18.5.2.1 Inleiding

Of de uitlevering van stukken ter inbeslagneming ex art. 81 AWR kan worden gekwalificeerd als de afgifte van fysiek bewijs, die binnen het toepassingsbereik van het niet-meewerkrecht valt, is ook in de ruime uitleg ervan1 niet zonneklaar. Een van de voorbeelden die het EHRM in Saunders van wilsonafhankelijkmateriaal geeft, is ‘documents pursuant to a warrant’. Kennelijk heeft het daarbij het oog op situaties waarin de ‘person charged’ op grond van een (doorzoekings)bevel enkel moet toestaan – dulden – dat de autoriteiten de beschikking over documenten krijgen.2 De inbeslagnemingsbevoegdheid ex art. 81 AWR is ruimer. Daarin ligt besloten dat de verdachte de gevorderde documenten zelf moet uitleveren.

In § 18.5.2.2 zal ik toelichten dat de strafkamer van de HR art. 81 AWR onverkort toepasselijk acht op de verdachte ex art. 27 Sv. In § 18.5.2.3 zal ik nagaan of hetzelfde geldt voor de ‘person charged’ in de zin van art. 6 EVRM. In § 18.5.2.4 zal ik nog de mogelijke betekenis van het niet-meewerkrecht voor inbeslagneming nagaan.