Hof Amsterdam, 04-05-2026, nr. 23-002064-24

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-002064-24

datum uitspraak: 4 mei 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 3 september 2024 in de strafzaak onder parketnummer 13-067954-23 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ) op [geboortedag] 1970,

adres: [adres 1] .

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 21 april 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Het openbaar ministerie heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsvrouw naar voren hebben gebracht.

De verdachte is bij vonnis van rechtbank Amsterdam van 3 september 2024 vrijgesproken van de gehele tenlastelegging. Voorts heeft de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in de vordering tot schadevergoeding. Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen, omdat het tot een andere beslissing komt.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij op of omstreeks 29 augustus 2022 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, door geweld of een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid, [benadeelde partij] , heeft gedwongen tot het plegen en/of dulden van een of meer ontuchtige handelingen, immers heeft hij, verdachte, terwijl hij werkzaam was als masseur (in massagesalon [naam bedrijf] ),

- die [benadeelde partij] een (ontspannings)massage gegeven in een kleine en/of besloten ruimte, en/of terwijl die [benadeelde partij] op verzoek van verdachte tijdens vernoemde massage geheel ontbloot was,

- ( onverhoeds) de bal(len) van die [benadeelde partij] gestreeld en/of vastgepakt en/of vastgehouden en/of gemasseerd, en/of

- ( vervolgens) (onverhoeds) een vinger op de anus van die [benadeelde partij] gelegd en/of geduwd en/of gedrukt, en/of nadat die [benadeelde partij] zei "nee, dit gaan we niet doen"

- ( vervolgens) (onverhoeds) de penis van die [benadeelde partij] aangeraakt en/of gestreeld, en/of

- ( vervolgens) (na voornoemde handelingen) tegen die [benadeelde partij] gezegd dat hij een mooi wit kontje had, en/of

- ( vervolgens) tegen die [benadeelde partij] gezegd "mag ik je kontje likken?",

althans handelingen en/of woorden van gelijke aard en/of strekking.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen ten aanzien van alle tenlastegelegde handelingen.

De verdediging heeft – op gronden zoals verwoord in de pleitnota – betoogd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde. Hiertoe heeft de raadsvrouw aangevoerd dat de verklaringen van aangever onbetrouwbaar zijn, omdat deze niet consistent zijn. Verder worden de verklaringen van aangever volgens de raadsvrouw onvoldoende ondersteund door ander bewijs en ontbreekt bewijs dat sprake was van dwang. Tot slot heeft de raadsvrouw betoogd dat de aan de aangever toegeschreven emoties en de inhoud van de door de verdachte aan aangever gezonden sms-berichten evengoed passen in het door de verdachte aangedragen alternatieve scenario.

Het hof overweegt als volgt.

Wettelijk kader

Op grond van artikel 342 lid 2 van het Wetboek van Strafvordering kan het bewijs dat de verdachte het tenlastegelegde feit heeft begaan, niet uitsluitend worden aangenomen op de verklaring van één getuige. De vraag of aan het bewijsminimum van artikel 342 lid 2 van het Wetboek van Strafvordering is voldaan, kan volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad niet in algemene zin worden beantwoord, maar vergt een beoordeling van het concrete geval. In zedenzaken is niet vereist dat het misbruik zelf steun vindt in ander bewijsmateriaal, maar is het afdoende wanneer de verklaring van een slachtoffer op bepaalde punten bevestiging vindt in andere bewijsmiddelen, afkomstig van een andere bron dan degene die de belastende verklaring heeft afgelegd. Tussen de verklaring en het overige gebezigde bewijsmateriaal mag geen sprake zijn van een te ver verwijderd verband.

Betrouwbaarheid van de verklaringen van aangever en steunbewijs

Anders dan de raadsvrouw ziet het hof geen redenen om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verklaringen van aangever. Naar het oordeel van het hof is niet aannemelijk geworden dat aangever de verdachte onterecht heeft willen beschuldigen van aanranding. Bovendien heeft aangever meerdere verklaringen afgelegd over wat er tussen hem en de verdachte volgens hem is gebeurd en heeft hij daarbij gedetailleerd en consistent verklaard. De verklaring van aangever vindt bovendien steun in de sms-berichten die de verdachte een dag na de massage-afspraak waarop het strafbare feit ziet, aan aangever stuurde. Het hof acht de verklaring van de verdachte ten aanzien van de door hem verstuurde berichten, namelijk dat hij de berichten schreef omdat hij het idee had dat hij kennelijk iets niet goed genoeg had gedaan en dat wilde verbeteren, ongeloofwaardig en schuift deze terzijde. Naar het oordeel van het hof kan het – gelet op de context van de sms-berichten en het tijdstip waarop deze zijn verstuurd, namelijk een dag na de massage – niet anders dan dat die berichten zagen op de ontuchtige handelingen die de dag daarvoor tijdens de massage hadden plaatsgevonden en dat de verdachte dat handelen in die berichten erkent en daarvoor zijn excuses aanbiedt. De door de verdachte gebruikte bewoordingen zijn naar het oordeel van het hof maar voor één uitleg vatbaar. Het hof is van oordeel dat de sms-berichten steunbewijs bieden voor de verklaring van aangever. Verder dient ook de verklaring van de zus van aangever als steunbewijs. Aangever, die volgens zijn zus normaal weinig contact met haar heeft, belde haar een half uur na de massage geschrokken op om zijn verhaal te doen. Ook in de dagen daarna hadden zij meer dan gebruikelijk contact met elkaar. Daarmee bestaat voldoende steunbewijs voor de verklaring van aangever.

Het hof verwerpt het door de verdachte aangedragen alternatieve scenario en hetgeen daaromtrent is aangevoerd, reeds omdat het hof van oordeel is dat de verklaring van de aangever betrouwbaar is en de inhoud daarvan niet kan bestaan naast de grotendeels andersluidende inhoud van de verklaringen van de verdachte die niet consequent en consistent zijn en mede daarom onbetrouwbaar worden geacht.

Dwang

Anders dan de raadsvrouw is het hof van oordeel dat ook wettig en overtuigend kan worden bewezen dat sprake was van dwang. Van dwingen kan immers ook sprake zijn wanneer de verdachte (mede) door het onverhoedse van zijn handelen verzet of weerstand van de zijde van het slachtoffer weet te voorkomen en het slachtoffer aldus wordt gedwongen tot het dulden van ontuchtige handelingen. Het grijpen van de ballen en de penis van aangever en het leggen van verdachtes vinger op de anus van aangever terwijl die in alle rust en ontkleed op een massagetafel lag, kan naar het oordeel van het hof naar zijn uiterlijke verschijningsvorm niet anders worden opgevat dan te zijn gericht op het opzettelijk, in strijd met de sociaal-ethische norm, ontuchtig aanraken van aangever. Door het onverhoedse karakter van zijn handelingen tijdens een ontspanningsmassage werd aangever bovendien gedwongen de ontuchtige handelingen te dulden.

Het hof verwerpt de tot vrijspraak strekkende verweren van de verdediging in al zijn onderdelen.

Proces-verbaal aangifte van 12 september 2022, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 1] en [verbalisant 2] , doorgenummerde pagina’s 007-011.

Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als de op 12 september 2022 tegenover verbalisanten afgelegde verklaring van aangever:

Feit : Aanranding

Plaats delict : [adres 2]

Pleegdatum : 29 augustus 2022

V: Wie is hij?

A: [verdachte] (het hof begrijpt: de verdachte).

V: Vertel over hoe de tweede massageafspraak precies verliep vanaf het moment dat je daar binnen kwam?

A: Daarna ging hij naar mijn benen. Al snel schampte hij mijn ballen. Hij ging dan met de zijkant van zijn handen langs mijn ballen. Toen hij met de zijkant van zijn handen langs mijn ballen schampte ging hij met zijn handen in mijn lies. Daarbij pakte hij ook een paar keer mijn ballen met zijn handen.

Het leek alsof hij het wilde doen voorkomen of hij mijn ballen masseerde, alsof het hoorde bij de algehele massage. Hij ging ook met zijn handen langs mijn perineum, eigenlijk het hele gebied, alles is wel aangeraakt in die omgeving.

Op een gegeven moment voelde ik een vinger op mijn anus, ik had het gevoel dat wanneer ik niet direct iets zou zeggen, hij zijn vinger in mijn anus zou doen. Ik zei direct "nee, dit gaan we niet doen". Ik kwam een stukje omhoog met mijn hoofd. Hij stopte de handeling met zijn vinger bij mijn anus. Hij ging toen door met het masseren van mijn ballen.

Al snel raakte hij met zijn duim, wijsvinger en ringvinger mijn penis aan.

Ik gaf hem 50 euro, ik wilde weg, ik voelde met niet op mijn gemak en voelde me niet veilig. Direct hierop zei hij toen ik wegliep dat ik een mooi wit kontje had. Ik zei op vragende toon "okay’? Hij zei "mag ik je kontje likken"?

A: Ik wil nog toevoegen dat [verdachte] mij dinsdag 30 augustus 3 berichtjes heeft gestuurd via SMS van Prana Massage, [telefoonnummer] . Ik zal deze berichten naar u sturen zodat u deze bij deze aangifte kunt voegen.

Een schriftelijk bescheid, te weten een uitdraai van sms-berichten van 30 augustus 2022 van verdachte aan aangever, doorgenummerde pagina 012, voor zover inhoudende:

30-08-2022 10:00 – de verdachte: Goedemorgen [benadeelde partij] (het hof begrijpt: aangever), sorry dat ik u stoor. Ik geef u een gratis massage van 2 uur. U bent de vriendelijkste gast die ooit heb ontmoet. Als iets niet goed genoeg is, laat het me weten en ik zal het voor je verbeteren.

30-08-2022 10:06 – de verdachte: Ik wil de beste service bieden en dat blijkt de slechtste te zijn. Sorry.

30-08-2022 10:35 – de verdachte: Geef me alsjeblieft nog een kans. Ik zal mijn best doen.

Proces-verbaal van verhoor getuige van 7 december 2022, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 1] en [verbalisant 3] , doorgenummerde pagina’s 014-017.

Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als de op 5 december 2022 tegenover verbalisanten afgelegde verklaring van getuige [getuige] :

V: Wat kan jij vertellen over waar [benadeelde partij] aangifte van heeft gedaan?

A: U noemt mijn broer [benadeelde partij] , maar binnen de familie noemen wij hem [naam] . Hij heeft aangifte gedaan van aanranding.

V: Op welke manier heeft [naam] jou op de hoogte gebracht van wat er was gebeurd?

A: Hij heeft mij meteen gebeld. Ik geloof een half uur na het einde van de massage. Omdat het hem erg hoog zat en hij erg geschrokken was wilde hij denk ik zijn verhaal kwijt. Ik was thuis aan het werk, het was overdag. Toen ik zag dat [naam] belde dacht ik dat er wel iets moest zijn.

V: In de tussentijd, heeft [naam] toen er nog over gehad dat hij er mee bezig was?

A: In de dagen na de bewuste massage hadden we wel meer dan gebruikelijk contact, ook via Whatsapp.

Proces-verbaal van verhoor verdachte van 29 november 2022, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 4] en [verbalisant 1] , doorgenummerde pagina’s 023-032.

Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als de op 29 november 2022 tegenover verbalisanten afgelegde verklaring van de verdachte:

V: Wat kun je over jezelf vertellen?

A: Ik werk als masseur in Amsterdam-oost. Ik werk bij [naam bedrijf] .

V: U bent [verbalisant 2] ?

A: Ja.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 29 augustus 2022 te Amsterdam door een andere feitelijkheid [benadeelde partij] heeft gedwongen tot het dulden van ontuchtige handelingen, immers heeft hij, verdachte, terwijl hij werkzaam was als masseur (in massagesalon [naam bedrijf] ),

- onverhoeds de ballen van die [benadeelde partij] gestreeld en vastgepakt en vastgehouden en gemasseerd, en

- vervolgens onverhoeds een vinger op de anus van die [benadeelde partij] gelegd en geduwd en nadat die [benadeelde partij] zei "nee, dit gaan we niet doen"

- vervolgens onverhoeds de penis van die [benadeelde partij] aangeraakt en

- vervolgens na voornoemde handelingen tegen die [benadeelde partij] gezegd dat hij een mooi wit kontje had, en

- vervolgens tegen die [benadeelde partij] gezegd "mag ik je kontje likken?".

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezenverklaarde levert op:

feitelijke aanranding van de eerbaarheid.

De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.

De rechtbank heeft de verdachte ten aanzien van het tenlastegelegde vrijgesproken.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

De raadsvrouw van de verdachte heeft verzocht in geval van strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden, overschrijding van de redelijke termijn, zijn blanco strafblad en het lage recidive risico.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan seksueel grensoverschrijdend handelen. In het kader van zijn werk als masseur heeft de verdachte het slachtoffer tijdens een massage onzedelijk betast. De verdachte heeft door zijn onverhoeds en grensoverschrijdend handelen, het in hem gestelde vertrouwen als masseur ernstig beschaamd.

Het hof houdt voorts rekening met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte zoals deze uit het dossier blijken en door de verdachte en zijn raadsvrouw ter terechtzitting in hoger beroep naar voren zijn gebracht. Uit het reclasseringsrapport van 10 januari 2024 volgt dat de verdachte beschikt over meerdere beschermende factoren, zoals een ondersteunende en stabiele relatie, een vaste baan en eigen huisvesting. Bovendien is de verdachte na de aangifte gestopt met zijn werkzaamheden als masseur, waardoor het risico op herhaling wordt ingeschat als laag. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden. Ter zitting in hoger beroep is gebleken dat de verdachte momenteel werkzaam is bij een snoepwinkel in het centrum van Amsterdam.

Gezien de aard en ernst van het bewezenverklaarde is de door de advocaat-generaal gevorderde gevangenisstraf in beginsel gerechtvaardigd en dient hiervan niet te lichtvaardig worden afgeweken. Gelet echter op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, het tijdsverloop sinds het bewezenverklaarde en de omstandigheid dat de verdachte sinds de aangifte geheel is gestopt met zijn werkzaamheden als masseur, acht het hof, anders dan de advocaat-generaal, een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf in dit concrete geval niet aan de orde. Naar het oordeel van het hof kan worden volstaan met één dag gevangenisstraf in combinatie met een taakstraf van maximale duur. Anders dan de advocaat-generaal acht het hof geen termen aanwezig een deels voorwaardelijke straf op te leggen, nu de verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is geweest en hij -als reeds overwogen- naar aanleiding van dit feit is gestopt met zijn werk als masseur, zodat de kans op recidive door de reclassering als laag wordt ingeschat.

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 1.100,00. De benadeelde partij is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot toewijzing van de gehele vordering, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de pleegdatum en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.

De raadsvrouw van de verdachte heeft in verband met de bepleite vrijspraak primair verzocht om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering en subsidiair om het gevorderde bedrag te matigen.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde handelen van de verdachte in zijn persoon is aangetast. Op grond van artikel 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW) heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van immateriële schade.

Het hof zal de omvang van de immateriële schade op de voet van het bepaalde in artikel 6:106 BW naar maatstaven van billijkheid schatten op het gevorderde bedrag, te weten € 1.100,00. Daarbij heeft het hof in het bijzonder gelet op de aard, de ernst en de verwijtbaarheid van de onrechtmatige handelen van de verdachte, de ernst van de inbreuk die daarmee op de lichamelijke integriteit van de benadeelde partij is gemaakt en de schadevergoeding die in vergelijkbare gevallen door rechters wordt opgelegd.

De wettelijke rente over het toegewezen bedrag zal het hof toewijzen vanaf 29 augustus 2022, zijnde de pleegdatum, tot aan de dag der algehele voldoening.

Het hof zal de verdachte tevens veroordelen in de proceskosten aan de zijde van de benadeelde partij. Voorts zal de verdachte worden veroordeeld in de ten behoeve van de tenuitvoerlegging van dit arrest door de benadeelde partij nog te maken kosten. Deze proceskosten zijn tot op heden begroot op nihil.

Het hof zal de schadevergoedingsmaatregel opleggen op de hierna te noemen wijze om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed.

De op te leggen straffen en maatregel zijn gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d, 36f en 246 van het Wetboek van Strafrecht.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 (één) dag.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 120 (honderdtwintig) dagen hechtenis.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.100,00 (duizend honderd euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde partij] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.100,00 (duizend honderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 11 (elf) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 29 augustus 2022.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. D.A.C. Koster, mr. S.M.M. Bordenga en mr. A. Dantuma-Hieronymus, in tegenwoordigheid van mr. R.J.C. Wegerif, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 4 mei 2026.

Mr. A. Dantuma-Hieronymus is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

[…]