6.2.1 Onderzoeksopzet

In dit deelonderzoek richt ik me primair op de keuzes die in Nederland zijn gemaakt op het vlak van de rijksbelastingen. Om na te kunnen gaan hoe de wetgever bij invoering voor een bepaalde heffingsmethode kiest, is het in de eerste plaats van belang om zicht te hebben op de belastingen die tot nu zijn ingevoerd. Een overzicht daarvan blijkt echter niet te bestaan. Om die reden heb ik dat zelf opgesteld met behulp van informatie die voor handen is in de rijksbegrotingen (zie bijlage 4 en 5).1 Daaruit blijkt dat er zevenendertig rijksbelastingen zijn ingevoerd tussen 1820 en 2018. Vervolgens ben ik nagegaan of met betrekking tot deze belastingen in de parlementaire stukken en de fiscale literatuur een antwoord is te vinden op de vraag waarom daarbij is gekozen voor een bepaalde heffingsmethode.

Vervolgens ga ik na hoe gemeenten, provincies of waterschappen bij de door hen geheven belastingen een heffingsmethode kiezen. Bij een decentrale belasting moet immers ook worden gekozen hoe de heffing plaatsvindt. Daarbij kan worden gekozen uit heffing bij wege van aanslag, heffing bij wege van voldoening op aangifte en heffing op andere wijze. Met 12 provincies, 21 waterschappen en 355 gemeenten (2019) is dit in potentie een omvangrijke en interessante informatiebron. Tegelijkertijd is deze in omvang zodanig groot dat een afbakening noodzakelijk is. Om die reden en mede omdat het een aanvullend deelonderzoek betreft, heb ik ervoor gekozen om naast informatie in de literatuur het zoeken van aanvullende informatie te beperken tot die decentrale belastingen waarover de desbetreffende overheden informatie met betrekking tot de invoering hebben gepubliceerd op het internet.