7.6.1 Inleiding

391. De (adviseur van de) aanbieder van een akkoord zal steeds moeten nagaan welke akkoordinhoud het meest past bij de concrete omstandigheden van het geval. Daarbij moet onder meer acht worden geslagen op de aard van de onderneming, de financieringsstructuur en de oorzaak en aard van de financiële problemen. De uiteindelijke inhoud zal echter ook sterk afhangen van de onderhandelingsmacht van de vermogensverschaffers.

In deze paragraaf bespreek ik enkele voorbeelden van de mogelijke inhoud van een WHOA-akkoord. Ik beperk me hierbij tot akkoorden die worden aangeboden in het kader van een herstructurering van een financieel noodlijdende onderneming. Deze voorbeelden zijn uiteraard niet-limitatief, noch als blauwdruk of normaaltype te beschouwen, daar de aanbieder binnen de in §7.3 geschetste grenzen elk type akkoord kan optuigen. Een akkoord kan diverse maatregelen combineren. Bovendien kan het akkoord aan verschillende klassen een uiteenlopend aanbod doen.

De genoemde voorbeelden zijn enerzijds geïnspireerd op de akkoorden die op basis van de bestaande insolventieakkoordregelingen zijn gehomologeerd, anderzijds op enkele voorbeelden van Engelse schemes die zijn gebruikt om pre-insolvente ondernemingen te herstructureren.1 Creditor schemes of arrangement worden in Engeland met name gebruikt om met financiële crediteuren een herstructurering te verwezenlijken.2 In de kern wordt de scheme gebruikt om een minderheid binnen een of meer klassen te binden aan een voorstel.3 Zoals besproken in §7.3.5 is de inhoud van een scheme vrij te bepalen door de aanbieder, zolang het voorstel tenminste een ‘give and take’ bevat. De aanbieder van de scheme geniet grote vrijheid bij het inrichten daarvan. Deze vrijheid lijkt op de vrijheid die de aanbieder van een WHOA-akkoord heeft. Omdat Chapter 11-plannen – zoals besproken in nr. 350 – veelomvattender kunnen zijn, heb ik in mindere mate inspiratie geput uit de Amerikaanse herstructureringspraktijk.