Hof Amsterdam, 20-07-2004, nr. 23-000646-04

een interne mail over het middel anthrax - ook bekend als miltvuur - uitgeprint en deze mail in een envelop gestopt en

vervolgens in voornoemde envelop een hoeveelheid melkpoeder gelijkend op anthrax - ook bekend als miltvuur - gestopt en

voornoemde envelop geadresseerd aan de vestigingsleider van [naam bedrijf] en

voornoemde envelop gedeeltelijk dichtgeplakt en

vervolgens voornoemde envelop die gedeeltelijk lekte en waar poederstof uitkwam of dwarrelde gebracht naar het kantoor van die bedrijf [naam slachtoffer] en voornoemde envelop daar achtergelaten bij de deur en/of de drempel van het kantoor van die [naam slachtoffer] en

vervolgens weggegaan en

niet voldoende actie ondernomen om duidelijk te maken dat het om een "grap" ging.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezengeachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.

Bespreking van een gevoerd verweer

De raadsman van verdachte heeft aangevoerd - zakelijk weergegeven - dat verdachte geen opzet tot bedreiging heeft gehad aangezien hij slechts een grap wilde uithalen. Verdachte en [naam slachtoffer] haalden vaker "practical jokes" met elkaar uit. Aan de aanduiding "vestigingsleider" op de envelop en de aanwezigheid in de envelop van een intern memo van het bedrijf kon [naam slachtoffer] zien dat de envelop met inhoud niet van buiten het bedrijf afkomstig was. Niets in deze zaak duidt op een strafrechtelijke bedreiging. De ontvanger kon niet bang zijn dat verzender het voornemen had in de toekomst een ernstig misdrijf te gaan plegen. Verdachte dient derhalve te worden vrijgesproken, aldus de raadsman.

Verdachte heeft in alle stadia van dit geding aangevoerd dat hij een grap wilde uithalen met [naam slachtoffer]. Het was zijn bedoeling om met de bewuste envelop in de hand de kamer van [naam slachtoffer] binnen te lopen en - terwijl het poeder uit de envelop op zijn eigen hand zou lekken - daarbij te zeggen "Sterk, we hebben net een mailtje binnen en kijk eens wat ik binnen krijg". Omdat [naam slachtoffer] in bespreking bleek te zijn en diens kamerdeur gesloten was, heeft verdachte de envelop op de grond tegen de plint bij die kamerdeur achtergelaten en heeft hij zich verwijderd.

Het hof overweegt omtrent dit aangevoerde als volgt.

Ingevolge hetgeen de Hoge Raad in zijn arrest van 3 februari 2004 (nr. 00974/03) in r.o. 3.4.2. heeft overwogen, dient voor de beoordeling van de vraag of in het onderhavige geval sprake is geweest van een bedreiging in de zin van art. 285 Sr voorop te worden gesteld, dat niet is vereist dat bij de bedreigde daadwerkelijk de vrees voor aantasting van de persoonlijke veiligheid is opgewekt; voldoende is dat de bedreiging van dien aard is en onder zodanige omstandigheden is geschied dat zij in het algemeen geschikt is de vrees voor een inbreuk op de persoonlijke veiligheid teweeg te brengen.

Met betrekking tot de aard van de bedreiging in deze zaak is het volgende van belang. Verdachte heeft in het bedrijf waar hij werkte - [naam bedrijf] - een ongefrankeerde envelop die hij geadresseerd had aan voormeld bedrijf, "ter attentie van de vestigingsleider", met daarin een e-mail bericht en informatie over het gevaar van miltvuurbesmetting door de anthraxbacterie en voorts zichtbaar op en ook in de envelop wit poeder waarvan hij vermoedde dat het leek op anthrax, onbeheerd achtergelaten tegen een plint in de nabijheid van de deur van het kantoor van vestigingsleider [naam slachtoffer]. Vervolgens is de verdachte weggelopen. Toen [naam slachtoffer] terugkwam van een bespreking trof hij de envelop aan en pakte deze op. Daarbij dwarrelde wit poeder uit de envelop op de grond.

Met betrekking tot de omstandigheden waaronder één en ander plaatsvond is het volgende van belang.

Op het moment van de handeling van de verdachte was er wereldwijd veel publiciteit over de toenmalig recente gevallen van miltvuurbesmetting, sommige met dodelijke afloop, en welke besmetting vermoedelijk was veroorzaakt door middel van brieven/pakketten waarin poeder met de anthraxbacterie aanwezig was;

Kort voor het handelen van verdachte was op de centrale computer van de onderneming [naam bedrijf] een door de veiligheidsfunctionaris van het bedrijf, [naam veiligheidsfunctionaris], verzonden e-mail met bijgevoegd bestand met informatie over Anthrax ingekomen, waarin [naam veiligheidsfunctionaris] op de mogelijkheid van miltvuurbesmetting heeft geattendeerd. Verdachte heeft deze e-mail met bestand binnen de vestiging [plaats] verder doorgezonden naar alle interne e-mailadressen, waaronder dus ook het e-mailadres van [naam slachtoffer]. Het was een print van diezelfde e-mail en van hetzelfde bestand, dat zich in de voor [naam slachtoffer] bedoelde envelop bevond.

Gelet op vorenomschreven aard van de bedreiging, en de omstandigheden waaronder deze plaatsvond, was deze in het algemeen geschikt om bij een ander - en derhalve ook bij [naam slachtoffer] - de vrees te doen ontstaan dat de envelop inderdaad anthraxpoeder zou kunnen bevatten, zodat in het onderhavige geval sprake is van bedreiging in de in van art. 285 Sr.

Het hof verwerpt derhalve in zoverre het verweer.

Anders dan de raadsman en de verdachte hebben betoogd, is het hof van oordeel dat bij de verdachte het opzet op de bedreiging - in de vorm van voorwaardelijk opzet - aanwezig was. Immers: wat er zij van de door de verdachte beoogde "grap": op het moment dat hij zich onttrok aan de zeggenschap over de envelop en het effect daarvan zich geheel aan zijn waaneming en controle onttrok, heeft verdachte de aanmerkelijke kans aanvaard dat de geadresseerde niet (aanstonds) zou begrijpen dat het hier om een "grap" ging, dan wel het zekere voor het onzekere zou kiezen en zou denken althans de mogelijkheid niet zou uitsluiten dat het hier daadwerkelijk om een zogenaamde "poederbrief" zou gaan, dat wil zeggen een brief bevattende een levensbedreigende stof.

Het hof verwerpt derhalve ook in zoverre het verweer.

Gelet op het voorgaande heeft verdachte, door te handelen als hij heeft gedaan, willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat de ontvanger van deze brief, [naam slachtoffer], zich hierdoor bedreigd zou voelen.

Strafbaarheid van het bewezengeachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de straf-baarheid van het bewezengeachte uitsluit, zodat dit straf-baar is.

Het bewezengeachte levert op:

Bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die strafbaar-heid van de verdachte uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.

Oplegging van straf en/of maatregel

De politierechter te Rotterdam heeft de verdachte ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde veroordeeld tot 2 maanden gevangenisstraf, met bevel dat de tijd, door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van deze gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, met bevel, dat van deze straf een gedeelte groot 1 maand niet tenuitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond, dat de veroordeelde zich voor het einde van de op 2 jaren bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt en dat de veroordeelde gedurende de proeftijd de bijzondere voorwaarde niet naleeft. Voorts heeft de politierechter verbeurdverklaard een e-mail over miltvuur.

Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot 1 maand gevangenisstraf, voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte.

Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

Op en rond 17 oktober 2001 bestond wereldwijd grote onrust naar aanleiding van het feit dat zich in de Verenigde Staten van Amerika - kort na de terroristische aanslagen op onder meer het World Trade Center op 11 september 2001 - diverse gevallen van miltvuurbesmetting voordeden, sommige met fatale afloop, welke besmetting steeds vermoedelijk opzettelijk was veroorzaakt door middel van de via brieven en pakketten verspreide anthrax-bacterie.

Verdachte heeft in het bedrijf waar hij werkte - [naam bedrijf] te [plaats] - een envelop - die hij had geadresseerd aan [naam bedrijf], ter attentie van de vestigingsleider - met daarin een mail over anthrax en (deels) zichtbaar wit poeder dat leek op anthrax neergelegd bij de deur van het kantoor van de vestigingsleider [naam slachtoffer]. De verdachte heeft de indruk willen wekken dat het in de envelop zich bevindende poeder wellicht anthrax bevatte. Verdachte heeft aangehaakt op de gevoelens van onveiligheid en onrust die op dat moment in de samenleving leefden. Verdachte had zich bewust behoren te zijn van de dreiging die van zijn handelen kon uitgaan en is uitgegaan. Gezien de wijze waarop en de omstandigheden waaronder verdachte heeft gehandeld heeft hij willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat bij [naam slachtoffer] de vrees werd opgewekt dat zijn leven werd bedreigd.

Blijkens een hem betreffend uittreksel uit het Algemeen Docu-mentatieregister van de Justitiële Documentatiedienst van 17 mei 2004, is verdachte eerder ter zake van rijden onder invloed veroordeeld.

Het hof acht, alles afwegende, een voorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden.

Het inbeslaggenomen voorwerp, een op 17 oktober 2001 afgedrukt e-mailbericht over Anthrax wordt geacht deel uit te maken van het dossier.