Rb. Amsterdam, 12-02-2008, nr. 13/467042-07

Telastelegging

Aan verdachte is telastegelegd hetgeen staat omschreven in de dagvaarding zoals deze ter terechtzitting is gewijzigd. Van de dagvaarding en de vordering wijziging telastelegging zijn kopieën als bijlagen 1 en 2 aan dit vonnis gehecht. De gewijzigde telastelegging geldt als hier ingevoegd.

Voorvragen

…

Waardering van het bewijs

Bewijsoverweging

Aan verdachte is een groot aantal feiten telastegelegd. De bewijsmiddelen voor deze feiten zijn verzameld in een omvangrijk dossier. De rechtbank acht het, gelet op de ontkenning van enige betrokkenheid door verdachte en het feit dat het verrichte onderzoek niet zonder meer in alle gevallen duidelijkheid schept omtrent deze betrokkenheid, noodzakelijk in een bewijsoverweging uiteen te zetten waarom zij in de aldaar genoemde gevallen tot een bewezenverklaring komt.

Verdachte is in beeld gekomen naar aanleiding van het onderzoek dat is opgestart na de diefstal van bronzen beelden uit het Singer Museum te Laren in de nacht van 16 op 17 januari 2007. De rechtbank stelt de volgende feiten en omstandigheden vast die overigens als zodanig niet door verdachte zijn bestreden:

Bij de beoordeling van de aard en omvang van die betrokkenheid heeft de rechtbank het volgende redengevend geacht:

Verklaringen verdachte

Verdachte heeft met betrekking tot het bovenstaande een aantal verklaringen afgelegd. De rechtbank heeft haar conclusie gebaseerd op de navolgende - zakelijk weergegeven – delen van deze verklaringen:

Twee verklaringen, afgelegd op 18 januari 2007:

Ik weet niets van diefstal van bronzen beelden bij onder andere musea. U vraagt mij waarom ik op 17 januari 2007 een aggregaat en een slijptol nodig had. Ik heb een palenstamper gemaakt en daarvoor had ik de slijper nodig. U zegt mij dat de politie te Elburg een soortgelijke zaak tegen mij heeft. Ik ben daar nooit geweest. Ik heb niets met diefstal te maken en weet ook niet waar de beelden zijn.

Verklaring, afgelegd op 19 januari 2007:

Ik kan u vertellen dat het beeld wat “Rodin” wordt genoemd begraven ligt op het terrein bij mijn woning. Het beeld ligt begraven bij een stel tegels naast de garage die bij de woning van mijn broer staat. Ik kan u vertellen dat ik niet weet waar die andere beelden zijn. Deze zijn wel in stukken gesneden. Ik heb plattegronden uitgeprint voor anderen. Ik heb voor deze mensen ook die slijptol gehuurd. Ik kan u vertellen dat ik niet zelf die slijptol heb bediend. Ik heb wel even wat tegen gehouden, dit is ook de reden geweest dat er slijpsel op mijn shirt zat. Ik weet niet precies hoe laat het was, maar ze hebben de beelden in de ochtend gebracht en in de struiken gegooid. Ze hebben mij toen opgehaald voor de sleutel van de garage. Ik heb met hen de beelden in de garage gezet. De stoppen gingen door en ik ben toen met een maat een aggregaat gaan huren. Ik heb de aggregaat thuis gebracht. De persoon die achtergebleven is, was er nog en die is gaan slijpen en ik heb dingen vastgehouden. De man die eerder wegging is teruggekomen tijdens het slijpen. Ik zag toen op tv over de beelden en zei toen dat het begraven moest worden. Die twee mannen hebben de beelden die waren stukgeslepen meegenomen.

Verklaring d.d. 26 januari 2007:

Ik heb zelf geen verstand van kunst. De naam Rodin had ik ook nog nooit gehoord. Dinsdag ochtend waren [persoon 2] en [persoon 3] bij mij thuis. Ik zou zijn volkswagen LT voor dinsdag en donderdag lenen. Deze had ik al vaker geleend. [persoon 2] nam mijn auto dan mee en dan stond hij er in de ochtend altijd weer. [persoon 3] heeft wel eens gevraagd of hij mijn pc mocht gebruiken om dingen op te zoeken. Hij heeft ook wel eens de printer gebruikt. Ze vroegen me of ik niet mijn schuur wilde verhuren voor een dag. Ze vertelden mij dat het was om dingen te slijpen en ze zouden mij er goed voor betalen. Op woensdag ochtend waren ze bij mij aan de deur. Ik geloof dat dat om 5.30 uur in de ochtend was. [persoon 2] vroeg aan me of hij de schuur mocht gebruiken. Ik heb [persoon 2] de sleutel gegeven. Ik ben denk ik rond 7.00 uur gaan kijken. Ik zag dat een aantal beelden stuk was geslepen. Ze waren de stukken aan het inladen. Ze vroegen of dat ene beeld kon blijven. Ik had de slijptol niet voor hen gehuurd. Ik zou die dag met [medeverdachte 1] een palenrammer maken. Toen ze weg waren ben ik weer naar huis gelopen. [medeverdachte 1] sliep in de huiskamer. Ik moest mijn vrouwtje naar de bus brengen. Ik heb haar naar Almere gebracht en ben naar huis gereden en heb [medeverdachte 1] wakker gemaakt. We zijn samen naar Bussum gereden om een aggregaat te huren voor de palenrammer. We zijn gaan slijpen voor de palenrammer en hebben de slijper en aggregaat teruggebracht. Ik weet zeker dat [persoon 2] en [persoon 3] hier mee te maken hebben. [persoon 2] ken ik nog uit de tijd van het wapen van Bussum. Ben hem later eens tegen gekomen bij de Gamma in Bussum. We hebben toen nummers uitgewisseld. Ik herinner mij [naam] of [naam] als naam. Die maat van [persoon 2], [persoon 3], is bijna net zo groot als ik. [persoon 2] is iets kleiner. Ik ben nooit ’s nachts van huis geweest, ik ben altijd bij mijn vrouwtje [vrouw verdachte] geweest. Ik heb nooit eerder mijn schuur voor zoiets laten misbruiken. Ik heb vernomen dat jullie 18 slijpschijven hebben gevonden in mijn garage. Het grotendeel hiervan was van [persoon 2], die had hij meegenomen.

Ter terechtzitting d.d. 28 januari en 29 januari 2008 heeft verdachte verklaard, zakelijk weergegeven:

[medev[medeverdachte 2]h[medeverdachte 2] heeft de route-uitdraai gemaakt die bij het Singer Museum is aangetroffen. Ik heb mijn auto vaak uitgeleend aan [medeverdachte 2]. Hij is een vriend van [persoon 2]. Ik heb die avond mijn auto uitgeleend aan [persoon 2]. Vanaf januari heeft [medeverdachte 2] uitdraaien gemaakt. U vraagt mij naar 16 en 17 januari 2007. Het klopt dat ik samen met een maat een aggregaat heb gehuurd. We zouden een camper slopen maar dit is door de commotie niet gebeurd. Ik ben wel eens ’s avonds weggeweest, even wat drinken met de jongens. Die bewuste avond ben ik gewoon thuis geweest. Ik ben met [medeverdachte 1] dronken geworden. De trui hing in de schuur. [persoon 2] heeft deze aangehad. Het kan zijn dat ik die trui aan had toen ik de beelden vast had. Wat ik eerder heb gehuurd bij Gereedschap verhuur Bussum heb ik voor [medeverdachte 2] gehuurd. De gebruikte slijpschijven in de schuur waren van mijn vader, die bewaarde ze altijd. Ze waren niet van [persoon 2], die nam ze altijd mee.

De peilingen met betrekking tot de telefoon kloppen niet. Het was niet mijn telefoon. Mijn telefoonnummer eindigt op 880. De telefoon van [medeverdachte 2] is bij mij in beslag genomen. Deze eindigt op 74 of zo. Het is de telefoon van [medeverdachte 2]. De telefoon met dit nummer heb ik na 16 januari 2007 gekregen van [medeverdachte 2].

Tussenbeoordeling van de rechtbank:

Voormelde delen van de door verdachte afgelegde verklaringen zijn naar het oordeel van de rechtbank op essentiële punten afwijkend van de vorige; immers, in de verklaringen die verdachte in januari 2007 heeft afgelegd, stelt verdachte in eerste instantie niets te weten van de diefstal van de bronzen beelden en later geeft hij toe betrokken te zijn geweest, maar dit op verzoek van [persoon 2] en [persoon 3] te hebben gedaan. Hoewel deze [persoon 2] en [persoon 3] volgens verdachte veelvuldig bij hem thuis op de computer uitdraaien hebben gemaakt en zijn auto hebben geleend, kan verdachte geen achternamen, noch andere identificerende kenmerken van deze personen geven. Ter terechtzitting echter verklaart verdachte dat [medeverdachte 2] het brein achter alle diefstallen is geweest en dat dit een goede vriend van [persoon 2] zou zijn. [medeverdachte 2] verklaart op 4 september 2007 bij de rechter-commissaris geen [persoon 2] [naam] of [naam] te kennen.

De rechtbank is nagegaan of de verklaringen van verdachte op enigerlei wijze worden ondersteund door feitelijkheden in het dossier; dit is - behoudens enkele gevallen waarin nu juist betrokkenheid bij de diefstal kan worden afgeleid - niet het geval geweest.

Tussenconclusie van de rechtbank:

De rechtbank is van oordeel dat uit het vorengaande kan worden vastgesteld dat verdachte de diefstal van bronzen beelden uit het Singer museum te Laren in de nacht van 16 op 17 januari 2007 heeft gepleegd.

Uit de aangifte blijkt dat de beelden 80 tot 200 kilo wogen. Uit dit gegeven, in samenhang bezien met de door de Technische Recherche in hun rapport vastgestelde wijze waarop de diefstal heeft plaatsgevonden, leidt de rechtbank af dat deze diefstal in ieder geval niet alleen, dan wel niet zonder hulpmiddelen kon worden gepleegd. De rechtbank is van oordeel van sprake is geweest van medeplegen op grond van het volgende:

Uit de verklaring van verdachte d.d. 26 januari 2007 blijkt dat in de nacht van 16 op 17 januari 2007 diens vriend [medeverdachte 1] bij hem is blijven overnachten en ook de volgende dag een groot deel van de dag bij verdachte heeft doorgebracht. Door de vriendin van verdachte, [vriendin verdachte], wordt verklaard dat in voornoemde nacht een vriend van verdachte is blijven overnachten. Deze verklaringen wijzen naar het oordeel van de rechtbank in de richting van [medeverdachte 1] als medepleger van voornoemde diefstal. [medeverdachte 1] ontkent echter alle betrokkenheid en stelt in de nacht van 16 op 17 januari 2007 bij iemand anders, te weten [persoon 4], de nacht te hebben doorgebracht. [persoon 4] heeft de verklaring van [medeverdachte 1] niet bevestigd.

In het dossier bevinden zich zendmastgegevens, waaruit blijkt dat de mobiele telefoons van verdachte en [medeverdachte 1] gelijktijdig de zendmast Laren A1 hebben aangestraald op de avond van 16 januari 2007. Op basis daarvan is het eveneens aannemelijk dat verdachte en [medeverdachte 1] de avond samen hebben doorgebracht.

De rechtbank heeft, het bovenstaande in aanmerking genomen, tevens de navolgende verklaringen, tapgesprekken en zendmastgegevens, in haar overweging betrokken teneinde te kunnen beoordelen of kan worden vastgesteld dat verdachte de diefstal heeft gepleegd tezamen en in vereniging met [medeverdachte 1].

Verklaringen [medeverdachte 2]

In het dossier heeft de rechtbank meerdere verklaringen aangetroffen, afgelegd door [medeverdachte 2] (hierna te noemen: [medeverdachte 2]), die zien op de betrokkenheid van verdachte en [medeverdachte 1] bij een aantal feiten op de telastelegging. Gelet op het feit dat het hier een medeverdachte betreft bij een aantal feiten, acht de rechtbank het - mede gelet op hetgeen namens verdachte ter terechtzitting is aangevoerd – van belang de betrouwbaarheid en de geloofwaardigheid van deze verklaringen te toetsen.

Daartoe stelt de rechtbank vast dat [medeverdachte 2] zich uit eigen beweging heeft gemeld bij het politiebureau op 27 januari 2007 met de mededeling dat hij openheid van zaken wilde geven over een aantal criminelen en door hen gepleegde diefstallen waarbij hij ook zelf betrokken zou zijn. In deze verklaringen heeft [medeverdachte 2] belastend verklaard over medeverdachte [medeverdachte 1] (en in mindere mate over verdachte) en zichzelf belast. Hoewel de rechtbank van oordeel is dat de verklaringen van [medeverdachte 2] op onderdelen niet geheel nauwkeurig blijken te zijn en hij zijn eigen bijdrage aan de feiten in eerste instantie probeert te minimaliseren, worden de verklaringen op een groot aantal essentiële punten bevestigd door onderzoeksresultaten en/of verklaringen van getuigen. Zoals onder meer uit onderstaande overwegingen blijkt, vertonen de verklaringen van [medeverdachte 2] een grote mate van consistentie en samenhang op voor de ten laste gelegde feiten relevante onderdelen, dat de rechtbank de verklaringen van [medeverdachte 2] als betrouwbaar en geloofwaardig beoordeelt.

[medeverdachte 2] is voorts subject geweest van een gedragskundig onderzoek, van welk onderzoek de resultaten zijn vastgelegd in de Pro Justitia rapportage d.d. 3 april 2007, opgemaakt door drs. H.A. Gerritsen, forensisch psychiater. Hieruit komt onder meer naar voren dat [medeverdachte 2] een manipulatieve persoon is en hij ten tijde van het plegen van de door hem genoemde delicten lijdend was aan een persoonlijkheidsstoornis; echter, de rechtbank heeft geen aanwijzingen dat deze persoonlijkheidsstoornis van invloed is geweest op de betrouwbaarheid van de door hem afgelegde verklaringen.

Tussenbeoordeling van de rechtbank:

Het vorengaande leidt ertoe dat de rechtbank de feiten en omstandigheden als genoemd in de verklaringen van [medeverdachte 2] kan en zal gebruiken voor het bewijs, voor zover deze worden ondersteund door andere bewijsmiddelen.

Het voorgaande ziet op de volgende verklaringen:

Verklaring [medeverdachte 2] d.d. 27 januari 2007 te 20.37 uur:

Aan het eind van de ochtend na de diefstal bij het Singer hoorde ik via de radio dat er een grote diefstal van bronzen beelden was geweest bij het Singer te Laren. Om ongeveer 14.30 uur heb ik [medeverdachte 1] gebeld omdat ik graag wilde weten wat er die nacht was gebeurd. [medeverdachte 1] en ik spraken af bij de coffeeshop in Bussum aan [adres] om 15.00 uur. Ik ben daar heen gereden met de Fiat Panda. Toen ik daar stond, kwam op een gegeven moment de bestelbus van [verdachte] [adres] inrijden. De bestelbus van [verdachte] is een blauwe Peugeot. Ik zag dat [verdachte] achter het stuur zat en dat [medeverdachte 1] naast hem zat.

De rechtbank is van oordeel dat dit deel van de verklaring steun vindt in de processen-verbaal van observatie met betrekking tot de subjecten [medeverdachte 1] en verdachte.

Uit het voorgaande blijkt op welke wijze de rechtbank de bewijsmiddelen waardeert ten aanzien van het onder 1 telastegelegde feit. De telastelegging vermeldt een groot aantal soortgelijke feiten. De rechtbank acht bovenstaande bewijsredering eveneens van toepassing op deze feiten, gelet op de wijze waarop deze feiten zijn gepleegd, de verklaringen van geuigen die in een aantal gevallen de verkalring van [medeverdachte 2] bevestigen, dan wel ondersteunen en onder meer het aantreffen van een deel van een bij één van deze diefstallen weggenomen beelden in de tuin van verdachte.

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen onder 3 sub c, sub g, sub h, sub i en sub l en onder 3 na “en/of (zaakdossier 4)” tot “en/of (zaakdossier 11)” is telastegelegd, zodat verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt het navolgende.

Ten aanzien van het onder 3 sub c telastegelegde:

In het dossier bevindt zich onvoldoende wettig bewijs om te kunnen vaststellen dat verdachte dit feit heeft gepleegd. Immers, de opgenomen CIE-informatie wijst uitsluitend in de richting van verdachte omdat een blauw voertuig met het kenteken [nummer] op naam van verdachte in de omgeving van Chateau Sint Gerlach is waargenomen. De auto zou echter gesignaleerd zijn op 21 december 2007, welke datum buiten de telastegelegde periode ligt. De verklaring van [medeverdachte 2] acht de rechtbank in dit concrete geval te weinig specifiek en overigens niet ondersteund door overig bewijs, zoals de in de bewijsoverweging genoemde uitdraaien van routes en/of informatie betreffende de beelden of zendmastgegevens.

Ten aanzien van het onder 3 sub g telastegelegde:

In het dossier bevindt zich onvoldoende wettig bewijs voor de stelling dat verdachte degene is die dit feit heeft gepleegd. De aangifte vermeldt de diefstal van een groot aantal goederen, waaronder een beertender. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat hij van [medeverdachte 1] had gehoord dat de diefstal door [medeverdachte 1] en verdachte zou zijn gepleegd en dat de beertender nu bij verdachte thuis zou staan. Deze verklaring is, nu het technisch onderzoek geen resultaat heeft opgeleverd, de enige link naar verdachte. Nu de vriendin van verdachte voorts aannemelijk heeft gemaakt dat de beertender die bij hen thuis is aangetroffen door haar is aangekocht en overigens daarvan niet het tegendeel blijkt, komt de rechtbank niet tot een bewezenverklaring.

Ten aanzien van het onder 3 sub h telastegelegde:

Aan verdachte is de diefstal van de motorboot telastegelegd. Hiertoe is aangevoerd de verklaring van [medeverdachte 2] die heeft verklaard te hebben gehoord dat [medeverdachte 1] en verdachte een boot hebben weggenomen. Uit de aangifte en uit het onderzoek is verder geen betrokkenheid gebleken van verdachte bij de diefstal van deze boot; de verklaring van verdachte dat hij - overigens op een andere datum dan de datum waarop de boot is gestolen - , een boot uit het water heeft gehaald en een trailer heeft gehuurd waarbij [medeverdachte 1] hem zou hebben geholpen, is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om tot een bewezenverklaring te komen.

Ten aanzien van het onder 3 sub i telastegelegde:

Voor een bewezenverklaring van dit feit heeft de officier de verklaring van [medeverdachte 2] aangedragen, alsmede de zendmastgegegevens van de telefoon van verdachte en [medeverdachte 1] in de telastegelegde periode als directe link naar het gepleegde feit. De rechtbank heeft in de onder 3.1 weergegeven bewijsoverweging gesteld dat de verklaring van [medeverdachte 2] zal worden gebruikt voor zover ondersteund door enig ander, onafhankelijk vergaard bewijsmiddel. Nu de rechtbank ook met betrekking tot de zendmastgegevens een dergelijk voorbehoud heeft gemaakt, komt de rechtbank in dit concrete geval niet tot een bewezenverklaring.

Ten aanzien van het onder 3 sub l telastegelegde:

De rechtbank acht onvoldoende wettig bewijs voorhanden om tot een bewezenverklaring te komen met betrekking tot dit feit. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat verdachte en [medeverdachte 1] kentekenplaten zouden hebben gestolen, maar niet waar dit zou zijn geweest en op welk tijdstip. De als bewijsmiddel aangevoerde zendmastgegevens van verdachte en van [medeverdachte 1] scheppen geen duidelijkheid op deze punten.

Ten aanzien van het onder 3 na “en/of (zaakdossier 4) tot “en/of (zaakdossier 11) telastegelegde:

De Rabobank heeft aangifte gedaan van een poging diefstal van bronzen beelden. Het enige aanknopingspunt in dit dossier voor de betrokkenheid van verdachte bij dit feit is de verklaring van [medeverdachte 2] die stelt dat [medeverdachte 1] hem deze informatie heeft verschaft. Het technisch onderzoek naar de zwarte verf heeft geen resultaat opgeleverd. De rechtbank acht, mede gelet op de onder 3.1 opgenomen bewijsoverweging, in dit geval onvoldoende wettig bewijs voorhanden voor een bewezenverklaring.

Bespreking verweren

Gelet op hetgeen ten aanzien van de feiten is overwogen en gelet op de vrijspraak van een aantal feiten, kan de rechtbank bespreking van een deel van de gevoerde verweren achterwege laten.

Feit 2

De raadsman heeft aangevoerd dat, gezien een rapport van de heer [persoon 7], werkzaam bij KPN Security d.d. 3 november 2003, niet zonder meer kan worden aangenomen dat op het moment dat de telefoon van verdachte “aanstraalt” op een bepaalde zendmast, verdachte zich op dat moment ook daadwerkelijk in de buurt bevindt van die zendmast. Uit het rapport blijkt immers dat het niet per definitie zo is dat in alle gevallen bij het voeren van een gesprek het dichtstbijzijnde basisstation wordt aangekozen. De raadsman is van mening dat de gegevens betreffende de paallocaties via welke gesprekken zijn gevoerd met het telefoonnummer van verdachte niet redengevend kunnen zijn voor een bewezenverklaring omdat niet met enige mate van zekerheid is te bepalen waar de mobiele gebruiker zich tijdens een GSM-verbinding feitelijk bevond. Op grond van die onzekerheid en daarmee de onbetrouwbaarheid van de daaruit verkregen gegevens dienen deze te worden uitgesloten van het bewijs. Hierdoor is onvoldoende (steun)bewijs aanwezig naast de verklaring van [medeverdachte 2] en dient verdachte te worden vrijgesproken van het telastegelegde feit.

De rechtbank overweegt als volgt.

Niet alleen ten aanzien van feit 2 is gebruik gemaakt van de zendmastgegevens van de telefoon van verdachte; deze gegevens worden ook als bewijsmiddel bij andere vermogensdelicten.

Het door de raadsman aangehaalde rapport betreft een rapport dat door de heer [persoon 7] als deskundige in een andere strafzaak is opgesteld. De rechtbank heeft geconstateerd dat tijdens een eerdere pro-forma zitting door de raadsman van medeverdachte [medeverdachte 1] is verzocht de heer [persoon 7] te horen als getuige-deskundige. De rechtbank heeft toen geoordeeld dat het verzoek diende te worden beoordeeld door de rechter-commissaris, nu tijdens die zitting door de raadsman onvoldoende was aangetoond waarom deze getuige-deskundige diende te worden gehoord. De rechtbank heeft in het dossier verder geen informatie meer aangetroffen met betrekking tot het verzoek van de raadsman en kennelijk bestond bij de verdediging geen behoefte meer bestond deze getuige-deskundige alsnog te horen. Ook tijdens latere (pro-forma)zittingen is een dergelijk verzoek niet meer gedaan. Bovenstaande feiten en omstandigheden leiden ertoe dat de rechtbank het door de raadsman ingediende rapport zal beoordelen op haar bruikbaarheid in deze zaak.

Het rapport ziet niet op specifieke kenmerken van een bepaalde strafzaak. Het rapport geeft in algemene bewoordingen weer hoe een KPN-GSM-netwerk werkzaam is in zowel een ideale situatie als in een reële situatie. De heer [persoon 7] stelt dat de ideale situatie niet altijd overeenkomt met de werkelijke situatie en dat daarom de verkregen basisstationlocaties niet altijd als absolute gegevens kunnen worden geïnterpreteerd. De redenen waarom het GSM-netwerk zich niet altijd conform de netwerkplanning gedraagt en de uitzonderingen op de regel dat het GSM-netwerk normaalgesproken het dichtstbijzijnde basisstation kiest, weergegeven in het rapport, zijn echter naar het oordeel van de rechtbank in de onderhavige zaak noch gesteld, noch gebleken.

De rechtbank heeft niet kunnen vaststellen of op de momenten dat de zendmastgegevens zijn gerelateerd sprake is geweest van storingen, weersomstandigheden of grootschalige evenementen waardoor andere basisstations zouden worden aangekozen dan de dichtstbijzijnde. In ieder geval zijn de telastegelegde feiten vrijwel allemaal gepleegd in de avonduren en gedurende de nacht, momenten waarop over het algemeen minder gebruik wordt gemaakt van (mobiele) telefonie.

Verder overweegt de rechtbank dat mogelijk in een aantal gevallen de zendmastgegevens niet doorslaggevend kunnen zijn omdat de basisstations zich vrij dicht bij elkaar bevinden, bijvoorbeeld ten aanzien van de woning van verdachte en de woning van [medeverdachte 1]. Echter, van belang zijn in dit geval de zendmastgegevens buiten dit gebied, zoals het feit dat de telefoons van zowel verdachte als van [medeverdachte 1] zijn aangestraald op een zendmast in de omgeving van Elburg op het moment dat daar een diefstal is gepleegd en het feit dat dit eveneens het geval is geweest in Uithoorn. De rechtbank is van oordeel dat weliswaar niet nauwkeurig de plaats kan worden bepaald waar verdachte zich op dat moment precies bevond, maar dat dit bij benadering en met voldoende nauwkeurigheid en zekerheid kan worden vastgesteld, te weten in de omgeving van Elburg, dan wel Uithoorn.

Het vorengaande in aanmerking genomen komt de rechtbank tot het oordeel dat de zendmastgegevens in ieder geval wel kunnen worden gebruikt als bewijs voor het feit dat verdachte en [medeverdachte 1] zich omstreeks het moment van bepaalde telastegelegde feiten beiden nabij de plaats delict bevonden en een andere lezing voor dit gegeven hoogst onwaarschijnlijk is.

De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsman.

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

ten aanzien van het onder 1 telastegelegde feit:

in de periode van 16 januari 2007 tot en met 17 januari 2007 te Laren, tezamen en in vereniging met en ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit de beeldentuin van het Singer museum heeft weggenomen 7 bronzen beelden met een geschatte waarde van circa 1.300.000,-- euro, toebehorende aan het Singer museum, waarbij verdachte en zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en/of de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door een hek dat toegang verschaft tot de beeldentuin te forceren en/of voornoemde beelden van de sokkel waaraan de beelden vast zaten af te breken;

ten aanzien van het onder 2 telastegelegde feit:

in de periode van 11 januari 2007 tot en met 12 januari 2007 te huizen, tezamen en in vereniging met en ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen bronzen beelden, toebehorende aan de gemeente Huizen, waarbij verdachte en zijn mededader de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door voornoemde beelden van de sokkel waaraan de beelden vast zaten af te breken;

ten aanzien van het onder 3 telastegelegde feit:

in de periode van 11 november 2006 tot en met 27 januari 2007 op verschillende locaties in Nederland telkens tezamen en in vereniging met een ander of anderen met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit beeldentuinen en/of kastelen en uit woningen en bedrijfspanden heeft weggenomen:

Het bewijs

De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.

De strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

De strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

Motivering van de straffen en de maatregel

De officier van justitie heeft bij requisitoir gevorderd dat verdachte ter zake van de door hem onder 1, 2 en 3 bewezengeachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaren, met aftrek van voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd de navolgende voorwerpen verbeurd te verklaren:

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straffen en maatregel zijn gegrond op de artikelen 33, 33a, 36f, 45, 47, 57, 311, 417bis van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

STK personenauto [nummer]

Peugeot Expert

Benadeelde partij Kunststichting Hazart

Wijst de vordering van de benadeelde partij Kunststichting Hazart, gevestigd op het adres Bosstraat 2 te Soest, toe tot een bedrag van € 4.375,- (vierduizenddriehonderd en vijfenzeventig euro).

Veroordeelt verdachte aan Kunststichting Hazart voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer Kunststichting Hazart, te betalen de som van € 4.375,-(vierduizenddriehonderd en vijfenzeventig euro), behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 51 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.

Benadeelde partij [naam]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [naam], wonende op het adres [adres], toe tot een bedrag van € 3.767,50 (drieduizendzevenhonderd en zevenenzestig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf de dag van het ontstaan van de schade tot en met de dag van algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte aan [naam] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [naam], te betalen de som van € 3.767,50,- (drieduizendzevenhonderd en zevenenzestig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf de dag van het ontstaan van de schade tot en met de dag van algehele voldoening, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 48 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.

Benadeelde partij [naam]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [naam], wonende op het adres [adres], toe tot een bedrag van € 14.900,- (veertienduizendennegenhonderd euro).

Veroordeelt verdachte aan [naam] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in zijn vordering.

Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [naam], te betalen de som van € 14.900,- (veertienduizendennegenhonderd euro), behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 104 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.

Benadeelde partij [naam]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [naam], wonende op het adres [adres], toe tot een bedrag van € 30.000,- (dertigduizend euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot en met de dag van algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte aan [naam] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [naam], te betalen de som van € 30.000,- (dertigduizend euro), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot en met de algehele voldoening, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 180 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.

Benadeelde partij [slachtoffer6]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer6], wonende op het adres [adres], toe tot een bedrag van € 24.450,- (vierentwintigduizend vierhonderdenvijftig euro).

Veroordeelt verdachte aan [slachtoffer6] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer6], te betalen de som van € 24.450,- (vierentwintigduizend vierhonderdenvijftig euro), behoudens voor zover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 142 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.

Verklaart de benadeelde partijen Singer Museum te Laren en De Elborg B.V. niet-ontvankelijk in hun vordering.

Gelast de teruggave aan [verdachte] van:

STK sleutel, huissleutel metaal

Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:

STK brons, 188 kilo brons/metaal inc. Twee gezichtjes

Dit vonnis is gewezen door

mr. M. van Mourik, voorzitter,

mrs. C. Klomp en B. van Berge Henegouwen, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M.B. Weber, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 februari 2008.