5.2.2 Vergoeding van door de verzekeraar geleden schade op basis van de wet (art. 6:74 en 941 lid 3 BW)

De wettelijke sanctie van schadevergoeding geldt - zoals hierboven al gememoreerd - zowel voor een schending van de meldingsplicht als voor de verplichting tot het verstrekken van alle inlichtingen en bescheiden die van belang zijn voor de beoordeling van de uitkeringsplicht.

De verzekeraar die meent dat hij schade lijdt doordat de verzekeringnemer of de verzekerde de verwezenlijking van het risico niet 'zo spoedig als redelijkerwijs mogelijk is' aan hem heeft gemeld, zal moeten stellen (i) dat de verzekeringnemer/verzekerde het voorval eerder had kunnen melden, (ii) wat de omvang van zijn, verzekeraars, schade is en (iii) dat er causaal verband bestaat tussen die schade en die late aanmelding. De achterliggende gedachte bij de waardering van het door de verzekeraar op deze punten gestelde, is het belang dat hij heeft bij zo spoedig mogelijke mededeling van een voorval tegen de gevolgen waarvan hij dekking verleent: eerst dan immers is verzekeraar in de gelegenheid om zelf nader onderzoek in te stellen naar de feitelijke toedracht van het voorval en de aard en omvang van de geleden schade.1 Vanuit deze achtergrond dient een beroep op de meldingsplicht dan ook steeds beoordeeld te worden.2 Een weinig aantrekkelijke positie voor de verzekeraar en de praktijk leert dat verzekeraars in de regel die positie vermijden door in de polisvoorwaarden te kiezen voor een verval van recht-beding (zie hieronder). Dat is stellig de reden waarom jurisprudentie over het op de wet gebaseerde schadevergoedingssysteem ontbreekt.

De stelplicht voor de verzekeraar is niet anders bij een schending door de verzekeringnemer of verzekerde van de verplichting tot het verschaffen van inlichtingen en bescheiden, een verplichting die haar achtergrond vindt in het belang van de verzekeraar om zijn uitkeringsplicht te beoordelen. Het wekt om die reden geen verwondering dat verzekeraars ook hier in de regel hebben gekozen voor de contractuele sanctie in de vorm van het verval van recht-beding.