië, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen (telkens) een hoeveelheid geld, in elk geval (telkens) enig goed, (telkens) geheel of ten dele toebehorende aan [naam benadeelde] en/of [naam benadeelde] en/of [naam benadeelde] en/of [naam benadeelde] en/of [naam benadeelde] en/of [naam benadeelde], in elk geval (telkens) aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn

mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) dat weg te nemen geld

(telkens) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van een valse sleutel, te weten een of meer valselijk opgemaakte en/of vervalste betaalpas(sen) en/of waardekaart(en);

Kennelijke taal- en/of schrijffouten in de tenlastelegging worden geacht te zijn verbeterd. De verdachte is daardoor, blijkens het onderzoek ter terechtzitting, niet geschaad in de verdediging.

BEWIJSMIDDELEN

Overeenkomstig de nader op te nemen bewijsconstructie.

hij in de periode van 14 februari 2006 tot en met 21 februari 2006 in Nederland of in Roemenië tezamen en in vereniging met een ander of anderen opzettelijk een betaalpas of waardekaart, bedoeld voor het verrichten van betalingen langs geautomatiseerde weg, valselijk heeft opgemaakt met het oogmerk om zichzelf en een ander te bevoordelen, immers hebben verdachte of zijn mededader(s)

hij op verschillende tijdstippen in de periode van 16 februari 2006 tot en met 28 februari 2006 te Craiova tezamen en in vereniging met een ander of anderen telkens met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een hoeveelheid geld, toebehorende aan [naam benadeelde] of [naam benadeelde] of [naam benadeelde] of [naam benadeelde] of [naam benadeelde], waarbij zijn mededader(s) dat weg te nemen geld telkens onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van een valse sleutel, te weten valselijk opgemaakte betaalpassen of waardekaarten.

De in de bewijsmiddelen genoemde feiten en omstandigheden zijn redengevend voor de bewezenverklaring. Elk bewijsmiddel is slechts gebruikt voor het bewijs van het feit, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

De verdachte zal van het onder 1. primair en 2. meer of anders tenlastegelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.

KWALIFICATIES

Het bewezen verklaarde levert respectievelijk op:

onder 1. primair:

opzettelijk een betaalpas of waardekaart bedoeld voor het verrichten van betalingen langs geautomatiseerde weg, valselijk opmaken, met het oogmerk zichzelf of een ander te bevoordelen,

en

opzettelijk gebruik maken van een valse betaalpas of waardekaart als ware deze echt en onvervalst,

telkens strafbaar gesteld bij artikel 232 van het Wetboek van Strafrecht, telkens meermalen gepleegd;

onder 2.:

diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels,

strafbaar gesteld bij artikel 311 in verbinding met artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht, meermalen gepleegd.

STRAFBAARHEID

De rechtbank acht de verdachte strafbaar, omdat geen strafuitsluitingsgronden aanwezig worden geacht.

STRAFMOTIVERING

De raadsman van verdachte heeft aangevoerd dat de aanhouding van verdachte onrechtmatig is geweest. Er waren immers onvoldoende ernstige bezwaren om tot aanhouding van de verdachte over te gaan. De raadsman heeft daarom gepleit voor niet-ontvankelijkverklaring van de officier van justitie in de vervolging van de verdachte dan wel bewijsuitsluiting als bedoeld in artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering.

De rechtbank overweegt naar aanleiding van dit verweer het volgende. De raadsman baseert zijn verweer op artikel 359a Sv. Artikel 359a Sv is echter niet van toepassing bij vormverzuimen die betrekking hebben op bevelen inzake de toepassing van vrijheidsbenemende dwangmiddelen welke kunnen worden voorgelegd aan de rechter-commissaris die krachtens de wet belast is met het toezicht op deze dwangmiddelen en die aan dergelijke verzuimen rechtsgevolgen kan verbinden ten aanzien van de voortzetting van de vrijheidsbeneming (HR 2004/376).

De rechter-commissaris heeft op 21 februari 2006 in het kader van de vordering tot inbewaringstelling van verdachte geoordeeld dat de inverzekeringstelling niet onrechtmatig was. Een eventueel verweer omtrent de rechtmatigheid van de aanhouding van de verdachte en de daarop aansluitende inverzekeringstelling had derhalve in het kader van de procedure tot inbewaringstelling aan de rechter-commissaris moeten worden voorgelegd. In dit stadium van de rechtsgang kan het verweer van de raadsman dan ook niet meer worden ontvangen.

De rechtbank neemt bij de bepaling van de hierna te vermelden straf de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, hetgeen de rechtbank is gebleken omtrent de persoon van de verdachte, het requisitoir van de officier van justitie en het pleidooi van de raadsman van verdachte in aanmerking.

Tevens heeft de rechtbank gelet op de inhoud van het de verdachte betreffende uittreksel uit het algemeen documentatieregister d.d. 21 februari 2006, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld.

De verdachte heeft, samen met een of meer anderen, op uiterst geraffineerde wijze de beschikking gekregen over magneetstripgegevens en pincodes van gebruikers van een geldautomaat in Nederland door deze geldautomaat te manipuleren. Verdachte of een mededader van verdachte heeft in de automaat electronische opname-apparatuur en een kaartlezer bevestigd en de aldus verkregen gegevens aangewend om valselijk betaalpassen of waardekaarten te vervaardigen. Deze valse betaalpassen of waardekaarten werden vervolgens in Roemenië gebruikt om de bankrekeningen van een aantal gebruikers van de betaalautomaat in Nederland te plunderen.

De rechtbank rekent de verdachte deze vorm van wederrechtelijke zelfverrijking zeer zwaar aan en is van oordeel dat fraude met en vervalsing van betaalpassen en waardekaarten in verband met het vertrouwen dat de samenleving heeft in deze gebruikelijke manier van geld opnemen in het algemeen en het ingrijpende en ontwrichtende effect voor de gedupeerden in het bijzonder met kracht moeten worden bestreden. De rechtbank zal daarom de eis van de officier van justitie volgen en verdachte een onvoorwaardelijke vrijheidstraf van vijftien maanden opleggen.

MOTIVERING VAN DE MAATREGEL ONTTREKKING AAN HET VERKEER

De rechtbank acht het hierna te vermelden in beslag genomen valse paspoort vatbaar voor onttrekking aan het verkeer aangezien dit paspoort, dat onder de verdachte in beslag is genomen en geacht wordt aan hem toe te behoren, van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het bij gelegenheid van het onderzoek naar het door verdachte begane feit is aangetroffen, terwijl het paspoort kan dienen tot de belemmering van de opsporing daarvan. Hetzelfde geldt voor de doorzichtige kunststof afdekplaat die verdachte zich had toegeëigend en de bankpas die onder hem in beslag werd genomen en die kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten.

Ook het mondstuk van een geldautomaat dat onder verdachte in beslag is genomen kan dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten.

TOEPASSING VAN WETSARTIKELEN

De rechtbank heeft mede gelet op de artikelen 10, 27, 36b, 36c, 36d en 57 van het Wetboek van Strafrecht.

BESLISSING VAN DE RECHTBANK

De rechtbank verklaart bewezen dat het onder 1. primair en 2. tenlastegelegde, zoals hierboven is omschreven, door de verdachte is begaan, stelt vast dat het aldus bewezen verklaarde oplevert de strafbare feiten zoals hierboven is vermeld en verklaart de verdachte deswege strafbaar.

De rechtbank verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1. primair en 2. meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

De rechtbank veroordeelt de verdachte tot

gevangenisstraf voor de duur van vijftien maanden.

De rechtbank beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.

De rechtbank verklaart onttrokken aan het verkeer de navolgende in beslag genomen voorwerpen: een vals paspoort op naam van Paul Anthony Henry, een doorzichtige kunststof afdekplaat, een bankpasje (Pago Bancomat 865457) en een mondstuk van een geldautomaat.

De rechtbank gelast de teruggave aan verdachte van de navolgende in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen: een paar handschoenen, merk Dunlop, een kassabon van een laptop, merk PB Easynote B3600, een toegangspas van het Mercure hotel, een grijze gsm, model 1101, een zwarte paraplu, een groene baseballcap, merk Fostex, een zwarte shawl, een rugzak, merk Tip de Bruin, een autolaadsnoer voor een gsm, merk Celly, een gsm, merk Nokia, een gsm, merk Sony, een verpakking lijm, merk Pattex, een rol grijze tape, breedte 50 mm., een schroevendraaier en een rol witte tape.