Rb. Gelderland, 10-12-2019, nr. 05/881721-17, 05/062616-18, 06/113068-18, 05/780009-19 en 05/880193-19

De inhoud van de tenlastelegging is te vinden in de bijlage bij dit vonnis en omvat – kort weergegeven en na verschillende toegewezen vorderingen tot nadere omschrijving respectievelijk wijziging van de tenlastelegging – de navolgende verdenkingen, waarbij de rechtbank omwille van de leesbaarheid van de tenlastelegging en het vonnis de verschillende feiten heeft hernummerd:

Zaak I (parketnummer 05/881721-17)

 feit 1-a: (mede)plegen van mensenhandel, in verschillende varianten, met betrekking tot [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] ;

 feit 1-b: (mede)plegen van oplichting van [slachtoffer 1] ;

 feit 1-c: (mede)plegen van afdreiging van [slachtoffer 2] ;

 feit 1-d: (mede)plegen van dwang van [slachtoffer 2] ;

 feit 1-e: (mede)plegen van wederrechtelijk gebruik maken van de identiteit van [slachtoffer 3] ;

 feit 1-f: diefstal (in vereniging) door middel van valse sleutels van [slachtoffer 3] ;

 feit 1-g: (mede)plegen van afpersing van [slachtoffer 4] ;

 feit 1-h: (mede)plegen van afdreiging van [slachtoffer 4] ;

 feit 1-i: oplichting van [slachtoffer 5] ;

 feit 2: mishandeling van [slachtoffer 6] ;

 feit 3: (mede)plegen van poging tot oplichting van de [naam 1] ;

Zaak II (parketnummer 05/062616-18)

 wederspannigheid;

Zaak III (parketnummer 05/113068-18)

 vernieling van een fiets van Bart van Hoof;

Zaak IV (parketnummer 05/780009-19)

 feit 1: diefstal van een telefoon van [slachtoffer 7] ;

 feit 2: diefstal van een bankpas van [slachtoffer 7] ;

 feit 3: diefstal door middel van een valse sleutel van geld van [slachtoffer 7] ;

 feit 4: diefstal (in vereniging) van een telefoon en een OV-chipkaart van [slachtoffer 8] en een jas met bankpas van [slachtoffer 9] ;

Zaak V (parketnummer 05/880193-19)

 feit 1: poging tot doodslag op twee agenten, dan wel poging tot mishandeling van twee agenten;

 feit 2: diefstal (in vereniging) van drie motoren, dan wel opzet- of schuldheling daarvan;

 feit 3: diefstal (in vereniging) van vier scooters, dan wel opzet- of schuldheling daarvan;

 feit 4: verboden wapenbezit.

Voor de duidelijkheid merkt de rechtbank nog op dat met de op 18 november 2019 toegewezen vordering tot wijziging van de tenlastelegging de (deels) alternatieve tenlastelegging van feit 1, parketnummer 05/881721-17, is komen te vervallen.

Krachtens artikel 348 Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) dient de rechtbank onder meer ambtshalve de geldigheid van de dagvaarding te beoordelen. Hierbij dient te worden uitgegaan van de tenlastelegging zoals deze luidt na de (deels) toegewezen vorderingen tot nadere omschrijving en tot wijziging van de tenlastelegging, en welke – gedeeltelijk hernummerd – aan dit vonnis is gehecht als bijlage.

De raadsvrouw heeft ter terechtzitting meermalen aangegeven de tenlastelegging met betrekking tot de verdenking van de misdrijven krachtens artikel 273f Wetboek van Strafrecht (mensenhandel) onder parketnummer 05/881721-17 onduidelijk te vinden. Zij heeft benoemd dat de tenlastelegging in haar optiek ziet op de navolgende misdrijven:

Voorts heeft zij aangevoerd dat niet duidelijk is wat de officier van justitie bedoelt met de woorden “arbeid en/of diensten” in het deel van de tenlastelegging ex artikel 273f , lid 1 onder 4º, Sr. Zij heeft te dien aanzien dan ook pleidooi gevoerd over (deels) andere feiten dan waarover de officier van justitie het woord heeft gevoerd voor requisitoir.

De raadsvrouw heeft geen verzoek gedaan tot (al dan niet partiële) nietigverklaring van de dagvaarding.

De officier van justitie heeft bij requisitoir aangegeven het onderdeel van de tenlastelegging betreffende mensenhandel wel duidelijk te vinden. Zowel bij zijn voordracht als bij requisitoir heeft hij aangegeven dat de ten laste gelegde verdenking ziet op de misdrijven als bedoeld in:

De officier van justitie heeft voorts mondeling toegelicht dat hij met de woorden “arbeid en/of diensten” heeft bedoeld ten laste te leggen:

Beoordeling van de geldigheid van de dagvaarding

De rechtbank constateert allereerst dat ter terechtzitting inderdaad door de verdediging en door de officier van justitie van een gedeeltelijk verschillende lezing van de tenlastelegging is uitgegaan.

Vervolgens constateert de rechtbank dat aan het eind van de tenlastelegging weliswaar artikel 273f , lid 1 onder 9º, Sr is vermeld, maar dat dit misdrijf in de tenlastelegging niet is uitgewerkt. Derhalve moet het ervoor worden gehouden dat deze vermelding van “ lid 1 onder 9º ” berust op een verschrijving. Dit raakt derhalve niet de geldigheid van de dagvaarding, mede nu de raadsvrouw in haar pleidooi niet nader is ingegaan op bedoeld misdrijf.

Verder constateert de rechtbank dat de opsteller van de tenlastelegging zich met betrekking tot de in de tenlastelegging opgenomen omschrijving van de misdrijven krachtens artikel 273f Sr heeft beperkt tot het letterlijk overschrijven van (een deel van) de delictsomschrijving. Daarbij heeft de opsteller bij de verwijzingen naar middelen en omstandigheden in de verschillende onderdelen van de delictsomschrijving van artikel 273f , lid 1 onder 4º, resp. onder 6º Sr deze letterlijk in stand gehouden (door telkens te volstaan met de woorden: “van dit artikel”), zonder deze aan te passen aan de functie van de tenlastelegging als grondslag voor de beantwoording door de strafrechter van de vragen van de artikelen 348 en 350 Sv. De rechtbank merkt ook dit aan als een verschrijving ook al is daarvan het gevolg dat de rechtbank zelf zal moeten interpreteren hoe dit bij een eventuele bewezenverklaring moet worden omschreven. De rechtbank is daartoe bereid, voor zover dit niet strijdig is met de belangen van de verdediging. Met inachtneming van dit laatste raakt ook een dergelijke verschrijving, alhoewel ongewenst, de geldigheid van de dagvaarding niet.

Ten aanzien van de door de rechtbank te beantwoorden vraag of deze tenlastelegging voor het overige voldoet aan de eisen van artikel 261 Sv en derhalve als voldoende concreet en feitelijk kan worden aangemerkt, overweegt de rechtbank dat onderscheid moet worden gemaakt tussen de misdrijven ingevolge artikel 273f, lid 1 onder 1º en onder 6º enerzijds en die bedoeld in lid 1 onder 4º Sr anderzijds.

Daartoe overweegt de rechtbank dat aan de in artikel 273f , lid 1 onder 1º, Sr genoemde woorden “werven”, “vervoeren”, “overbrengen”, “huisvesten” en “opnemen” zowel kwalificatieve als voldoende feitelijke betekenis toekomt. Nu bovendien de desbetreffende in de tenlastelegging genoemde aan verdachte verweten gedragingen onder 1. en onder 15. voldoende duidelijk zijn, en ook de raadsvrouw heeft blijk gegeven dit aldus te hebben gelezen, acht de rechtbank de omschrijving van dit deel van de tenlastelegging in overeenstemming met de eisen van artikel 261 Sv.

Datzelfde geldt ook voor de omschrijving in de tenlastelegging van het misdrijf als bedoeld in artikel 273f , lid 1 onder 6º, Sr. Aan de woorden “voordeel trekken” komt voldoende feitelijke betekenis toe, terwijl het begrip “uitbuiting” een juridische beoordeling door de strafrechter vergt op grond van de omstandigheden van het geval, zoals volgt uit de hierna te noemen vaste jurisprudentie van de Hoge Raad.

Echter, dat is anders met betrekking tot de tenlastelegging van het misdrijf als bedoeld in artikel 273f , lid 1 onder 4º, Sr. Met de raadsvrouw kan immers worden geconcludeerd dat in de tenlastelegging met betrekking tot het misdrijf als bedoeld in artikel 273f , lid 1 onder 4º, Sr niet concreet wordt omschreven op welke arbeid of diensten wordt gedoeld. De begrippen “arbeid” en “diensten” zijn dermate ruim, dat een nadere verfeitelijking nodig is om de tenlastelegging goed te kunnen begrijpen. In beginsel voldoet dit deel van de tenlastelegging derhalve niet aan de eisen van artikel 261 Sv.

De raadsvrouw heeft desondanks bij pleidooi aangegeven te hebben begrepen dat de tenlastelegging met “arbeid en/of diensten” doelt op het afsluiten van telefoonabonnementen en op het afstaan van bankpassen en pin-/inlogcodes. De raadsvrouw heeft daar haar pleidooi ook op toegesneden. Bovendien is de raadsvrouw bij pleidooi nader ingegaan op de door de officier van justitie bedoelde “criminele uitbuiting”, klaarblijkelijk het begaan van misdrijven door aangeefster [slachtoffer 2] .

De rechtbank concludeert op grond van deze proceshouding dat de tenlastelegging ten aanzien van deze punten voor de verdediging voldoende duidelijk is. Aldus heeft de verdediging zich in voldoende mate kunnen verdedigen met betrekking tot dit deel van de uitleg door de officier van justitie van de woorden “arbeid en/of diensten”. Maar dat geldt niet voor hetgeen de officier van justitie heeft genoemd “seksuele uitbuiting”.

De rechtbank overweegt dat die “seksuele uitbuiting” niet in de tenlastelegging is geconcretiseerd. Ook kan dit niet voldoende stellig worden herleid uit de in de tenlastelegging genoemde aan verdachte verweten gedragingen, door de rechtbank in de bijlage genummerd van 1 tot en met 24. Immers, in die opsomming van gedragingen door verdachte wordt niet concreet vermeld welke arbeid en/of diensten van seksuele aard door één of meer van de genoemde slachtoffers zou(den) zijn verricht.

De rechtbank komt dan ook tot het oordeel dat dit deel van de tenlastelegging, voor zover daarmee ook “seksuele uitbuiting” is beoogd, onvoldoende duidelijk, concreet en feitelijk is. Daarom voldoet dit deel van de tenlastelegging niet aan de eisen die worden gesteld door artikel 261 Sv. en de daaruit voortvloeiende jurisprudentie.

Ten aanzien van dit deel van de tenlastelegging zal de dagvaarding partieel nietig worden verklaard. Dit deel zal daarom, afgezien van onderstaande overweging ten overvloede, in dit vonnis onbesproken blijven.

Overweging ten overvloede

De rechtbank realiseert zich dat deze onduidelijkheid in de tenlastelegging, bij een eventueel hoger beroep, met een eenvoudige wijziging van de tenlastelegging kan worden hersteld.

Om die reden overweegt de rechtbank ten overvloede nog - ook indien de “seksuele uitbuiting” op juiste wijze zou zijn ten laste gelegd - daarvan niet tot een bewezenverklaring te kunnen komen. Immers, voor zover de officier van justitie met “seksuele uitbuiting” heeft gedoeld op een situatie dat verdachte één of meer aangeefster(s) seks heeft laten hebben met andere personen, zich hiervoor onvoldoende bewijs in het dossier bevindt. En voor zover de officier van justitie zou doelen op ‘diensten’ in de zin van het hebben van seks met verdachte voor zijn eigen gerief, is de rechtbank van oordeel dat niet wordt voldaan aan de jurisprudentiële vereisten voor ‘uitbuiting’.

De verdediging heeft onderbouwd betoogd dat de officier van justitie niet-ontvankelijk moet worden verklaard ten aanzien van de hierna te noemen ten laste gelegde feiten.

- met betrekking tot parketnummer 05/881721-17, feit 1c en feit 1d (afdreiging respectievelijk dwang van [slachtoffer 2] )

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft bepleit dat de officier van justitie voor beide feiten niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. [slachtoffer 2] heeft namelijk bij het doen van aangifte op 31 januari 2017 niet uitdrukkelijk om vervolging verzocht, hetgeen wel is vereist indien er naast de aangifte geen klacht is ingediend. Tevens heeft zij in haar aanvullende aangifte op 9 maart 2017 en bij brief van 7 november 2017 expliciet aangegeven dat verdachte niet vervolgd zou moeten worden.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht zich wel ontvankelijk in de vervolging van beide feiten en heeft hiertoe het volgende aangevoerd. [slachtoffer 2] heeft in de periode van 28 september 2017 tot en met 15 maart 2018 immers zelf contact gezocht met de politie en verzocht om vervolging van verdachte. Gelet hierop is voldaan aan het materiële vereiste dat [slachtoffer 2] vervolging van verdachte wenst.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank overweegt dat voor vervolging wegens afdreiging op grond van artikel 318, eerste lid, Sr een klacht is vereist. Op basis van artikel 66, eerste lid, Sr kan deze klacht worden ingediend gedurende drie maanden na de dag waarop de tot klachtgerechtigde kennis heeft genomen van het gepleegde feit. Uit vaste jurisprudentie volgt dat indien er een aangifte is maar deze geen uitdrukkelijk verzoek tot vervolging inhoudt, niettemin het bestaan van een klacht als omschreven in artikel 164, eerste lid, Sv kan worden aangenomen, mits vaststaat dat de klager ten tijde van het opmaken van dat stuk de bedoeling had dat een vervolging zou worden ingesteld.

De rechtbank stelt vast dat in het geval van het tenlastegelegde onder feit 1c sprake is van het niet tijdig indienen van een klacht. Evenmin is gebleken dat de klager ten tijde van het opmaken van de aangifte de bedoeling had dat een vervolging zou worden ingesteld. Het standpunt van de officier van justitie dat op enig moment – gelegen na de wettelijke termijn van drie maanden – door [slachtoffer 2] contact is gezocht met de politie en om vervolging van verdachte is verzocht, is gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, onvoldoende om dat verzuim te corrigeren.

De rechtbank is van oordeel dat de officier van justitie in de vervolging van verdachte op grond van artikel 318, eerste lid, Sr niet ontvankelijk is.

De rechtbank overweegt anders met betrekking tot feit 1d (dwang), nu hier geen sprake is van een klachtdelict. Immers is artikel 284, eerste lid aanhef en onder 1⁰, Sr ten laste gelegd en geldt op basis van artikel 284, tweede lid, Sr het klachtvereiste enkel voor artikel 284, eerste lid aanhef en onder 2⁰, Sr.

De rechtbank is derhalve van oordeel dat de officier van justitie wel ontvankelijk is in zijn vervolging ten aanzien van artikel 284 Sr.

- met betrekking tot parketnummer 05/881721-17, feit 2 (mishandeling van [slachtoffer 6] )

Vervolgens dient de ontvankelijkheid van de officier van justitie inzake feit 2 van parketnummer 05/881721-17) te worden beoordeeld. Dit betreft de mishandeling van [slachtoffer 6] op of omstreeks 26 februari 2015.

Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de officier van justitie niet-ontvankelijk is in dit deel van de vervolging. De zaaksofficier heeft namelijk op 21 december 2016 telefonisch aan de raadsvrouw medegedeeld dat de zaak geseponeerd zou worden onder code 02. De sepotmededeling zou nog aan het adres van verdachte worden toegezonden. Dit heeft de raadsvrouw aan verdachte medegedeeld bij brief gedateerd 9 januari 2017. Op basis hiervan bestond bij verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen dat hij niet zou worden vervolgd voor de mishandeling van [slachtoffer 6] op of omstreeks 26 februari 2015.

Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gesteld wel ontvankelijk te zijn in zijn vervolging. Er is immers geen sprake van een officiële sepotbeslissing. Aangezien er geen sepotbrief naar verdachte is verzonden, kan bij verdachte niet het gerechtvaardigd vertrouwen zijn gewekt dat hij voor dit feit niet vervolgd zou worden. Uit de rauwelijkse inbewaringstelling op 18 mei 2018, onder parketnummer 05/881721-17, kan juist worden afgeleid dat het Openbaar Ministerie de vervolging tegen verdachte in deze zaak wilde voortzetten. Tot slot zijn er op een later tijdstip nieuwe feiten en omstandigheden bekend geworden in de zin van artikel 255, eerste lid, Sv., aldus de officier van justitie.

Beoordeling door de rechtbank De rechtbank stelt voorop dat in artikel 167, eerste lid, Sv aan het Openbaar Ministerie de bevoegdheid is toegekend zelfstandig te beslissen of naar aanleiding van een ingesteld opsporingsonderzoek vervolging moet plaatsvinden. De beslissing van het Openbaar Ministerie om tot vervolging over te gaan leent zich slechts in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing in die zin dat slechts in uitzonderlijke gevallen plaats is voor een niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging op de grond dat het instellen of voortzetten van die vervolging onverenigbaar is met beginselen van een goede procesorde. Zo'n uitzonderlijk geval doet zich voor wanneer de vervolging wordt ingesteld of voortgezet nadat door het Openbaar Ministerie gedane, of aan het Openbaar Ministerie toe te rekenen, uitlatingen of gedragingen bij de verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen hebben gewekt dat hij niet (verder) zal worden vervolgd.

Ten aanzien van de vraag of met betrekking tot de ten laste gelegde mishandeling van [slachtoffer 6] op of omstreeks 26 februari 2015 het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat verdachte niet (verder) zou worden vervolgd overweegt de rechtbank als volgt.

Het ten laste gelegde feit zou hebben plaatsgevonden op 26 februari 2015. Verdachte is voor dit feit op 29 mei 2015 in verzekering gesteld en hij is later door de rechter-commissaris onmiddellijk in vrijheid gesteld, omdat het proces-verbaal van aanhouding en het bevel van inverzekeringstelling bij het proces-verbaal van voorgeleiding ontbraken. Het RC-nummer 15/936 was aan deze zaak gekoppeld. Een parketnummer was toen nog niet bekend, zoals ook uit de toenmalige RC-beschikking blijkt. Op 19 december 2016 is door het openbaar ministerie besloten deze zaak te seponeren onder sepotcode 02. De raadsvrouw heeft ter terechtzitting gesteld dat zij op 21 december 2016 telefonisch heeft gesproken met de zaaksofficier, waarin de zaaksofficier heeft medegedeeld dat deze zaak zou worden geseponeerd onder code 02. Dit heeft de raadsvrouw bij brief van 9 januari 2017 aan verdachte laten weten. De raadsvrouw heeft een afschrift van deze brief ter terechtzitting overgelegd.

Dezelfde mishandeling van [slachtoffer 6] is nu ten laste gelegd als feit 2 bij parketnummer 05/881721-17. De rechtbank is van oordeel dat de raadsvrouw voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat een telefonisch gesprek heeft plaatsgevonden tussen haar en de zaaksofficier waarin een sepotmededeling inzake dit feit is gedaan. Deze sepotbeslissing is nadien niet weerlegd of op een later moment ingetrokken. Het standpunt van de raadsvrouw wordt ondersteund door de mededeling in het dossier waaruit eveneens volgt dat deze zaak was geseponeerd (pagina 1379).

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat bij verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat hij niet verder zou worden vervolgd met betrekking tot deze mishandeling. De ernst van deze zaak is niet dusdanig dat verdachte er ondanks de mededeling van zijn raadsvrouw rekening mee moest houden dat hij alsnog vervolgd zou worden. Vervolgens heeft er gedurende langere periode geen daad van vervolging plaatsgevonden. De rechtbank is – anders dan de officier van justitie – van oordeel dat verdachte niet in bewaring is gesteld met betrekking tot de mishandeling van [slachtoffer 6] . Immers, in het bevel tot inbewaringstelling inzake parketnummer 05/881721-17 d.d. 18 mei 2018 is onderaan de eerste pagina de volgende zinsnede opgenomen: “Tegen verdachte zijn ernstige bezwaren gerezen ter zake van mensenhandel.”. Hieruit concludeert de rechtbank dat er enkel ernstige bezwaren inzake de verdenking van mensenhandel aanwezig waren.

Tot slot constateert de rechtbank dat niet is gebleken dat er nieuwe bezwaren bekend zijn geworden met betrekking tot de mishandeling van [slachtoffer 6] , zoals de officier van justitie heeft gesteld.

De rechtbank concludeert dat in deze zaak de vervolging van verdachte is ingesteld of voortgezet nadat door de vanwege het Openbaar Ministerie gedane uitlatingen bij de verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat hij niet verder zal worden vervolgd. Gelet op het voorgaande, is de rechtbank van oordeel dat de officier van justitie in de vervolging van verdachte niet-ontvankelijk is ten aanzien van de verdenking dat hij [slachtoffer 6] op 26 februari 2015 heeft mishandeld (feit 2 van parketnummer 05/881721-17).

- met betrekking tot feit 1, parketnummer 05/880193-19 (poging doodslag)

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de officier van justitie om uiteenlopende redenen niet-ontvankelijk dient te worden verklaard ten aanzien van het als feit 1 primair en subsidiair tenlastegelegde onder parketnummer 05/880193-19.

Hiertoe heeft zij allereerst aangevoerd dat sprake is van een onherstelbaar vormverzuim nu in strijd met de Aanwijzing inbeslagneming (artikel 94 Sv) is gehandeld, doordat er geen proces-verbaal van inbeslagname en kennisgeving van inbeslagneming is opgemaakt waarin een duidelijke omschrijving van en uniek nummer van de sleutel van de [merk auto 1] is opgenomen.

Volgens de raadsvrouw is voorts van meet af aan sprake geweest van tunnelvisie bij het openbaar ministerie, zoals onder andere blijkt uit de omstandigheid dat de officier van justitie de verdediging en de rechtbank onjuist heeft geïnformeerd, dan wel misleid over het beschikbaar zijn van de opnames van het relevante portofoonverkeer.

Daarnaast is in strijd met de belangen van verdachte geen forensisch onderzoek verricht aan de [merk auto 1] waarmee de politieauto van de weg is gereden. Hierdoor wordt verdachte immers de mogelijkheid ontnomen om aan te tonen dat niet hij, maar een ander die mogelijk DNA- of dactyloscopische sporen in deze auto heeft achtergelaten, de bestuurder van de [merk auto 1] was. Aldus heeft het openbaar ministerie doelbewust dan wel met grove veronachtzaming van de belangen van verdachte gehandeld in strijd met beginselen van behoorlijke procesorde, waardoor bewust tekort is gedaan aan verdachtes recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak, aldus de verdediging.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht zichzelf ontvankelijk en heeft hiertoe het volgende aangevoerd. Voor wat betreft het portofoonverkeer heeft de officier van justitie van de politie het bericht ontvangen dat bandopnamen van portofoongesprekken gedurende drie maanden worden bewaard. Omdat de bewuste aanrijding zich meer dan drie maanden eerder heeft voorgedaan, heeft de officier van justitie de rechtbank en de verdediging geïnformeerd dat de bandopnamen van de portogesprekken er niet meer waren. Het daarop volgende bevel van de voorzitter heeft hij doorgestuurd naar de politie en toen bleken de bandopnamen toch bewaard te zijn. Dat zij op een laat moment beschikbaar zijn gesteld, betekent niet dat sprake is geweest van een doelbewuste of grove veronachtzaming van verdachtes rechten.

De politie heeft het belang van inbeslagneming van de sleutel van de [merk auto 1] miskend, waardoor sprake is van een gemiste kans. Hierdoor heeft ook geen forensisch onderzoek aan de sleutel plaatsgevonden, al is de vraag in hoeverre forensisch onderzoek aan een dergelijk voorwerp zinvol zou zijn geweest. Verdachte heeft hier echter geen nadeel door ondervonden. De politie heeft inderdaad het belang van het verrichten van forensisch onderzoek aan de [merk auto 1] miskend. Ook het nalaten van dit onderzoek is echter niet doelbewust geweest. Het openbaar ministerie betreurt de gang van zaken. Maar verdachtes belangen zijn niet doelbewust geschaad.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank concludeert dat ten onrechte geen proces-verbaal of kennisgeving van inbeslagneming van de [merk auto 1] is opgemaakt. Dit is een onherstelbaar vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv. Nu echter niet is gesteld noch gebleken in welke mate hierdoor enige rechtens te beschermen belangen zijn geschaad en evenmin welk nadeel dit verzuim voor verdachte heeft opgeleverd, zal de rechtbank volstaan met de constatering dat sprake is van een vormverzuim.

De rechtbank overweegt vervolgens dat de officier van justitie bij voorzittersbeslissing van 20 september 2019 is opgedragen om onderzoek te doen naar de gesprekken met de meldkamer en deze gesprekken in een proces-verhaal van bevindingen woordelijk te laten opnemen. De officier van justitie heeft aanvankelijk per e-mail weliswaar te kennen gegeven dat hij deze opdracht niet kon uitvoeren omdat de meldkamergesprekken niet meer bewaard zouden zijn, maar hij heeft ter terechtzitting van 30 september 2019 aangegeven de onderzoeksopdracht te hebben doorgezet naar de politie. Nadat bleek dat de meldkamergesprekken wel bewaard waren gebleven heeft de officier van justitie er voor gezorgd dat de transcripties van het portofoonverkeer aan het dossier zijn toegevoegd, waardoor deze door de verdediging konden worden getoetst. Van een onherstelbaar vormverzuim is naar het oordeel van de rechtbank dan ook geen sprake.

De rechtbank stelt voorts vast dat er inderdaad geen forensisch onderzoek is verricht in en rond de [merk auto 1] die bij het tenlastegelegde was betrokken. Evenmin is forensisch onderzoek verricht op de plaats delict. Het is evident dat verdachte hierdoor ernstig in zijn verdediging is geschaad, nu hij ontkent de bestuurder van de [merk auto 1] te zijn geweest.

De rechtbank ziet evenwel onvoldoende gronden om te concluderen dat de politie doelbewust van voornoemd forensisch onderzoek heeft afgezien. Ook is niet gebleken van aanwijzingen voor een grove veronachtzaming van de belangen van verdachte. De rechtbank acht, zoals de officier van justitie heeft aangevoerd, aannemelijk dat de politie en het openbaar ministerie de toegevoegde waarde van forensisch onderzoek in deze zaak in hoge mate hebben miskend.

Dit is onprofessioneel en onzorgvuldig van de politie en het openbaar ministerie. Maar het leidt niet tot de conclusie dat sprake was van een doelbewuste of grove veronachtzaming van de belangen van verdachte.

De rechtbank verwerpt het verweer van de verdediging en acht de officier van justitie in deze zaak wel ontvankelijk.

Zaak V (parketnummer 05/8800193-19)

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de rechtbank verzocht geen bijzondere bewijskracht ex artikel 344, tweede lid, Sv, aan het ambtsedig proces-verbaal van aangifte door [verbalisant 1] en het door hem op ambtseed opgemaakte proces-verbaal van bevindingen toe te kennen. De verdediging heeft er op gewezen dat het ten laste gelegde feit is begaan tegen dezelfde verbalisant die het proces-verbaal heeft opgemaakt. Deze verbalisant, [verbalisant 1] , heeft als partij in het geschil belang bij een veroordeling van verdachte. In dit kader heeft de verdediging gewezen op de herkenning door verbalisant [verbalisant 1] van verdachte op grond van een hem achteraf getoonde foto, terwijl het door de verbalisant voordien waargenomen signalement van de bestuurder niet past bij het signalement van verdachte.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt dat behoedzaam met de verklaring van [verbalisant 1] moet worden omgegaan, indien dit het enige bewijsmiddel zou zijn waaruit de herkenning van verdachte blijkt. Er zijn echter meer bewijsmiddelen waar deze herkenning uit volgt.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank stelt voorop dat ambtsedig opgemaakte processen-verbaal van verbalisanten een sterke bewijskracht hebben, gelet op het bepaalde in artikel 344 lid 2 van het Wetboek van Strafvordering. Dit betekent dat in beginsel uitgegaan wordt van de juistheid van de beschreven waarnemingen, tenzij aangetoond wordt dat aan de betrouwbaarheid ervan dient te worden getwijfeld. Naar het oordeel van de rechtbank is van dergelijke twijfel niet gebleken in deze zaak.

Allereerst constateert de rechtbank dat hetgeen door verbalisant [verbalisant 1] is geverbaliseerd grotendeels wordt bevestigd door andere bewijsmiddelen, zoals het proces-verbaal van mede-inzittende [verbalisant 2] en de weergave van de portofoongesprekken met het Operationeel Centrum.

Daar komt bij dat opsporingsambtenaren strafbaar zijn en hun baan dreigen te verliezen, indien zij bewust onjuistheden vermelden in hun processen-verbaal. De verdediging heeft onvoldoende aanknopingspunten naar voren gebracht om aan te nemen dat in onderhavig geval de verbalisant dit risico heeft willen nemen. Evenmin is aannemelijk geworden dat de verbalisant onjuistheden in zijn proces-verbaal zou hebben opgenomen, alleen maar om deze specifieke verdachte onrecht aan te doen.

De rechtbank zal, gelet op het bovenstaande, de processen-verbaal niet uitsluiten van het bewijs. Tevens ziet de rechtbank geen aanleiding aan deze processen-verbaal de bewijskracht van artikel 344 lid 2 Sv te onthouden.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder parketnummer 05/881721-17 feit 1e, feit 1f en feit 3, onder parketnummer 05/113068-18, het onder parketnummer 05/062616-18, parketnummer 05/780009-19 feit 1 tot en met 3 en parketnummer 05/880193-19 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

Feit 1e van zaak I (parketnummer 05/881721-17:

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 5 mei 2017 tot en met 13 mei 2018 te [plaatsnaam 4] en/of te Zetten en/of Tiel en/of Nijmegen en/of te Eindhoven, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) opzettelijk en wederrechtelijk identificerende persoonsgegevens, niet zijnde biometrische persoonsgegevens, van een ander te weten de Digi-d inlogcode van [slachtoffer 3] heeft gebruikt door met deze Digi-d inlog code

 aangifte te doen bij de belastingdienst en/of

 zorgtoeslag en/of huurtoeslag en/of heffingskorting aan te vragen bij de belastingdienst en/of

met het oogmerk om zijn identiteit te verhelen en/of de identiteit van die [slachtoffer 3] te verhelen en/of te misbruiken, waardoor voor die [slachtoffer 3] enig nadeel kon ontstaan, te weten onterecht ontvangen bedragen van de belastingdienst en/of terugvorderingen van de belastingdienst;

Feit 1f van zaak I (parketnummer 05/881721-17:

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 3 april 2017 tot en met 31 oktober 2017 te Nijmegen en/of te Tiel en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) de hierna te noemen geldbedragen, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn medeverdachte(n) toebehoorde, te weten [slachtoffer 3] , heeft weggenomen, met het oogmerk om zich die bedragen wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of diens mededader(s) die weg te nemen geldbedragen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van een valse sleutel, te weten een of meer bankpassen op naam van die [slachtoffer 3] en/of de daarbij behorende pincodes, te weten

 een geldbedrag van 5,57 euro overgeboekt aan [naam 6] op 3 april 2017 en/of

 een geldbedrag van 19,86 euro overgeboekt aan [naam 6] op 5 mei 2017 en/of

 een geldbedrag van 109,14 euro overgeboekt aan [naam 6] op 5 mei 2017 en/of

 een geldbedrag van 0,39 euro gepind bij de [naam 7] te Nijmegen op 31 oktober 2017 en/of

 een of meer geldopnames bij pinautomaten;

Feit 3 van zaak I (parketnummer 05/881721-17:

Hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 6 maart 2018 tot en met 7 maart 2018 te Nijmegen en/of Druten, althans in Nederland en/of te Duitsland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s)voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, de [naam 1] te bewegen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten goederen ter waarde van ongeveer 583 euro, althans een geldbedrag,

 heeft ingelogd op de webwinkel van de [naam 1] onder de naam [e-mailadres 1] , althans met een emailadres niet zijnde van verdachte en/of diens mededaders en/of

 goederen heeft besteld in deze webwinkel en/of

 ter betaling gebruikt heeft gemaakt van creditcardgegevens op naam van [naam 30] , althans een creditcard niet zijnde van verdachte en/of diens mededaders,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Zaak II (parketnummer 05/06216-18)

hij op of omstreeks 31 maart 2018 te Nijmegen, zich met geweld en/of bedreiging met geweld, heeft verzet tegen een of meerdere ambtena(a)r(en), te weten [naam 13] (buitengewoon

opsporingsambtenaar) en/of [naam 14] (buitengewoon opsporingsambtenaar), werkzaam in de rechtmatige oefening van zijn/hun bediening, te weten dat zij verdachte als verdacht van het gepleegd hebben van één of meerdere op heterdaad ontdekt(e) strafba(a)r(e) feit(en), had(den) aangehouden, teneinde verdachte ter (voor)geleiding voor een hulpofficier van justitie, over te

brengen naar een politiebureau,

door zijn handen in zijn (jas)zakken te houden en/of te rukken en/of te trekken en/of te bewegen in een richting tegengesteld aan die, waarin die voornoemde ambtena(a)r(en) verdachte trachtte(n) te geleiden;

Zaak III (parketnummer 05/113068-18)

hij op of omstreeks 14 maart 2018 te Nijmegen, opzettelijk en wederrechtelijk een fiets, in elk geval enig goed, die geheel of ten dele aan een ander, te weten aan [naam 15] , toebehoorde, heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar heeft gemaakt.

Zaak IV (parketnummer 05/780009-19)

1.

hij op of omstreeks 14 januari 2019 te Nijmegen een mobiele telefoon ( [merk telefoon] S 9, IMEI nummer [nummer 14] ), in elk geval enig goed, die geheel of ten dele aan een ander toebehoorde, te weten aan [naam 31] , met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, heeft weggenomen;

2.

hij in of omstreeks de nacht van 1 op 2 februari 2019 te Nijmegen een (Rabo)bankpas

(behorend bij rekeningnummer [nummer 17] en/of rekeningnummer [nummer 16] , ten name van [naam 31] ), in elk geval enig goed, die geheel of ten dele aan een ander toebehoorde, te weten aan [naam 31] , met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, heeft weggenomen;

3.

hij op of omstreeks 2 februari 2019 te Nijmegen en/of te Kranenburg (Duitsland) met het oogmerk van wederrechtelijke toëeigening in/uit een geldautomaat heeft weggenomen 1200 Euro, in elk geval enig geldbedrag, die geheel of ten dele aan [naam 31] , althans aan een ander dan aan verdachte toebehoorde, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft en/of de/het weg te nemen 1200 Euro/geldbedrag onder zijn bereik heeft gebracht door middel van (een) valse sleutel(s) , te weten door een – tevoren gestolen – bankpas (op naam van [naam 31] voornoemd) in die geldautomaat in te voeren en vervolgens de zogenaamde PIN-code (welke een unieke combinatie met het nummer op voornoemde bankpas vormt) in te toetsen, waarna vrijelijk over die 1200 Euro, althans dat geldbedrag kon worden beschikt;

Zaak V (parketnummer 05/880193-19)

1. primair

hij op of omstreeks 19 januari 2019 te Druten, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een of meer (politie)ambtenaren, te weten:

 [verbalisant 1] (hoofdagent van de eenheid Oost-Nederland) en/of

 [verbalisant 2] (hoofdagent van de eenheid Oost-Nederland),

opzettelijk van het leven te beroven (terwijl die [verbalisant 1] en/of [verbalisant 2] zich bevonden in hun onopvallende dienstvoertuig met kenteken: [kenteken 1] ),

rijdende in een personenauto ( [merk auto 1] met kenteken: [kenteken 2] ), in elk geval in een door hem, verdachte bestuurde auto, met hoge snelheid en/of met verhoogde snelheid (ongeveer 120-130 km/u) meermalen, althans eenmaal tegen het dienstvoertuig van die [verbalisant 1] en/of [verbalisant 2] (dat zich op dat moment op de wegbaan voor tegemoetkomend verkeer bevond) gedurende een lange tijd en/of over een grote afstand heeft geramd, althans aan is gereden en/of heeft getracht voornoemd dienstvoertuig van de weg te rijden, althans opzij te drukken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2. primair

hij op of een of meer tijdstippen in de periode van 25 april 2018 tot en met 8 mei 2018 te Nijmegen, althans in Nederland en/of Kleve, althans in Duitsland,

 een motor [merk 3] [type 3] met kenteken: [kenteken 5] ,

 (tezamen en in vereniging met een ander) een motor [merk 1] [type 1] met kenteken: [kenteken 3] ,

en

 ( (alleen) een motor [merk 2] [type 2] met kenteken [kenteken 4] ,

die geheel of ten dele aan een ander toebehoorden,

(telkens) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

3.

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 4 april 2018 tot en met 21 april 2018 te Elst en/of Oss en/of Tiel, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

 een scooter ( [merk 4] met kenteken: [kenteken 6] ), toebehorend aan [naam 26] ,

in elk geval enig(e) goed(eren), dat/die geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n), te weten aan die [naam 26] , heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

en

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 4 april 2018 tot en met 21 april 2018 te Elst en/of Oss en/of Tiel, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal een of meer goederen, te weten:

 een scooter (Witte [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 9] ),

 een scooter (Zwarte [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 8] ),

 een scooter (Rode [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 7] ),

heeft verworven, voorhanden gehad en/of overgedragen, terwijl hij en zijn mededader(s) (telkens) ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit/deze goed(eren) wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;

4.

hij op of omstreeks 01 januari 2019 te Nijmegen, althans in Nederland, een wapen van categorie I, onder 7° van de Wet wapens en munitie, te weten een door de Minister van Justitie en Veiligheid aangewezen voorwerp dat een ernstige bedreiging van personen kon vormen en/of dat zodanig op een wapen geleek dat deze voor bedreiging of afdreiging geschikt was, namelijk een op een vuurwapen gelijkend voorwerp voorhanden heeft gehad.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak I (parketnummer 05/881721-17) feit 1e op:

 medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk identificerende persoonsgegevens, niet zijnde biometrische persoonsgegevens, van een ander gebruiken met het oogmerk om de identiteit van de ander te verhelen of misbruiken, waardoor uit dat gebruik enig nadeel kan ontstaan.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak I (parketnummer 05/881721-17) feit 1f op:

 diefstal waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak I (parketnummer 05/881721-17) feit 3 op:

 medeplegen van een poging tot oplichting.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak II (parketnummer 05/062616-18) op:

 wederspannigheid, meermalen gepleegd.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak III (parketnummer 05/113068-18) op:

 opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, beschadigen, onbruikbaar maken of wegmaken.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak IV (parketnummer 05/780009-19) op:

ten aanzien van feit 1 en 2, telkens:

 diefstal.

ten aanzien van feit 3:

 diefstal waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels.

Het bewezenverklaarde levert ten aanzien van zaak V (parketnummer 05/880193-19) op:

ten aanzien van feit 1 primair:

 poging tot doodslag, meermalen gepleegd.

ten aanzien van feit 2 primair:

 diefstal door twee of meer verenigde personen

en

 diefstal.

ten aanzien van feit 3 primair:

 diefstal.

ten aanzien van feit 3 subsidiair:

 opzetheling, meermalen gepleegd.

ten aanzien van feit 4:

 handelen in strijd met artikel 13, eerste lid, van de Wet Wapens en Munitie.

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft primair geëist dat verdachte ter zake van het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaren, met aftrek van de tijd in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht. De officier van justitie heeft daarnaast geëist dat verdachte ter beschikking wordt gesteld en van overheidswege zal worden verpleegd. Voorts heeft de officier van justitie gevorderd een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel (GBM) ex artikel 38z Wetboek van Strafrecht op te leggen, vanwege de algemene veiligheid van personen en de bescherming van aangevers in het bijzonder.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft primair verzocht om onmiddellijke opheffing van de voorlopige hechtenis. Subsidiair heeft de verdediging verzocht om oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de periode die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht met daarbij nog een forse voorwaardelijke gevangenisstraf. De verdediging is voorts van mening dat het advies van het Pieter Baan Centrum is gebaseerd op een zeer gebrekkig onderzoek en niet moet worden gevolgd. Er is volgens de verdediging geen kennis genomen van de inhoud van het dossier, de psychiater heeft geen gesprekken met verdachte gevoerd en er is geen inzicht verkregen in het denkproces en de gevoelsgronden van de verdachte. De verdediging verzoekt in geval van bewezenverklaring om oplegging van een GBM, omdat dit beter past bij de jonge leeftijd van verdachte.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, waarbij onder meer is gelet op:

 het uittreksel justitiële documentatie, gedateerd 2 oktober 2019;

 een advies van het NIFP d.d. 4 juni 2018 gegeven door [naam 32] , psychiater in opleiding, en [naam 33] ;

 een triple onderzoek pro Justitia d.d. 4 januari 2019 van [naam 34] , klinisch psycholoog, [naam 35] , klinisch psycholoog en [naam 36] , psychiater;

 een rapportage pro Justitia d.d. 15 oktober 2019 van [naam 37] , psychiater, en [naam 38] , klinisch psycholoog, beiden verbonden aan het NIFP, locatie Pieter Baan Centrum en [naam 39] , rapporteur milieuonderzoek.

De rechtbank heeft bij de straftoemeting in het bijzonder in aanmerking genomen - en vindt daarin de redenen die tot de keuze van een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van na te melden duur leiden - dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het wederrechtelijk gebruik maken van de identiteit van [slachtoffer 3] , de diefstal door middel van valse sleutels van [slachtoffer 3] , de poging tot oplichting van de [naam 1] , de wederspannigheid, de vernieling van een fiets, de poging tot doodslag op twee agenten, de diefstal (in vereniging) van twee motoren, de diefstal van een scooter, de opzetheling van drie scooters en het voorhanden hebben van een voorwerp gelijkend op een vuurwapen en dat geschikt is voor afdreiging of bedreiging.

Dit zijn veel strafbare feiten, gepleegd in een relatief korte periode. De rechtbank is daarom van oordeel dat verdachte kennelijk bewust heeft gekozen voor een door criminaliteit beheerst leven.

De rechtbank neemt verdachte in het bijzonder kwalijk dat hij gedurende een lange afstand, met hoge snelheid op een weg waarop ook tegemoetkomend verkeerd reed, heeft geprobeerd een auto met daarin twee politieagenten van de weg af te drukken. Uit de schriftelijke slachtofferverklaringen ter terechtzitting is naar voren gekomen dat beide politieagenten doodsangsten hebben uitgestaan. Het gebeurde heeft ook nadien nog negatieve invloed op hun werk en privéleven gehad. De rechtbank overweegt dat politieagenten tot taak hebben de samenleving te beveiligen en burgers te beschermen. Tijdens de uitoefening van hun taak zijn zij door verdachte van de weg afgedrukt. Dat hierbij geen slachtoffers zijn gevallen is niet aan verdachte te danken.

Met betrekking tot het verboden wapen merkt de rechtbank nog op dat dergelijk gedrag gevoelens van onveiligheid in de samenleving aanwakkert en tot maatschappelijke onrust leidt.

Ten aanzien van de overige feiten overweegt de rechtbank dat dit buitengewoon hinderlijke feiten voor de slachtoffers en de samenleving zijn. Verdachte lijkt zich enkel te laten leiden door persoonlijk financieel gewin, zonder zich daarbij te bekommeren om de gevolgen voor de slachtoffers.

Verdachte is in het Pieter Baan Centrum onderzocht door een psycholoog en een psychiater. Tevens heeft een milieuonderzoek plaatsgevonden. Daarover hebben deze deskundigen gerapporteerd.

De rechtbank ontleent aan deze rapportage het volgende:

Bij verdachte is sprake van een antisociale persoonlijkheidsstoornis met narcistische kenmerken. Hiervan was ook sprake ten tijde van de ten laste gelegde feiten. Verdachte is voortdurend op zoek naar gelegenheden om zaken in zijn belang voor elkaar te krijgen, ook als deze wederrechtelijk zijn. Verdachte redeneert vanuit zijn behoefte en er gaat nauwelijks een remmende werking uit van het feit dat het wederrechtelijk is en dat hij anderen benadeelt. Evenmin wordt hij geremd door angst, wroeging, of een besef van wat zijn gedrag voor impact heeft op anderen.

De deskundigen maken een onderscheid in de mate van doorwerking. Met betrekking tot de diefstallen, het wapenbezit, de poging tot oplichting en de identiteitsfraude adviseren de deskundigen om verdachte dit in licht verminderde mate toe te rekenen.

Ten aanzien van de wederspannigheid en de poging tot doodslag wordt geadviseerd om dit in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. Aannemelijk is dat verdachte niet de volledige keuzevrijheid bezit om zich hoe dan ook aan de invloed van zijn beperkingen te onttrekken. De onderzoekers achten de aanwezigheid van een meer gedifferentieerd gezond repertoire waar betrokkene wel uit kán, maar niet uit 'wil' putten, weinig waarschijnlijk.

Aannemelijk is dat de centrale disfunctie, een beperkte sociaal emotionele en (daaraan gerelateerde) morele ontwikkeling (te classificeren als een antisociale persoonlijkheidsstoornis met narcistische kenmerken), een belangrijke rol heeft gespeeld bij de bewezen verklaarde feiten. Verdachte zit langdurend 'gevangen' in een gedragspatroon dat bestaat uit dwingend gedrag waarbij hij steeds de grenzen van anderen opzoekt en overschrijdt. Daarnaast reageert hij op krenking met forse reactieve en affectief gestuurde agressie. Hij laat zich niet afremmen door externe correcties of door leed dat en/of schade die hij anderen berokkent. Zijn gedrag is hierbij steeds op de korte termijn gericht en hij heeft weinig zicht op de langere termijn gevolgen van zijn handelen. Op grond van dit reeds jaren bestaande, pervasieve gedragspatroon, wordt op basis van de klinische inschatting het recidivegevaar ingeschat als hoog.

Er is een ernstige persoonlijkheidsstoornis, er was sprake van een problematische opvoedingssituatie en de respons op eerdere behandeling was beperkt. Er zijn aanwijzingen voor een gebrek aan zelfinzicht (inzicht in de stoornis en inzicht in het risico van grensoverschrijdend gedrag). Voorts zijn er aanwijzingen die duiden op instabiliteit in affectieve, gedragsmatige en cognitieve zin en op een beperkte responsiviteit op behandeling.

Ook in de toekomst kunnen problemen worden verwacht vanwege het gebrek aan sociale en maatschappelijke inbedding. Verdachte heeft geen woonruimte waarop hij kan terugvallen, er is beperkte persoonlijke steun en zonder dwingend kader is betrokkene amper in staat te profiteren van behandeling. Gelet op de duurzame aard van de problematiek is niet te verwachten dat betrokkene op eigen kracht een ander pad kan bewandelen. Om recidive te voorkomen en om enige beweging te bewerkstelligen in de persoonlijkheidsproblematiek achten onderzoekers daarom een klinische behandeling noodzakelijk. Van belang is dat verdachte zicht krijgt op zijn eigen antisociale cognities en ondersteuning krijgt bij het op poten zetten van een meer pro sociaal bestaan. Daarnaast zal de sociaal-emotionele problematiek moeten worden bewerkt, waarbij verdachte leert wat zijn handelen voor anderen betekent en meer grip krijgt op zijn emoties door het aanleren van meer regulerende vaardigheden. Verdachte is op voorhand niet voor een dergelijke behandeling gemotiveerd. Een voorwaardelijk kader heeft dan ook geen kans van slagen.

Gelet op het recidivegevaar dat hoog is en bovendien ook, wanneer hij vrijkomt, op korte termijn te verwachten is, alsook de aard en zwaarte van de psychopathologie, wordt geadviseerd deze behandeling te laten plaatsvinden in het kader van een tbs-maatregel met verpleging van overheidswege.

De rechtbank overweegt dat – anders dan door de raadsvrouw is gesteld – wel van de conclusies van de deskundigen mag worden uitgegaan. Er zijn immers diverse gesprekken met verdachte gevoerd, er is gebruik gemaakt van groepsobservaties en van eerdere rapportages. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de deskundigen over voldoende relevante informatie beschikten waardoor voldoende inzicht kon worden gekregen in de persoonlijkheid van verdachte.

De rechtbank gaat dan ook uit van de juistheid van het deskundigenadvies.

De rechtbank stelt vast dat de volgende bewezen verklaarde feiten misdrijven zijn als bedoeld in artikel 37a, eerste lid, onder 1º, Sr waarvoor terbeschikkingstelling mogelijk is:

 het medeplegen van het wederrechtelijk gebruik maken van de identiteit van [slachtoffer 3] ;

 de diefstal door middel van valse sleutels van [slachtoffer 3] ;

 de poging tot oplichting van de [naam 1] ;

 de diefstallen van motoren en een scooter;

 de opzetheling van diverse scooters;

 de poging tot doodslag op twee agenten.

De rechtbank is van oordeel dat, mede gezien de ernst van de begane feiten en de veelvuldigheid van voorafgegane veroordelingen, de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van de maatregel van terbeschikkingstelling eist.

De rechtbank is daarbij van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen eisen dat verdachte van overheidswege wordt verpleegd. Daar doet niet aan af dat verdachte nog maar 24 jaar oud is, aangezien de rechtbank niet aannemelijk acht dat hij zal meewerken aan behandeling in een voorwaardelijk kader.

De rechtbank overweegt in dit kader in het bijzonder dat de poging tot doodslag op twee agenten (feit 1 van zaak V, parketnummer 05/880193-19) moet worden aangemerkt als geweldsdelict, nu het een misdrijf betreft dat is gericht tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.

Naast oplegging van de maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege acht de rechtbank, gelet op de ernst van de feiten, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend. Deze gevangenisstraf zal lager zijn dan gevorderd door de officier van justitie omdat de rechtbank aanzienlijk minder bewezen verklaart dan de officier van justitie voor ogen stond. De rechtbank acht een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 30 maanden passend en geboden.

Een onmiddellijke opheffing van de voorlopige hechtenis is dan ook niet aan de orde. Het desbetreffende verzoek van de verdediging zal worden afgewezen.

De rechtbank zal de vordering van de officier van justitie tot oplegging van een maatregel als bedoeld in artikel 38z Wetboek van Strafrecht afwijzen, nu een niet-gemaximeerde maatregel van TBS met dwangverpleging wordt opgelegd. Daarom is thans een haalbaarheidsonderzoek door de reclassering niet noodzakelijk.

Beslag

Onder verdachte is een [merk telefoon] [type 5] (zaak I 05/881721-17) in beslag genomen en nog niet aan verdachte teruggegeven. De rechtbank zal de teruggave hiervan gelasten aan degene die redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt, nu niet is gebleken dat verdachte hiermee strafbare feiten heeft gepleegd.

Onder verdachte is ook een slotentrekker (zaak V 05/880193-19) in beslag genomen en nog niet aan verdachte teruggegeven. Dit voorwerp is vatbaar voor onttrekking aan het verkeer. Dit voorwerp is immers van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en dit voorwerp kan dienen tot het begaan of voorbereiden van soortgelijke feiten. De rechtbank zal daarom de onttrekking aan het verkeer van deze slotentrekker bevelen.

7a. De beoordeling van de civiele vorderingen, alsmede de gevorderde oplegging van de schadevergoedingsmaatregel

Zaak I (parketnummer 05/881721-17)

De benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4]

De benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4] zullen niet-ontvankelijk worden verklaard in hun vordering, nu verdachte wordt vrijgesproken van de met betrekking tot hen ten laste gelegde feiten.

De benadeelde partij [slachtoffer 3]

De benadeelde partij [slachtoffer 3] heeft zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding van de onder 1e en 1f bewezenverklaarde feiten. Gevorderd wordt een bedrag van € 23.534,00 te vermeerderen met de wettelijke rente, bestaande uit € 7.534,00 aan materiële schade en € 16.000,00 aan immateriële schade.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] geheel toe te wijzen, vermeerderd met de wettelijke rente, met vordering dat de schadevergoedingsmaatregel wordt opgelegd tot dit bedrag.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel niet-ontvankelijk dient te worden verklaard.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank overweegt ten aanzien van de materiële schade dat uit het schadeformulier blijkt dat de schade die gevorderd wordt, betrekking heeft op alle huidige schulden van [slachtoffer 3] alsmede de kosten van ‘bewindvoering’. De schulden betreffen onder andere [naam 40] , het [naam 41] , en schulden waarvan gesteld wordt dat die zijn ontstaan doordat haar rekening is leeggehaald. Uit het schadeformulier en de toelichting ter zitting is echter onvoldoende gebleken in hoeverre er een causaal verband bestaat met de bewezenverklaarde strafbare feiten. Datzelfde geldt voor de kosten van ‘bewindvoering’. Nader onderzoek hieromtrent levert een onevenredige belasting van het strafgeding op, zodat de rechtbank dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren. De benadeelde partij kan dit deel van haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Voor wat betreft het immateriële schadedeel zal de benadeelde partij ook niet-ontvankelijk worden verklaard voor zover dat ziet op feit 1a nu verdachte is vrijgesproken van de mensenhandelfeiten.

Ten aanzien van het onderdeel dat ziet op de PTSS-problematiek, alsmede de overige opgevoerde immateriële schade overweegt de rechtbank dat enige onderbouwing onderbreekt waaruit blijkt dat dit is veroorzaakt door de bewezen verklaarde diefstal met valse sleutels en DigiD fraude. Nader onderzoek hieromtrent levert een onevenredige belasting van het strafgeding op, zodat de rechtbank dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren. De benadeelde partij kan dit deel van haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Zaak III (parketnummer 05/113068-18)

De benadeelde partij [naam 15]

De benadeelde partij [naam 15] heeft zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding ter zake van het onder parketnummer 05/113068-18 bewezen verklaarde feit. Gevorderd wordt een bedrag van € 14,50, bestaande uit de reparatiekosten aan zijn fiets, alsmede de wettelijke rente.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij [naam 15] tot betaling van het bedrag van € 14,50 toe te wijzen inclusief de wettelijke rente, met vordering dat de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht wordt opgelegd tot dit bedrag.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen.

Beoordeling door de rechtbank

Naar het oordeel van de rechtbank is, op grond van de gebezigde bewijsmiddelen en hetgeen verder ter terechtzitting met betrekking tot de vordering is gebleken, komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde handelen tot het gevorderde bedrag van € 14,50 schade heeft geleden, waarvoor verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is. De vordering is voor toewijzing vatbaar.

Gelet op het vorenstaande ziet de rechtbank aanleiding om aan verdachte op basis van het bepaalde in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de verplichting op te leggen tot betaling aan de Staat van het toe te wijzen bedrag ten behoeve van genoemde benadeelde partij.

De gevorderde wettelijke rente is toewijsbaar vanaf 14 maart 2018.

Zaak IV (parketnummer 05/780009-19)

De benadeelde partij [slachtoffer 8]

De benadeelde partij [slachtoffer 8] zal niet-ontvankelijk worden verklaard in haar vordering, nu verdachte is vrijgesproken van het onder parketnummer 05/780009-19 onder 4 tenlastegelegde.

De benadeelde partij [slachtoffer 7]

De benadeelde partij [slachtoffer 7] heeft zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding ter zake van de onder parketnummer 05/780009-19 onder 1 tot en met 3 bewezen verklaarde feiten. Gevorderd wordt vergoeding van schade bestaande uit € 3.150,- aan materiële schade en € 500,- aan immateriële schade. Daarnaast wordt een bedrag van

€ 149,52 aan proceskosten gevorderd.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 7] tot betaling van het bedrag van € 3.650,- toe te wijzen inclusief de wettelijke rente, met vordering dat de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht wordt opgelegd tot dit bedrag. Voorts heeft de officier van justitie verzocht om toewijzing van het bedrag van € 149,52 aan proceskosten.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft geen standpunt met betrekking tot de vordering van de benadeelde partij ingenomen.

Beoordeling door de rechtbank

Naar het oordeel van de rechtbank is, op grond van de gebezigde bewijsmiddelen en hetgeen verder ter terechtzitting met betrekking tot de vordering is gebleken, komen vast te staan dat de benadeelde partij [slachtoffer 7] als gevolg van het bewezen verklaarde handelen tot een bedrag van € 1.900,- schade heeft geleden, waarvoor verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is. Deze schade betreft de telefoon en de € 1.200,- die verdachte van haar heeft gestolen. Met betrekking tot de telefoon merkt de rechtbank op dat het een nieuwe telefoon betrof van het type [merk telefoon] [type 6] , zodat de rechtbank van oordeel is dat het gevorderde bedrag van € 700,- redelijk en juist is. De vordering is in zoverre voor toewijzing vatbaar.

Wat betreft de gevorderde schade voor het aan verdachte “geleende bedrag” van € 1.250,- zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard, nu dit schade betreft die niet rechtstreeks verband houdt met de bewezen verklaarde feiten.

Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade die is ontstaan door de bewezen verklaarde diefstallen overweegt de rechtbank het volgende. De benadeelde partij heeft volgens artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek onder andere recht op vergoeding van ander nadeel dan vermogensschade indien de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, de benadeelde partij in zijn eer of goede naam is geschaad of indien de benadeelde partij op andere wijze in de persoon is aangetast. Om te spreken van aantasting in persoon moet sprake zijn van geestelijk letsel of een diepe inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, persoonlijke integriteit of fundamenteel recht. Hoewel begrijpelijk is dat de feiten impact hebben gehad op de benadeelde partij, dient dergelijke schade met stukken te zijn onderbouwd. Nu een dergelijke onderbouwing ontbreekt, zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard worden in dit deel van haar vordering. De verwijzing van de advocaat van de benadeelde partij naar de uitspraak van Rechtbank Noord-Nederland van 4 oktober 2018 maakt dit niet anders, nu die zaak niet met de voorliggende zaak vergelijkbaar is.

De vordering tot vergoeding van de proceskosten, bestaande uit € 4,52 aan reiskosten en

€ 145,- aan eigen bijdrage voor rechtsbijstand, zijn voor toewijzing vatbaar.

Gelet op het vorenstaande ziet de rechtbank aanleiding om aan verdachte op basis van het bepaalde in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de verplichting op te leggen tot betaling aan de Staat van het toe te wijzen bedrag ten behoeve van genoemde benadeelde partij.

De gevorderde en toegewezen vergoeding voor proceskosten is daar niet bij inbegrepen.

De gevorderde wettelijke rente is toewijsbaar vanaf 14 januari 2019 voor wat betreft de telefoon en vanaf 2 februari 2019 voor wat betreft de geldopname van € 1.200,-.

Zaak V (parketnummer 05/880193-19)

De benadeelde partij [verbalisant 2]

De benadeelde partij [verbalisant 2] heeft zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding van het onder 1 primair bewezen verklaarde feit. Gevorderd wordt een bedrag van € 450,-, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

De benadeelde partij [verbalisant 1]

De benadeelde partij [verbalisant 1] heeft zich eveneens in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding van het onder 1 primair bewezen verklaarde feit. Gevorderd wordt een bedrag van € 875,-, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

De benadeelde partij [naam 26]

De benadeelde partij [naam 26] heeft zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding van het onder 3 primair bewezen verklaarde feit. Gevorderd wordt een bedrag van € 510,-, bestaande uit materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

De benadeelde partij [naam 29]

De benadeelde partij [naam 29] heeft zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding van het onder 3 subsidiair bewezen verklaarde feit. Gevorderd wordt een bedrag van € 294,-, bestaande uit materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht de vorderingen van de benadeelde partijen [verbalisant 2] , [verbalisant 1] , [naam 26] en [naam 29] tot betaling van de bedragen van respectievelijk van € 450,-, € 875,-, € 510,- en € 295,- toe te wijzen inclusief de wettelijke rente, met vordering dat de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht wordt opgelegd tot deze bedragen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partijen [verbalisant 2] en [verbalisant 1] niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard in hun vordering, omdat aan verdachte niet het verwijt wordt gemaakt dat hij geweld heeft gepleegd tegen agenten. Subsidiair is betoogd dat de vorderingen kunnen worden toegewezen tot een bedrag van € 450,-.

De verdediging heeft voorts betoogd dat de vorderingen van [naam 29] en [naam 26] dienen te worden afgewezen, nu zij onvoldoende onderbouwd zijn met stukken.

Beoordeling door de rechtbank

Naar het oordeel van de rechtbank is, op grond van de gebezigde bewijsmiddelen en hetgeen verder ter terechtzitting met betrekking tot de vordering is gebleken, komen vast te staan dat de benadeelde partijen [verbalisant 2] en [verbalisant 1] als gevolg van het onder 1 primair bewezen verklaarde handelen beiden schade hebben geleden, waarvoor verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is. De rechtbank is van oordeel dat, nu beiden dezelfde beangstigende ervaringen hebben moeten doorstaan, hen een gelijke schadevergoeding toekomt. De rechtbank begroot deze schade op € 450,00 voor ieder. De vorderingen zijn in zoverre voor toewijzing vatbaar.

Wat betreft het meer of anders gevorderde zal de vordering van benadeelde partij [verbalisant 1] worden afgewezen.

Gelet op het vorenstaande ziet de rechtbank aanleiding om aan verdachte op basis van het bepaalde in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de verplichting op te leggen tot betaling aan de Staat van het toe te wijzen bedrag ten behoeve van genoemde benadeelde partijen.

De gevorderde wettelijke rente is voor beiden toewijsbaar vanaf 19 januari 2019.

De benadeelde partij [naam 26] zal niet-ontvankelijk verklaard worden in haar vordering, nu zij haar vordering niet heeft onderbouwd met stukken en de behandeling van de vordering naar het oordeel van de rechtbank een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De benadeelde partij kan derhalve haar vordering slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter.

Naar het oordeel van de rechtbank dient de vordering van de benadeelde partij [naam 29] te worden afgewezen. Op grond van de gebezigde bewijsmiddelen en hetgeen verder ter terechtzitting met betrekking tot de vordering is gebleken, is niet komen vast te staan dat de benadeelde partij ten gevolge van het onder 3 subsidiair bewezen verklaarde handelen schade heeft geleden.

De beslissing is gegrond op de artikelen 36b, 36d, 36f, 37a, 37b, 45, 47, 57, 180, 231b, 287, 310, 311, 326 en 350 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 13 en 26 van de Wet Wapens en Munitie.

De rechtbank:

 verklaart de dagvaarding ten aanzien feit 1a van parketnummer 05/881721-17 partieel nietig voor zover betrekking hebbend op “seksuele uitbuiting”;

 verklaart de officier van justitie niet-ontvankelijk in de strafvervolging met betrekking tot feit 1c en feit 2 van parketnummer 05/881721-17;

 spreekt verdachte vrij van de onder parketnummer 05/881721-17, onder 1a, 1b, 1d, 1g, 1h en 1i, ten laste gelegde feiten en het onder parketnummer 05/780009-19, onder 4 ten laste gelegde feit;

 verklaart bewezen dat verdachte de overige tenlastegelegde feiten, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder punt 4;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

 veroordeelt verdachte ten aanzien van het bewezenverklaarde tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 (dertig) maanden;

 beveelt dat de tijd, door veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

 gelast dat verdachte ter beschikking wordt gesteld en beveelt dat de ter beschikking gestelde van overheidswege zal worden verpleegd ten aanzien van de volgende feiten:

 parketnummer 05/880193-19 feit 1 (poging tot doodslag op twee agenten);

 parketnummer 05/880193-19 feit 2 (diefstal van motoren);

 parketnummer 05/880193-19 feit 3 (diefstal van een scooter en opzetheling van diverse scooters);

 parketnummer 05/881721-17, feit 1 (wederrechtelijk gebruik maken van de identiteit van [slachtoffer 3] );

 parketnummer 05/881721-17, feit 1 (diefstal door middel van valse sleutels van [slachtoffer 3] );

 parketnummer 05/881721-17, feit 3 (poging tot oplichting van de [naam 1] );

 wijst af het verzoek van verdachte tot opheffing van de voorlopige hechtenis;

 wijst af de vordering van de officier van justitie tot oplegging van de maatregel als bedoeld in artikel 38z Wetboek van Strafrecht.

De beslissingen ten aanzien van het beslag:

 gelast de teruggave van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp (te weten: een zwart telefoontoestel, [merk telefoon] [type 5] , [nummer 18] ) aan degene die redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt;

 beveelt de onttrekking aan het verkeer van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: een bronzen slotentrekker ( [nummer 19] ).

De beslissingen op de vorderingen van de benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] :

 verklaart de benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] niet-ontvankelijk in hun vorderingen;

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [naam 15] :

 veroordeelt verdachte ten aanzien van parketnummer 05/113068-18 tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [naam 15], van een bedrag van € 14,50 (veertien euro en vijftig cent), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 maart 2018 tot aan de dag der algehele voldoening en met betaling van de kosten van het geding en de tenuitvoerlegging door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil;

 legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij [naam 15] , een bedrag te betalen van € 14,50 (veertien euro en vijftig cent), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 maart 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, met bepaling dat bij gebreke van betaling en verhaal van de hoofdsom 1 dag hechtenis zal kunnen worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;

 bepaalt dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen;

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 7] :

 veroordeelt verdachte ten aanzien van parketnummer 05/780009-19, feit 1 tot en met 3 tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [slachtoffer 7], van een bedrag van € 1.900,- (negentienhonderd euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 januari 2019 met betrekking tot het bedrag van € 700,- (zevenhonderd euro) en vanaf 2 februari 2019 met betrekking tot het bedrag van € 1.200,- (twaalfhonderd euro) tot aan de dag der algehele voldoening en met betaling van de kosten van het geding en de tenuitvoerlegging door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil;

 verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 7] voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering;

 legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij [slachtoffer 7] , een bedrag te betalen van € 1.900,- (negentienhonderd euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 januari 2019 met betrekking tot het bedrag van € 700,- (zevenhonderd euro) en vanaf 2 februari 2019 met betrekking tot het bedrag van € 1.200,- (twaalfhonderd euro) tot aan de dag der algehele voldoening, met bepaling dat bij gebreke van betaling en verhaal van de hoofdsom 29 dagen hechtenis zal kunnen worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;

 bepaalt dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen;

 veroordeelt de veroordeelde tevens in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden vooralsnog begroot op € 149,52 en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken.

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 8] :

 verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 8] niet-ontvankelijk in haar vordering.

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [verbalisant 2] :

 veroordeelt verdachte ten aanzien van feit 1 primair tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [verbalisant 2], van een bedrag van € 450,- (vierhonderdvijftig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 januari 2019 tot aan de dag der algehele voldoening en met betaling van de kosten van het geding en de tenuitvoerlegging door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil;

 legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij [verbalisant 2] , een bedrag te betalen van € 450,- (vierhonderdvijftig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 januari 2019 tot aan de dag der algehele voldoening, met bepaling dat bij gebreke van betaling en verhaal van de hoofdsom 9 dagen hechtenis zal kunnen worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;

 bepaalt dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen;

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [verbalisant 1] :

 veroordeelt verdachte ten aanzien van feit 1 primair tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [verbalisant 1], van een bedrag van € 450,- (vierhonderdvijftig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 januari 2019 tot aan de dag der algehele voldoening en met betaling van de kosten van het geding en de tenuitvoerlegging door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil;

 legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij [verbalisant 1] , een bedrag te betalen van € 450,- (vierhonderdvijftig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 januari 2019 tot aan de dag der algehele voldoening, met bepaling dat bij gebreke van betaling en verhaal van de hoofdsom 9 dagen hechtenis zal kunnen worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;

 bepaalt dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen;

 wijst af de vordering van de benadeelde partij [verbalisant 1] voor het overige;

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [naam 26] :

 verklaart de benadeelde partij [naam 26] niet-ontvankelijk in haar vordering;

De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [naam 29] :

 wijst af de vordering tot schadevergoeding ten bedrage van € 295,-, ingediend door de benadeelde partij [naam 29] .

Bijlage: tenlastelegging

Zaak I (parketnummer 05/881721-17)

Aan verdachte is na een door de rechtbank toegewezen vordering tot nadere omschrijving van de tenlastelegging en toegewezen vordering tot wijziging van de tenlastelegging, waarbij de rechtbank omwille van de leesbaarheid van het vonnis de verschillende feiten heeft hernummerd, ten laste gelegd dat:

Feit 1.

a. mensenhandel [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5]

hij op meerdere tijdstippen in de periode van 1 april 2014 tot en met 15 mei 2018 te Nijmegen en/of Arnhem en/of Eindhoven, in elk geval (telkens) in Nederland,

(lid 3, onder 1°)

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

een of meer ander(en), te weten,

[slachtoffer 1] en/of

[slachtoffer 2] en/of

[slachtoffer 3] en/of

[slachtoffer 4] en/of

[slachtoffer 5]

a)-1

(lid 1, onder 1°)

(telkens) door dwang en/of geweld en/of één of meer (andere) feitelijkheden en/of door dreiging met geweld en/of andere feitelijkheden en/of afpersing en/of misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van de kwetsbare positie, heeft geworven en/of vervoerd en/of overgebracht en/of gehuisvest en/of opgenomen met het oogmerk van uitbuiting van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5]

EN/OF

a)-2

(lid 1, onder 4°)

(telkens) met één of meerdere van de onder 1° van dit artikel genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of één of meer (andere) feitelijkheden en/of door dreiging met geweld en/of andere feitelijkheden en/of afpersing en/of misleiding dan wel door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van de kwetsbare positie, die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] heeft gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten en/of

onder de onder 1° van dit artikel genoemde omstandigheden, te weten door dwang en/of geweld en/of één of meer (andere) feitelijkheden en/of door dreiging met geweld en/of andere feitelijkheden en/of afpersing en/of misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van de kwetsbare positie, enige handeling(en) heeft ondernomen waarvan hij, verdachte en/of diens mededader(s), wist of redelijkerwijs moest vermoeden dat die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] zich daardoor beschikbaar zou stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten,

EN/OF

a)-3

(lid 1, onder 6°)

(telkens) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5]

heeft/hebben en/of is/zijn verdachte en/of zijn mededader(s)

1. contact gezocht met die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] , al dan niet via sociale media (Baddoo en/of Facebook) en/of

2. terwijl hij en/of zijn mededader(s) wisten, althans redelijkerwijs moest(en) vermoeden, dat die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] verstandelijk beperkt en/of kwetsbaar en/of gemakkelijk te beïnvloeden was/waren en/of geen werk en/of schulden had(den) en/of

3. terwijl hij en/of zijn mededader(s) een (liefdes)relatie met die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] is aangegaan en/of onderhouden en/of haar/hen in de veronderstelling heeft/hebben laten verkeren dat zij de enige voor hem was/waren, en zodoende haar/hen onder zijn/hun invloedssfeer heeft/hebben gebracht en/of

4. terwijl hij en/of zijn mededader(s) zich in de omgang met die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] (telkens) schreeuwend en/of agressief en/of boos en/of intimiderend heeft/hebben opgesteld en/of

5. terwijl hij en/of zijn mededader(s) die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] heeft bedreigd met een (namaak)pistool, althans een of meer wapen(s) getoond, althans de suggestie heeft/hebben gewekt een vuurwapen te hebben (al dan niet door een foto/filmpje van een wapen door te sturen) en/of

6. terwijl hij die [slachtoffer 4] (telkens) heeft gedreigd met openbaarmaking van (al dan niet onvrijwillig) seksueel contact tussen hem en haar en/of

7. terwijl hij die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] (meermalen) heeft geslagen met vlakke hand en/of gebalde vuist, althans gedreigd haar te slaan en/of

8. ( (trio)seks met die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] gehad en/of (deze) seksuele handelingen op film opgenomen en/of

9. ( (vervolgens) gedreigd dat seksfilmpje en/of naaktfoto's met/van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] te zullen openbaren en/of

10. ( (telkens) op die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] ingepraat en/of haar/hen bedreigd, teneinde haar/hen te bewegen (al dan niet tegen betaling) seks te hebben met een of meerdere ander(e) man(nen) en/of

11. die [slachtoffer 2] bewogen en/of gedwongen strafbare feiten te plegen en/of goederen af te geven en/of

12. ( (telkens) op die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] ingepraat en/of haar/hen bedreigd, teneinde haar/hen te bewegen tot het afsluiten van een telefoonabonnement en/of

13. die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] (telkens) voorgehouden dat iemand de/het afgesloten abonnement(en) uit het systeem zou verwijderen en/of een abonnement geen gevolgen heeft en/of dat hij, verdachte, de kosten zou betalen en/of

14. ( (vervolgens) (telkens) die die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] instructies gegeven een of meerdere telefoonabonnement(en) op haar/hun naam af te sluiten en/of

15. die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] naar een of meer telefoonwinkel(s) vervoerd en/of vergezeld en/of

16. door (telkens) met meerdere personen gezamenlijk aanwezig te zijn en/of in de nabijheid zich op te houden bij [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] bij het aangaan van de afspraken over het/de telefoonabonnement(en) en/of bij het afsluiten van het/de telefoonabonnement(en) (zodoende) een numeriek overwicht gevormd en/of

17. ( (telkens) nadat die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] het telefoonabonnement had afgesloten tegen haar/hun gezegd om (de tas met) bijbehorende telefoontoestel(len) en/of Ipad aan hem verdachte of zijn mededader(s) af te geven en/of

18. terwijl die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] rekeningen van de telefoonmaatschappij(en) heeft ontvangen en/of

19. die [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] haar/hun bankpas(sen) aan hem verdachte en/of zijn mededader(s) laten afgeven, zodat hij verdachte en/of zijn mededader(s) geld van haar bankrekening konden pinnen en/of met de bankrekening(en) konden frauderen en/of

20. die [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] geld van haar bankrekening voor hem, verdachte en/of zijn mededader(s) laten pinnen en/of geld te laten afstaan

21. die [slachtoffer 4] haar inloggegevens van internetbankieren aan hem verdachte en/of zijn mededader(s) laten afgeven, zodat hij verdachte en/of zijn mededader(s) geld van haar bankrekening konden overschrijven en/of een nieuwe creditcard konden aanvragen en/of

22. op naam van [slachtoffer 5] een credit card aangevraagd bij [naam 8] en/of die [slachtoffer 5] een geldbedrag ter indentificatie laten overmaken naar die [naam 8] rekening en/of,

23. die [slachtoffer 3] haar DigiD-inloggegevens aan hem verdachte en/of zijn mededader(s) laten afgeven, zodat hij verdachte en/of zijn mededader(s) konden beschikken over haar belastingaangifte en/of daarmee konden frauderen en/of

24. door welke feiten en omstandigheden voor die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] een (afhankelijkheids)situatie is ontstaan waaraan zij/hun zich niet heeft /hebben kunnen onttrekken en/of ten gevolge waarvan zij/hen geen weerstand aan verdachte en/of zijn mededader(s) heeft/hebben kunnen bieden;

EN/OF

oplichting van [slachtoffer 1]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van september 2014 tot en met 17 april 2015 te Nijmegen, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 1] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten

 afgifte van meerdere, althans één mobiele telefoon(s) en/of contract(en), in elk geval van enig goed, en/of

 het aangaan van een schuld, te weten het afsluiten van meerdere, althans één telefoonabonnement(en)

door op indringende wijze tegen die [slachtoffer 1] te zeggen

 dat er een bedrijf was dat abonnementen kon verwijderen uit het systeem en/of

 dat een abonnement geen gevolgen had en/of

 dat het veilig was en/of

 dat zij later meer geld zou krijgen en/of

 dat zij het voor [verdachte] deed,

althans woorden van gelijke aard en/of strekking,

waardoor die [slachtoffer 1] werd bewogen tot voornoemde afgifte en/of het aangaan van voornoemde schuld;

EN/OF

afdreiging van [slachtoffer 2]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 januari 2015 tot en met 8 juni 2017 te Zetten, gemeente Overbetuwe en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door bedreiging met smaad, smaadschrift of openbaring van een geheim, [slachtoffer 2] heeft gedwongen hetzij tot de afgifte van enig goed dat geheel of ten dele aan die [slachtoffer 2] of aan een derde toebehoort, hetzij tot het aangaan van een schuld of het teniet doen van een inschuld, hetzij tot het ter beschikking stellen van gegevens, te weten

 [slachtoffer 2] gedwongen tot het plegen en/of medeplegen van diefstallen en/of

 de afgifte van een scooter, toebehorende aan een onbekende derde en/of sieraden, toebehorende aan onbekende derden en/of een pinpas toebehorende aan [naam 2] en/of

 door te dreigen naaktfilmpjes en/of naaktfoto's van die [slachtoffer 2] openbaar te maken;

EN/OF

dwang van [slachtoffer 2]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 januari 2015 tot en met 8 juni 2017 te Zetten, gemeente Overbetuwe en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een ander, te weten [slachtoffer 2] door geweld of enige andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld of enige andere feitelijkheid gericht tegen die [slachtoffer 2] wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen, niet te doen en/of te dulden, te weten

 die [slachtoffer 2] gedwongen tot het plegen en/of medeplegen van diefstallen en/of

 de afgifte van een scooter, toebehorende aan een onbekende derde en/of sieraden, toebehorende aan onbekende derden en/of een pinpas toebehorende aan [naam 2] door te dreigen naaktfilmpjes en/of naaktfoto's van die [slachtoffer 2] openbaar te maken;

EN/OF

wederrechtelijk gebruik maken van de identiteit van [slachtoffer 3]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 5 mei 2017 tot en met 13 mei 2018 te [plaatsnaam 4] en/of te Zetten en/of Tiel en/of Nijmegen en/of te Eindhoven, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) opzettelijk en wederrechtelijk identificerende persoonsgegevens, niet zijnde biometrische persoonsgegevens, van een ander te weten de Digi-d inlog code van [slachtoffer 3] heeft gebruikt door met deze Digi-d inlog code

 aangifte te doen bij de belastingdienst en/of

 zorgtoeslag en/of huurtoeslag en/of heffingskorting aan te vragen bij de belastingdienst en/of

met het oogmerk om zijn identiteit te verhelen en/of de identiteit van die [slachtoffer 3] te verhelen en/of te misbruiken, waardoor voor die [slachtoffer 3] enig nadeel kon ontstaan, te weten onterecht ontvangen bedragen van de belastingdienst en/of terugvorderingen van de belastingdienst;

EN/OF

diefstal door middel van valse sleutel van [slachtoffer 3]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 3 april 2017 tot en met 13 mei 2018 te Nijmegen en/of te Tiel en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) de hierna te noemen geldbedragen, in elk geval enig goed, dat geheel

of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn medeverdachte(n) toebehoorde, te weten [slachtoffer 3] , heeft weggenomen, met het oogmerk om zich die bedragen wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of diens mededader(s) die weg te nemen geldbedragen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van een valse sleutel, te een of meer bankpassen op naam van die [slachtoffer 3] en/of de daarbij behorende pincodes, te weten

 een geldbedrag van 5,57 euro overgeboekt aan [naam 6] op 3 april 2017 en/of

 een geldbedrag van 19,86 euro overgeboekt aan [naam 6] op 5 mei 2017 en/of

 een geldbedrag van 109,14 euro overgeboekt aan [naam 6] op 5 mei 2017 en/of

 een geldbedrag van 0,39 euro gepind bij de [naam 7] te Nijmegen op 31 oktober 2017 en/of

 een of meer geldopnames bij pinautomaten;

EN/OF

afpersing van [slachtoffer 4]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 oktober 2017 tot en met 23 januari 2018 te Nijmegen, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 4] heeft gedwongen tot de afgifte van goed, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan die [slachtoffer 4] toebehoorde, te weten haar bankpas en/of daarbij behorende tan-codes, door

 de keel van die [slachtoffer 4] dicht te knijpen en/of die [slachtoffer 4] bij de nek vast te pakken en/of

 die [slachtoffer 4] onverhoeds te betasten en/of te zeggen dat zij hem moest geven wat hij wilde, omdat hij er anders voor zou zorgen dat zij (als moslima) niet meer kon trouwen, althans woorden van gelijke aard en/of strekking;

EN/OF

afdreiging van [slachtoffer 4]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 oktober 2017 tot en met 23 januari 2018 te Nijmegen, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door bedreiging met smaad, smaadschrift of openbaring van een geheim [slachtoffer 4] heeft gedwongen hetzij tot de afgifte van enig goed dat geheel of ten dele aan die [slachtoffer 4] toebehoort, hetzij tot het aangaan van een schuld of het teniet doen van een inschuld, hetzij tot het ter beschikking stellen van gegevens, te weten

 die [slachtoffer 4] gedwongen haar bankpas en/of daarbij behorende tan-codes af te geven en/of

 door de keel van die [slachtoffer 4] dicht te knijpen en/of die [slachtoffer 4] bij de nek vast te pakken en/of

 door die [slachtoffer 4] onverhoeds te betasten en/of te zeggen dat zij hem moest geven wat hij wilde, omdat hij er anders voor zou zorgen dat zij (als moslima) niet meer kon trouwen, althans woorden van gelijke aard en/of strekking;

EN/OF

i. oplichting van [slachtoffer 5]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 26 oktober 2017 tot en met 28 november 2017 te Nijmegen en/of te Arnhem, althans in Nederland meermalen althans eenmaal (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 5] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten

 afgifte van meerdere, althans één mobiele telefoon(s) en/of contract(en), in elk geval van enig goed, en/of

 het aangaan van een schuld, te weten het afsluiten van meerdere, althans één telefoonabonnement(en) door tegen die [slachtoffer 5] te zeggen

 dat zij uit het systeem werd gehaald nadat ze de telefoon had gekregen en/of

 dat het abonnement niet meer op haar naam zou staan en/of

 dat zij beter nog een abonnement kon afsluiten omdat verkoop van beide telefoons meer geld zou opleveren,

althans woorden van gelijke aard en/of strekking,

waardoor die [slachtoffer 5] werd bewogen tot voornoemde afgifte en/of het aangaan van voornoemde schuld;

Feit 2, mishandeling van [slachtoffer 6]

hij op of omstreeks 26 februari 2015 te Nijmegen, [slachtoffer 6] heeft mishandeld door die [slachtoffer 6] met de handen met kracht bij de nek te pakken en/of een hand in haar gezicht te drukken;

Feit 3, poging tot oplichting [naam 1]

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 6 maart 2018 tot en met 7 maart 2018 te Nijmegen en/of Druten, althans in Nederland en/of te Duitsland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s)voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te

bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, de [naam 1] te bewegen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten goederen ter waarde van ongeveer 583 euro, althans een geldbedrag,

 heeft ingelogd op de webwinkel van de [naam 1] onder de naam [e-mailadres 2] , althans met een emailadres niet zijnde van verdachte en/of diens mededaders en/of

 goederen heeft besteld in deze webwinkel en/of

 ter betaling gebruikt heeft gemaakt van een creditcard op naam van [naam 30] , althans een creditcard niet zijnde van verdachte en/of diens mededaders,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Zaak II (parketnummer 05/062616-18)

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 31 maart 2018 te Nijmegen, zich met geweld en/of bedreiging met geweld, heeft verzet tegen een of meerdere ambtena(a)r(en), te weten [naam 13] (buitengewoon

opsporingsambtenaar) en/of [naam 14] (buitengewoon opsporingsambtenaar), werkzaam in de rechtmatige oefening van zijn/hun bediening, te weten verdachte als verdacht van het gepleegd hebben van één of meerdere op heterdaad ontdekt(e) strafba(a)r(e) feit(en), had(den) aangehouden, teneinde verdachte ter (voor)geleiding voor een hulpofficier van justitie, over te

brengen naar een politiebureau, door zijn handen in zijn (jas)zakken te houden en/of te rukken en/of te trekken en/of te bewegen in een richting tegengesteld aan die, waarin die voornoemde ambtena(a)r(en) verdachte trachtte(n) te geleiden;

Zaak III (parketnummer 05/113068-18)

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 14 maart 2018 te Nijmegen, opzettelijk en wederrechtelijk een fiets, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander, te weten aan [naam 15] , toebehoorde, heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar heeft gemaakt.

Zaak IV (parketnummer 05/780009-19)

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij op of omstreeks 14 januari 2019 te Nijmegen een mobiele telefoon ( [merk telefoon] S 9, IMEI nummer [nummer 14] ), in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander toebehoorde, te weten aan [naam 31] , met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen heeft weggenomen;

2.

hij in of omstreeks de nacht van 1 op 2 februari 2019 te Nijmegen een (Rabo)bankpas

( behorend bij rekeningnummer [nummer 17] en/of rekeningnummer [nummer 16] , ten name van [naam 31] ), in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander toebehoorde, te weten aan [naam 31] , met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, heeft weggenomen;

3.

hij op of omstreeks 2 februari 2019 te Nijmegen en/of te Kranenburg (Duitsland) met het oogmerk van wederrechtelijke toëeigening in/uit een geldautomaat heeft weggenomen 1200 Euro, in elk geval enig geldbedrag, dat geheel of ten dele aan [naam 31] , althans aan een ander dan aan verdachte toebehoorde, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft en/of de/het weg te nemen 1200 Euro/geldbedrag onder zijn bereik heeft gebracht door middel van (een) valse sleutel(s) , te weten door een - tevoren gestolen- bankpas ( op naam van [naam 31] voornoemd) in die geldautomaat in te voeren en vervolgens de zogenaamde PIN-code (welke een unieke combinatie met het nummer op voornoemde bankpas vormt) in te toetsen, waarna vrijelijk over die 1200 Euro, althans dat geldbedrag kon worden beschikt;

4.

hij in of omstreeks de nacht van 29 op 30 januari 2019 te Doornenburg, althans in de gemeente Lingewaard, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, en/of alleen, (respectievelijk)

 een mobiele telefoon ( [merk telefoon] Galaxy S 8, IMEI nummer [nummer 20] ) en/of een OV- chipkaart (tnv [naam 42] ) en/of

 een jas (inhoudende een bankpas) en/of een ( [naam 44] ) bankpas (behorend bij rekeningnummer [nummer 21] , ten name van [naam 43] ),

in elk geval enig goed, die/dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n), te weten aan (respectievelijk)

 [naam 42] en/of

 [naam 43]

heeft weggenomen, (telkens) met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Zaak V (parketnummer 05/880193-19)

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij op of omstreeks 19 januari 2019 te Druten, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een of meer (politie)ambtenaren, te weten:

 [verbalisant 1] (hoofdagent van de eenheid Oost-Nederland) en/of

 [verbalisant 2] (hoofdagent van de eenheid Oost-Nederland),

opzettelijk van het leven te beroven, (terwijl die [verbalisant 1] en/of [verbalisant 2] zich bevonden in hun onopvallende dienstvoertuig met kenteken: [kenteken 1] ) rijdende in een personenauto ( [merk auto 1] met kenteken: [kenteken 2] ), in elk geval in een door hem, verdachte bestuurde auto, met hoge snelheid en/of met verhoogde snelheid (ongeveer 120-130 km/u) meermalen, althans eenmaal het dienstvoertuig van die [verbalisant 1] en/of [verbalisant 2] (dat zich op dat moment op de wegbaan voor tegemoetkomend verkeer bevond) gedurende een lange tijd en/of over een grote afstand heeft geramd, althans daar tegenaan is gereden en/of heeft getracht voornoemd dienstvoertuig van de weg te rijden, althans opzij te drukken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

althans, indien het vorenstaande onder 1 niet tot een veroordeling leidt:

hij op of omstreeks 19 januari 2019 te Druten, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een of meer (politie)ambtenaren, te weten:

 [verbalisant 1] (hoofdagent van de eenheid Oost-Nederland) en/of

 [verbalisant 2] (hoofdagent van de eenheid Oost-Nederland),

gedurende en/of terzake van de rechtmatige uitoefening van zijn/haar bediening, opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, (terwijl die [verbalisant 1] en/of [verbalisant 2] zich bevonden in hun onopvallende dienstvoertuig met kenteken: [kenteken 1] ) rijdende in een personenauto ( [merk auto 1] met kenteken: [kenteken 2] ), in elk geval in een door hem, verdachte bestuurde auto, met hoge snelheid en/of met verhoogde snelheid (ongeveer 120-130 km/u) meermalen, althans eenmaal het dienstvoertuig van die [verbalisant 1] en/of [verbalisant 2] (dat zich op dat moment op de wegbaan voor tegemoetkomend verkeer bevond) gedurende een lange tijd en/of over een grote afstand heeft geramd, althans daar tegenaan is gereden en/of heeft getracht voornoemd dienstvoertuig van de weg te rijden, althans opzij te drukken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2.

hij op of een of meer tijdstippen in de periode van 25 april 2018 tot en met 8 mei 2018 te Nijmegen, althans in Nederland en/of Kleve, althans in Duitsland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal

 een motor [merk 3] [type 3] met kenteken: [kenteken 5] ,

 een motor [merk 1] [type 1] met kenteken: [kenteken 3] ,

 een motor [merk 2] 60 Duke met kenteken [kenteken 4] ,

in elk geval enig(e) goed(eren), dat/die geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n), te weten aan [naam 21] en/of (een) ander(en), (telkens) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

althans, indien het vorenstaande onder 2 niet tot een veroordeling leidt:

hij op of een of meer tijdstippen in de periode van 25 april 2018 tot en met 8 mei 2018 te Nijmegen, althans in Nederland en/of Kleve, althans in Duitsland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal een of meer goederen, te weten:

 een motor [merk 3] [type 3] met kenteken: [kenteken 5] ,

 een motor [merk 1] [type 1] met kenteken: [kenteken 3] ,

 een motor [merk 2] 60 Duke met kenteken [kenteken 4] ,

heeft verworven, voorhanden gehad en/of overgedragen, terwijl hij en zijn mededader(s) (telkens) ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit/deze goed(eren) wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;

3.

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 4 april 2018 tot en met 21 april 2018 te Elst en/of Oss en/of Tiel, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

 een scooter ( [merk 4] met kenteken: [kenteken 6] ), toebehorend aan [naam 26] ,

 een scooter (Witte [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 9] ), toebehorend aan [naam 29] ,

 een scooter (Zwarte [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 8] ), toebehorend aan [naam 28] ,

 een scooter (Rode [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 10] ),

in elk geval enig(e) goed(eren), dat/die geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n), te weten aan die [naam 26] en/of die [naam 29] en/of die [naam 28] en/of een ander, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

althans, indien het vorenstaande onder 3 niet tot een veroordeling leidt:

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 4 april 2018 tot en met 21 april 2018 te Elst en/of Oss en/of Tiel, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal een of meer goederen, te weten:

 een scooter ( [merk 4] met kenteken: [kenteken 6] ),

 een scooter (Witte [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 9] ),

 een scooter (Zwarte [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 8] ),

 een scooter (Rode [merk 4] [type 4] met kenteken [kenteken 10] ),

heeft verworven, voorhanden gehad en/of overgedragen, terwijl hij en zijn mededader(s) (telkens) ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit/deze goed(eren) wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;

4.

hij op of omstreeks 01 januari 2019 te Nijmegen, althans in Nederland, een wapen van categorie I, onder 7° van de Wet wapens en munitie, te weten een door de Minister van Justitie en Veiligheid aangewezen voorwerp dat een ernstige bedreiging van personen kon vormen en/of dat zodanig op een wapen geleek dat deze voor bedreiging of afdreiging geschikt was, namelijk een op een vuurwapen gelijkend voorwerp voorhanden heeft gehad.