Einde inhoudsopgave
Verhandelbare emissierechten in broeikasgassen (SteR nr. 34) 2017/5.2.6
5.2.6 Het ontstaan van emissierechten en de overdracht van emissierechten naar de toewijzing- en veilingsrekening
mr. T.J. Thurlings, datum 01-08-2017
- Datum
01-08-2017
- Auteur
mr. T.J. Thurlings
- JCDI
JCDI:ADS606992:1
- Vakgebied(en)
Energierecht / Algemeen
Voetnoten
Voetnoten
Artikel 41 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 41 lid 3 Verordening (EU) 389/2013.
De gegevens worden als vertrouwelijk beschouwd (artikel 110 Verordening (EU) 389/2013), en zijn niet zichtbaar voor het publiek of de rekeninghouders (artikel 109 jo Bijlage XIV onder 4 en 5).
Zie hierover subparagraaf 5.2.5.
Artikel 108 lid 2 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 110 lid 2 jo lid 3 Verordening (EU) 389/2013.
Immers, emissierechten worden als soort behandeld, restititutie- en terugvorderingsverplichtingen kunnen alleen betrekking hebben op emissierechten als soort (artikel 40 lid 2 Verordening (EU) 389/2013).
Bijvoorbeeld om te onderzoeken of er fraude met emissierechten heeft plaatsgevonden, of dat emissierechten betrokken zijn geweest bij witwaspraktijken (afgeleid uit artikel 110 lid 3 Verordening (EU) 389/2013).
Zo mogen de gegevens alleen worden gebruikt voor het doel waarvoor ze zijn verleend, en dient de aanvraag bij de centrale administrateur of nationale administrateur te geschieden. Bovendien zijn de doelen waarvoor de gegevens kunnen worden verstrekt door de Verordening omschreven (artikel 110 lid 3 jo lid 2 Verordening (EU) 389/ 2013).
Artikel 42 lid 1 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 42 lid 2 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 45 Verordening (EU) 389/2013. Zie voor een uitgebreide behandeling van de veiling van emissierechten: hoofdstuk 4.
Zie hierover: hoofdstuk 4.
Zie voor een uitwerking van de werkzaamheden van het veilingplatform, en het veilingproces: hoofdstuk 4.
Artikel 62 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 63 leden 1 en 2 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 63 lid 3 Verordening (EU) 389/2013.
Dit is voor Nederland momenteel de rekening van clearingplatform ECC, het clearingplatform van het veilingplatform EEX, waar Nederland aan deelneemt (artikel 46 Verordening (EU) 1031/2010 jo artikel 15 jo artikel 64 Verordening (EU) 389/2013. Zie tevens EUTL, http://ec.europa.eu/environment/ets/account.do?languageCode=en (zoeken op: ‘auction delivery account’, geraadpleegd op 5 september 2016)).
Zie voor een uitwerking van de veilingprocedures: hoofdstuk 4.
Artikel 64 lid 2 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 43 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 44 lid 1 jo artikel 41 lid 2 Verordening (EU) 389/2013 jo artikel 10 bis lid 8 Richtlijn ETS. Deze hoeveelheden worden zo nodig aangepast naar rato van de aanpassing van de totale EU-hoeveelheid aan emissierechten (artikel 44 leden 2 en 3 Verordening (EU) 389/2013). Zie over deze demonstratieprojecten: subparagraaf 3.4.2.
Artikel 44 lid 4 Verordening (EU) 389/2013.
Artikelen 46 en 47 Verordening (EU) 389/2013.
Artikelen 51-53 Verordening (EU) 389/2013 voor de installaties, artikelen 54-57 Verordening (EU) 389/2013 voor de vliegtuigexploitanten.
Artikel 48 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 49 Verordening (EU) 389/2013.
Artikel 50 Verordening (EU) 389/2013.
Emissierechten worden gecreëerd door de centrale administrateur.1 Ieder emissierecht krijgt een eigen unieke eenheidsidentificatiecode.2 Echter, deze identificatiecode is niet openbaar zichtbaar, ook niet voor de rekeninghouders.3 De handel in emissierechten vindt immers plaats in emissierechten naar soort.4 De eenheidsidentificatiecode is wel bekend bij de centrale administrateur, en de nationale administrateur voor zover het de door hem beheerde rekeningen betreft,5 en kan worden opgevraagd door nationale handhavingsautoriteiten, bijvoorbeeld bij een verdenking van fraude.6 Hierbij zien we meteen het nuttig effect van de eenheidsidentificatiecode. Immers, ook al is de code voor de handel in emissierechten als zodanig van geen belang,7 deze code maakt het wel mogelijk bepaalde (strafbare) gedragingen op te sporen.8 Daartoe hebben de instanties genoemd in artikel 110 lid 2 toegang tot deze code (bijvoorbeeld nationale rechtshandhavingsautoriteiten), onder de voorwaarden gesteld in artikel 110 Verordening (EU) 389/ 2013.9
Emissierechten die voor veiling zijn bestemd worden namens de veiler tijdig door de centrale administrateur overgeboekt van de EU-rekening voor de totale hoeveelheid emissierechten, naar de EU-veilingrekening. Een en ander overeenkomstig de hoeveelheden die op grond van artikel 10 Verordening (EU) 1031/2010 worden vastgesteld (de veilingkalender).10 Indien overeenkomstig artikel 14 Verordening (EU) 1031/2010 aanpassingen worden aangebracht in de jaarlijkse hoeveelheden te veilen emissierechten, draagt de centrale administrateur de betreffende hoeveelheid over van de EU-veilingrekening naar de EU-rekening voor de totale hoeveelheid emissierechten, of vice versa.11 Voor te veilen luchtvaartemissierechten geldt eenzelfde procedure.12
Na het vaststellen van de veilingkalender,13 worden de daarop gebaseerde veilingtabellen door het veilingplatform aan de Commissie verstrekt. De Commissie controleert de veilingtabel op overeenstemming met Verordening (EU) 1031/2010 en geeft bij overeenstemming de centrale administrateur de opdracht de tabel in het EUTL in te voeren. Indien de tabel niet in overeenstemming is met Verordening (EU) 1031/2010, wijst de Commissie de tabel binnen een redelijke termijn af en geeft daarvan onder opgaaf van redenen, en criteria waaraan de herziene tabel dient te voldoen, onverwijld kennis aan het veilingplatform.14 Het veilingplatform dient binnen drie maanden een herziene veilingtabel in te dienen. 15
Het veilingplatform kan wijzigingen in de veilingtabel voorstellen. Als de Commissie deze goedkeurt, geeft zij opdracht aan de centrale administrateur de wijzigingen in het EUTL in te voeren. Zo niet, dan wijst zij de wijzigingen af binnen een redelijke termijn en geeft daar, onder opgaaf van redenen en criteria waaraan de herziene tabel dient te voldoen, onverwijld kennis van aan het veilingplatform.16 Indien een noodzakelijke wijziging van de veilingtabel niet wordt gemeld aan de Commissie, dan kan zij de centrale administrateur opdracht geven de in een veilingtabel vastgestelde overdracht van emissierechten te schorsen.17
Voor het biedingsinterval (periode waarin biedingen kunnen worden uitgebracht) worden te veilen emissierechten overgedragen, op verzoek van de veiler, van de EU-veilingrekening naar de betrokken rekening voor de levering van geveilde emissierechten, overeenkomstig de veilingtabel.18 Na de veiling worden de emissierechten, overeenkomstig Verordening (EU) 1031/ 2010,19 overgedragen naar de betreffende succesvolle bieders of hun rechtsopvolgers.20
Voor de kosteloze toewijzing dienen eveneens emissierechten over te worden gedragen van de EU-rekening voor de totale hoeveelheid emissierechten, ditmaal naar de EU-toewijzingsrekening. Een en ander ten belope van de hoeveelheid emissierechten die volgens de nationale toewijzingstabellen van de lidstaten kosteloos moet worden toegewezen.21 Ook wordt 5% van de voor de hele EU vastgestelde hoeveelheid emissierechten overgedragen van de EU-rekening voor de totale hoeveelheid emissierechten, ditmaal naar de EU-rekening voor de nieuwkomersreserve, verminderd met het aantal emissierechten dat overeenkomstig artikel 10 bis lid 8 Richtlijn ETS ter beschikking wordt gesteld voor de daar genoemde demonstratieprojecten.22 Indien nieuwkomers een hoeveelheid emissierechten krijgen toegewezen, wordt de betreffende hoeveelheid door de centrale administrateur overgedragen van de EU-rekening voor de nieuwkomersreserve naar de EU-toewijzingsrekening.23 Voor kosteloos toe te wijzen luchtvaartemissierechten en de bijzondere reserve van luchtvaartemissierechten gelden soortgelijke regelingen.24
De toewijzing aan iedere installatie en vliegtuigexploitant vindt vervolgens plaats via door de nationale administrateurs ingevoerde nationale toewijzingstabellen.25 Zie daarvoor uitgebreid hoofdstuk 4.
Aan het einde van een handelsperiode draagt de centrale administrateur alle emissierechten die nog op de EU-toewijzingsrekening en de EU-rekening voor de nieuwkomersreserve staan, over naar de EU-rekening voor de totale hoeveelheid emissierechten.26 De luchtvaartemissierechten die nog op de EU-rekening voor de bijzondere reserve staan, worden dan door de centrale administrateur overgedragen naar de EU-rekening voor de totale hoeveelheid luchtvaartemissierechten.27 De luchtvaartemissierechten die nog op de EU-luchtvaarttoewijzingsrekening staan worden echter overgedragen naar de EU-rekening voor de afschrijving van emissierechten.28 Voor de verdere toewijzings- en veilingsprocedures zij verwezen naar hoofdstuk 4.