Rb. Amsterdam, 15-09-2023, nr. AMS 23/615

Met het primaire besluit heeft verweerder een parkeerverbodzone ingesteld in de wijk van het [straat 1] en omgeving. Verweerder is hiertoe overgegaan omdat er op 26 oktober 2021 meldingen zijn gedaan over parkeren buiten de parkeervakken op de [straat 2] en de [straat 3] . Naar aanleiding van deze meldingen heeft een verkeersschouw plaatsgevonden. Uit de schouw is gebleken dat de rijbaan te smal is om daar te parkeren en is op 4 november 2021 door de gebiedsbeheerder van de gemeente Amsterdam een aanvraag gedaan tot het aanwijzen van een parkeerverbodzone. Uit de parkeerdrukcijfers van 2020 volgde dat de parkeerdruk zodanig was dat er ruimte was om de parkeerverbodzone in te stellen. Vervolgens heeft de politie op 15 november 2021 positief geadviseerd op deze aanvraag. Ter voorkoming van stremmingen en ter bevordering van de doorstroming van het verkeer heeft verweerder met het primaire besluit een parkeerverbodzone ingesteld op de volgende (delen van) wegen: [straat 2] , [straat 4] , [straat 5] , [straat 1] , [straat 3] en de parallelweg van de [straat 6] .

Eisers zijn daartegen in bezwaar gegaan. De bezwaarschriftencommissie van verweerder heeft geadviseerd om de bezwaarschriften van eisers kennelijk niet-ontvankelijk te verklaren. De commissie heeft vastgesteld dat eiser woonachtig is op het adres [adres 1] , op ongeveer 800 meter afstand van het [straat 1] en dat eiseres gevestigd is op het adres [adres 2] , op ongeveer 850 meter afstand van het [straat 1] . Eisers zijn daardoor niet aan te merken als belanghebbenden bij het verkeersbesluit nu zij geen bijzonder, individueel belang hebben dat zich in voldoende mate onderscheidt van dat van andere weggebruikers.

In het bestreden besluit is het advies van de bezwaarschriftencommissie door verweerder overgenomen en het bezwaar van eisers kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

Heeft verweerder eisers ten onrechte niet aangemerkt als belanghebbende?

Eisers zijn het niet eens met het bestreden besluit en voeren het volgende aan. Eisers zijn wel belanghebbenden bij het primaire besluit. Bij verkeersbesluiten is de afstand tot de woon- en vestigingsplaats van ondergeschikt belang, omdat de gevolgen op grote afstand kunnen worden ondervonden. Verweerder heeft de laatste jaren op grote schaal bestaande parkeergelegenheden in de nabijheid van de woon- en vestigingsplaats van eisers aan de openbaarheid onttrokken. De onttrekking van parkeergelegenheden in de naastgelegen gebieden zoals het [straat 1] zullen direct van invloed zijn op de enkele overgebleven parkeerplaatsen in de nabijheid van eisers woon- en vestigingsplaats. Het zogenoemde ‘waterbedeffect’. Daarnaast parkeren eisers hun vrachtvoertuigen op de parkeerplaats langs de [straat 7] op ongeveer 500 meter afstand van de locatie waar het verkeersbesluit betrekking op heeft. Eisers hebben er derhalve belang bij dat de beschikbare parkeercapaciteit ten minste op hetzelfde niveau blijft. Eisers lijden hierdoor schade en zijn daarom ook direct belanghebbenden. Ook stellen eisers dat verweerder de parkeerdrukmetingen van anderhalf jaar geleden niet ten grondslag had kunnen leggen aan het verkeersbesluit. Deze metingen zijn niet actueel en worden bovendien niet goed uitgevoerd.

Verweerder stelt zich op het standpunt dat eisers geen belanghebbenden zijn, omdat eisers op een te grote afstand wonen dan wel gevestigd zijn van het [straat 1] , namelijk op 800 en 850 meter afstand hiervan. Ten aanzien van de beroepsgrond die eisers hebben aangevoerd dat zij op een parkeerplaats langs de [straat 7] parkeren op ongeveer 500 meter afstand van het [straat 1] , heeft verweerder op de zitting aangevoerd dat eisers hier niet mogen en kunnen parkeren. Er is namelijk een hoogtebegrenzer aangebracht waardoor eisers met hun vrachtvoertuigen daar niet meer kunnen parkeren.

De vraag die voorligt is of verweerder terecht eisers niet als belanghebbenden in de zin van artikel 1:2, eerste en derde lid, van de Awb1.heeft aangemerkt. De Afdeling2.heeft uitgemaakt dat met het stellen van het vereiste van het zijn van belanghebbende een zekere begrenzing is beoogd ten aanzien van de mogelijkheid tegen een besluit bezwaar te maken en beroep in te stellen. Het is niet de bedoeling van de wetgever geweest om tegen een verkeersbesluit beroep open te stellen voor een ieder. Bij verkeersbesluiten moet dan ook van geval tot geval worden onderzocht wiens belangen rechtstreeks bij een dergelijk besluit zijn betrokken.3.Hier is slechts sprake van als een persoon een bijzonder, individueel belang heeft bij het verkeersbesluit dat zich in voldoende mate onderscheidt van dat van andere weggebruikers.4.Als door het verkeersbesluit sprake is van een toename van betekenis van het verkeer in de directe leefomgeving van een persoon, dan onderscheidt deze persoon zich in voldoende mate van anderen.5.

De rechtbank stelt vast dat eisers feitelijk niet op de [straat 7] kunnen parkeren. Eisers hebben op de zitting aangevoerd dat zij beroep hebben ingesteld tegen het besluit waarmee een hoogtebegrenzer is aangebracht. Daardoor mag verweerder nu nog niet van deze situatie uitgaan. De rechtbank is echter van oordeel dat de omstandigheid dat deze situatie nog niet in rechte vaststaat, de feitelijke situatie niet anders maakt. Eisers hebben dan ook niet aannemelijk gemaakt dat zij op 500 meter afstand van het [straat 1] parkeren.

Belangrijker nog is dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat het verkeersbesluit impact heeft op de [straat 7] dan wel de woon- of vestigingsplaats van eisers. Uit de parkeerdrukmeting volgt dat het [straat 1] de zes parkeerplaatsen kan missen, omdat er voldoende parkeergelegenheid is in de buurt. Nu uit de parkeerdrukmeting volgt dat deze zes parkeerplaatsen gemist kunnen worden, is het niet aannemelijk dat op 500 meter dan wel op 800 of 850 meter afstand sprake zal zijn van een toename van parkeerdrukte door de parkeerverbodzone. Daarnaast wordt de enkele stelling van eisers dat niet uitgegaan kan worden van de parkeerdrukmeting, omdat deze metingen niet goed worden uitgevoerd en omdat het een meting betreft van anderhalf jaar geleden, niet gevolgd door de rechtbank. Eisers hebben niet onderbouwd waarom van een meting van anderhalf jaar geleden niet uitgegaan kan worden. Daarnaast heeft verweerder onbetwist gesteld dat er sinds de parkeerdrukmeting geen relevante wijzigingen hebben plaatsgevonden in de omgeving waar het verkeersbesluit op ziet. Ook hebben eiseres anderszins niet gemotiveerd waarom de parkeerdrukmetingen niet goed worden uitgevoerd en dat de rechtbank daar dus niet vanuit kan gaan. Eisers hebben dan ook niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een toename van betekenis van het verkeer in hun directe leefomgeving. Gelet daarop is de rechtbank van oordeel dat eisers geen bijzonder, individueel belang hebben bij het verkeersbesluit dat zich in voldoende mate onderscheidt van dat van andere weggebruikers. Verweerder heeft zich op het standpunt mogen stellen dat eisers geen belanghebbenden zijn.

Moest verweerder de dossierstukken naar eisers toezenden en moest verweerder eisers horen?

Daarnaast hebben eisers aangevoerd dat verweerder de bezwaarprocedure niet volgens de wettelijke regels heeft uitgevoerd. Eisers hebben, ondanks een verzoek daartoe, niet de onderliggende stukken ontvangen en zij zijn niet gehoord. Verweerder heeft volgens eisers onvoldoende gemotiveerd waarom dit niet is gebeurd.

De rechtbank is van oordeel dat verweerder de hoorplicht niet geschonden heeft. Het uitgangspunt is dat een hoorplicht bestaat, tenzij een van de uitzonderingen van artikel 7:3 van de Awb zich voordoet, zoals wanneer het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk is. Dat laatste is zo, wanneer uit het bezwaarschrift direct al blijkt dat de bezwaren niet-ontvankelijk zijn en daarover geen redelijke twijfel bestaat. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich op het standpunt heeft kunnen stellen dat sprake is van een kennelijk niet-ontvankelijk bezwaar omdat eisers geen belanghebbenden zijn. Verweerder mocht dus van het horen van eisers afzien. Nu verweerder af mocht zien van het horen in bezwaar, heeft verweerder terecht afgezien van het sturen van de onderliggende stukken aan eisers.