Rb. Amsterdam, 24-06-2010, nr. 462781 / FTRK 10.1151

Het verzoekschrift ex artikel 3:161 Wet op het financieel toezicht (WFT) is heden behandeld tijdens een niet openbare terechtzitting als bedoeld in artikel 3:162 lid 2 WFT. IIC is daar vrijwillig verschenen. Bij die gelegenheid heeft de raadsman van DNB het verzoekschrift toegelicht. IIC heeft het verzoek als zodanig niet bestreden, maar heeft verzocht de beslissing twee weken aan te houden, teneinde haar in de gelegenheid te stellen met twee mogelijke overnamekandidaten (verder) te onderhandelen. Tevens is de door DNB benoemde stille curator ter zitting gehoord.

IIC is een onder toezicht van DNB staande schadeverzekeraar als bedoeld in artikel 2:27 WFT. IIC legt zich toe op de verkoop van autoverzekeringen via internet. IIC verricht diensten in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Per 31 december 2009 bestond de portefeuille van IIC uit in totaal 95.000 polissen.

DNB verzoekt de rechtbank - samengevat - ten aanzien van IIC:

DNB legt aan het verzoek ten grondslag dat IIC een verzekeraar is met zetel in Nederland en dat in het belang van de gezamenlijke schuldeisers de afwikkeling van haar bedrijf een bijzondere voorziening behoeft. IIC voldoet niet aan de wettelijke solvabiliteitseisen en haar liquiditeitspositie is ontoereikend.

Volgens de toepasselijke wettelijke regels zou IIC moeten beschikken over een minimum garantiefonds van 3,5 mln euro. In 2009 beschikte IIC daar ook over. Door verschillende factoren, waaronder een afboeking van een vordering op een groepsmaatschappij van 8 mln euro en het niet meer kunnen meerekenen van een achtergestelde lening als garantievermogen (2 mln euro) is thans een negatief eigen vermogen ontstaan van 11,7 mln euro. IIC is verlieslatend. Reeds geruime tijd zijn pogingen in het werk gesteld om de vennootschap dan wel delen van de verzekeringsportefeuille te verkopen, maar deze zijn zonder succes gebleven en de lopende onderhandelingen bieden onvoldoende concreet uitzicht op een spoedig resultaat. Daar staat tegenover dat het in het belang van de polishouders is dat zij snel duidelijkheid krijgen, zodat zij ook hun maatregelen kunnen nemen, aldus DNB.

De AFM stemt blijkens het verzoekschrift in met het verzoek.

IIC heeft niet betwist dat een situatie bestaat die een noodregeling rechtvaardigt. Zij heeft evenwel verzocht de beslissing daarover aan te houden teneinde haar nog in de gelegenheid te stellen met twee belangstellenden verder te onderhandelen. Daarbij heeft zij aangevoerd dat er op dit moment geen kosten behoeven te worden voldaan, dat alle betalingen zijn stopgezet en dat de productie ook vrijwel stilligt. Ook heeft zij er op gewezen dat zij het percentage van herverzekering van het cascorisico kan verhogen tot 100%.

De ter zitting gehoorde stille curator heeft de rechtbank geadviseerd de noodregeling uit te spreken.

De rechtbank is van oordeel dat in het belang van de gezamenlijke schuldeisers thans de noodregeling moet worden uitgesproken. IIC voldoet niet aan de wettelijke solvabiliteitseisen en haar liquiditeitspositie is ontoereikend. Er is geen concreet uitzicht op verbetering in deze situatie. Dit zou immers een kapitaalinjectie van ruim 15 mln euro vergen. Hiervoor is een overname van IIC vereist. Twee belangstellende partijen zijn met name ter zitting genoemd en er is correspondentie met hen in het geding gebracht. Ook heeft de directie van IIC de loop van de onderhandelingen met die partijen tot nog toe en de vooruitzichten uiteen gezet. Uit de schriftelijke stukken in samenhang met de gegeven toelichting kan de rechtbank echter niet het vertrouwen putten dat op zodanig korte termijn een reëel vooruitzicht op overname van IIC bestaat dat het in het belang van de gezamenlijke schuldeisers zou zijn de beslissing aan te houden.

De verzoeken van DNB zullen worden toegewezen als vermeld in de beslissing.

De rechtbank wijst echter één van de verzoeken van DNB in dit stadium af. Dit is het verzoek om een bijzondere machtiging te verlenen die het mogelijk maakt de rechten van verzekerden te beperken, hetzij door hun rechten of verplichtingen te wijzigen, hetzij door de duur daarvan te verkorten.

De rechtbank kan de noodzaak van een dergelijke machtiging nu nog onvoldoende overzien. Nu de wet bepaald dat een dergelijke machtiging ook later nog door de bewindvoerders kan worden gevraagd zal deze thans niet worden toegewezen. Daarbij verzoekt de rechtbank de bewindvoerders indien zij een dergelijke machtiging verzoeken de rechtbank concreet inzicht te geven in de wijze van beperking van de rechten van verzekerden die hun voor ogen staat.

De rechtbank: