CRvB, 16-12-2009, nr. 08-7281 WIA

Bij besluit van 26 april 2007 heeft het Uwv vastgesteld dat appellant per 11 juni 2007 geen recht heeft op een uitkering ingevolge de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Bij besluit van 19 maart 2008 (bestreden besluit) is het bezwaar ongegrond verklaard.

Bij de aangevallen uitspraak is het beroep gegrond verklaard, het bestreden besluit vernietigd en is het Uwv opgedragen een nieuw besluit te nemen op het bezwaar. Voorts is het Uwv veroordeeld in de proceskosten en is bepaald dat het Uwv het griffierecht vergoedt.

Bij besluit van 13 mei 2009 heeft het Uwv appellant per 11 juni 2007 in aanmerking gebracht voor een uitkering voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten als bedoeld in artikel 47 van de Wet WIA (IVA-uitkering).

Appellant heeft gesteld dat met de toekenning van de IVA-uitkering grotendeels aan zijn vordering is tegemoet gekomen. Appellant wenst echter niet dat het oordeel van de rechtbank over de medische onderbouwing van het bestreden besluit onherroepelijk wordt, omdat dit in de toekomst nog een rol kan gaan spelen.

De Raad constateert dat appellant niet betwist dat hij in deze procedure het maximaal haalbare resultaat, zijnde een (volledige) arbeidsongeschiktheidsuitkering per de datum in geding, heeft bereikt.

Ingevolge vaste jurisprudentie van de Raad, waaronder de uitspraak van 4 februari 1997 (LJN ZB6628), is de administratieve rechter in het kader van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) alleen dan tot het beantwoorden van rechtsvragen geroepen indien nog sprake is van een geschil met betrekking tot een besluit van een bestuursorgaan. Daaruit volgt dat het belang bij de onderhavige procedure niet gelegen kan zijn in het verkrijgen van een beslissing over de door appellant aangevoerde medische of arbeidskundige gronden. Evenmin kan appellant procesbelang ontlenen aan mogelijke andere - met zijn arbeidsongeschiktheid verband houdende - procedures, dan wel een eventuele herbeoordeling van het recht op IVA-uitkering in de toekomst. De Raad verwijst in dit verband naar zijn uitspraak 12 juli 2005 (LJN AT9491). Wanneer appellant het met een toekomstig besluit over het recht op WIA-uitkering niet eens is, staat het hem vrij de medische en arbeidskundige grondslag van dat besluit aan te vechten.

De Raad stelt vast dat het Uwv met het besluit van 13 mei 2009 geheel tegemoet komt aan het hoger beroep van appellant tegen het bestreden besluit, zodat met overeenkomstige toepassing van artikel 6:19, eerste lid, van de Awb het hoger beroep niet moet worden geacht mede te zijn gericht tegen dit besluit. Nu er tussen partijen thans geen door de Raad te beslechten inhoudelijk geschil meer bestaat, moet het hoger beroep niet-ontvankelijk worden verklaard wegens het ontbreken van enig procesbelang.

De Raad acht termen aanwezig om het Uwv op grond van artikel 8:75 van de Awb te veroordelen in de proceskosten van appellant in hoger beroep. Deze kosten worden begroot op € 322,- voor verleende rechtsbijstand in hoger beroep. Voorts ziet de Raad aanleiding te bepalen dat het Uwv het door appellant in hoger beroep betaalde griffierecht vergoedt.