3.7 Conclusie

De goede werking van de interne markt vereist een soepel verloop van het internationale civiele rechtsverkeer in de EU. Daaraan leveren de beginselen die aan de EEX-Verordening II ten grondslag liggen hun bijdrage. Op grond van de voorzienbaarheid van de bevoegde rechterlijke instanties dienen verweerders te kunnen voorspellen voor welke alternatief bevoegde rechter(s) in de EU zij zouden kunnen worden gedaagd. Het HvJ kiest daarbij voor een benadering waarbij een veelvoud aan bevoegde rechters zoveel mogelijk wordt vermeden. Dit is ook van belang in verband met het beginsel van rechtszekerheid, op grond waarvan een eenmaal op basis van de EEX-Verordening II bevoegde rechter zijn bevoegdheid daadwerkelijk dient uit te oefenen. De rechtzoekende moet de zekerheid hebben dat hij bij de op grond van de EEX-Verordening II bevoegde rechter terecht kan, zonder dat deze mag weigeren zijn EEX-bevoegdheid uit te oefenen. Het wederzijds vertrouwen in de rechtsbedeling tussen de lidstaten komt met name tot uitdrukking in de wijze waarop eenmaal gegeven beslissingen, binnen strikt omlijnde beperkingen, vrij kunnen reizen in de EU. Met de afschaffing van het exequatur is een nieuwe mijlpaal in het wederzijds vertrouwen bereikt. De negatieve uitwerking die het beginsel van wederzijds vertrouwen kan hebben is naar voren gekomen in de arresten Gasser en Turner. Het HvJ lijkt de onrechtvaardigheid in het individuele geval op de koop toe te nemen om het systeem van wederzijds vertrouwen overeind te houden. In de volgende hoofdstukken, waarin dieper wordt ingegaan op het beperken van parallel lopende procedures en het voorkomen van onverenigbare beslissingen onder de EEX-Verordening II, zal hierop worden teruggekomen. Dan zal ook aan de orde komen de vraag of een leerstuk misbruik van procesrecht deze negatieve effecten zou kunnen ondervangen.