Hof Arnhem-Leeuwarden, 07-11-2017, nr. 15/00714 t/m 15/00718

Aan belanghebbende is over het jaar 2007 een navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (hierna: IB/PVV) opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 52.300 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 5.284. Daarbij is een bedrag van € 3.607 aan heffingsrente in rekening gebracht. Tevens is een vergrijpboete van € 9.207 opgelegd.

Aan belanghebbende is over het jaar 2008 een navorderingsaanslag IB/PVV opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 119.492 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 10.099. Daarbij is een bedrag van € 7.630 aan heffingsrente in rekening gebracht. Tevens is een vergrijpboete van € 26.665 opgelegd.

Aan belanghebbende is over het jaar 2009 een navorderingsaanslag IB/PVV opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 54.670 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 9.985. Daarbij is een bedrag van € 1.843 aan heffingsrente in rekening gebracht.

Aan belanghebbende is over het jaar 2010 een navorderingsaanslag IB/PVV opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 30.414 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 13.408. Daarbij is een bedrag van € 504 aan heffingsrente in rekening gebracht.

Aan belanghebbende is voor het jaar 2011 een aanslag IB/PVV opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 57.983 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 358. Daarbij is een bedrag van € 556 aan heffingsrente in rekening gebracht. Tevens is een vergrijpboete van € 8.381 opgelegd.

De Inspecteur heeft bij uitspraken op bezwaar van 19 november 2013 de belastingaanslagen, de beschikkingen heffingsrente en de vergrijpboete 2011 gehandhaafd, en de vergrijpboetes 2007 en 2008 verminderd naar respectievelijk € 4.603 en € 13.332.

Belanghebbende is tegen die uitspraken in beroep gekomen. De rechtbank Gelderland (hierna: de Rechtbank) heeft bij uitspraak van 16 april 2015 het beroep inzake de boetebeschikking 2011 gegrond verklaard, de overige beroepen ongegrond verklaard, de uitspraken op bezwaar inzake de boetebeschikkingen vernietigd, en de boetes verminderd tot respectievelijk € 8.746 (2007), € 24.065 (2008) en € 3.980 (2011).

Belanghebbende heeft op 27 mei 2015 tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld.

De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.

Belanghebbende heeft nadere stukken, ingekomen bij het Hof op 2 december 2016, ingediend, waaronder een afschrift van sms-correspondentie.

Op verzoek van het Hof heeft de Inspecteur op 5 december 2016 nadere stukken ingebracht, waaronder afschriften van de samenstelling van de belastingaanslagen over de jaren 2007 tot en met 2011.

Het eerste onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 7 december 2016 te Arnhem. De zaken met de nummers 15/00712 tot en met 15/00718 zijn gezamenlijk behandeld. Belanghebbende is verschenen. Namens de Inspecteur zijn verschenen [A] en mr. [B] .

Het Hof heeft het onderzoek ter zitting geschorst om belanghebbende de gelegenheid te geven om stukken en foto’s in te brengen waaruit zou volgen dat zijn werkkamer een zelfstandig gedeelte van de woning vormt, en om stukken in te brengen waaruit zou volgen dat de Inspecteur bij de correcties niet is uitgegaan van de door [C] BV gerealiseerde opbrengst, maar van betaalde voorschotten.

Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat op 20 december 2016 aan partijen is toegezonden.

Belanghebbendes stukken zijn ter griffie van het Hof ontvangen op 14 maart 2017 en doorgezonden aan de Inspecteur. Bij brief van 31 maart 2017 heeft de Inspecteur gereageerd.

Belanghebbende heeft bij brief van 12 juni 2017 nog nadere stukken ingebracht.

De Inspecteur heeft op 20 juni 2017 een nader stuk ingebracht.

Belanghebbende heeft op 13 juli 2017 een nader stuk ingebracht.

Het nadere onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 11 oktober 2017 te Arnhem. De zaken met de nummers 15/00714 tot en met 15/00718 zijn gezamenlijk behandeld. Belanghebbende is verschenen. Namens de Inspecteur is verschenen [A] .

Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat aan deze uitspraak is gehecht.

Belanghebbende is advocaat van beroep. Tot 1 juni 2007 was hij in loondienst werkzaam bij Maatschap [D] .

Vanaf 1 juni 2007 is belanghebbende voor 25 percent aandeelhouder van [C] BV (hierna: de BV). De activiteiten van de BV bestonden uit het uitoefenen van een advocatenkantoor.

Belanghebbende heeft in 2010 de werkzaamheden voor de BV beëindigd. Hij heeft zijn advocatenpraktijk onder de handelsnaam [C] Advocatenkantoor voortgezet in de vorm van een eenmanszaak.

Belanghebbende heeft voor het jaar 2007 aangifte IB/PVV gedaan naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 4.750 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 5.284. Het aangegeven inkomen uit werk en woning is als volgt samengesteld:

-looninkomsten uit tegenwoordige arbeid € 43.334

-Aftrek eigen woning -/- 38.524

-Aftrekbare giften -/- 60

€ 4.750

Op 28 februari 2009 is belanghebbende uitgenodigd om aangifte te doen voor het jaar 2008. Aan belanghebbende is uitstel verleend tot 1 mei 2010 voor het doen van aangifte. Vervolgens is een herinnering gestuurd om voor 28 mei 2010 aangifte te doen. Op 5 juli 2010 is een aanmaning gestuurd om voor 19 juli 2010 aangifte te doen. Belanghebbende heeft geen aangifte IB/PVV 2008 gedaan.

Op 27 februari 2010 is belanghebbende uitgenodigd om aangifte te doen voor het jaar 2009. Vervolgens is op 9 juli 2010 een herinnering gestuurd. Op 14 september 2010 is een aanmaning gestuurd om voor 28 september 2010 aangifte te doen. Belanghebbende heeft geen aangifte IB/PVV 2009 gedaan.

Op 28 februari 2011 is belanghebbende uitgenodigd om aangifte te doen voor het jaar 2010. Vervolgens is een herinnering gestuurd. Op 1 september 2011 is een aanmaning gestuurd om voor 30 september 2011 aangifte te doen. Belanghebbende heeft geen aangifte IB/PVV 2010 gedaan.

Belanghebbende heeft voor het jaar 2011 aangifte IB/PVV gedaan.

De Inspecteur heeft in 2012 een bedrijfsbezoek gebracht aan belanghebbende. In het naar aanleiding van dit bezoek opgestelde rapport van 23 mei 2012 is onder meer het volgende vermeld:

“1. Reikwijdte van het onderzoek

Het doel van het huisbezoek was informatie in te winnen met betrekking tot het gegeven dat u sinds langere tijd niet heeft voldaan aan uw aangifteverplichting voor de inkomstenbelasting.

Het bezoek heeft zich in de eerste plaats erop gericht om in samenwerking met u te bezien hoe het indienen van de aangiften inkomstenbelasting over 2009 en 2010 alsnog op korte termijn kan plaatsvinden en u te ondersteunen in het oplossen van mogelijke problemen die u daarbij ondervindt.

(…)

Het bezoek vond op 16 maart 2012 plaats (…).

(…)

[C] B.V.

(…)

Uit de door [C] BV verstrekte overzichten blijken de volgende inkomsten voor belastingplichtige in de jaren 2007 tot en met 2011 te zijn genoten:

Opbrengsten van belastingplichtige in [C] B.V.

In 2010 is door [belanghebbende] een factuur gestuurd aan [C] BV waarin de inkomsten over de jaren 2007 en 2008 zijn gefactureerd met berekening van omzetbelasting tegen het algemeen tarief. De factuur is op 31 maart 2010 gestuurd aan [C] BV.

Periode 2007/2008 € 191.211,54

BTW € 36.330,19

Totaal factuur € 227.541,73

(…)

De opbrengsten volgens de hierboven genoemde tabel ‘opbrengsten van belastingplichtige in [C] BV’ zullen in de betreffende jaren als inkomsten worden aangemerkt. Deze inkomsten worden als loon gekwalificeerd. In de aangifte inkomstenbelasting van 2007 is de opbrengst van € 47.550 niet aangegeven. Over de jaren 2008, 2009 en 2010 zijn geen aangiften inkomstenbelasting ingediend. De ambtshalve aanslagen zijn te laag opgelegd. Deze ambtshalve aanslagen zijn door [belanghebbende] betaald.

Duiding van de inkomsten

Doordat [belanghebbende] werkzaamheden verricht voor de eerder genoemde BV en tevens aanmerkelijk belanghouder is (…) in de BV wordt [belanghebbende] als gevolg van de wet op de loonbelasting 1964, artikel 12a, gezien als werknemer die een zogenaamd gebruikelijk loon geniet van tenminste € 42.000 per jaar. Belastingplichtige is niet in de loonadministratie van de BV opgenomen, er is geen rekening gehouden met gebruikelijk loon. De inkomsten zoals deze door [belanghebbende] van [C] BV zijn ontvangen, dan wel vorderbaar zijn op de BV, worden in de inkomstenbelasting belast als loon.

[C] Advocatenkantoor

Nadat de samenwerking in [C] BV is beëindigd is [belanghebbende] een eenmanszaak gestart onder de handelsnaam [C] Advocatenkantoor. [Belanghebbende] huurt bedrijfsruimte in een pand aan (…)

Uit het onderzoek is gebleken dat [belanghebbende] de volgende (totaal)bedragen heeft gefactureerd en ontvangen. De hieronder genoemde bedragen zijn inclusief 19% omzetbelasting.

2010 2011

Inkomsten op de privé rekening ontvangen € 103.705 € 37.969

Inkomsten op de zakelijke rekening ontvangen € 62.915

Totaal inkomsten in het jaar € 103.705 € 100.884

Kosten

In de periode dat [belanghebbende] nog als “maat” werkte voor [C] BV zijn de kosten gemaakt in deze BV. De uiteindelijke toerekening van deze kosten gebeurde door de BV. Deze kosten blijken uit de boekhouding van deze BV. [Belanghebbende] heeft jaarlijks overzichten ontvangen van de inkomsten en uitgaven in een jaar.

[Belanghebbende] heeft facturen voor de jaren 2010 en 2011 verstrekt. Er is geen administratieve vastlegging (boekhouding) of overzicht van deze kosten aanwezig bij [belanghebbende]. Op basis van deze facturen is door ons een kostenoverzicht gemaakt. (…)”

Naar aanleiding van vorenstaand onderzoek zijn voor de jaren 2007 tot en met 2010 de onderhavige navorderingsaanslagen opgelegd, waarbij voor de jaren 2007 en 2008 tevens vergrijpboetes zijn opgelegd. Voor het jaar 2011 is een aanslag met een vergrijpboete opgelegd.

Bij het vaststellen van voornoemde belastingaanslagen heeft de Inspecteur de inkomsten mede gebaseerd op de aan belanghebbende toe te rekenen opbrengsten van de BV, welke als (gebruikelijk) loon in de zin van artikel 12a Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: Wet LB) in aanmerking zijn genomen. Voor de jaren 2010 en 2011 heeft de Inspecteur ook de winst in aanmerking genomen die belanghebbende heeft genoten uit zijn eenmanszaak.

Bij de uitspraken op bezwaar heeft de Inspecteur de vergrijpboetes 2007 en 2008 verminderd tot 25 percent omdat slechts sprake is van grove schuld. Voor de vergrijpboete 2011 heeft de Inspecteur vastgehouden aan zijn standpunt dat sprake is van opzet.

De Rechtbank heeft ook de vergrijpboete 2011 verminderd tot 25 percent. Verder heeft de Rechtbank alle vergrijpboetes (verder) verminderd met 5 percent vanwege overschrijding van de redelijke termijn bij de behandeling van het beroep.

In geschil is of de (navorderings)aanslagen en boetebeschikkingen terecht en tot een juist bedrag zijn opgelegd.

Belanghebbende betoogt dat hij aan de onderzoeken in 2012 en 2013 het gerechtvaardigde vertrouwen mocht ontlenen dat de jaren 2007 en 2008 niet meer aan de orde zouden komen zodat geen navorderingsaanslagen meer kunnen worden opgelegd, en dat hij door toedoen van de Belastingdienst in 2012 de aangiften IB/PVV 2009 en 2010 niet kon doen zodat niet kan worden gezegd dat hij de vereiste aangiften niet heeft gedaan. Verder betoogt belanghebbende dat bij het bepalen van de winst voor de jaren 2010 en 2011 de kosten ter zake van zijn werkkamer in aftrek moeten worden gebracht, en dat hij in 2011 een bedrag van € 58.573 aan teveel ontvangen voorschotten heeft moeten terugbetalen aan de BV, hetgeen in mindering moet komen op het inkomen voor dat jaar.

Met betrekking tot de vergrijpboetes heeft belanghebbende aangevoerd dat voor de jaren 2009 en 2010 geen boetes zijn opgelegd, zodat er ook geen aanleiding bestaat om voor de jaren 2007, 2008 en 2011 boetes op te leggen.

Belanghebbende heeft ter zitting zijn stelling omtrent de schending van de hoorplicht ingetrokken, nu het onderzoek ter zitting is geschorst en hij in de gelegenheid is gesteld om nadere stukken in te brengen.

Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraken van de Rechtbank en de Inspecteur, tot vernietiging van de navorderingsaanslagen IB/PVV 2007 tot en met 2010, tot vermindering van de aanslag IB/PVV 2011 en tot vernietiging van de boetebeschikkingen 2007, 2008 en 2011. De Inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.

Omkering en verzwaring bewijslast

Artikel 27h, lid 2, in samenhang met artikel 27e, lid 1, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR), bepaalt, voor zover van belang, dat het hoger beroep van de belastingplichtige ongegrond moet worden verklaard indien de vereiste aangifte niet is gedaan, tenzij de belastingplichtige overtuigend kan aantonen dat en in hoeverre de uitspraak op het bezwaar onjuist is.

Bij inhoudelijke gebreken in een aangifte kan slechts dan worden aangenomen dat de vereiste aangifte niet is gedaan, indien aan de hand van de normale regels van stelplicht en bewijslast is vastgesteld dat sprake is van één of meer gebreken die ertoe leiden dat de volgens de aangifte verschuldigde belasting verhoudingsgewijs aanzienlijk lager is dan de werkelijk verschuldigde belasting. Tevens is vereist dat het bedrag van de belasting dat als gevolg van de hiervoor bedoelde gebreken in de aangifte niet zou zijn geheven, op zichzelf beschouwd aanzienlijk is (vgl. HR 9 november 2012, nr. 11/04578, ECLI:NL:HR:2012: BY2665).

Inhoudelijke gebreken in de aangifte worden slechts in aanmerking genomen indien de belastingplichtige ten tijde van het doen van de aangifte wist of zich ervan bewust moest zijn dat daardoor een aanzienlijk bedrag aan verschuldigde belasting niet zou worden geheven (vgl. HR 11 april 2003, nr. 36 822, ECLI:NL:HR:2003:AE3220 en HR 30 oktober 2009, nr. 07/10513, ECLI:NL:HR:2009:BH1083). Ook dit moet worden vastgesteld aan de hand van de normale regels van stelplicht en bewijslast.

Vereiste aangiften IB/PVV 2007 tot en met 2011

Met betrekking tot het jaar 2007 heeft belanghebbende een loon aangegeven ten bedrage van € 43.334. Gelet op belanghebbendes dienstbetrekking tot 1 juni 2007 bij Maatschap [D] , acht het Hof aannemelijk dat dit loon is genoten uit die dienstbetrekking. Belanghebbende heeft echter geen (gebruikelijk) loon in de zin van artikel 12 a Wet LB aangegeven ter zake van zijn werkzaamheden voor de BV vanaf 1 juni 2007. Het Hof acht aannemelijk dat belanghebbende, mede gelet op zijn juridische opleiding en achtergrond, door het niet aangeven daarvan ten tijde van het doen van de aangifte zich ervan bewust was, althans zich ervan bewust moet zijn geweest, dat als gevolg van die aangifte verhoudingsgewijs en op zichzelf beschouwd een aanzienlijk bedrag aan inkomstenbelasting niet zou worden geheven.

Vaststaat dat belanghebbende in het geheel geen aangiften IB/PVV 2008, 2009 en 2010 heeft gedaan (zie 2.5, 2.6 en 2.7). Belanghebbende betoogt echter dat dit niet meebrengt dat de vereiste aangiften in de zin van artikel 27e AWR niet zijn gedaan. Redengevend daarvoor is volgens belanghebbende dat tijdens de onderzoeken in 2012 en 2013 de afspraak is gemaakt dat de aangiften IB/PVV 2009 en 2010 vóór 1 juni 2012 zouden worden ingediend, dat hij daaruit heeft afgeleid dat het jaar 2008 niet meer aan de orde zou komen, en dat er derhalve geen verplichting meer was om aangifte over dat jaar te doen. Verder stelt belanghebbende dat de aangiften IB/PVV 2009 en 2010 niet konden worden gedaan in 2012 door toedoen van de Belastingdienst. Het betoog van belanghebbende faalt reeds omdat aan de gemaakte afspraak niet het gerechtvaardigde vertrouwen kan worden ontleend dat voor het jaar 2008 geen aangifte IB/PVV gedaan hoefde te worden, en omdat, mede gelet op hetgeen de Inspecteur hierover heeft aangevoerd, niet aannemelijk is geworden – ook niet aan de hand van de door belanghebbende ingebrachte sms-berichten – dat het voor belanghebbende onmogelijk was om aangiften IB/PVV voor de jaren 2009 en 2010 in te dienen. Bovenal geldt echter dat na ommekomst van de in de aanmaning gestelde termijn zonder dat de aangifte is gedaan, in beginsel niet de vereiste aangifte in de zin van artikel 27e AWR is gedaan. Deze gevolgtrekking wordt niet anders in het geval belanghebbende nadien door toedoen van de Belastingdienst in de onmogelijkheid zou hebben verkeerd alsnog een aangifte te doen.

Met betrekking tot het jaar 2011 acht het Hof aannemelijk dat belanghebbende ten onrechte het met de eenmanszaak gerealiseerde resultaat niet heeft aangegeven. Verder acht het Hof aannemelijk dat belanghebbende door het niet aangeven daarvan ten tijde van het doen van de aangifte zich ervan bewust was, althans zich ervan bewust moet zijn geweest, dat als gevolg van die aangifte verhoudingsgewijs en op zichzelf beschouwd een aanzienlijk bedrag aan inkomstenbelasting niet zou worden geheven.

Het vorenstaande brengt mee dat belanghebbende de vereiste aangiften IB/PVV 2007 tot en met 2011 niet heeft gedaan, ten gevolge waarvan voornoemde bewijsregel van artikel 27e AWR (omkering en verzwaring van de bewijslast) toepassing vindt.

Redelijke schatting

De zogenoemde omkering en verzwaring van de bewijslast ontslaat de Inspecteur niet van zijn verplichting de door hem aangebrachte correcties niet naar willekeur vast te stellen. De aanslagen dienen te berusten op een redelijke schatting. De Inspecteur heeft de correcties onder meer gebaseerd op de administratie van de BV, beschikbare bankafschriften van belanghebbendes privé- en zakelijke rekeningen, op correspondentie met belanghebbende en op facturen die door belanghebbende zijn verstrekt. Gelet daarop kan niet worden gezegd dat de correcties onredelijk of willekeurig zijn vastgesteld.

Verzwaard tegenbewijs

Indien en voor zover een belanghebbende de juistheid van de voor de schatting gebruikte gegevens of de juistheid van de schatting van de Inspecteur anderszins betwist, dient hij daarvoor tegenbewijs te leveren op de in artikel 27e AWR bedoelde wijze(vgl. HR 31 mei 2013, nr. 11/03452, ECLI:NL:HR:2013:BX7184).

Belanghebbende heeft betoogd dat bij het bepalen van de winst voor de jaren 2010 en 2011 de kosten ter zake van zijn werkkamer in aftrek moeten worden gebracht, omdat deze werkkamer een zelfstandig gedeelte van de woning vormt. Ter onderbouwing daarvan heeft belanghebbende bij brief van 14 maart 2017 foto’s ingebracht. Verder heeft belanghebbende betoogd dat hij in 2011 een bedrag van € 58.573 aan teveel ontvangen voorschotten heeft moeten terugbetalen aan de BV, hetgeen in mindering moet komen op het inkomen voor dat jaar.

Met hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd, heeft hij niet op overtuigende wijze aangetoond dat de schatting van de Inspecteur of de daarvoor gebruikte gegevens onjuist zijn. Met de door hem ingebrachte foto’s heeft belanghebbende namelijk geenszins overtuigend aangetoond dat de werkruimte een zelfstandig gedeelte van de woning vormt. Verder neemt het Hof in aanmerking dat de Inspecteur niet de van de BV ontvangen voorschotten in de belastingheffing heeft betrokken, maar de aan belanghebbende toe te rekenen opbrengsten (door belanghebbende behaalde omzetten) van de BV. In dat geval is er dan ook geen aanleiding om terugbetaalde voorschotten voor de inkomstenbelasting in aanmerking te nemen. De (navorderings)aanslagen IB/PVV 2007 tot en met 2011 zullen derhalve niet worden verminderd.

Vertrouwensbeginsel

Tijdens de onderzoeken in 2012 en 2013 is tussen partijen de afspraak gemaakt dat belanghebbende de aangiften IB/PVV 2009 en 2010 vóór 1 juni 2012 zou indienen. Anders dan belanghebbende betoogt, kan aan deze afspraak niet het gerechtvaardigde vertrouwen worden ontleend dat de jaren 2007 en 2008 definitief zouden zijn afgedaan en dat dus geen navorderingsaanslagen over die jaren zouden worden opgelegd. Een mondelinge toezegging van de Inspecteur dat de jaren 2007 en 2008 definitief zouden zijn afgedaan en dat dus geen navorderingsaanslagen over die jaren zouden worden opgelegd, is evenmin aannemelijk geworden. Het beroep op het vertrouwensbeginsel kan derhalve niet slagen.

Boete

Ter zitting van het Hof hebben partijen desgevraagd en eensluidend bevestigd dat de Rechtbank in haar dictum de vergrijpboetes voor de jaren 2007 en 2008 op een te hoog bedrag heeft vastgesteld, en dat deze boetes – na vermindering met 5 percent vanwege overschrijding van de redelijke termijn – hadden moeten worden vastgesteld op respectievelijk € 4.373 (2007) en € 12.665 (2008).

Aan belanghebbende zijn voor de jaren 2007 en 2008 vergrijpboetes van 25 percent opgelegd. Redengevend daarvoor is dat het aan grove schuld van belanghebbende is te wijten dat de aanslag tot een te laag bedrag is vastgesteld (artikel 67e AWR).

Aan belanghebbende is voor het jaar 2011 een vergrijpboete van 25 percent opgelegd. Redengevend daarvoor is dat het aan grove schuld van belanghebbende is te wijten dat de aangifte onjuist of onvolledig is gedaan (artikel 67d AWR).

Met betrekking tot de vergrijpboetes heeft belanghebbende uitsluitend gesteld dat nu voor de jaren 2009 en 2010 geen boetes zijn opgelegd, ook voor de jaren 2007, 2008 en 2011 geen aanleiding bestaat om boetes op te leggen. Anders dan belanghebbende voorstaat, brengt de enkele omstandigheid dat in enig jaar geen boete is opgelegd, niet een in rechte te beschermen vertrouwen mee dat in enig ander jaar ook geen boete zal worden opgelegd. Belanghebbendes betoog faalt derhalve.

Aan het Hof zijn geen persoonlijke en financiële omstandigheden gebleken die reden zijn voor matiging van de boetes. Het Hof acht vergrijpboetes van 25 percent in overeenstemming met de ernst van de vergrijpen. Het Hof heeft hierbij ook in aanmerking genomen dat de belastingaanslagen met behulp van omkering en verzwaring van de bewijslast zijn komen vast te staan. Vanwege overschrijding van de redelijke termijn bij de behandeling van het beroep, heeft de Rechtbank terecht de boetes met 5 percent verminderd.

Heffingsrente

Het hoger beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de beschikkingen heffingsrente. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden aangevoerd tegen de in rekening gebrachte heffingsrenten. Nu de belastingaanslagen niet worden verminderd, is er ook geen aanleiding voor een vermindering van de in rekening gebrachte heffingsrenten.

Slotsom

Gelet op het in 4.13 overwogene dient het hoger beroep gegrond te worden verklaard.

Het Hof ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten, nu van enige kosten niet is gebleken.

Het Hof:

- vernietigt de uitspraak van de Rechtbank voor zover deze de vergrijpboetes 2007 en 2008 betreft, en handhaaft deze uitspraak voor het overige,

- vernietigt de uitspraken op bezwaar inzake de vergrijpboetes 2007 en 2008,

- vermindert de vergrijpboete 2007 tot € 4.373,

- vermindert de vergrijpboete 2008 tot € 12.665,

- gelast dat de Inspecteur het door belanghebbende in hoger beroep betaalde griffierecht van € 123 vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.J.H. van Suilen, voorzitter, mr. J.A. Monsma en mr. A. van Dongen, in tegenwoordigheid van drs. S. Darwinkel als griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 7 november 2017.

De griffier, De voorzitter,

(S. Darwinkel) (A.J.H. van Suilen)

Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op: 8 november 2017

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij

de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer),

postbus 20303, 2500 EH Den Haag

Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;

2 – het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.

In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.