13.1.6 Praktische relevantie

526. De praktische relevantie voor de overheid van het kunnen inzetten van wilsrechten, is dat wilsrechten het mogelijk maken om heel gericht specifieke kwesties op te lossen die zich in het vermogensrecht voordoen. Omdat wilsrechten moeten worden ingeroepen om effect te hebben, hoeft de overheid niet constant zelf in te grijpen. In plaats daarvan kunnen partijen zelf beslissen of ze het wilsrecht willen uitoefenen, waardoor de overheid ze de geboden oplossing niet opdringt. Dat zorgt ervoor dat het waarschijnlijker is dat de geboden oplossingen alleen gebruikt worden indien dat (in ieder geval voor één van de betrokken partijen) voordelig is.

527. De praktische relevantie van dergelijke wilsrechten voor deelnemers aan het rechtsverkeer is gelegen in het nut dat de door deze wilsrechten geboden oplossingen hebben in het rechtsverkeer. Het zou te ver gaan om daar hier uitgebreid op in te gaan.1 Wilsrechten worden over de volle breedte van het vermogensrecht door de wetgever ingezet. Ook zonder uitgebreide bespreking zal het duidelijk zijn dat grote delen van ons vermogensrecht – en dan met name het verhaalsrecht – er zonder deze wilsrechten heel anders uit zouden zien. Zonder de mogelijkheid om voor vorderingen beslag te leggen of het faillissement van de schuldenaar aan te vragen, zou het bijvoorbeeld een stuk lastiger zijn om deze vorderingen voldaan te krijgen.