Rb. Overijssel, 19-08-2024, nr. C/08/316743 / KG ZA 24-139

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding,- de (aanvullende) producties van partijen1.,- de mondelinge behandeling van 14 augustus 2024, waarbij [eiser] zich heeft laten vertegenwoordigen door haar advocaat en [gedaagde], bijgestaan door zijn advocaat, is verschenen. Partijen hebben hun standpunten toegelicht, [gedaagde] mede aan de hand van pleitaantekeningen. De griffier heeft van de mondelinge behandeling aantekeningen gemaakt

[eiser] vordert afgifte van stukken. De vordering wordt afgewezen, omdat niet (voldoende) onderbouwd en geconcretiseerd is gesteld welke (bestaande) bescheiden [gedaagde], naast de al door hem aan [eiser] verstrekte stukken, nog ter beschikking heeft. De voorzieningenrechter legt zijn beslissing(en) hierna uit.

Het gevorderde door [eiser] strekt - na vermindering van eis tijdens de mondelinge behandeling - tot afgifte van:

aanslagen omzetbelasting, inkomstenbelasting en vennootschapsbelasting,

het overzicht van de verwerkte tests over 2021, 2022 en 2023 en

de boekhouding als reeds door [gedaagde] ingevoerd in Moneybird, op schrift en

usb-stick,

dit op straffe van verbeurte van een dwangsom en met veroordeling van [gedaagde] in de (na)kosten van deze procedure, te vermeerderen met de wettelijke rente.

[gedaagde] voert gemotiveerd verweer.

De voorzieningenrechter stelt vast dat op zichzelf tussen partijen niet in geschil is dat [gedaagde] (enige) werkzaamheden heeft verricht voor [eiser]. Partijen zijn het er niet over eens of [gedaagde] gehouden was/is om werkzaamheden uit te voeren en om welke werkzaamheden het dan zou gaan.

[eiser] baseert haar vordering op artikel 843a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Dit artikel verbindt vier voorwaarden aan de toewijsbaarheid van een dergelijke vordering: 1) degene die de vordering instelt moet op dat moment een rechtmatig belang hebben, 2) het moet gaan om bepaalde bescheiden, 3) aangaande een rechtsbetrekking waarin de eiser of zijn rechtsvoorganger partij is en 4) degene van wie de bescheiden worden gevraagd moet deze tot zijn beschikking of onder zijn berusting hebben. Is aan deze voorwaarden voldaan, dan bestaat desondanks geen gehoudenheid tot overlegging van bescheiden, indien daarvoor gewichtige redenen bestaan of indien redelijkerwijs aangenomen kan worden dat een behoorlijke rechtsbedeling ook zonder verschaffing van de gevraagde gegevens is gewaarborgd.

[gedaagde] heeft al stukken verstrekt aan [eiser] en stelt gemotiveerd dat hij niet meer stukken in zijn bezit heeft. [eiser] heeft naar het oordeel van de voorzieningenrechter onvoldoende concreet en onderbouwd gesteld dat [gedaagde] meer/andere stukken tot zijn beschikking heeft en welke stukken dat dan zouden zijn. Stukken die er niet zijn kunnen ook niet worden overgelegd. Artikel 843a Rv ziet op bestaande bescheiden en (dus) niet op het opmaken van bepaalde (administratieve) stukken.2.

[eiser] heeft onder verwijzing naar een brief van 13 augustus 2024 van mr. [naam] van MCCR Belastingadviseurs B.V betoogd dat de door [gedaagde] ter beschikking gestelde stukken niet kunnen worden aangemerkt als een deugdelijke en volledige administratie, zodat er meer bescheiden bij [gedaagde] aanwezig (zouden) moeten zijn. De voorzieningenrechter oordeelt dat de vraag of een administratie deugdelijk en volledig is, niet een vraag is waarvoor artikel 843a Rv is bedoeld. Bovendien kan er in dit verband, onder verwijzing naar rechtsoverweging 4.1., ook niet aan voorbij worden gegaan dat er (nog) veel onduidelijkheden zijn. Een kort geding leent zich echter niet voor nader onderzoek naar de feiten en/of bewijslevering. Op basis van de op dit moment voorhanden zijnde informatie en de ingenomen standpunten van partijen kan naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter niet worden geconcludeerd dat [gedaagde] gehouden was/is meer stukken aan te leveren dan hij heeft gedaan.

Gelet op het voorgaande worden de vorderingen afgewezen. Hetgeen verder door partijen naar voren is gebracht, waaronder de vraag naar de spoedeisendheid van het gevorderde, hoeft dan ook niet meer te worden besproken.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. [gedaagde] vordert de werkelijk gemaakte proceskosten. Dit is volgens de rechtspraak van de Hoge Raad alleen mogelijk in buitengewone omstandigheden. Daarvan is naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen sprake. Daarbij wordt meegewogen dat [gedaagde] een aantal stukken pas kort voor de mondelinge behandeling heeft verzonden aan [eiser]. Dit betekent dat [gedaagde] aanspraak heeft op vergoeding van proceskosten (inclusief nakosten) aan de hand van het liquidatietarief.

De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

De voorzieningenrechter

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 1.605,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 92,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling(en) voldoet en het vonnis daarna wordt betekend.

Dit vonnis is gewezen door mr. U. van Houten en in het openbaar uitgesproken op19 augustus 2024