Rb. Groningen, 06-03-2008, nr. 18/630034-06

het binnen en/of buiten het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne, althans een of meer pogingen daartoe, en/of

het telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren van cocaïne, en/of

het aanwezig hebben van cocaïne,

zijnde cocaïne (telkens) (een) middel(en) vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I;

art. 11a Opiumwet (vanaf 1 juli 2006)

art. 140 lid 1 Wetboek van Strafrecht

Nadere omschrijving tenlastelegging ex artikel 314a Wetboek van Strafvordering

De officier van justitie heeft gevorderd dat de tenlastelegging als volgt nader zal worden omschreven:

1.

hij op of omstreeks 10 mei 2007, in de gemeente Groningen,

in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen,

althans alleen, opzettelijk buiten het grondgebied van Nederland heeft

gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 5 van de Opiumwet, 100 gram cocaine,

althans een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaine, zijnde cocaine

een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I, dan wel aangewezen

krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, immers heeft verdachte,

toen en aldaar, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans

alleen, die 100 gram cocaine, althans die hoeveelheid van een materiaal

bevattende cocaine, ten vervoer, met bestemming naar het buitenland, te weten

Duitsland, aan een persoon aangeboden;

art 2 ahf/ond A Opiumwet

althans, indien terzake van het vorenstaande geen veroordeling mocht volgen, dat

hij op of omstreeks 10 mei 2007, in de gemeente Groningen,

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf, om tezamen en in

vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk buiten het

grondgebied van Nederland te brengen, als bedoeld in artikel 1 lid 5 van de

Opiumwet, ongeveer 100 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal

bevattende cocaine, zijnde cocaine een middel als bedoeld in de bij die wet

behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a

van die wet,

met een persoon besprekingen heeft/hebben gevoerd en/of afspraken

heeft/hebben gemaakt over de verkoop en/of aflevering van die genoemde

hoeveelheid cocaine, en/of

(vervolgens) die genoemde hoeveelheid cocaine ten uitvoer naar Duitsland aan

een persoon heeft/hebben verkocht en/of afgeleverd en/of aangeboden,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

art 2 ahf/ond A Opiumwet

art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht

althans, indien terzake van het vorenstaande geen veroordeling mocht volgen, dat

hij op of omstreeks 10 mei 2007, in de gemeente Groningen,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een

feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te

weten het opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen,

afleveren, verstrekken, vervoeren en/of buiten het grondgebied van Nederland

brengen van cocaine, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende

cocaine, zijnde cocaine een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende

lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen, een of meer anderen heeft

getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen, te doen plegen, mede te

plegen, uit te lokken en/of om daarbij behulpzaam te zijn en/of om daartoe

gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen,

immers heeft/hebben verdachte en/of (een of meer van) verdachtes mededader(s),

op of omstreeks voornoemde pleegdatum en in voornoemde pleegplaats(en)

100 gram cocaine, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende

cocaine, vervoerd en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of voorhanden/aanwezig

gehad, en/of

contacten gelegd en/of onderhouden met elkaar en/of met (een contactpersoon

besprekingen gevoerd en/of bijgewoond en/of afspraken gemaakt over aan wie

en op welke plaats en op welk moment en op welke wijze die hoeveelheid cocaine

zou worden overgedragen en/of afgeleverd;

art 10a lid 1 ahf/sub 1 alinea Opiumwet

art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht

1025 gram cocaine, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende

cocaine, vervoerd en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of voorhanden/aanwezig

gehad, en/of

contacten gelegd en/of onderhouden met elkaar en/of met (een contactpersoon

besprekingen gevoerd en/of bijgewoond en/of afspraken gemaakt over aan wie

en op welke plaats en op welk moment en op welke wijze die hoeveelheid cocaine

zou worden overgedragen en/of afgeleverd;

art 10a lid 1 ahf/sub 1 alinea Opiumwet

art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht

het buiten het grondgebied van Nederland brengen van cocaine, althans een of

meer pogingen daartoe en/of een of meer voorbereidingshandelingen daartoe,

en/of

het bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken

en/of vervoeren van cocaine, en/of

het aanwezig hebben van cocaine,

zijnde cocaine (telkens) (een) middel(en) vermeld op de bij de Opiumwet

behorende lijst I;

art 11a lid 1 Opiumwet

Deze vordering is door de rechtbank op de terechtzitting, gehoord verdachte en de raadsvrouw, toegewezen.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het onder 1 primair, 2, 3 en 4 tenlastegelegde wordt veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf waarvan 10 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar.

Bewijsoverwegingen

Pseudokoop

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw van verdachte heeft ter terechtzitting aangevoerd dat er geen basis was voor de inzet van de pseudokoper; uit de tapgesprekken en de observaties voorafgaand aan de inzet is niet gebleken van enige bemoeienis van verdachte met drugs. Alles is gestoeld op de CIE-informatie, welke nimmer is bevestigd.

Voorts is in strijd gehandeld met het Tallon-criterium, nu verdachten zijn uitgelokt tot strafbare feiten (uitvoer naar Duitsland) waarop hun opzet nimmer was gericht.

Daarnaast is gebleken dat de pseudokoper niet op de hoogte was van de Nederlandse regelgeving.

Gelet op het voorgaande voldoet de pseudokoop niet aan de regelgeving en kan het resultaat daarvan niet als wettig bewijsmiddel gebruikt worden, aldus de raadsvrouw.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft aangevoerd dat er sprake was van een verdenking (op basis van de CIE-informatie alsmede de tapgesprekken) en dat de inzet van de pseudokoper voldoet aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Bovendien is blijkens de inhoud van het op ambtseed opgetekende verhaal van Duitse Hans verdachte [medeverdachte 1] begonnen over drugs, zodat voldaan is aan het Tallon-criterium. Uit het verhoor van Duitse Hans bij de rechter-commissaris blijkt dat Duitse Hans op de hoogte was van het Nederlandse recht terzake pseudokoop. Hij heeft er bovendien naar gehandeld. De officier van justitie is dan ook van mening dat de pseudokoper rechtmatig heeft geopereerd.

Het oordeel van de rechtbank

Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat er jegens verdachte sprake was van een verdenking van handel in verdovende middelen c.q. in- of uitvoer daarvan. De rechtbank baseert dit op de processen-verbaal van de CIE in samenhang met de observaties in 2006 waaruit volgt dat verdachte gebruik maakte van diverse auto’s en contact had met diverse personen die op willekeurige tijdstippen in- en uit zijn auto stapten alsmede op de tapgesprekken zoals opgenomen op de pagina’s 9-28 van het zaaksproces-verbaal. In het bijzonder verwijst de rechtbank naar het tapgesprek van 4 september 2006 tussen verdachte en een NN-man waarin gesproken wordt over prijzen per kilo (p. 9), het tapgesprek van 4 november 2006 tussen verdachte en [betrokkene 1] waarin wordt gesproken over het sturen van passagiers (p. 12), vervoer al dan niet per schip vanuit Brazilië (p. 13), het tapgesprek van 9 oktober 2006 tussen verdachte en een NN-vrouw waarin verdachte aangeeft dat het gemakkelijker voor hem is iets voor hem naar Spanje te brengen en van Spanje hierheen (p. 15) en het tapgesprek van 14 oktober 2006 tussen verdachte en [betrokkene 2], waarin verdachte aangeeft dat hij dat meisje hard nodig heeft omdat men vraagt of hij het meisje kan regelen (p. 21).

Gelet hierop was de inzet van de pseudokoper naar het oordeel van de rechtbank gerechtvaardigd.

Vervolgens is aan de orde de vraag of het inzetten van de pseudokoper verdachte heeft gebracht tot andere strafbare feiten dan waarop zijn opzet reeds tevoren was gericht.

Uit de processen-verbaal blijkt dat opsporingsambtenaar B-1130 telkens de Duitse opsporingsambtenaar / pseudokoper A-1763 hoorde over het verloop van de contacten met medeverdachte [medeverdachte 1] en hem opdrachten gaf over de manier waarop deze contacten moesten worden voortgezet. Eén en ander is in het dossier uitgebreid schriftelijk vastgelegd.

Uit het verhoor van A-1763 op 14 april 2007 blijkt dat deze op 13 april 2007 telefonisch contact heeft opgenomen met medeverdachte [medeverdachte 1], dat zij vervolgens op het terras van café Images zijn gaan zitten en dat [medeverdachte 1] tijdens het gesprek zei: “Komt tijd, komt raad. Cocaïne en andere drugs zijn voor mij helemaal geen probleem. Dat is maar handel. Het leven is belangrijk” en dat A-1763 tot dan toe niet over cocaïne of drugs had gesproken. Verder blijkt uit dat verhoor dat [medeverdachte 1] in café De Pintelier op een gegeven moment A-1763 in het oor fluisterde dat hij cocaïne had gekocht en dat A-1763 had aangegeven daar niet van gediend te zijn. Even later op een terras vertelde [medeverdachte 1] A-1763 dat hij zich voor 30% had ingekocht bij [bedrijf], de zaak van verdachte, en op de vraag van A-1763 “Wat hebben jullie te bieden dan?” antwoordde hij: “Cocaïne, hash en marihuana.” A-1763 vertelde [medeverdachte 1] dat hij alleen geïnteresseerd was in cocaïne en alleen in grotere partijen, waarop [medeverdachte 1] zei dat ze niet in kleine partijtjes deden.

Uit de geschetste gang van zaken leidt de rechtbank af dat niet pseudokoper A-1763, maar medeverdachte [medeverdachte 1] is begonnen over leveren van cocaïne of andere verdovende middelen. Dit, in combinatie met hetgeen is overwogen aangaande de bestaande verdenking van handel in verdovende middelen c.q. in- of uitvoer daarvan maakt dat er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van is dat verdachte en diens medeverdachte [medeverdachte 1] door de pseudokoper tot andere strafbare feiten gebracht zijn dan waarop hun opzet reeds tevoren was gericht. Dat medeverdachte [medeverdachte 1] anders heeft verklaard over de gesprekken tussen hem en de pseudokoper op 13 april 2007 noopt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Medeverdachte [medeverdachte 1] heeft in zijn verhoren bij de politie voor een groot deel bevestigd hetgeen is weergegeven in de processen-verbaal van B-1130 en nu hij bovendien niet exact kan weergeven hoe het gesprek op cocaïne is gekomen gaat de rechtbank uit van hetgeen de pseudokoper daarover (gedetailleerd) heeft verklaard.

De rechtbank volgt de raadsvrouw niet in haar stelling dat gebleken is dat de pseudokoper niet op de hoogte was van de Nederlandse regelgeving. Uit het verhoor van de pseudokoper bij de rechter-commissaris blijkt dat hij voorafgaand aan de pseudokoop-operatie op de hoogte is gesteld van artikel 6 van het Samenwerkingsbesluit en dat hem meegedeeld is dat hij zich moest houden aan het Tallon-criterium. Bovendien kan uit de wijze waarop hij heeft geopereerd niet worden afgeleid dat hij in strijd heeft gehandeld met de Nederlandse regelgeving.

De rechtbank verwerpt het verweer dan ook.

Stelselmatige observatie

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw van verdachte heeft bepleit dat de gegevens met betrekking tot stelselmatige observaties die hebben plaatsgevonden na 19 juni 2007 niet als bewijs meegenomen mogen worden omdat het bevel tot stelselmatige observatie slechts tot die datum geldig was.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft betoogd dat weliswaar op 25 juni 2007 is geobserveerd zonder dat daaraan een schriftelijk bevel ten grondslag lag maar dat dit vormverzuim is te beschouwen als een kennelijke misslag. Het lag in de bedoeling de observatiebevelen steeds te verlengen. Dat is ook gebeurd, behalve met het laatste bevel. Doordat er een uitgebreid verslag van de opsporingsactiviteiten op die dag in het dossier is opgenomen en bovendien op die datum alle opsporingsactiviteiten – waaronder de observaties – onder bevel hebben gestaan van de officier van justitie, is naar zijn mening in elk geval aan de ratio van artikel 126g Sv voldaan.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank stelt vast dat het schriftelijke bevel tot stelselmatige observatie steeds conform artikel 126g, derde lid, Sv is verlengd behalve voor de periode na 19 juni 2007. De op 25 juni 2007 uitgevoerde observaties worden wel gedekt door een met toepassing van het zesde lid van genoemd artikel gegeven mondeling bevel, maar de officier van justitie heeft verzuimd dit bevel in overeenstemming met dit artikellid binnen drie dagen op schrift te stellen. Daarom is sprake van een vormverzuim. Anders dan de raadsvrouw is de rechtbank echter van oordeel dat dit verzuim in dit geval niet hoeft te leiden tot uitsluiting van het met deze observaties verkregen bewijs. Daartoe acht de rechtbank het volgende redengevend.

Uit het dossier en ter zitting is voldoende gebleken dat het vanaf het begin in de bedoeling lag gedurende het gehele proces van de pseudokoop ook het middel van de stelselmatige observatie te blijven inzetten. Het bevel daartoe is immers ook steeds verlengd. Het lag daarom voor de hand dat ook na 19 juni 2007, en in het bijzonder op 25 juni 2007, het middel van de stelselmatige observatie nog altijd ingezet zou worden. Van de observaties op die dag heeft het opsporingsteam bovendien gedetailleerd verslag gedaan. Voorts heeft op 25 juni 2007 de officier van justitie het bevel gevoerd over alle opsporingsactiviteiten, waaronder de observaties.

Onder deze omstandigheden concludeert de rechtbank dat de verdachte door het geconstateerde verzuim niet in enig rechtens te respecteren belang is geschaad, zodat kan worden volstaan met de vaststelling dat in het voorbereidend onderzoek een onherstelbaar verzuim heeft plaatsgevonden.

contacten gelegd en/of onderhouden met elkaar en met (een contactpersoon van) de afzenders/leveranciers van cocaine, en

besprekingen gevoerd en/of bijgewoond en/of afspraken gemaakt over aan wie en op welke plaats en op welk moment en op welke wijze die cocaïne zou worden overgedragen en afgeleverd;

het buiten het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne, en

het verkopen, afleveren en vervoeren van cocaïne, en

het aanwezig hebben van cocaïne,

zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I;

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen onder 1 primair, 2, 3 en 4 meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken.

De rechtbank heeft de in de tenlastelegging voorkomende schrijffouten hersteld. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

Kwalificatie

Hetgeen de rechtbank bewezen heeft verklaard levert de volgende strafbare feiten op:

1. Medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 aanhef en onder A van de Opiumwet gegeven verbod.

2. Opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 aanhef en onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd.

3. Medeplegen van een feit als bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet voorbereiden of bevorderen door een ander trachten te bewegen om dat feit te plegen, en om daarbij behulpzaam te zijn en om daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen te verschaffen.