Einde inhoudsopgave
Speaking the same language (AN nr. 181) 2023/2.5.6.1
2.5.6.1 De donor
mr. K.R. Filesia, datum 25-09-2023
- Datum
25-09-2023
- Auteur
mr. K.R. Filesia
- JCDI
JCDI:ADS717313:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 2; L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nr. 28-005; R. Wilson, Halsbury’s Laws of England. Trusts and Powers (volume 98), London: LexisNexis 2019, nr. 1; J.G. Riddall, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2002, p. 266.
Powers kunnen – in bepaalde gevallen – eveneens door de verkrijger van de power worden gedelegeerd. De delegatie van powers wordt in casu verder buiten beschouwing gelaten. Zie voor een uitgebreide uiteenzetting hiervan: G. Thomas, Thomas on Powers, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 249 e.v.; L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nr. 28-110 e.v.
Zie paragraaf 2.4.8.1
Naar Anglo-Amerikaans recht wordt de persoon die een power verleent c.q. voorbehoudt, aangeduid als de donor van een power.1 De donor is in beginsel de persoon die voorafgaand aan de verlening van de power, de (beperkt) rechthebbende was van het goed waarop de power betrekking heeft.2 In het trustrecht is de donor normaliter de settlor die een trust – inter vivos, dan wel bij uiterste wilsbeschikking – instelt. De eisen die worden gesteld aan de persoon van de settlor, zijn gelijkluidend aan de eisen die worden gehanteerd voor de donor van een power.3