7.6.6 Sanering én nieuwe financiering

397. Hoewel het niet mogelijk lijkt met een scheme nieuwe financiële verplichtingen op te leggen,1 ontwerpt men in de Engelse praktijk vernuftige constructies om tegelijkertijd met een sanering van het verstrekte krediet ook een herkapitalisatie te realiseren. Het is mogelijk om in een scheme verschillende opties aan te bieden aan de crediteuren, zodat zij zelf kunnen kiezen van welk ‘aanbod’ zij gebruik maken. In de (niet gepubliceerde) Metrovacesa scheme werd aan de crediteuren de volgende optie geboden: zij konden kiezen uit wijziging van hun vordering of omzetting van hun vordering in aandelen. De crediteuren hoefden hun keuze pas ná de homologatie te maken. Op deze manier waren de posities van de crediteuren op het moment van de stemming gelijk.2

In de herstructurering van PrimaCom werd aan crediteuren het recht gegeven te participeren in een nieuwe lening.3 In Frigoglass werd crediteuren een soortgelijk recht aangeboden om te participeren in een nieuwe lening. Zij hadden de optie om nieuw krediet te verschaffen. Deze optie was gerelateerd aan de grootte van hun uitstaande vordering op de vennootschap.4 Ook in de New World Resources scheme werden vermogensverschaffers aangemoedigd nieuw kapitaal te verschaffen. De scheme bevat naast een aantrekkelijk rentevoorstel diverse andere bedingen om partijen aan te moedigen daartoe over te gaan.5

Met dit type schemes kan een kapitaalinjectie plaatsvinden of aanvullend krediet worden verstrekt. Deze extra financiering is echter gebaseerd op consensus. Slechts partijen die bereid zijn van de optie gebruik te maken, zijn daaraan gebonden. In de onderhandelingen wordt dan besproken wie garant staat voor het risico dat er onvoldoende partijen bereid zijn extra krediet of kapitaal te verschaffen. Een dergelijke – op vrijwilligheid – gebaseerde extra financiering kan mijns inziens ook met een Nederlands WHOA-akkoord worden bereikt door met een keuzerecht te werken.6