Rb. Overijssel, 06-12-2013, nr. C/08/147742 KG RK 13-3091

Een rechter kan worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

Uitgangspunt daarbij is dat de rechter uit hoofde van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet, die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat een rechter jegens een partij bij een geding een vooringenomenheid koestert. De vrees dat dit het geval zal zijn, dient objectief gerechtvaardigd te zijn. Dat betekent dat sprake moet zijn van concrete feiten en omstandigheden waaruit objectief de vrees voor partijdigheid van de rechter kan worden afgeleid.

Daarnaast kan er onder omstandigheden reden zijn voor wraking, indien geheel afgezien van de persoonlijke opstelling van de rechter in de hoofdzaak de bij een partij bestaande vrees voor partijdigheid van die rechter objectief gerechtvaardigd is, waarbij rekening moet worden gehouden met uiterlijke schijn.

Verzoeker heeft als verst strekkende klacht naar voren gebracht dat de Nederlandse Staat, zijn organen zoals de kantonrechter daaronder begrepen, geen rechtsmacht over hem heeft, omdat hij het contract met de BV Nederland heeft opgezegd en hij zelf zijn hoogste autoriteit is. Een kantonrechter als mr. Koster, die dit niet accepteert, is partijdig en schendt zijn, verzoekers, mensenrechten.

Naar het oordeel van de wrakingskamer plaatst verzoeker zich aldus boven de wet en buiten de Nederlandse rechtsorde. Verzoeker maakt evenwel deel uit van de Nederlandse samenleving door het enkele feit dat hij op het grondgebied van het Koninkrijk woont en verblijft. Deze participatie brengt rechten en plichten mee, waaraan verzoeker zich niet kan onttrekken. Daarnaast is de kantonrechter gehouden allen die zich in Nederland bevinden, dus ook verzoeker, in gelijke gevallen gelijk te behandelen en dat betekent dat het hem niet is toegestaan het onderscheid dat verzoeker ingang wenst te doen vinden, te honoreren.

De afwezigheid van de officier van justitie op de zitting van 4 november 2013 waarbij diens vordering tot machtiging van het dwangmiddel gijzeling werd behandeld, kan niet leiden tot de conclusie dat de behandelend kantonrechter vooringenomen of partijdig is. Artikel 28, tweede lid WAHV bepaalt dat de kantonrechter op de vordering niet beslist dan nadat hij verzoeker op de vordering heeft gehoord, althans daartoe behoorlijk heeft opgeroepen. Met andere woorden: het horen van verzoeker als degene aan wie de sanctie is opgelegd (en dus niet het horen van de officier van justitie) is de inzet van de zitting. Daar komt nog bij dat de kantonrechter niet verantwoordelijk is voor de aanwezigheid van de officier van justitie.

De klacht dat mr. Koster “voor dezelfde baas werkt als het CJIB en de officier van justitie” miskent de onafhankelijke positie van de rechtspraak in Nederland en kan evenmin leiden tot het oordeel dat mr. Koster partijdig of vooringenomen is.